Мэри Пирси – 1890 ж. күйеуінің әйелі мен баласын өлтірген британдық қылмыскер. Джек-Риппермен байланысы бар екен деген болжамдар да бар. Тарихы мен фактілерді оқыңыз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық кісі өлтіруші
British murderer
Мэри Пирси (1866 – 23 желтоқсан 1890) – 24 қазан 1890 жылы сүйіктісінің әйелі, Фейби Хогг және оның баласы Тиггиді өлтіргені үшін сотталған және сол жылдың 23 желтоқсанында осы қылмысы үшін дарға асылған ағылшын әйел. Бұл қылмыс кейде Джек Риппермен байланысты айтылады, және Пирси Риппер болу мүмкіндігі бар деп саналады.
Mary Pearcey (1866 – 23 December 1890) was an English woman who was convicted of murdering her lover's wife, Mrs. Phoebe Hogg, and child, Tiggy, on 24 October 1890 and hanged for the crime on 23 December of the same year. The crime is sometimes mentioned in connection with Jack the Ripper, and Pearcey has been posited as a Ripper candidate.
Ерте өмір
Мэри Пирси 1866 жылы Мэри Элеонор Уилер болып дүниеге келді. Оның әкесі Томас Уилер екендігі туралы мәлімдеме қате болды, өйткені ол Эдвард Анстиді өлтіргені үшін сотталып, дарға асылды. Алайда, автор Сара Бет Хоптон олардың екеуінің арасындағы байланыстың қандай да бір дәлелін таба алмады, сондай-ақ бұл бұрыс ақпарат алғаш рет жарияланған газет мақаласының қайтарылғанын анықтады. Мэри Уилер "Пирси" есімін Джон Чарльз Пирсиден алды, ол ағаш шебер болған және ол онымен бірге тұрған. Ол оны адалдықтан айнығаны үшін тастап кетті. Кейін ол жиһаз тасымалдаушы Фрэнк Хоггпен бірге тұрды, оның кем дегенде Фиби Стайлз деген тағы бір сүйіктісі болды. Стайлз жүкті болды, Хогг Пирсидің ықпалымен оған үйленді. Олар Лондондағы Кентиш Таун ауданында тұрды. Стайлз қыз тудырып, оған Фиби Хогг деп ат қойды.
Mary Pearcey was born Mary Eleanor Wheeler in 1866. It has been erroneously stated that her father was Thomas Wheeler who was convicted of and hanged for the murder of Edward Anstee. However, author Sarah Beth Hopton was unable to find any evidence of connection between the two people, and also found a retraction of the newspaper article in which the misinformation was first printed. Mary Wheeler took the name "Pearcey" from John Charles Pearcey, a carpenter with whom she had lived. He left her because of her infidelity. She later took up residence with a furniture remover, Frank Hogg, who had at least one other lover, Phoebe Styles. Styles became pregnant, and Hogg married her at Pearcey's urging. They lived in Kentish Town in London. Styles gave birth to a daughter also named Phoebe Hogg.
