Кіріспе
Жапондық семсердің қырқасын ұстайтын корпустар және оған байланысты жабдықтар Жапондық семсердің қырқасын ұстайтын әр түрлі корпустар мен оған байланысты жабдықтар (тосогу) жапондық семсер киілген немесе сақталған кезде. (え) - жапондық семсердің сәнді тұтқаларына (мысалы, катана) қатысты, ол семсердің бесігі иесі киген кезде қолданылады, ал ширасая - бұл семсердің бесігі қолданылмайтын кезде сақталатын сая мен цукадан тұратын қарапайым безендірілмеген ағаш тұтқа.
Japanese sword mountings are the various housings and associated fittings (tosogu) that hold the blade of a Japanese sword when it is being worn or stored. (拵え) refers to the ornate mountings of a Japanese sword (e. g. katana) used when the sword blade is being worn by its owner, whereas the shirasaya is a plain undecorated wooden mounting composed of a saya and tsuka that the sword blade is stored in when not being used.
Құралымдары
Фучи (縁): Фучи - цеха мен цеханың арасындағы тұтқаға байланған жаға. Хабаки ():Хабаки - қылыс саядан құлап кетпеуі үшін және төмендегі жабдықтарды қолдау үшін қолданылатын кене тәрізді металл жаға. Накагоның алдындағы ха мачи мен муне мачиге орнатылған. Каэшидзуно (返し角): Сәйяны сурет салу кезінде обиге бекіту үшін қолданылатын ілгек тәрізді фитинг. Кашира (頭): Кашира - цеханың аяғындағы қапшақ (немесе қапшақ). Когай ():Когай - кейде басқа қалтада катана кошираның бір бөлігі ретінде жүретін шашты реттеуге арналған тікен. Коигучи (口):Коигучи - саяның аузы немесе оның құрылғысы; дәстүрлі түрде бұқа мүйізінен жасалады. Кодзири ():Кодзири - саяның соңы немесе саяның соңындағы қорғаныш құрылғысы; дәстүрлі түрде бұқа мүйізінен жасалады. Кодзука (小柄):Кодзука - когатанаға арналған сәндік тұтқа; саяның қалтасына сыятын шағын пайдалы пышақ. Куригата (栗形):Кури-ката - сагеоны бекіту үшін саяның бүйіріндегі түйме. Мекуги (目釘):Мекуги - цуканы накагоға бекітуге арналған кішкентай ілгек. Мекуги ана (目釘穴):Мекуги ана - цех пен накагодағы мекуги үшін тесіктер. Менуки (目貫):Менуки - цеханың (әдетте цеханың астында) орнағыштары; Алғашында менуки мекугидің тырнағын ұстап тұру үшін қаптама болған. Тачиде қылышқа бағыт беру үшін алақанның төменгі жиегі киіледі. Қатанада қылышқа бағыт беру үшін бағдарлау бармақтың ұшында болады. Сагео (下げ緒):Сагео - саяны белбеумен / обимен байлау үшін қолданылатын арқан. Same hada (肌): Сөзбе-сөз, сәуле терісінің үлгісі. Same kawa (samegawa) (皮): same kawa - су тасқынының немесе акуланың терісімен оралған су тасқыны. Сая ():Сая - пышақ үшін ағаштан жасалған, дәстүрлі түрде лакталған ағаштан жасалған. Сеппа (切羽): Сеппа - цеппаның үстіндегі және астындағы жуалар. Шитодом (目): Эстетикалық мақсаттар үшін курикатаның акценті; көбінесе алтын түстес металл заманауи репродукцияларда. Тсуба ( немесе ):Тсуба - қол сақшысы. Цука (柄):Цука - ұстағыш немесе тұтқа; ағаштан жасалған және семегаваға оралған. Цука маки (柄巻): Цуканың орамасы, соның ішінде ең көп таралған хинэри маки және кататэ маки (жауынгерлік орама). Сондай-ақ, Jabara maki сияқты күрделі және көркем орама әдістері бар. Цука-ито (柄糸):Цука-ито - циканың орама жіптері, дәстүрлі түрде жібек, бірақ қазіргі кезде көбінесе мақтадан және кейде былғарыдан жасалған.
Ширасая
А (白), "ақ қалпақ" - дәстүрлі түрде нуризая ағашынан жасалған және бесік біраз уақыт бойы қолданылмайды деп күтілгенде және сақталуы қажет болған кезде қолданылатын қарапайым ағаш жапон семсері сая (қапшақ) және цука (шыға). Олар сыртқы жағынан ерекшеліксіз, бірақ накагоны (танг) қамтамасыз ету үшін қажетті мекуги ананы қоспағанда, кейде саягаки (жарық ақпараты) де болған. Арнайы сақтаудың қажеттілігі ұзақ уақыт бойы кошираларды орнатудың арқасында, лакталған ағаш ылғалдылықты ұстап, коррозияға ұшырайды. Мұндай мотосамолеттар шынайы шайқасқа арналған емес, өйткені цуба (қорғау) мен дұрыс тұтқа орамасының болмауы зиянды болды; сондықтан олар ешқашан шайқас алаңында жол таба алмады. Алайда, шикомидзу сияқты "жасырын" мотомобильдер де болды. Сондай-ақ, Жапонияның ерте тарихына жататын көптеген пышақтар қазіргі заманғы репродукциялармен бірге осындай форматта сатылады; олардың көпшілігі тек сәндік репликалар болса, біразының функционалдық пышақтары бар.
