Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық Үндістан армиясының офицері (1786–1872)
British Indian Army officer (1786–1872)
Фелдмаршал сэр Джордж Поллок, 1-ші баронет (4 маусым 1786 – 6 қазан 1872) – британдық Үндістан армиясының офицері. Ол алғашқы шайқасын Екінші Англо-маратха соғысы кезінде Дег шайқасында және Бхуртпур қамалында өткізді, содан кейін Англо-непал соғысына қатысты. Ол Бірінші Англо-бирма соғысы кезінде Пром шайқасында және Баганда британдық артиллериясына қолбасшылық етті. 1842 жылғы қаңтарда Бірінші Англо-афған соғысы кезінде Кабулдан болған апатты шегіністен кейін, шегініп жатқан әскерлер Жалалабадтағы шағын британдық гарнизонында қалды және Поллок гарнизонды құтқаруға жіберілген күштердің қолбасшысы болып тағайындалды: ол Хайбер жолы арқылы ілгерілеп, 1842 жылғы сәуірде гарнизонды босатты. Содан кейін ол Кабулда қалған британдық кепілдерді құтқару үшін рұқсатсыз, бірақ сәтті миссияны жүзеге асырды. 1844 жылы Поллоктың жетістіктерін еске алу үшін Поллок медалі тағайындалды: бұл медаль Аддискомб әскери семинариясының "маусымдағы үздік курсантқа" берілуге тиіс еді.
Field Marshal Sir George Pollock, 1st Baronet (4 June 1786 – 6 October 1872) was a British Indian Army officer. He first saw action at the Battle of Deeg and at the Siege of Bhurtpore during the Second Anglo Maratha War before taking part in the Anglo Nepalese War. He also commanded the British artillery at the Battle of Prome and at Bagan during the First Anglo Burmese War. Following a disastrous retreat from Kabul in January 1842 during the First Anglo Afghan War, the retreating forces became stranded at the small British garrison at Jalalabad and Pollock was appointed Commander of the Force sent to relieve the garrison: he advanced through the Khyber Pass and relieved the garrison in April 1842. He then set about an unauthorised but ultimately successful mission to rescue the British hostages who had been left behind in Kabul prior to the retreat. In 1844 the Pollock Medal was created to commemorate Pollock's achievements: this medal was to be awarded to the "best cadet of the season" at the Addiscombe Military Seminary.
Ерте өмір және білім
Поллок, король Георг III-нің ат шауып жүретін шебері және Сара Поллоктың (құрметті әкесі Парсонс) ұлы Дэвид Поллоктың ұлы болған; оның үлкен ағасы – заңгер және саясаткер, 1-ші баронет сэр Фредерик Поллок. Поллоктар отбасы Думфриширдегі Балгрей отбасының бір тармағы еді; Дэвид Поллоктың әкесі Бервик-апон-Твидтің қала тұрғыны, ал оның әкесі Дурхамның шаруасы болған. Оның ат шауып, ат жабдықтары жасау ісіне патшалық отбасының ресми тапсырысы берілді. Дэвид Поллоктың шөбересі, 4-ші баронет сэр Джон Поллок, 1950 жылғы "Time's Chariot" еңбегінде Дэвидтің "мүмкін, оның өзі білмей", Балгрей Поллогы, отбасының ең көне тармағы болғанын айтты (Поллок Поллогы немесе осы текті Поллок) өліп қалған.
Pollock was son of David Pollock, of Charing Cross, saddler to King George III, and Sarah Pollock (née Parsons); his elder brother was the lawyer and politician Sir Frederick Pollock, 1st Baronet. The Pollock family were a branch of that family of Balgray, Dumfriesshire; David Pollock's father was a burgess of Berwick upon Tweed, and his grandfather a yeoman of Durham. His business as a saddler was given the official custom of the royal family. Sir John Pollock, 4th Baronet, great great grandson of David Pollock, stated in Time's Chariot (1950) that David was, 'perhaps without knowing it', Pollock of Balgray, the senior line of the family (Pollock of Pollock or Pollock of that ilk) having died out.
Непал мен Үндістан
Вулвичтегі Корольдік әскери академияда білім алған Поллок 1803 жылғы 14 желтоқсанда Бенгалия артиллериясының оттық лейтенанты болып тағайындалды. 1804 жылғы 19 сәуірде лейтенант қызметіне көтеріліп, ол 1804 жылғы қарашада Дег шайқасында және 1805 жылғы көктемде Екінші Англо-Маратха соғысы кезінде Бхуртпур қамалында қатысты. 1820 жылы артиллерияның генерал-адъютантының көмекшісі болды, ал 1824 жылғы 1 мамырда подполковник болып тағайындалды. 1829 жылғы 1 желтоқсанда полковник шеніне өрледі және 1830 жылы Каунпорға артиллериялық батальонға қолбасшылық етуге жіберілді. 1838 жылғы 28 маусымда Агра округінің жоғары командалық қызметіне ауысудан бұрын Данапурда бригадалық генерал шенімен қысқа мерзімге дивизиялық қолбасшы болып қызмет атқарды.
Educated at the Royal Military Academy, Woolwich, Pollock was commissioned as a lieutenant fireworker in the Bengal Artillery on 14 December 1803. Promoted to lieutenant on 19 April 1804, he saw action at the Battle of Deeg in November 1804 and at the Siege of Bhurtpore in Spring 1805 during the Second Anglo Maratha War. He became assistant adjutant general of artillery in 1820 and being promoted to lieutenant colonel on 1 May 1824. He was promoted further to brevet colonel on 1 December 1829 and then posted to Cawnpor to command an artillery battalion in 1830. and briefly held a divisional command at Danapur with the rank of brigadier general before transferring to the more senior command at the Agra district with the rank of major general on 28 June 1838.
