Кадбери Кэмп – ежелгі британдық иркіндік кезеңдегі төбешік қамалы. Сомерсеттегі табиғат аясындағы ескерткіш, тарихы мен Dobunni тайпасымен байланысы зерттеледі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Темір дәуірінің Сомерсет, Англиядағы төбелік қамалы
Iron Age hillfort in Somerset, England
Бұл төбелік қамалы жақсы сақталған және Ұлттық Траст тарапынан Жоғары деңгейдегі басқару келісімі арқылы, Natural England-пен бірлесіп басқарылады, бұл келісімге ағаштарды кесу, соның ішінде жергілікті емес түрік емендерін және бұталарды күту кіреді. Cadbury атауы "Cada's byrig" сөзінен шыққан; "byrig" – англосаксон сөзі, "қамал" немесе "қала" деген мағынаны білдіреді, ол көбінесе, бірақ әрдайым емес, төбелік қамалдарын атау үшін қолданылады. Бұл Сомерсеттегі Cadbury атауын қамтитын үш орынның бірі, ал қалғандары – South Cadbury-ға жақын Cadbury Castle және Cadbury Hill, басқа орындардан айырып тану үшін Cadbury Congresbury деп те аталады.
The hill fort is well preserved, and is managed by the National Trust through a Higher Level Stewardship agreement with Natural England which involves tree clearing, including non native Turkey Oaks, and management of the scrub. The name Cadbury is derived from "Cada's byrig"; byrig is the Anglo Saxon word meaning "fort" or "town", which is frequently, but not exclusively, used to refer to hill forts. It is one of three sites in Somerset to include the Cadbury name, the others being Cadbury Castle, near South Cadbury and Cadbury Hill which is also known as Cadbury Congresbury to distinguish it from the other sites.
Орналасқан жері
Cadbury Camp Гордано аңғары мен Солтүстік Сомерсет жазығы арасындағы табиғи жотада, Лаймбрич Вуд көне орман және табиғат қорығының қасында орналасқан.
Cadbury Camp is situated on a natural ridge between the Gordano Valley and the North Somerset Levels, next to the Limebreach Wood ancient woodland and nature reserve.
Тарих
Таудағы бекініс Темір дәуірінде, жергілікті добунни тайпасы салған болуы мүмкін, бірақ толық мәліметтері әлі белгілі емес. Қазба жұмыстарынан қоладан жасалған найза немесе балта басы табылуы, бұл орын Темір дәуірінен бұрын да пайдаланылғанын көрсетеді. Тау бекіністері Кейінгі қола дәуірі мен ерте Темір дәуірінде, шамамен б.з.д. I мыңжылдықтың басында пайда болды. Олардың Ұлыбританияда пайда болу себебі мен мақсаты көптеген пікірталастарға түскен. Олар континенттік Еуропадан келген шапқыншылыққа жауап ретінде, шапқыншылар салған орындар немесе халықтың өсуінен туындаған әлеуметтік шиеленістерге әскери жауап болуы мүмкін деген болжамдар бар. 1960 жылдан бері басым пікір, темірдің қолданылуының артуы Ұлыбританиядағы әлеуметтік өзгерістерге әкелді. Темір кенінің кен орындары қола жасауға қажетті қалайы мен мыс кенінен өзгеше жерлерде болды, нәтижесінде сауда жолдары өзгерді, ескі элиталар экономикалық және әлеуметтік беделін жоғалтты. Билік жаңа топтың қолына көшті. Археолог Барри Канлифф халықтың өсуінің де маңызды рөл атқарғанын айтады және былай деді: «Бұл бекіністер халықтың өсуі салдарынан туындаған ашық соғыс кезінде қоғамға қорғаныс мүмкіндіктерін ұсынды. Бірақ оларды соғыс болғандықтан салған деп есептемеймін. Олар шиеленіс кезінде қорғаныс бекіністері ретінде пайдалы болды және олардың кейбіреулері шабуылға ұшырап, қиратылды, бірақ бұл олардың салынуының жалғыз немесе ең маңызды факторы емес еді». Бекініс шамамен 1500 м² жерді алып жатыр. Ол солтүстіктен оңтүстікке дейін шамамен, ал шығыстан батысқа дейін созылады. Қазба шамамен тереңдікте, ал қорғандар шамамен биіктікте көтеріледі. Бұл орын англосаксон дәуірінде де пайдаланылған болуы мүмкін. Қазіргі таңда Ұлттық Траст пен Табиғи Англия арасындағы Жоғары деңгейдегі басқару келісімі арқылы басқарылады. Бұл жердің топырақты жағалауларына тамырлары енген ағаштарды алып тастауды қамтиды. Атап айтқанда, жергілікті емес, зиянды галл жәндіктеріне мекендеу орнын қамтамасыз ететін түркиялық емен ағаштары жойылуда. Бұталарды басқару және орхидеялар сияқты гүлдердің өсуін ынталандыру үшін мал да пайдаланылуда.
The hill fort was constructed during the Iron Age, probably by the local Dobunni tribe, however the details are not fully known. The discovery of a bronze spear or axe head at the site indicates use before the Iron Age. Hill forts developed in the Late Bronze and Early Iron Age, roughly the start of the first millennium BC. The reason for their emergence in Britain, and their purpose, has been a subject of debate. It has been argued that they could have been military sites constructed in response to invasion from continental Europe, sites built by invaders, or a military reaction to social tensions caused by an increasing population and consequent pressure on agriculture. The dominant view since the 1960s has been that the increasing use of iron led to social changes in Britain. Deposits of iron ore were located in different places to the tin and copper ore necessary to make bronze, and as a result trading patterns shifted and the old elites lost their economic and social status. Power passed into the hands of a new group of people. Archaeologist Barry Cunliffe believes that population increase still played a role and has stated "the forts provided defensive possibilities for the community at those times when the stress of an increasing population burst out into open warfare. But I would not see them as having been built because there was a state of war. They would be functional as defensive strongholds when there were tensions and undoubtedly some of them were attacked and destroyed, but this was not the only, or even the most significant, factor in their construction". The fort, which covers about , It extends approximately from north to south and from east to west. The ditch is around deep and the ramparts rise up around The site may still have been occupied into the Anglo Saxon period. It is now managed via a Higher Level Stewardship agreement between the National Trust and Natural England. This has involved removing trees whose roots are growing into the earthen banks of the site. In particular non native Turkey Oaks, which provide a habitat for damaging Gall wasps, are being removed. Cattle are also being used to manage the scrub and encourage the growth of flowers such as orchids.