Кошира
Кошира сөзінің шығу тегі қазіргі тілде қолданылмайтын етістік (える) -ден алынған. Көбінесе "цукуру" сөзінің орнына "жасауға, жасауға, жасауға" деген мағынаны білдіретін екі сөз қолданылады. Дұрыс сөз - (刀装), яғни семсер жиһазы, мұнда (刀装具) - жалпы монтаждау бөлшектері, ал "канагу" - металдан жасалғандарды білдіреді. (外装) - "сыртқы" бекітпелер, (刀身) - "дене" қылыстың қарама-қарсысы. Кошираны сол жаққа қарай цикамен (қақпақпен) ұсыну керек, әсіресе бейбіт уақытта, себебі бұл жолмен семсерді оңай шешуге болмайды. Эдо дәуірінде көптеген ресми ережелер енгізілді: соғыс кезінде ұстағышты оң жаққа қою керек, бұл семсерді тез шешуге мүмкіндік береді. Коширалар функционалдық мақсатта ғана емес, сонымен қатар эстетикалық мақсатта, көбінесе отбасылық моңды (жебегін) сәйкестендіру үшін қолданады.
Тахи
Тачи (太刀) стилі коширае - тачи үшін қолданылатын негізгі монтаждау стилі, онда семсер екі аспадан (аши) төменге қарай аспалы. Ұстама көбінесе пышақтан сәл күштірек қисықтықты иеленді, бұл классикалық тачидің қисықтығының ұшынан ұстамаға дейін өсуін жалғастырды. Ұстаманы әдетте екі ілгекпен (мекуги) бекітеді, ал қысқарақ, соның ішінде катана үшін бір ілгек. Тачи стилі коширасы катана стилі коширасының алдында пайда болды.
Қатана
Катана (刀) стиліне тән кошира - ең танымал кошира және самурай семсерімен байланысты. Бұл тәсілмен орнатылған семсерлер, семсердің кескіш жиегі төменгі жиегімен киілетін тачи монтажына қарағанда, жоғары жиегімен киіледі.
Хан-дачи (жартылаш тачи)
(半太刀) кошира катана стилімен киілетін, бірақ кашираның орнына кабуто гане сияқты тачимен байланысты кейбір жабдықтарды қамтиды.
Айкучи
Акуичи (акуичи) - кіші семсерлер үшін кошираның бір түрі, онда ұстағышы мен қап арасына арақашықтықсыз қосылады. Бұл сөздің сөзбе-сөз мағынасы ай ("кездесу") + кучи ("ауыз; ашылу"), бұл тұтқаның тікелей сабына сәйкес келетіндігіне қатысты. Бастапқыда ол қаруды қатаң киюді жеңілдету үшін косигатанада (вакизашидің алғысы) қолданылған, ал Камакура кезеңінен бастап танто (сөзбе-сөз "кішкентай семсер", қазіргі кезде пышақ ретінде қарастырылады) үшін сәнді жоғарғы сыныптық монтаждау стиліне айналды.
Шикомидзюэ
"Дайындық таяқ"; 仕込み杖; " " '[[Commons:Category:Shikomizue or "staff sword"; 杖刀; jotō) - Жапондық семсер таяғы. Бұл қаруды ойдан шығарылған семсер шебері Затоичи қолданғаны үшін әйгілі. Қасқырдың қайрағы жасыру үшін таяқ тәрізді (тсуэ) монтаждауға орналастырылды. Бұл орнатуларды Ширасая (白, "ақ қалпақ") деп шатастыруға болмайды, олар жай ағаш орнатулар болғандықтан, мазмұнының қысқаша сипаттамасынан басқа әшекейлері жоқ. Кейбір шикоми-дзюе метсубуши, шынжырлар, ілгектер және басқа да көптеген заттарды жасырады. Шикоми зуе күдік туғызбай, оны жұрт алдында алып жүруге болады, бұл оларды шиноби үшін тамаша құралға айналдырады.
Қайкен
Сэккен (懐剣) - 810 дюймдік, бір немесе екі қырлы, әшекейлі аспаптарсыз, жай ғана тақтада орналасқан, бұрын Жапониядағы самурайлар класының ерлер мен әйелдерімен жүретін пышақ. Бұл ұзын катана мен аралық вакизаши ыңғайсыз болған үй ішінде өзін-өзі қорғау үшін пайдалы болды. Әйелдер оларды кимоноларына салып жүреді, я болмаса өздерін қорғау үшін немесе мойнының сол жағындағы жамбас тамырлары мен талма артериясын кесу арқылы өзін-өзі өлтіру үшін.
