Сэмюэл Хорниш: Американдық автокөлік жарысшысының өмірбаяны

Кіріспе

Американдық жарыс жүргізушісі (1979 жылы туған)

Сэмюэл Джон Хорниш-күлкі (2 шілде 1979 жылы туған) – американдық, жартылай зейнеткерлікке шыққан кәсіби автожарыс жүргізушісі. Ол соңғы рет 2017 жылы NASCAR Xfinity Series жарысында Team Penske командасы үшін No. 22 Ford Mustang көлігінде бәсекелесті. Жоғары деңгейдегі жарыс мансабын ол 2000 жылы IndyCar Series-те PDM Racing үшін бастады. Хорниш келесі маусымда Panther Racing командасы үшін жарысқа қатысып, келесі үш маусымда он бір жарысқа жеңіс тудырып, 2001 және 2002 жылғы серия чемпионаттарын жеңіп алды. 2004 жылы Хорниш Team Penske командасына өтіп, сегіз қосымша жарысқа (соның ішінде 2006 жылғы Индианаполис 500) және командадағы кезеңінде 2006 жылғы серия чемпионатына жеңіс бұйырды. 2007 жылғы маусым аяқталғаннан кейін ол сериядан кеткен кезде, сериядағы ең көп жеңіс рекордтарын (19 жеңіс, бұл рекорд 2009 жылы Скотт Диксонмен бұзылды) иеленді. Хорниш 2006 жылы Xfinity Series (бұрынғы Busch Series) жарысына Penske NASCAR бағдарламасында жартылай уақытпен қатысты және 2007 жылы Cup Series (бұрынғы Nextel Cup Series) жарысына жартылай уақытпен қатыса бастады. Келесі жылы ол Cup Series-те толық уақыт жарысты, бастапқыда қиындықтарға тап болды, алғашқы үш маусымда сегіз рет топ-10-ға кірді және 2009 жылы ұпайлар бойынша 28-орынды иеленді. Хорниш 2011 жылы Xfinity Series (бұрынғы Nationwide Series) жарысына жартылай уақытпен оралды, бір жарыста жеңіске жетті. Келесі жылы ол серияда толық уақыт жарысып, ұпайлар бойынша төртінші орынды иеленді. 2012 жылы Хорниш А. Дж. Аллмендингерді (НАСКАР есірткі сынағынан өтпегені үшін дисквалификацияланған) Penske No. 22 көлігінде маусымның ортасында ауыстырып, топ-5-ке кірді. Келесі жылы ол Nationwide Series-ке оралды, бір жарыста жеңіске жетіп, 16 топ-5 және 24 топ-10 нәтижелерге ие болды, нәтижесінде ұпайлар бойынша екінші орынды иеленді (серия чемпионы Остин Диллоннан үш ұпай кем). Хорниш 2014 жылы Джо Гиббс Racing үшін сегіз жарыста жартылай уақытпен жарысты, бір жеңіске және төрт топ-5 нәтижеге қол жеткізді. 2015 жылы Ричард Петти Моторспортс командасымен Cup Series-ке оралды, үш топ-10 нәтижеге ие болды және ұпайлар бойынша 26-орынды иеленді. 2016 жылы Xfinity Series-ке жартылай оралды, JGR үшін жарыста жеңіске жетті және Ричард Чайлдресс Рейсинг үшін қатысқан барлық үш жарыста алтыншы немесе одан да жақсы нәтижелерге қол жеткізді. 2017 жылы ол Penske-дің Xfinity бағдарламасына No. 22 көлігінде үш жарыстық кестемен оралды.

