Кіріспе

Жапондық суретшілердің суреттері - жапон өнеріндегі суретшілердің суреттеріне арналған жалпы термин, әсіресе Укиё-э жанрындағы суретшілердің суреттері.

Анықтама

"Шинчо энциклопедиясы" оны "әйелдің сұлулығын бейнелейтін сурет" деп түсіндіреді. Екінші жағынан, "әйелдердің ішкі сұлулығын" зерттейтін суреттер деп түсіндіреді. Осы себепті, суреттің мәні әрқашан тек сурет арқылы ғана білдірілмейді, әйел суреті сұлулықпен сәйкес келеді. Шын мәнінде, укиё-де сурет модельдің бет-әлпетінің ерекшеліктеріне ұқсауы маңызды деп саналмайды, ал укиё-де әйелдердің бейнесі реалистикалық бейне жасаудың орнына стильделген; Мысалы, Эдо дәуірі бойы (16031867) үйленген әйелдердің қас-қағаздарын қырқу әдет-ғұрыптары болған, бірақ 1867 жылы үйленген әйелдер үшін қас-қағаздарын салу ережесі болған.

Тарих

Укиё - 17-19 ғасырларда Жапонияда жасалған ағаштан жасалған суреттер мен суреттер жанры. Жапондық саудагерлер мен орта тап арасында бұл суреттер өте танымал болды. Эдо дәуірінен Мэйдзи дәуіріне дейін (18681912) укийо-э процестерінің техникалық дамуы өсті, ою-өрнек пен баспаның дәлдігі және жаңа баспа процестері мен синтетикалық бояулардың енгізілуі арқылы қолданылатын түстердің көрінісі. Бұл техникалық дамуды укийода да көруге болады, және көптеген суретшілер укийо техникасы мен стильдерінің дамуына өз үлестерін қосты, суретшілердің уақытында өмір сүрген нағыз сұлулықтың реалистік көрінісін барынша арттыру мақсатымен. Укийоның негізгі тақырыптарының бірі болғандықтан, оны барлық көркемөнершілер шығарған. Алайда, бірнешеуін, соның ішінде Утамаро, Судзуки Харунобу, Ито Шинсуи, Тойохара Чиканобу, Уэмура Шоэн және Тори Кионага, ең үлкен жаңашылдар және форманың шеберлері ретінде сипатталған.