Ауғанстан
1838 жылы Үндістанның генерал-губернаторы Лорд Окленд Ауғанстанға шабуыл жасауға шешім қабылдады, мақсаты – бұрынғы британдық қолдаушы билеушіні Ауғанстанның патшасы етіп жариялау арқылы Бірінші ағылшын-ауған соғысын бастау еді. Алғашқы науқан сәтті аяқталды, бірақ 1841 жылдың соңында афғандықтардың наразылығы күшейген соң, әскери және саяси жетекшілер Кабулдан 5000 британдық және үнді әскерін, сондай-ақ 12000 лагерьдегілерді, әйелдер мен балаларды шығарып, Үндістанға қайтуға бекітті. 1842 жылдың қаңтар айында басталған кері шегініс апатқа ұшырады және тиімсіз басшылық, суық және қатыгез тайпалардың салдарынан қырғынға әкелді. Кері шегінетін әскерлер мен Үндістан арасында тек Жалалабадтағы шағын британдық гарнизон ғана қалды. Аңыз бойынша, тек біреуі (доктор Брайдон) ғана аман қалды; шындығында, ол кері шегіністен аман қалған жалғыз еуропалық емес еді – шамамен 115 британдық офицер, сарбаз, әйел және бала тұтқынға алынып немесе кепілге алынып, кейін босатылды. Осы жағдайға байланысты Поллок Жалалабадты азат етуге жіберілген күштердің қолбасшысы болып тағайындалды: ол Хайбер жолы арқылы жылжып, 1842 жылдың сәуір айында Жалалабадтағы гарнизонды азат етті. 1842 жылдың қазан айында Үндістанға қайтқанға дейін Кабулдағы Ұлы базарды қиратты. 1843 жылдың желтоқсанында ол Лакхнауда британдық резиденці, ал 1844 жылдың қыркүйегінде Үндістан Кеңесінің әскери мүшесі болды.
In 1838, Lord Auckland, the Governor General of India decided to invade Afghanistan to proclaim a pro British former ruler as king of Afghanistan so instigating the First Anglo Afghan War. The initial campaign was a success but at the end of 1841, faced with ever increasing hostility from the Afghans, the military and political leaders decided to withdraw the 5,000 British and Indian troops and 12,000 camp followers, wives and children from Kabul and to return to India. The retreat, which took place in January 1842, was a disaster and eventually led to a massacre because of inefficient leadership, the cold and the ferocious tribes. There was now almost nothing between the retreating forces and India except for the small British garrison at Jalalabad. Legend has it that only one (Dr. Brydon) survived; In fact, he was not the only European to survive the retreat; about 115 British officers, soldiers, wives and children were captured or taken as hostages and survived to be subsequently released. Against this background Pollock was appointed Commander of the Force sent to relieve Jalalabad: he advanced through the Khyber Pass and relieved the garrison at Jalalabad in April 1842. He destroyed the Great Bazaar in Kabul before withdrawing to India in October 1842. he became British Resident at Lucknow in December 1843 and military member of the Council of India in September 1844.
Өлім
1846 жылы Англияға оралғаннан кейін Поллок Шығыс Үндістан компаниясынан жылына 1000 фунт стерлинг көлеміндегі жылдық төлемнен пайдаланып, Клэпхам Комонға қоныстанды. 1851 жылдың 11 қарашасында генерал-лейтенант шеніне көтеріліп, 1854 жылы Шығыс Үндістан компаниясы директорлар кеңесінің мүшесі болды. 1861 жылдың 19 тамызында ол Үндістан жұлдызы орденінің кавалер-командоры болып тағайындалды және 1866 жылдың 24 мамырында Үндістан жұлдызы орденінің үлкен командоры дәрежесіне көтерілді. 1871 жылдың қараша айында ол Тауэр мұнарасының сақшысы болды, ал 1872 жылдың 20 наурызында баронет титулы алды. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін 1-ші Суррей (немесе Оңтүстік Лондон) атқыштар ерікті батальонының құрметті полковнигі қызметін атқарды. Ол 1872 жылдың 6 қазанында Кенттегі Уолмерде қайтыс болды және Вестминстер аббаттығының солтүстік бөлігіне жерленді.
After returning to England in 1846, Pollock benefited from an annuity of £1,000 per annum from the East India Company and lived at Clapham Common. He was promoted to lieutenant general on 11 November 1851 and became a member of the Court of Directors of the East India Company in 1854. he was appointed Knight Commander of the Order of the Star of India on 19 August 1861 and advanced to Knight Grand Commander of the Order of the Star of India on 24 May 1866. he became Constable of the Tower in November 1871, before being made a baronet on 20 March 1872. In retirement he also served as honorary colonel of the 1st Surrey (or South London) Rifle Volunteer Battalion. He died at Walmer in Kent on 6 October 1872 and was buried in the north aisle at Westminster Abbey.
Отбасы
1810 жылы Поллок Франсис Вебб Барклейге үйленді; олардың төрт ұлы мен бір қызы болды. Бірінші әйелі қайтыс болған соң, ол 1852 жылы Генриетта Волластонға үйленді.
In 1810 Pollock married Frances Webbe Barclay; they had four sons and one daughter. After his first wife's death, he married Henrietta Wollaston in 1852.