Samuel Jon Hornish Jr. (born July 2, 1979) is an American semi retired professional auto racing driver. He last competed part time in the NASCAR Xfinity Series, driving the No. 22 Ford Mustang for Team Penske in 2017. He began his top tier racing career in the IndyCar Series, making his driving debut during the 2000 season for PDM Racing. Hornish began driving for Panther Racing the following season, winning eleven races and the 2001 and 2002 series championships over the next three seasons. During the 2004 season Hornish began driving for Team Penske, winning eight more races (including the 2006 Indianapolis 500) and the 2006 series championship during his time with the team. When he left the series after the 2007 season, he held the record for most career wins in the series (19, broken by Scott Dixon in 2009). Hornish moved to Penske's NASCAR program part time in the Xfinity Series (then known as the Busch Series) during the 2006 season, and began driving part time in the Cup Series (then known as the Nextel Cup Series) in 2007. He raced full time in the Cup Series the following year, struggling at first, with eight top ten finishes over his first three seasons and a top points placing of 28th (in 2009). Hornish returned part time to the Xfinity Series (then known as the Nationwide Series) in 2011, winning one race. He drove full time in the series the following year, finishing fourth in points. In 2012 Hornish replaced A. J. Allmendinger (suspended by NASCAR for failing a drug test) in Penske's No. 22 car midway through the season, earning one top five finish. The following year he returned to the Nationwide Series, winning one race and earning 16 top five and 24 top ten finishes to place second in points (three behind series champion Austin Dillon). Hornish drove part time for Joe Gibbs Racing in an eight race 2014 season, with one win and four top five finishes. He returned to the Cup Series in 2015 with Richard Petty Motorsports, scoring three top tens and finishing 26th in points. He returned part time to the Xfinity Series in 2016, winning a race for JGR and finishing sixth or better in all three races he entered for Richard Childress Racing. In 2017, he returned to Penske's Xfinity program for a three race schedule in the No. 22.

Ерте мансап

Хорниш 11 жасында гоу-карт жарыстарын бастады, төрт жылдан кем уақыттың ішінде World Karting Association U.S. Grand National чемпионатында жеңіске жетті. Хорниш сериядағы соңғы маусымында Pikes Peak International Raceway трассасында мансабындағы ең жақсы нәтижесін көрсетіп, екінші орынды иеленді. 1999 жылғы Atlantic Championship маусымында Хорниш Майкл Шенк Racing командасының иесі Майк Шенк үшін Chicago Motor Speedway-де жеңіске жетіп, чемпионаттың жалпы есебінде 67 ұпаймен жетінші орынды сақтап қалды.

Спорттық автокөлік жарыстары

1999 жылғы АҚШ жол жарыстары чемпионатының маусымында Хорниш Intersport Racing командасы үшін АҚШ жол жарыстары чемпионатының ашылу кезеңі – Дейтонадағы Rolex 24 жарысына қатысты, онда Джон Филд, Райан Джонс және Майк Шенкпен бірге Can Am класында өнер көрсетті. Олардың сегізінші орыннан старт алған көлігі, 400-ші айналымда қоробка-айырдың бұзылуына байланысты жарыстан шығып, 42-ші орынды (класында 14-ші орын) иеленді. 2007 жылы Хорниш Майкл Шенк Рейсинг командасы үшін Дейтонадағы Rolex 24 маусымның ашылу салтанатында Марк Паттерсон, Освальдо Негри-младший және Хелио Кастроневеспен бірге Дейтона прототиптері класында жарысқа қайта оралды. Олардың машинасы жалпы есеп бойынша және класында 22-ші орыннан старт алды. 628 айналымды аяқтаған команда өз класында және жалпы есепте тоғызыншы орынды жеңіп алды.

2000: PDM Racing

Хорниш 2000 жылы IndyCar сериясында жүргізуді бастады. Сезонның үшінші жарысында, Лас-Вегас Мотор Спидвейіндегі Вегас Инди 300-де, Хорниш 18-ші орыннан старт алып, мансабындағы алғашқы подиумға қол жеткізді (бір шеңберден қалып, үшінші орын). Ол командасы G Force шассиін Dallara IR00 шассиіне ауыстырғаннан кейін алғашқы Индианаполис 500 жарысына 14-ші орыннан қатысты. Жарыстың ортасында Хорниш апатқа ұшырап, 24-ші орынға түсті. Хорниш маусымын Техас Мотор Спидвейінде 27-ші (және соңғы) орынмен аяқтады, жаңадан бастаған маусымын 110 ұпаймен (турнир кестесінде 21-ші орын) аяқтады.