Фиби Хоггтың өлтірілуі
1890 жылғы 24 қазанда Хогг ханым, өзінің сәбиімен бірге Пирсидің шақыруымен келді. Шамамен сағат 16:00-де көршілер айқай-шу мен зорлық-зомбылықтың дыбыстарын естіген. Сол күні кешке Хэмпстедте қоқыс үйіндісінен әйелдің денесі табылды. Оның бас сүйегі сындырылған, ал басы денесінен дерлік бөлініп кеткен. Шамамен бір шақырым қашықтықта, қанға батқан қара түсті балаараба табылды. Финчлиде 18 айлық баланың денесі табылды, көрінетін себебі, тұншықтырылып өлтірілген. Бастапқыда баспасөзде ересек әйелдің денесі "бақытсыздыққа ұшыраған" деп болжанғаннан кейін, ол Фиби Хогг екені анықталды, ал сәбидің денесі оның қызының денесі болды. Мэри Пирси түнде Солтүстік Лондон көшелерінде Тиггидің балаарабасын итеріп бара жатқаны көрілді. Полиция оның үйін тінтіп, қабырғаларда, төбеде, юбка мен алжапқышта, сондай-ақ шаштарында және қанда отын ортасындағы темір және кескіш пышақта қан іздерін тапты. Полиция сұрақтарына ол "ешкірлермен проблемасы бар екенін және оларды өлтіруге тырысқанын" айтты. Сэр Мелвилл Макнагтен Пирсидің кейіннен "Ешкірлерді өлтіру, ешкірлерді өлтіру, ешкірлерді өлтіру!" деп қайталап айтқанын жазды. Мэри Пирсиге кісі өлтіру айыбы тағылды. Ол сот процесі бойына өзінің кінәсіздігін мойындады, бірақ кінәлі деп танылды және 1890 жылғы 23 желтоқсанда дарға асылды. Пирсидің кісі өлтіру ісі сол кезде баспасөздің ерекше назарына ілікті. Лондонның Мадам Тюссо мұражайы өзінің "Үрей бөлмесі" көрмесі үшін Пирсидің балауыз мүсінін жасады, сондай-ақ кісі өлтіруде қолданылған балаарабаны және Пирсидің ас үйінің заттарын сатып алды. Бұл заттардың Тюссо мұражайында ашылуына 30 мың адам келді. Пирсиді дарға асу үшін қолданылған арқан Нью-Скотланд-Ярдтағы Қылмыс мұражайында сақталады.
On 24 October 1890, Mrs. Hogg, with her baby, called on Pearcey at her invitation. At around 4:00 p. m., neighbours reportedly heard screaming and sounds of violence. That evening, a woman's corpse was found on a heap of rubbish in Hampstead. Her skull had been crushed, and her head was nearly severed from her body. A black perambulator was found about a mile away, its cushions soaked with blood. An eighteen month old child was found dead in Finchley, apparently smothered. After the adult body was initially speculated to be that of an 'unfortunate' in the press, it was eventually identified as Phoebe Hogg, with the toddler's body being that of her daughter. Mary Pearcey had been seen pushing baby Tiggy's perambulator around the streets of North London after dark. The police searched her house, and found blood spatter on the walls, ceiling, a skirt and an apron, as well as matted hair and blood on a fireplace poker and a carving knife. When questioned by the police, she said that she 'had a problem with mice and was trying to kill them'. Sir Melville Macnaghten wrote that Pearcey would later respond by chanting, "Killing mice, killing mice, killing mice!". Mary Pearcey was charged with murder. She maintained her innocence throughout the trial, but was convicted, and was hanged on 23 December 1890. Pearcey's murder case generated extraordinary press attention at the time. Madame Tussauds wax museum of London made a wax figure of Pearcey for their Chamber of Horrors exhibit, and also purchased the pram used in the murder and the contents of Pearcey's kitchen. When the Tussaud exhibit of these items opened, it attracted a crowd of 30,000 people. The noose used to hang Pearcey is on display at the Crime Museum in New Scotland Yard.
Атқару
1890 жылы 23 желтоқсанда Пирси Джеймс Берри қолмен асылды. Берри оның сотталғандар камерасындағы сабырлылығын атап өтті, оны "аталған [атқару] процесінің барлық қатысушылары ішіндегі ең тыныш адам" деп сипаттады. Соңғы сөз сұралғанда Пирси: "Менің үкімім әділ, бірақ маған қарсы көптеген айғақтар жалған болды" деді. Бастапқыда ол әйел түрме күзетшілерінің көмегін қабылдағысы келмеді, бірақ олардың әрі шақыруынан кейін, олардың көмегіне келісіп: "Егер сіздер маған бірге бармай жатсаңыздар, маған ұнайды" деді. Берри өз естеліктерінде Пирсидің атылуын "тыныш және ауырсынусыз" деп сипаттады.
