Джон Алек Биггс Дэвисон: Британ саяхатшысының өмірбаяны

Кіріспе

Британдық саясаткер (1918–1988)

Сэр Джон Алек Биггс Дэвисон (7 маусым 1918 – 17 қыркүйек 1988) 1955 жылдан бастап Чигвелл округі үшін, ал 1974 жылғы округ шекаралары өзгергеннен кейін Еппинг Форест округі үшін Ұлыбритания парламентінің консервативтік депутаты болды және өмірінің соңына дейін қызмет етті. Ол Консервативтік дүйсенбілік клубтың көрнекті мүшесі болды.

Алғашқы жылдар

Майор Джон Норман Биггс Дэвисонның ұлы, Сомерсеттегі Корольдік гарнизон артиллериясының қызметкері (1972 жылы қайтыс болды), және оның әйелі Сара (қыздығы Райт), Джон Алек Биггс Дэвисон Боскомбта, Борнмут қаласында дүниеге келді, католик дінінде тәрбиеленді және Клифтон колледжінде, содан кейін Оксфордтағы Магдален колледжінде білім алды. Университетте оқып жүргенде ол Ұлыбритания Коммунистік партиясының мүшесі болған.

Саяси мансап

Оксфорд студенті ретінде ол 1939 жылғы 27 сәуірде өткен Оксфорд одағының пікірталасында әскери міндетке қарсы шыққан Базиль Лидделл Харттан кейін сөз сөйлеген екінші адам болды. 1939 жылы Корольдік теңіз жаяу әскеріне қабылданып, қызметке кірді. 1942 жылдан бастап ол Үндістанның азаматтық қызметі мен Пәкістанның әкімшілік қызметінде жұмыс істеді, онда Бенгалияға жіберілгенге дейін Пәнджабта комиссардың көмекшісі болды. 1951 жылғы жалпы сайлауда ол Консервативтік партияның Ковентри-Оңтүстік сайлау округінен кандидат болды. 1955 жылы Консервативтік партияның Парламент мүшесі болды, бірақ консервативтік партияның тәртіп сақтаушысынан бас тартып, 1957-1958 жылдары тәуелсіз депутат ретінде АҚШ және Кеңес үкіметтерінің тікелей қысымынан кейін Суэц каналынан үкіметтің шығуына қарсылық білдірді. Кейіннен ол консервативтік партияның тәртіп сақтаушысының өкілеттігін қайта алды. АҚШ-қа деген күдігіне қарамастан, ол Ұлыбританияда американдық үлгідегі хабар тарату жүйесін құруды қолдады. 1967 жылы теңіздегі хабар таратуға қатысты заң қабылдалар алдында, ол «Радио 270» теңіз станциясында «Радио 270 эфирден кеткенде бостандық дауысы үнсіздікке ұшырайды» деген мәлімдеме жасады («Таймс» газеті, 1967 жылғы 11 тамыз). Кейбір Лейборист партиясының мүшелері оның ескі досы Энох Пауэллді «Расалық қатынастар туралы» заң бойынша соттауға шақырғанда (Daily Telegraph газетіне 1968 жылғы 22 қарашадағы хатты қараңыз), Биггс Дэвисон Гарольд Уилсонды сөз бостандығының жауы деп айыптаған парламенттегі пікірталас кезінде Пауэллді қорғауға асықты. 1975 жылдың қаңтар айының соңында ол Португалиядағы төңкеріс салдарынан Азор аралдарының американдық емес, кеңестік теңіз базасына айналуы мүмкін екені туралы ескертті. Сол жылы Трейд-юнион конгресінің бұрынғы кеңестік КГБ төрағасы Александр Шелепинды Ұлыбританияға шақыру туралы парламенттегі пікірталас кезінде Биггс Дэвисон оны Генрих Гиммлермен салыстырды. 1976-1978 жылдары ол Солтүстік Ирландия мәселесі бойынша Консервативтік партияның оппозициялық көлеңке кабинетінің өкілі болды, сондай-ақ Консервативтік партияның Сыртқы істер және Достастық істері комитетінің төрағасының орынбасары және 1922 комитетінің атқару комитетінің мүшесі болды. 1981 жылы ол рыцарь атағын алды. «Примроуз Лигасының газеті» 1988 жылғы қараша-желтоқсан санында Биггс Дэвисонға арналған құрметті мақала жариялады.

