Алессандро Мария Гаэтано Галилей: Флоренциялық сәулетші және теорияшыл
Alessandro Galilei
Алессандро Галилей (1691-1737) – италияндық сәулетші, математик және инженер. Флоренцияда туған, перспектива, бекініс және артиллерия туралы жазған. Лондон жобаларында жұмыс істеген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Флоренциялық сәулетші (1691–1737)
Florentine architect (1691–1737)
Алессандро Мария Гаэтано Галилей (25 тамыз 1691 – 21 желтоқсан 1737) – итальяндық математик, сәулетші және теоретик, Галилео Галилейдің қашық туысы.
Alessandro Maria Gaetano Galilei (25 August 1691 – 21 December 1737) was an Italian mathematician, architect and theorist, and a distant relative of Galileo Galilei.
Өмірбаян
Флоренциядағы Галилей әулетінен таралған, ол архитектура және инженерлік білім алды, Accademia dei Nobili академиясының көрнекті өкілі, перспектива, бекіністер және артиллерия туралы дәріс берді және ғылыми еңбек жазды. Жас Галилей оныңмен бірге құрылыс техникаларын, стереометрияны және гидравликаны зерттеді.
Born in Florence to the patrician Galilei family, he received architectural and engineering training from it, an outstanding figure of the Accademia dei Nobili, who lectured and wrote a treatise on perspective, fortifications and artillery. With him young Galilei worked on the study of building techniques, stereometry, hydraulics.
Англияға сапар
Ағылшын лордтары оның ерте шығармаларының классицизміне әсерленді және 1714 жылы оны ағылшын тобы Лондонға шақырды. Ол онда түрлі сәулеттік жобаларға қатысты, ең бастысы – азаматтық инженер Николас Дюбуамен бірлесіп жұмыс істеді. Сол кезде Лондонда тағы бір белгілі итальяндық сәулетші – Джакомо Леони болды. Екі сәулетшінің де классицизмге ұмтылысы ағылшындарға ұнады, бірақ Италиядағы қазіргі барокко сәулеттік дәстүріне қарсы келді. Дегенмен, жерлеу монументінен басқа, маңызды тапсырыстар түспеді.
Visiting English milords were impressed with the classicism of his early designs, and he was invited by a party of English to London in 1714. There he participated in a variety of architectural projects, most notably collaborating with the civic engineer Nicholas Dubois. The only other notable Italian architect in London at the time was Giacomo Leoni. The two architects shared a classicising bent that appealed to the English but was at odds with current Baroque architectural practice in Italy. Nevertheless, aside from a funerary monument, no major commissions were forthcoming.
Ирландияға сапар
1717 жылы мамыр айында Роберт, Мольсворт виконты әйелі Летицияға: «Еуропадағы ең үздік сәулетшіні өзіммен бірге алып кетемін» деп хат жазды. Кейіннен ол 1718 жылы Галилейді шамамен 6 айға Ирландияға әкелді. Ол жерде Ирландияның ең бай адамы, Ирландия Төменгі палатасының спикері Уильям Коноли, Дублинге жақын Кильдар графтығында Кастелтаун үйін салуды бастағанда Галилеймен танысты. Галилей Кастелтаунның негізгі бөлігінің фасадын жобалады, бұл Ирландиядағы ең әсем Палладио стиліндегі үй, бірақ 1719 жылы Италияға қайтып оралды және үйдің құрылысына қатыспады. Үйдің құрылысы 1722 жылы басталды және жас ағылшын-ирланд сәулетшісі Эдвард Ловетт Пирс аяқтады. Пирс Италия саяхатында Палладионың виллаларын суреттеген кезде Галилеймен Флоренцияда кездескен болатын. Ол Ирландияға неопалладиандық сәулетті енгізді. Кастелтаун үйіне Джузеппе Берти салған, 1735 жылы қол қойылған және даталанған Галилейдің портреті жақында сатып алынды. Ол сол жылы Англияға оралды.