2001-2003: Пантер жарысы

2001 жылы Инди-рейсинг лигасы маусымынан бұрын Хорниш Panther Racing командасына ауысты. Ол жақсы жүргізуді жалғастырды, маусымның соңғы жарысынан бұрын чемпионатты жеңіп алды (Чикаголенд спидвейінде екінші орын). Әр жарыстың жеңімпазы 50 ұпай алатындықтан, Хорништің 66 ұпай артықшылығы чемпионатты бір жарыстан кейін жеңіп алды. Техаста өткен маусымның соңғы жарысында ол поул-позициядан бастап, маусымның үшінші жеңісімен 115 айналымға көшті. Хорниш 503 ұпаймен біріншілікті жеңіп алды, 105 ұпаймен екінші орынды Бэдди Лейзерден алды. Содан кейін Хорниш Калифорнияда өткен Yamaha Indy 400 жарысында Жакус Лэзиерді 0,028 секундқа жеңіп, жеңімпаз атанды. Индианаполис 500-де ол 7-орында шықты. Жарыста Хорниш 78-ші айналымда қабырғаға тиіп, оның аспасына зақым келтірді. Ол жарысқа қайта оралып, он айналымға артта қалып, 25-ші орынға ие болды. Хорниш үш жарыстан кейін Ричмонд халықаралық жарыс алаңында SunTrust Indy Challenge жеңімпазы атанды. Чикаголендте өткен Delphi Indy 300-де ол Аль Унсерді 0,0024 секундқа жеңіп, серия тарихындағы ең жақын финишке жетті. Техаста өткен маусымның соңғы жарысында Хорниш үшінші орыннан шығып, 79 айналымда 0,0096 секунд айырмашылықпен жеңіске жетті. Ол бес жеңіске жетіп, маусымда 11 үздік беске ие болды. Келесі жарыста Пикс Пикке 14-ші орыннан шығып, бесінші орынды иеленді (оның бірінші айналымдағы тұңғышы). Осы уақытта Panther Racing және басқа да бірнеше командалар General Motors (Chevrolet компаниясының бас компаниясы) құрастырған Chevrolet қозғалтқышын пайдаланып, Cosworth компаниясының Chevrolet қозғалтқышы ретінде белгіленген жаңа қозғалтқышына ауысты. Өзгерістерден кейін Хорништің нәтижелері жақсара бастады; ол Мичиган халықаралық жылдамдық трассасында 200 айналымның 126-сы үшін көш бастап, төртінші орынға шығып, екінші орынға ие болды. Екі жарыстан кейін Кентукки спидвейінде ол поул-позицияға ие болды және 200 айналымның 181-ін жеңіп алды. Содан кейін Хорниш Чикаголендте және Калифорния спидвейінде екі рет жеңіп алды. Техас моторлы автожолында Chevy 500-ді аяқтаған маусымға кіріп, Хорниш математикалық тұрғыдан чемпионатты жеңуге құқылы болды; алайда оның машинасында 195 айналымның 176-сынан кейін спрей мәселесі болды. Ол 17 орынды иеленіп, 461 ұпаймен соңғы топта бесінші орынға шықты. Оның қалған маусымы екі рет подиумға шығып, төмен деңгейде өтті. Хорниш 387 ұпаймен чемпионат рейтингісінде жетінші орынды иеленді, бұл 2000 жылы 21-орынға ие болғаннан бері оның ең нашар аяқталуы болды. Ол 2005 жылғы маусымда Team Penske командасына оралды. Финиксте, маусымның екінші жарысында Хорниш екінші орыннан шығып, 25 айналымнан кейін жеңіске жетті. Индианаполис 500-дің жаттығулары кезінде ол Пол Дананың екінші бұрылысынан кейін қалдықтардың бір бөлігін айдап өтіп, құлап кетті. Екі күннен кейін Хорниш екінші орынға ие болды, 77 айналымға созылып, 23-ші орынға ие болды. Милуоки милісінде ол поул-позицияға ие болды және 