Кіріспе

Баннатин Овертунға қарсы [1904] AC 515 (сонымен қатар Шотландияның еркін шіркеуінің Бас ассамблеясы лорд Овертунға қарсы: Макалистер Янг 1904 7 F (HL) 1 және «еркін шіркеу ісі» деп белгілі), – Шотландияның Біріккен еркін шіркеуі (1900 жылы Шотландияның көпшілік еркін шіркеуі мен Біріккен пресвитериандық шіркеуінің одағы) мен одақтан тыс қалған еркін шіркеудің азшылығы арасындағы ұзаққа созылған заңдық дау.

Фактілер

Көпшілікке қосылудан бас тартқан Ерақыт Шіркеудің аз бөлігі оның заңдылығын тез сынап көрді. Олар шақыру қағазы шығарып, Ерақыт Шіркеудің қағидаларын өзгерту арқылы көпшіліктің мүлікке құқығынан айырылғанын, ал мүлік қалған азшылыққа тиесілі болу керектігін, себебі олар нағыз "Ерақыт Шіркеу" екенін мәлімдеді. Алайда, іс Сессия сотында ұтылып қалды, онда Александр Лоу, Лорд Лоу (екінші бөліммен бекітілген) бастапқы Ерақыт Шіркеудің Ассамблеясының өз ұстанымын белгілі шектеулерде өзгертуге құқығы бар екенін шешті. Ерақыт Шіркеуді бұрынғы модераторы, Өте Құрметті Колин Баннатин өкілдік етті. Олардың ұстанымына Лорд Овертун қарсы болды, сондықтан Баннатин Овертунға қарсы сот ісі болды.

Үкім

Лордтар палатасына шағым (әділетшінің қайтысынан кейін 1904 жылдың 1 тамызына дейін қарастырылмады), Сессия сотының шешімін (5 дауысқа 2 қарсы) өзгертіп, азшылықтың Ерақыт шіркеудің мүлкіне құқығы бар екенін анықтады. Көпшілік жаңа діни ұстанымдарды қабылдау арқылы (әсіресе, Ерақыт шіркеудің негізгі қағидасы саналған "мемлекеттік құрылым қағидасына" берген уәдесінен бас тарту арқылы) Ерақыт шіркеудің мүлкіне иелік ету шарттарын бұзды деп шешілді.

Маңыздылығы

Бұл үкімнің зор маңызы болды; көрінеді, ол Біріккен еркін шіркеудің (U.F.C.) еркін шіркеу бөлігін барлық мүліктерінен – шіркеулерден, пасторлық үйлерден, колледждерден, миссиялардан және тіпті егде жастағы дін қызметкерлерін қамтамасыз етуден айырды. Ол қалған бөлікке, олар тиімді пайдалана алмайтын көп мүлікті берді. 1904 жылдың қыркүйегінде U.F.C. және (қазіргіде бөлек) еркін шіркеу өкілдері арасында жұмыс жасайтын келісімге келу мақсатымен өткізілген конференция, келісімге қол жеткізуге негіз жоқ екенін анықтады. 15 желтоқсанда өткен U.F.C. шіркеуінің съезі одақтың жалғасуын қажет деп шешті және мүліктерін қайтару үшін барлық заңды шараларды қолдануға бекітті. Осының нәтижесінде Парламентке жүгінуге шешім қабылданды. Лорд Элгин, Лорд Киннер және сэр Ральф Анструтерден тұратын парламенттік комиссия тағайындалды. Уақытша иелену мәселесі сэр Джон Чейнеге жүктелді. Комиссия ашық отырыс өткізіп, екі тарапты тыңдағаннан кейін 1905 жылдың сәуірінде есебін жариялады. Олар өзара жағымсыз сезімдердің жұмыстарын қиындататынын мәлімдеді. Дегенмен, олар еркін шіркеудің көп жағдайда сенімдердің мақсаттарын орындай алмайтындығын, бұл Лордтар палатасының шешіміне сәйкес, мүлікті ұстауының шарты екенін анықтады. Олар Парламент Актісімен атқарушы комиссия құруды ұсынды, онда еркін шіркеудің барлық мүлігі, одақ күніне дейін, топтастырылып, сенімдердің мақсаттарын орындай алмаған жағдайда Біріккен еркін шіркеуге берілуі керек еді. 1905 жылғы Шотландия шіркеулері туралы заң (5 Edw. 7. c. 12) осы ұсыныстарды іске асырып, тамыз айында қабылданды. Комиссия мүшелері актінің негізіндегі есептерді дайындағандар және тағы екеуі болды. Шіркеулер мен пасторлық үйлерді бөлу баяу болды, бірақ 1908 жылға қарай 100-ден астам шіркеу еркін шіркеуге берілді. Бірқатар мүліктен айырылған U.F.C. қауымдары, олардың көпшілігі Таулы аймақта, уақытша шіркеулерде баспана тапты; бірақ көп шіркеулер бос тұрған аудандарда қосымша шіркеу ғимараттарын салуға қарсылықтарға қарамастан, бірден 60 жаңа шіркеу мен пасторлық үй салуға шешім қабылданды, бұл шамамен 150 000 фунт стерлинг тұрады. 1906 жылдың қазан айында комиссия Ассамблея залы мен Жаңа колледж ғимараттарының U.F.C.-ге тиесілі екенін хабарлады, ал еркін шіркеу Эдинбургтегі кеңселерді және колледжге айналдырылатын пәтерлерді алды, кітапхана U.F.C.-ге берілді, бірақ екеуінің де мүшелеріне ашық болды. 1905 жылы екі жыл бойы университет оқу залдарында және басқа залда Ассамблеясын өткізгеннен кейін, 1906 жылы U.F.C. қайтадан еркін шіркеудің тарихи ғимараттарына оралды. Барлық шетелдік миссиялар мен континенттік бекеттер де Біріккен еркін шіркеуге берілді. (Айта кетейік, сол акт Шотландия шіркеуіндегі Вестминстерлік жаралымына жазылуды жеңілдетуді де қарастырды; осылайша Парламент барлық пресвитериан шіркеулерінің істеріне араласты.)