Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тау иті – шаруашылыққа жұмсалатын ит, ол ағашқа тікелей көтеріп, сиырқыр және егермен сияқты ұсақ аңды қуу үшін селекцияланған. Олар аю мен жабайы шошқа сияқты ірі аң аулауға, сондай-ақ шаруашылықтағы көмекші ретінде қолданылады. Курлар – иттер тобының бір түрі, ал тау иті – курдың көптеген түрлерінің бірі. Оны су иті ретінде де пайдалануға болады. Көбінесе Огайо, Кентукки, Вирджиния және Теннесси штаттарында өсіріледі, 1998 жылдан бері Біріккен Кеннел клубында тіркелген, ал кейін Америка Кеннел клубы, Ұлттық Кеннел клубы және Континентальдық Кеннел клубы мойындады. Тау иті өсірушілер қауымдастығы 1957 жылы құрылған.
The Mountain Cur is a type of working dog that is bred specifically for treeing and trailing small game, like squirrel and raccoons. They are also used for hunting and baying big game like bear and wild boar as well as being an all purpose farm dog. Curs are a member of the Hound group, and the Mountain Cur is one of several varieties of cur. It can also be used as a water dog. Mainly bred in Ohio, Kentucky, Virginia, and Tennessee, it has been registered with the United Kennel Club since 1998 and has since been recognised by the American Kennel Club, the National Kennel Club and the Continental Kennel Club. The Mountain Cur Breeders' Association was formed in 1957.
Тарих
Тау құрты екі жүз жылға жуық бұрын Еуропадан Америкаға Огайо, Виргиния, Кентукки және Теннесси тауларын мекендеген колонизаторлармен әкелінді, кейін Арканзас және Оклахома штаттарына тарады. Бұл иттер отбасы мен мүлікті қорғауға, сондай-ақ аңды қууға және ағашқа тіреуге қолданылды. Осы иттердің арқасында колонизаторлар жеке пайдалану немесе сауда үшін ет пен тері ала алды, бұл оларды шекара аймағында бағалы етті. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, оларды өсірген көптеген отбасылар ауылдық жерлерді тастап, соғыс өндірісіндегі зауыттарда жұмыс істеуге кетті. 1940 жылдардың соңына қарай бұл тұқым сирек кездесе бастады. Кентуккиден Хью Стивенс және Вуди Хантсман, Вирджиниядан Карл Макконнелл және Теннессиден Дьюи Ледбеттер – осы төрт адам тұқымның жоғалуына жол бермегені үшін және Тау құртының стандартын белгілегені үшін мақталады. 1956 жылы олар «Оригинал Тау Құрты Асыл Тұқымды Мал Өсірушілер Қауымдастығын» құрды. Бірақ тұқым стандартына байланысты туған дау Хью Стивенс пен Карл Макконнеллді OMCBA-дан шығып, «Стивен Сток Тау Құрты Қауымдастығын» құруға итермеледі. Аппалачи тауларын зерттеген және оларда жасаған Даниэль Бун Тау құрттарын өсірген және көтерген. Американың алғашқы қоныс жайлаушыларының көптегені сияқты, ол да Аппалачи тауларында жол ашу кезінде, отбасын қорғауға және жабайы аң аулауға осы тұқымға көп сенеді. Ол тіпті экспедициялары кезінде жас күшіктерді қорғау үшін себеттерге салып алып жүргендігі айтылады. 1980 және 1990 жылдары Майкл және Мари Бладгуд (Нью-Йорк штаты, Афтон қаласы) Тау құртынан Таулық көрініс құртын шығарды.
The Mountain Cur was brought to America nearly two hundred years ago from Europe by the colonizers of the mountains in Ohio, Virginia, Kentucky, and Tennessee, then later Arkansas and Oklahoma, to guard family and property as well as chase and tree game. These dogs enabled the colonizers to provide meat and pelts for personal use or trade, making them valuable in the frontier. With the advent of World War II, many of the families who had bred them left rural areas to work in factories in the war effort. By the end of the 1940s the breed was becoming rare. Four individuals, Hugh Stephens and Woody Huntsman of Kentucky, Carl McConnell of Virginia, and Dewey Ledbetter of Tennessee are given credit for saving the breed from dying out and setting the Mountain Cur breed standard. In 1956, these four founded the Original Mountain Cur Breeders' Association. Soon after, controversy over the breed standard caused Hugh Stephen and Carl McConnell to leave the OMCBA to found the Stephen Stock Mountain Cur Association. Explorer and frontiersman of the Appalachian mountains Daniel Boone bred and raised Mountain Curs. Like many other settlers of early America, he heavily relied on the breed while blazing trails through the Appalachians, providing protection to his family and helping hunt wild game. He is said to have even carried young pups in protective baskets while on these expeditions. In the 1980s and 1990s, the Mountain View Cur was developed from the Mountain Cur by Michael and Marie Bloodgood of Afton, New York after World War II.
Сыртқы келбеті
Таулық курс – қысқа түкті, көк, қара, сары, қоңыр немесе жолақты түстес иттер. Кейбір жекелемелерде беті мен кеудесінде ақ дақтар кездеседі. Салмағы әдетте 30-дан 60 фунтқа дейін, ал еркектердің бойы 18-ден 26 дюймге, ал мешіктердің бойы 16-дан 24 дюймге жетеді.
Mountain Curs are short coated dogs which come in blue, black, yellow, brown, or brindle coloration. Some individuals will also show white markings on the face or chest. The weight is usually between 30 and 60 pounds, and height is 18 26 inches for males and 16 24 inches for females.
Тендерлік
Таулық қарғыстар ақылды, оңай оқытылады, қатыгез де емес, ұялшақ та емес. Олар адамдарына қуаныш сыйлауға тырысады және балалармен де, басқа үй жануарларымен да жақсы араласа алады. Осы қарғыстар жұмыс істеу үшін өсірілгендіктен, егер олар аң аулауға, күзетуге немесе шаруа қожалығында жұмыс істеуге мүмкіндік алмайтын болса, кейде алаңдап, көңілі тоқырайды. Бірақ, оларға жұмыс тапсырылғанда, көбінесе шаттықпен және адалдықпен өтейді.
Mountain Curs are intelligent, easily trained, and neither vicious nor shy. They are known to try to please their humans and are able to get along well with children and other pets. Since these curs were bred to work, if deprived of the opportunity to hunt, guard, or work around a farm, they will sometimes grow anxious and bored. However, when they have a job to do, they are generally happy and obedient.
Денсаулық
Таулық иттің өмірі 14–16 жылға дейін созылуы мүмкін, сонымен қатар осы тұқымға тән денсаулық проблемалары туралы ешқандай хабарлама жоқ.
Mountain Curs can live up to 14–16 years, and there are no reported breed specific health issues.