Тсуба
Цуба (,) - әдетте, жапон қаруларының ұстауының соңында дөңгелек (немесе кейде төрт бұрышты) күзетші, мысалы, катана және оның вариациялары, тачи, вакизаши, танто, нагината және т.б. Олар қарудың теңгерімін сақтауға және қолды қорғауға көмектеседі. Цуба негізінен қарсыластың пышағынан қорғау үшін емес, қолды шабу кезінде пышаққа ауысудан сақтау үшін қолданылған. "Чудан но камае" қорғанышы "цуба" мен пышақтың қисығымен анықталады. Орташа катана-цубаның диаметрі - , вакизаши-цуба - және танто-цуба - Муромачи дәуірі (13331573) және Момояма дәуірі (15731603) кезінде, субалар сәндік емес, функционалдық мақсатта жасалған, олар мықты металдардан және дизайндардан жасалған. Эдо дәуірінде (1603-1868) Жапонияда бейбітшілік орнағандықтан, цуба әшекейлік болып, алтын сияқты практикалық емес металдардан жасалды. Тсуба әдетте сәнді безендіріледі, ал қазіргі уақытта коллекционерлердің заттары болып табылады. Тсубаны тек қана суба жасаумен айналысқан қолөнершілер жасады. Олар әдетте сәнді безендірілетін. Олар коллекционерлердің заттарынан басқа, бір ұрпақтан екіншісіне беріліп, мұралық заттар ретінде де пайдаланылған. Самурайлық тамыры бар жапондық отбасыларда кейде олардың отбасылық гербі (мон) цубаға оюланып жасалады. Тсубаны темір, болат, мыс, мыс және шакудо сияқты әр түрлі металдар мен қорытпаларда табуға болады. Дуэль кезінде екі қатысушы катаналарын цубаның ұшында біріктіріп, басқасын ұрып-соғу үшін жақсы орын алуға тырысады. Бұл "литт" деп аталады. бір-біріне қарсы түбекті итермелеу; 迫り合い; tsubazeriai. Тсубазерай қазіргі заманғы кендода жиі кездеседі. Қазіргі жапон тілінде tsubazeriai (迫り合い) "қатысқан бәсекелестік" деген мағынаға ие болды.
During the Muromachi period (1333–1573) and the Momoyama period (1573–1603) Tsuba were more for functionality than for decoration, being made of stronger metals and designs. During the Edo period (1603–1868) there was peace in Japan so tsuba became more ornamental and made of less practical metals such as gold. Tsuba are usually finely decorated, and nowadays are collectors' items. Tsuba were made by whole dynasties of craftsmen whose only craft was making tsuba. They were usually lavishly decorated. In addition to being collectors items, they were often used as heirlooms, passed from one generation to the next. Japanese families with samurai roots sometimes have their family crest (mon) crafted onto a tsuba. Tsuba can be found in a variety of metals and alloys, including iron, steel, brass, copper and shakudō. In a duel, two participants may lock their katana together at the point of the tsuba and push, trying to gain a better position from which to strike the other down. This is known as lit. pushing tsuba against each other; 鍔迫り合い; tsubazeriai. Tsubazeriai is a common sight in modern kendō. In modern Japanese, tsubazeriai (鍔迫り合い) has also come to mean "to be in fierce competition."
Сеппа
Сеппалар (切羽) - цеппаның алдында және артында арматураны қатайту үшін қолданылатын жуғыш. Сеппа әшекейлі немесе қарапайым болуы мүмкін.
Хабаки
() - жапон семсерінің табанының түбін қоршап тұрған металл. Оның екі мақсаты бар: тұмсықты (қамқоршыны) орнында бекіту және қаруды саяда (қапшықта) ұстау. Хабакидің маңыздылығы катананы қаптан тартуда көрінеді. Ол кеудеге жақын тұрып, бас бармағымен күзетшіге қысым жасап, кеуде ішінен хабакиді (口の切り方) деп аталатын процесте кеуде ішінен шығаруға жеткілікті қылыс шығарады. Қарақ босағаннан кейін оны тез шығаруға болады. Бұл (口を切る), (抜き付け) немесе (を切る) деп аталады. "Танка о киру" сөзі қазір Жапонияда кеңінен қолданылады, "бір нәрсені бастауға дайын болу" немесе "сөйлеуге дайын болу" деген мағынада, әсіресе агрессивті мағынада. Хабаки кеудедесі ішіндегі қалыпты тозуға әкеледі, және бұл мәселені шешу үшін кеудесін шаю немесе оны толық ауыстыру қажет болуы мүмкін, өйткені ол уақыт өте келе тым босап кетеді. Хабакиді кескеннен кейін немесе бірнеше айда бір рет алып тастап, майлау ұсынылады.