Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Оцел Луканус (Ὄκελλος) б.з.д. 6 ғасырында Магна Грекиядағы Луканнияда туған пифагорлық философ болған деген мәлімдеме бар. Аристоксен оны Оцилло есімді тағы бір луканиялықпен бірге Ямблих сақтап қалған, 218 пифагоршыны тізімдейтін еңбегінде келтіреді. Алайда, бұл тізімде кейбір ойдан туған мәліметтер, пифагоршы емес адамдарға қателікпен жатқызылулар және ертерек псевдопифагорлық дәстүрлерден алынған есімдер де кездеседі.
Ocellus Lucanus (Ὄκελλος) was allegedly a Pythagorean philosopher, born in Lucania in Magna Graecia in the 6th century BC. Aristoxenus cites him along with another Lucanian by the name of Ocillo, in a work preserved by Iamblichus that lists 218 supposed Pythagoreans, which nonetheless contained some inventions, wrong attributions to non Pythagoreans, and some names derived from earlier pseudopythagoric traditions.
Pseudo-Ocellus Lucanus (Қарағайлық тұқым)
"Адамның табиғаты туралы" псевдоэпиграфикалық еңбек оған жатқызылды, ал оның авторының аты қазір Псевдо Оцелл Луканус деп аталады. Архитас Платонға жолдаған деген екі апокрифтік хатында Оцеллдің ұрпақтарымен сөйлескенін және оған Оцеллдің төрт кітабын жібергенін айтады. Псевдо Оцелл сондай-ақ, ғаламның үш бөлігі үш түрлі жаратылысқа – құдайларға, адамдарға және демонға сәйкес келеді деп мәлімдейді; сонымен қатар, адамзаттың барлық институттары (отбасы, неке және т.б.) мәңгілік болуы керек. Ол жақсы өмір сүрудің аскетикалық жолын ұсынады, мақсаты – жасыл ұрпақтың толыққанды өсіп-жетілуіне және оны асыл да әдемі нәрселерге тәрбиелеуге бағытталған. А. Ф. Рудольфтің (1801 ж., түсіндірмелермен) және Ф. В. А. Муллахтың "Грек философтарының фрагменттері" (1860 ж.); сондай-ақ Эдуард Зеллердің "Грек философиясының тарихы", I том (ағылшын тіліне аудармасы), J de Heyden Zielewicz-тің "Breslauer philologische Abhandlungen", VIII. 3 (1901 ж.), және Р. Хардердің "Ocellus Lucanus" [Neue philologische Untersuchungen, 1 том. Берлин: Weidmann, 1926 ж.] еңбектерін қараңыз. Платонист Томас Тейлордың 1831 жылғы ағылшын тіліне аудармасы да бар.
A pseudepigraphic work, "On the Nature of the Universe", was attributed to him, and the citation of its author nowadays appears as Pseudo Ocellus Lucanus. In two apocryphal letters that Archytas allegedly sent to Plato, he mentioned that he had talked with the descendants of Ocellus and sent four Ocellus' books to him. Pseudo Ocellus also asserts that the three great divisions of the universe correspond the three kinds of beings—gods, men and daemons; and, finally, that the human race with all its institutions (the family, marriage and the like) must be eternal. It advocates an ascetic mode of life, with a view to the perfect reproduction of the race and its training in all that is noble and beautiful. Editions of the Περὶ τῆς τοῦ παντὸς φύσεως, by A. F. Rudolph (1801, with commentary), and by F. W. A. Mullach in Fragmenta philosophorum graecorum, i. (1860); see also Eduard Zeller, History of Greek Philosophy, i. (Eng. trans. ), and J de Heyden Zielewicz in Breslauer philologische Abhandlungen, viii. 3 (1901); and R. Harder, Ocellus Lucanus [Neue philologische Untersuchungen vol. 1. Berlin: Weidmann, 1926. There is an English translation (1831) by Thomas Taylor, the Platonist.