In May 1717, Robert, Viscount Molesworth wrote to his wife Letitia that 'I will carry with me the best architect in Europe'. He later brought Galilei to Ireland in 1718 for approximately 6 months. There, when William Conolly, Speaker of the Irish House of Commons and the richest man in Ireland was just beginning to build Castletown House, near Dublin in County Kildare, he met Galilei. Galilei designed the façade of the main block of Castletown, the grandest Palladian house in Ireland, but returned to Italy in 1719 and was not associated with the actual construction of the house, which was begun in 1722 and carried through by the young Anglo Irish architect Edward Lovett Pearce, who met Galilei in Florence while he was making drawings of Palladio's villas on his tour of Italy. and would introduce Neo Palladian architecture in Ireland. A portrait of Galilei by Giuseppe Berti, signed and dated 1735, has recently been purchased for Castletown House. He returned to England later in the year.
Флоренцияға қайта оралу
1719 жылдан кейін Флоренцияға оралған Галилейді Тоскананың ұлы герцогтары Козимо III және Джан Гастоне де Медичи, Медичи әулетінің соңғы ұлы герцогтары, «Сот ғимараттары мен қамалдардың инженері» (Ingegnere delle fortezze e fabbriche di corte) лауазымына тағайындады. Алайда, екеуі де оған оның талантына сай архитектуралық жобалар бере алмады. Осы кезеңде Галилейдің жобаларына Кортона соборының хорын жаңарту, онда қатаң классикалық триумф аркасы мотиві қолданылды, Доменико Жироламо Венути үшін Кортонаның жанындағы Катросседегі Вилла Венутиге қосымшалар жасау және Скарпериядағы Мадонна дель Вивайо шіркеуінің ораториясының (1724) жобасы кірді. 1730 жылы флоренциялық ақсүйек Лоренцо Корсини Папа Клемент XII болып сайланды және 1731 жылы Галилейді Римге шақырып, отбасының шіркеуін, Латерандағы Сан-Джованни базиликасындағы Корсини капелласын (1732 жылы аяқталды) салуға бұйырды. Келесі алты жыл ішінде Галилей өзінің ең танымал туындыларын классикалық, бароккоға қарсы стильде жасады. Олардың ішіндегі ең танымал туындысы – Сан-Джованни-ин-Латеранның қасбеті, ол конкурс нәтижесінде (1733–1736) тапсырылды. Қасбеттің монументалды қатаңдығы мен сарайлық сипаты римдік өнер ортасында дау тудырды, бірақ ғасыр соңында француз және британдық неоклассицистер тарапынан бағаланды. Галилей сонымен қатар Сан-Джованни-дей-Фиорентини (1734) үшін дәстүрлі барокко стиліндегі қасбет салды, онда төменгі және жоғарғы бөліктер арасындағы карниз орталық және соңғы бөліктерде алға қарай иілді, ал аралықтағы Коринф колонналары мен мүсіндік бөлшектері барокко стиліндегі жарық пен көлеңке эффектін тудырды. Ол Римде қайтыс болды.
Once more in Florence after 1719, Galilei was appointed Ingegnere delle fortezze e fabbriche di corte ("Engineer of court buildings and fortresses") of the Grand Dukes of Tuscany, Cosimo III and Gian Gastone de' Medici, last of the Medici grand dukes, neither of whom, however, could provide him with architectural projects suited to his talents. Galilei's projects during this period included a renovation of the choir of Cortona Cathedral that featured a severely classical triumphal arch motif, additions to the Villa Venuti, at Catrosse, near Cortona, for Domenico Girolamo Venuti, and a design (1724) for the oratory of the Church of the Madonna del Vivaio (since rebuilt) in Scarperia, Tuscany. In 1730 the Florentine patrician Lorenzo Corsini was elected as Pope Clement XII and called Galilei to Rome in 1731 to build his family's chapel, the Cappella Corsini in the Basilica di San Giovanni in Laterano (completed 1732). During the next six years, Galilei created all of his most notable works, which were executed in a Classical, anti Baroque style. The most notable of these was the façade of San Giovanni in Laterano, a commission awarded after a competition (1733–1736). The monumental severity and palace character of the façade caused a scandal in Roman artistic circles but was admired later in the century by French and British neoclassicists. Galilei also built the more conventionally Baroque façade for San Giovanni dei Fiorentini (1734), where the cornice between lower and upper stages breaks forward at center and ends, and niches between engaged Corinthian columns and sculptural detail all provide the Baroque light and shade. He died in Rome.