As an Oxford undergraduate, he was seconder to Basil Liddell Hart opposing conscription at the Oxford Union debate held on 27 April 1939. He into the Royal Marines in 1939. From 1942 he worked for the Indian Civil Service and the Pakistan Administrative Service, where he was an assistant commissioner in the Punjab before being deputed to Bengal. He was the Conservative candidate for Coventry South in the 1951 general election. He became a Conservative Party Member of Parliament in 1955 but resigned the Conservative Whip and sat as an Independent 1957–58 in opposition to the government's withdrawal from Suez following direct pressure from the US and Soviet governments. He subsequently resumed the Conservative Whip. Despite wariness of the United States, he supported the setting up of an American style broadcasting system in the UK; shortly before the Marine Broadcasting Offences Act became law in 1967, he was heard on the offshore station Radio 270 stating that "a voice of freedom will have been silenced when Radio 270 goes off the air" (ref. The Times, 11 August 1967). When some Labour Party members called for his old friend Enoch Powell to be prosecuted under the Race Relations Act (see Letter to the Editor, Daily Telegraph 22 November 1968), Biggs Davison leapt to Powell's defence in an acrimonious House of Commons debate during which Harold Wilson was accused of being an enemy of free speech. In late January 1975, he gave a warning that the Azores could become a Soviet naval base instead of American because of the revolution in Portugal. That year, during a House of Commons debate on the Trades Union Congress invitation to Alexander Shelepin, the former Soviet KGB Chief, to visit Britain, Biggs Davison compared him to Heinrich Himmler. He was the Conservative Party's Opposition Shadow Cabinet Spokesman for Northern Ireland, 1976–78, and was also Vice Chairman of the Conservative Party's Foreign and Commonwealth Affairs Committee, and a member of the 1922 Committee Executive. He was made a Knight Bachelor in 1981. The Primrose League Gazette carried an obituary in the form of a tribute to Biggs Davison in their November/December 1988 edition.

Дүйсенбілік клуб

Биггс Дэвисон 1962 жылдан өліміне дейін Консервативті дүйсенбі клубының белсенді мүшесі болды. Ол олардың атынан көптеген жағдайларда сөйледі, сондай-ақ Парламенттің ішінде де, сыртында да, клуб үшін көптеген материалдар жазды және басқаларға алғы сөздер жазды. Ол 1967 жылғы қаңтарда Трафальгар алаңында өткен Дункан Сэндистің «Родезиямен бейбітшілік» митингісіндегі басты спикерлердің бірі болды. Клуб 1970 жылы Трафальгар алаңында «Заң және бостандық» атты мамыр күні митингін өткізді, онда Биггс Дэвисон басты спикер болды. Ол Солтүстік Ирландия Парламентінің тоқтатылып, кейіннен таратылуын «адам өз отырған бұтағын арамен кесіп тастауымен» салыстырды. 1972 жылдың 5 маусымында ол клубтың атқару комитетінің мүшесі болып қайта сайланды. 1972 жылдың шілдесінде ол Солтүстік Ирландиядағы «кірмеу» аймақтарын тазалау үшін қатаң шаралар қабылдауға шақырды және клубтың 1972 жылдың қыркүйегінде Вестминстер орталық залында өткен «Иммиграцияны дереу тоқтату!» жиналысында үкіметке барлық иммиграцияны тоқтатуға, 1968 жылғы нәсілдік қатынастар заңын жоюға және толық репатриация жоспарын бастауға шақыратын қарар қабылданды. Бұл қарар Премьер-министр Эдвард Хитке жеткізілді, ол үкіметтің заңды жою ниеті жоқ екенін мәлімдеді. 1973 жылдың наурызында Парламентте сэр Алек Дуглас Хоум Джон Биггс Дэвисонның Ұлыбританияның Замбия мен Танзаниядан Родезиядағы қарулы шабуылдардың құрбандарына өтемақы төлеу үшін жеткілікті көлемде көмек қаражатын шегеруі керек деген ұсынысын қабылдамады. Сол жылдың қазан айында ол Уақытша Ирландия Республикалық Армиясын Ұлыбритания аралында да, Ирландияның барлық аумағындағыдай, тыйым салуды талап етті. 1973 жылдың соңында Биггс Дэвисонның «Қызыл қол» атты кітабы жарық көрді, онда Ирландия тарихы, әсіресе 20 ғасырда баяндалған. Ол Уақытша ИРА-ның құрамында коммунистер мен троцкистер бар екенін, сондай-ақ олардың халықаралық құлашын салу және терроризм желісіне қатысқандарын айтты. 1974 жылдың мамырында Биггс Дэвисон Дүйсенбі клубының төрағасы болып қайта сайланды. Сол айда Роберт Тейлор, Патрик Уолл және Джон Биггс Дэвисон Парламентте Лейбористік үкіметтің «Британия» атты корольдік яхтаның Кейптаунға сапарын тоқтату туралы шешімін өкінішпен қабылдады. Кейін ол Эссекс университетінде сөйледі, бірақ полиция қорғауында болуы керек болды, ал сыртта «Қызыл ту» әнін шырқаған наразылар жиналды. Маусым айында ол ИРА-ның Лондон шеруі мәселесін Ішкі істер министріне көтеріп, оның неге Қоғамдық тәртіп заңы бойынша тыйым салынбағанын сұрады. Александр Солженицынның «ГУЛАГ архипелагы» кітабы БҰҰ-ның Женевадағы кітап дүкендерінде мүше елдердің біріне тиесілі екенін айтып, оны қорлық деп танығандықтан тыйым салынғанда, Джон Биггс Дэвисон сол кездегі Сыртқы істер министрі Джеймс Каллаганнан БҰҰ штаб-пәтерінде Ұлыбританияға қатысты ешқандай қорлық сатылмайтынына оның қанағаттанғандығын сұрады. 1974 жылдың қарашасында ол Консервативті Парламенттік Солтүстік Ирландия комитетінің төрағасы болып сайланды. Биггс Дэвисон сол айда ИРА басшысы Дайті О’Конайлмен жасалған ITV сұхбатын сынады. Ол Республикамен экстрадицияны өзара қолдауды талап етті. Ол 1975 жылдың наурызында Бирмингемде өткен екі күндік конференцияда «Консервативтік партия және Ұлыбританиядағы дағдарыс» тақырыбында сөз сөйледі. Ол келесі жылдың мамырында екі жылдық мерзімге Ұлттық клубтың төрағасы болып сайланды.

