Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жан Фредерик Остервальд (немесе Остервальд) (25 қараша 1663 – 14 сәуір 1747) – швейцариялық (бұрынғы Нойшатель қаласынан) протестант пасторы.
Jean Frédéric Osterwald (or Ostervald) (25 November 1663 – 14 April 1747) was a Protestant pastor from Neuchâtel (now in Switzerland).
Өмір
Ол 1663 жылы Нойшательде реформатор пастор Иоганн Рудольф Остервальдтың ұлы болып, аристократ отбасында дүниеге келді. Ол Цюрихте және Саумерде білім алды (онда диплом алды), теологияны Орлеанда Клод Пажонның, Парижде Жан Клодтың және Женевада Луи Трончиннің (de) басшылығымен оқыды және 1683 жылы туған жерінде діни қызметкер болып тағайындалды. Өмірінің көп бөлігін Нойшательде өткізді, алдымен диакн, содан кейін 1699 жылдан бастап пастор, ал соңында диакн болып сайланды. Бұдан өзге ол теология академиясында лекция оқыды. Уағыздаушы, пастор, лектор және жазушы ретінде ол өз заманында зор ықпалға ие болды. Женевалық Ж.А. Турретини және Базельдік С. Веренфельс (1657-1740) оның досы болды, олар бір кезде швейцариялық үштік деп аталды. Теологиялық мәселелерде Остервальд социниандыққа ұмтылыс танытып, арминиандыққа бейімдеді, адамның еркіндігіне ерекше мән берді. Оның инновациялық ұсыныстары догматиканы, экзегезисті (Киелі кітаптың аудармасын және түсіндірмелерін маңызды өзгерту), литургияны (уағыздың орнына Киелі кітапты оқу), гимнологяны және моральдық теологияны (жақсы амалдар мен ізгі өмірдің маңыздылығы) қамтыды. Оның жазбалары вальденстік, голландтық, неміс, венгр және скандинавиялық протестанттар арасында рухани жаңаруға себеп болып, зор ықпал етті. Сонымен қатар, ол мүшесі болған, шетелдердегі Евангелиені тарату жөніндегі Англия Корольдік қоғамы оның ілімдерін Таяу Шығыс, Үндістан, Канада және Батыс Үнді аралдарына жеткізді. Оның өте ықпалды еңбектері кейін "екінші реформация" деп аталды. 1746 жылдың тамызында ол мінберде инсульт алды. 61 жыл қызмет еткеннен кейін 1747 жылдың 14 сәуірінде Нойшательде қайтыс болды. Оның пасторлық қызметі ұлы Жан Родольфқа (1687-1764) өтті.
He was born at Neuchâtel in 1663 in a patrician family, a son of the Reformed pastor Johann Rudolf Ostervald. He was educated at Zürich and at Saumur (where he graduated), studied theology at Orléans under Claude Pajon, at Paris under Jean Claude and at Geneva under Louis Tronchin (de), and was ordained to the ministry in his native place in 1683. He spent most of his life at Neuchâtel, first as a deacon, then from 1699 a pastor, and finally he was elected deacon. Besides this he gave lectures at the academy of theology. As preacher, pastor, lecturer and author, he attained a position of great influence in his day, he and his friends, J. A. Turretini of Geneva and S. Werenfels (1657 1740) of Basel, forming what was once called the Swiss triumvirate. In matters of theology, Ostervald thought to show a leaning towards Socinianism and embraced Arminianism, emphasizing the freewill of the man. His innovative proposals embraced dogmatics, exegesis (his important adaptation of a translation of, and commentary on the Bible), liturgy (Bible reading instead of preaching), hymnology and moral theology (importance of good deeds and moral life). His writings had a great influence, bearing spiritual renewal among Waldensian, Dutch, German, Hungarian and Scandinavian Protestants. Moreover, the English Royal Society for the Propagation of the Gospel in Foreign Parts – of which he was a member – brought his teachings to the countries of the Middle East, India, Canada and the West Indian Islands. His highly influential oeuvre was later called "the second Reformation". In August 1746 he had a stroke in the pulpit. He died in Neuchâtel on 14 April 1747 after 61 years of service. His pastor's office was inherited by his son Jean Rodolphe (1687 1764).