On 23 December 1890, Pearcey was hanged by James Berry. Berry noted her strong composure in the condemned cell, describing her as "the most composed person in the whole [execution] party." When prompted to make a final statement Pearcey said, "My sentence is a just one, but a good deal of the evidence against me was false". At first she declined the assistance of female prison warders, but after further prompting, accepted their assistance saying, "Oh, well, if you don't mind going with me, I am pleased." In his memoirs, Berry described Pearcey's execution as "quiet and painless."
Жіті қасқыр Джек
Мэри Пирси, көптеген басқа да әйгілі Виктория дәуіріндегі кісі өлтірушілер сияқты, Жек-Жарқынның қылмыстарына күдікті ретінде қарастырылды. Ол кезде аталған жалғыз әйел күдікті болған. Шерлок Холмс романдарының авторы, сэр Артур Конан Дойл, сол кезде Жек-Жарқынның әйел болуы мүмкін деген болжам жасаған, себебі әйел акушер болып жұмыс істеп, қанды киіммен жұрт алдында күдік туғызбай, байқаусыз қалуы мүмкін еді. Бұл теорияны 1939 жылы Уильям Стюарт өзінің «Жек-Жарқын: Жаңа теория» кітабында одан әрі дамытты, онда Пирсинің есімі осы қылмыстармен байланысты айтылды. Келтірілген барлық дәлелдер тікелей емес, ал Пирсині Жек-Жарқынның қылмыстарымен байланыстыратын ешқандай физикалық дәлел немесе куәгерлердің көрсетуі жоқ. Британдық криминал тарихшысы Ф. Теннисон Джесси Пирси ісін зерттеуінде бұл теорияны былай түсіндірді: «Қылмыстың ашылуымен бірге оның айналасында әңгімелер тарауы таңқаларлық емес. Тіпті, сол жерде атақты Жек-Жарқынның жұмыс істегендігі туралы да қауесет тарады, бірақ бұл тез жоққа шығарылды. Дегенмен, қылмысқа байланысты зорлық-зомбылық пен қорқыныш осы қауесеттің қалай пайда болғанын түсінуге болады. Қылмыстың ашылғанын хабарлаған алғашқы абзастарда да бірнеше жалған мәлімдемелер келтірілді». 2006 жылдың мамыр айында Жек-Жарқынның Лондон газеттеріне жіберген деген хаттарға жабыстырылған маркалардағы сілекейге ДНК-тестілеу жүргізілді, және кейбір қазіргі жазушылар оларды шынайы деп санайды. Тестілеу нәтижесінде сілекей әйелге тиесілі болған. Бұл Пирси және оның қылмысы туралы әлемдік баспасөзде кеңінен талқылауға әкелді.
Mary Pearcey, like many other famous Victorian era murderers, has been suggested as a suspect in the Jack the Ripper slayings. She was apparently the only female suspect mentioned at the time. Sir Arthur Conan Doyle, creator of Sherlock Holmes, speculated at the time that the Ripper might have been female, as a woman could have pretended to be a midwife and be seen in public in bloody clothing without arousing suspicion or notice. This theory was then expanded upon in 1939 by William Stewart in his book Jack the Ripper: A New Theory, which specifically named Pearcey in connection with the crimes. All evidence given is circumstantial, and there is no physical evidence or eyewitness reports linking Pearcey to the Ripper crimes. F. Tennyson Jesse, the British criminal historian, explained the theory in her study of Pearcey's case: "It was no wonder that, simultaneously with the discovery of the crime, legends should have sprung up around her figure. The rumour even arose that the notorious Jack the Ripper had been at work in the locality, and though this was quickly disproved, yet the violence and horror associated with the crime was such as to make it understandable how the rumour arose in the first place. Even in the earliest paragraphs which announced the discovery of the crime, several false statements were suggested." In May 2006, DNA testing of saliva on stamps affixed to letters allegedly sent by Jack the Ripper to London newspapers, and thought by some modern writers to be genuine, appeared to come from a woman. This led to extensive discussion of Pearcey and her crime in the global press.