Biggs Davison was an active member of the Conservative Monday Club from 1962 until his death. He spoke on their behalf on many occasions both inside and out of the House of Commons, and wrote numerous papers for the Club, and forewords to others. He was one of the principal speakers at Duncan Sandys' "Peace with Rhodesia" rally in Trafalgar Square in January 1967, which was broadcast. The Club held a 'Law and Liberty' May Day Rally in 1970, again in Trafalgar Square, at which Biggs Davison was a main speaker. He likened the suspension and subsequent abolition of the Parliament of Northern Ireland to "someone sawing away the branch he bestraddles". He was re elected a member of the Club's Executive Council on 5 June 1972. In July 1972, he called for tough action in Northern Ireland to clean up the 'No Go' areas, and was one of the main speakers at the Club's "Halt Immigration Now!" meeting in Westminster Central Hall in September 1972, at the end of which a resolution was passed calling on the government to halt all immigration, repeal the 1968 Race Relations Act, and start a full repatriation scheme. This was delivered to the Prime Minister, Edward Heath, who stated that the government had no intention of repealing the Act. In the House of Commons in March 1973, Sir Alec Douglas Home rejected a suggestion from John Biggs Davison that Britain should deduct aid funds from Zambia and Tanzania sufficient to compensate victims in Rhodesia of armed attacks mounted from those countries. In October that year, he called for the Provisional Irish Republican Army to be also proscribed in the island of Great Britain, as it already was in the whole of Ireland. At the end of 1973, Biggs Davison's book, The Hand is Red was published, which traces the history of Ireland, notably in the 20th century. He said that the Provisional IRA was infiltrated by Communists and Trotskyists, and part of an international subversion and terrorist network. In May 1974, Biggs Davison was re elected unopposed as Chairman of the Monday Club. That month, Robert Taylor, Patrick Wall and John Biggs Davison tabled a motion in the House of Commons deploring the Labour government's decision to cancel the visit to Cape Town by the Royal Yacht Britannia. He subsequently spoke at Essex University, but had to have police protection, while a mob outside demonstrated singing "The Red Flag". In June, he raised the matter of the IRA's London march with the Home Secretary and asked why it had not been banned under the Public Order Act. When Aleksandr Solzhenitsyn's book The Gulag Archipelago was banned from United Nations bookstalls in Geneva, on the grounds that it was offensive to a member nation, John Biggs Davison asked James Callaghan, then Foreign Secretary, if he was satisfied that nothing offensive to the United Kingdom was sold at UN headquarters. In November 1974, he was elected Chairman of the Conservative Parliamentary Northern Ireland Committee. Biggs Davison criticised an ITV interview with IRA leader Dáithí Ó Conaill the same month. He called for reciprocity over extradition with the Republic. He was one of a number of prominent speakers at the Monday Club two day Conference in Birmingham in March 1975, the title of which was The Conservative Party and the Crisis in Britain. He was elected National Club Chairman the following May, for a two year term.

Жеке өмір және өлім

1948 жылы ол Ральф Ходер Уильямстың қызы Памелаға үйленді. Олардың екі ұлы мен төрт қызы болды: Том, Гарри, Белла, Хелена, Лизл және Сара. Биггс Дэвисон 1988 жылдың 17 қыркүйегінде 70 жасында Сомерсет қаласының Таунтон қаласындағы ауруханада қайтыс болды. Одан кейін өткен қосымша сайлауда оның орнын консерватор Стивен Норрис жеңіп алды.