Кіріспе
Филип Эварт Вернон (6 маусым 1905 – 28 шілде 1987) – британдық, кейіннен канадалық психолог және автор болған. Ол зиялы қабілеттерді, әсіресе нәсіл және интеллект мәселелерін зерттеді.
Өмір
Филип Вернон 1905 жылғы 6 маусымда Англияның Оксфорд қаласында дүниеге келді. Оның әкесі Х. М. Вернон Оксфорд университетінде физиологиядан лекция оқыған және Ұлыбританиядағы өнеркәсіптік психологияның жетекші маманы болды. Оның анасы Доротея Эварт итальян тарихына арналған бірнеше еңбектің авторы еді. Филип әйелі Доротимен бірге дарынды балаларды зерттеумен айналысты. Олардың Филип Энтони Вернон есімді бір ұлы болды, ол да интеллектуалдық қабілеттерді зерттеді.
Мансап
Вернон кем дегенде жиырма сегіз елде оқыды және дәріс берді; сонымен қатар, өмірі бойында түрлі лауазымдарды атқарды. Кембридж университетінің Сент-Джон колледжінде ғылыми-зерттеу және оқыту грантының иегері болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде адмиралтейство мен соғыс кеңсесінің психологиялық зерттеушісі ретінде оқу әдістемелерін және іріктеу сынақтарын жасады, осы сынақтарды пайдаланып АҚШ және Ұлыбританиядағы IQ көрсеткіштеріндегі әлеуметтік топтар арасындағы айырмашылықты анықтады. «Пионер қоры» веб-сайтында айтылғандай, Бірінші дүниежүзілік соғыстағы американдық әскерге шақырылғандардың зерттеуі, кәсіби топта туған балалардың орташа IQ-сы 123-ті құраса, біліктілігі жоқ жұмысшылардың балаларының орташа IQ-сы 96 болғанын көрсетті. Вернон бұл әлеуметтік топтар арасындағы айырмашылықтың генетикалық негізі бар деген қорытындыға келді. Ол бұл тұжырымын асырап алынған балалардың интеллектуалдық қабілеттерінің асырап алушы ата-аналарына қарағанда, биологиялық ата-аналарының әлеуметтік жағдайымен байланысты екенін көрсететін дәлелдерге негіздеді. Вернонның пікірінше, әлеуметтік мобильділік жоғары интеллектісі бар адамдарға әлеуметтік иерархияда жоғарылауға, ал интеллектуалдық қабілеті төмен адамдарға төмендеуге мүмкіндік береді. 1968 жылы, 63 жасқа келгенде, ол Англиядағы тұрақты академиялық мансабынан бас тартып, Калгари университетінде екінші мансабын бастады. Калгари университетінің Филипп Э. Вернон сыйлығы оның құрметіне беріледі.
the analysis of the World War I American military conscripts showed that the average IQ of children born in the professional class was 123, whereas those born to unskilled workers averaged 96. Vernon concluded that these social class differences have some genetic basis. He based this assessment on his review of the evidence that the intelligence of adopted children related more to the social class of their biological parents than to that of their adopting parents. Vernon suggested that social mobility allows those with higher intelligence to rise in the social hierarchy, while those with lower intelligence tend to fall. In 1968, at the age of 63, he abandoned a secure academic career in England to start a second career at the University of Calgary. The Philip E. Vernon Award at University of Calgary is named in his honour.
Негізгі үлестері
Вернон зерттеу үшін факторлық талдауды қалайтын және осы тәсілді интеллектке қолданды. Оның иерархиялық моделінің ең жоғасында Спирманның g факторы болды, одан кейін екі маңызды топтық факторлар келді: ауызша-білімдік қабілет (v:ed) және практикалық-кеңістіктік-механикалық қабілеттер (k:m), оларды әрқашан кішірек факторларға жіктеуге болады. Жоғарыдағы факторлар – интеллектуалды мінез-құлықтың кең спектріне әсер ететін жалпы қабілеттер, ал төмендегі факторлар нақты бір іс-әрекет үшін қажетті нақты дағдыларды қамтиды. Вернон интеллект теориясын дамытып, ол "Интеллект С" деп атаған тесттің маңыздылығын арттырды. IQ көрсеткіштерінің жоғары болуына ықпал ететін себептерді зерттеу барысында Вернон қолдың ортаңғы жүйкесіндегі өткізу жылдамдығы жоғары адамдардың IQ көрсеткіштері де жоғары екенін анықтады.
In looking at possible causes for higher IQ scores, Vernon found that people who had faster conduction velocity in the median nerve of the arm had higher IQs.