Воронцовтар әулеті: Ресей тарихындағы ақсүйектер руы
Vorontsov
Воронцовы: русская дворянская семья, получившая графский титул в 1744г. и княжеский в 1852г. Происхождение от варяжского рода, влияние при Иване Грозном.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Воронцовтар (Воронцо́в) әулеті, сондай-ақ Воронков және де Воронков-Войтковичтер – 1744 жылы қасиетті Рим империясының графтары мәртебесіне ие болған, ал 1852 жылы Ресей империясының князьдері атанған әулет. Воронцовтар, ең болмаса, Мәскеу боярларының ірі Вельяминов әулетінің тармағы болып саналады, олар Шимон есімді варяг ақсұлуынан таратынын мәлімдейді. Вельяминовтар Мәскеу қаласының мұрагерлік түрдегі әкімдері болып қызмет еткен, бірақ Дмитрий Донской (1359-1389 жылдар аралығында Мәскеу князі) бұл лауазымды жойғанға дейін, оның анасы осы әулеттен шыққан.
Russian noble family
other people named Vorontsov
The House of Vorontsov (Воронцо́в), also Woroncow and de Woroncow Wojtkowicz, is the name of a Russian noble family whose members attained the dignity of Counts of the Holy Roman Empire in 1744 and became Princes of the Russian Empire in 1852, with the style of Serene Highness. Most likely, the Vorontsovs represent a collateral branch of the great Velyaminov family of Muscovite boyars, which claimed male line descent from a Varangian nobleman named Šimon. The Velyaminovs served as hereditary mayors of Moscow until the office was abolished by Dmitry Donskoy (Prince of Moscow from 1359 to 1389), whose own mother came from this family.
Тарих
Веляминовтардың Воронцов тармағы өзінің билігінің шыңына бояр Федор Воронцовтың тұлғасында жетті, ол Иван IV-тің ересек болмаған кезінде Ресейдің іс жүзіндегі билеушісі болды ("Қорқынышты Иван", 1543). Үш жылдан кейін ол мемлекетке опасыздық жасады деп айыпталып, жазалап өлімге кестірілді. Келесі екі ғасыр бойы отбасының тарихы бұйығы белгісіз болып қалады. Елизавета императрицаның тұсында (1741-1762 жылдары билік құрған) олардың бағы қайта көтерілді, Михаил Илларионович Воронцов Ресей империясының вице-канцлері болды. Санкт-Петербургтегі Воронцов сарайын Растрелли жобалады, ол олардың билігінің ескерткіші болып табылады. Ресейдің Петр III билігі кезінде (1762 жылдың қаңтар-шілде айлары) Михаил Воронцов Ресейдегі ең ықпалды адам болды, себебі оның қызы Елизавета Воронцова императордың сүйіктісіне айналды. Петрдің әйелі Екатерина күйеуінің одан ажырасып, Елизавета Воронцоваға үйлену ниетінен хабардар болып, оның ең жақын досы Екатерина Романовна Воронцова Дашкова, Дашков князінің әйелі және Елизаветаның өзінің қарындасының көмегімен күйеуін тақтан түсірді. Екатерина Дашкованың ағалары Александр мен Семен Романовичтер де белгілі дипломаттар болды. Соңғысының ұлы Михаил Семенович Воронцов (1782–1856) Жаңа Ресейді мекендеуге ықпал еткен және Кавказдағы орыс армиясын басқарған көрнекті генерал болды. Бұл тармақтан шыққан Воронцовтар ағылшын сүйгіштер болды және көптеген ағылшын қызметшілерін, суретшілерін және сәулетшілерін қолдады. Екатерина Романовна Воронцова Дашкова өзінің көптеген мүлкін және Воронцов-Дашков тегін туысына қалдырды, ол Воронцовтар отбасының ерекше Воронцов-Дашков тегімен кіші тармағын құрды. Оның ең танымал өкілі, граф Илларион Иванович Воронцов-Дашков (1837–1916) императорлық мүлік министрі (1881–1897) және 1905–1915 жылдары Кавказдың генерал-губернаторы қызметін атқарды. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыстың басында Сарықамыш шайқасында (1914 жылдың желтоқсаны – 1915 жылдың қаңтары) жеңіске жеткен орыс әскерлеріне ресми түрде басшылық етті.
The Vorontsov branch of the Velyaminovs reached a zenith of its power in the person of the boyar Feodor Vorontsov, who became de facto ruler of Russia during the minority of Ivan IV ("Ivan the Terrible", 1543). Three years later, he was accused of treason and beheaded. For the next two centuries, the family history is obscure. Under Empress Elizabeth (reigned 1741 1762), its fortunes soared once again, when Mikhail Illarionovich Vorontsov became Vice Chancellor of the Russian Empire. The Vorontsov Palace in Saint Petersburg, designed by Rastrelli, remains a monument to his power. During the reign of Peter III of Russia (January to July, 1762), Mikhail Vorontsov was the most powerful man in Russia, as his niece Elizaveta Vorontsova became the Emperor's mistress. Peter's wife Catherine, alarmed by her husband's plans to divorce her and marry Elizaveta Vorontsova, deposed her husband, with great help from her bosom friend, Yekaterina Romanovna Vorontsova Dashkova, the wife of Prince Dashkov and Elizaveta's own sister. Yekaterina Dashkova's brothers, Alexander and Semyon Romanovich, both became notable diplomats. The latter's son, Mikhail Semyonovich Vorontsov (1782–1856), became a prominent general who fostered the colonisation of New Russia and led the Russian army in the Caucasus. The Vorontsovs from this branch were inveterate Anglophiles and supported many English servants, painters, and architects. Yekaterina Romanovna Vorontsova Dashkova bequeathed her vast possessions and the Vorontsov Dashkov surname to her cousin, who formed a junior branch of the Vorontsov family with the distinct Vorontsov Dashkov surname. Its most notable representative, Count Illarion Ivanovich Vorontsov Dashkov (1837–1916), served as Minister of Imperial Properties (1881–1897) and as the General Governor of the Caucasus in 1905–1915. He was officially in charge of the victorious Russian forces in the Battle of Sarikamish (December 1914 to January 1915) during the early months of World War I.