225 айналымның 123-і бойынша көш бастап, Даррио Франчиттіден өткенде, маусымның екінші жеңісіне тоғыз айналым қалды. Хорниш 512 ұпаймен чемпионат бойынша үшінші орынды иеленді. Хорниш 2006 жылы Пэнскеге қайта оралды. Команда 2005 жылғы маусымнан кейін Toyota және Chevrolet сериядан кеткен кезде Honda-ға қосылып, өндірушілерді өзгертті. Оның маусымдық ең бастысы Индианаполис 500 болды, ол Марко Андреттиді соңғы айналымда жеңіске жету үшін озып кетті. Хорниш кейіннен өткен жол туралы былай деді: "Мен осы жолды жүріп келдім, мен өзімге тағы бір мүмкіндік беруім керек. Мен оған, қажет болса, онымен жүріп өтуге дайынмын деп қарадым. Марконың жаңадан келгені мен осындай күйде көлік жүргізуі қандай жағдай болмасын, оны мақтан тұтатын болуы керек". Маусымның екінші жеңісі Ричмондте (38 айналымнан басқа барлық айналмаларда көш бастағаннан кейін) болды, ал Канзаста келесі жарыста жеңіске жеткеннен кейін ұпайларға көш алды. Оның төртінші және соңғы жеңісі Кентуккиде болды, ол екінші орыннан шығып, 57 айналымда көш бастады. Чикаголендте өткен маусымның соңғы жарысында Хорниш поул-позицияға ие болды және үшінші орынға ие болды, бұл оның үшінші сериядағы чемпионаты және Пенскедің біріншісі болды. 2007 жылғы маусымда Хорниш тағы да Пенскеге оралды, Индианаполис 500-де бесінші орыннан басталды. Ол үздік ондықта үздік болып, 166 айналымнан кейін жаңбырдың салдарынан жарысты тоқтатқанда төртінші орынға ие болды. Хорништің маусымдағы жалғыз жеңісі - Техас моторлы жылдамдық жолындағы Bombardier Learjet 550 болды, ол екінші орыннан басталып, 228 айналымның 159 жолында көш бастады. Оның жол курсында немесе көшеде үздік нәтижесі, Camping World Watkins Glen Grand Prix жарысында екінші орын, Тони Канаанмен болған жанжалмен көлеңкеленді. Маусымның соңғы жарысы Чикаголендте аяқталды, Хорниш IndyCar мансабын үшінші орынмен аяқтады (екінші орыннан басталып, жарыс бойынша рекордтық 90 айналымға көш бастағаннан кейін) және ұпайлар бойынша бесінші орынға ие болды. Маусымнан кейін Хорниш IndyCar-ға оралу мүмкіндігіне үміт артты: "Олар кестесін өзгертіп, біреудің оны істеуіне мүмкіндік берсе екен. Міне, менің мақсатым. Егер мен ешқашан Indy 500-де немесе IndyCar Series жарысында қатыспасам, мен көңілім тоймас еді". Ол кеткеннен кейін оралу туралы ұсыныстар алды, ал 2008 жылдың соңында Кастроневестің IRS мәселелеріне байланысты келесі маусымда оны алмастыру туралы әңгімелер тарады. Кастроневе ақыры тазаланды, оның болмауы кезінде Уилл Пауэр Пенске үшін жүргізді. 2013 жылдың қараша айында Хорниш 2013 Shell Pennzoil Grand Prix of Houston жарысында Дарио Франчиттінің мансабын аяқтаған жарақаттарынан кейін келесі маусымда Chip Ganassi Racing үшін жүргізу ұсынысын қабылдамады.

Before the 2001 Indy Racing League season, Hornish moved to Panther Racing He continued to drive well, clinching the championship before the final race of the season (a second place finish at Chicagoland Speedway). Since the winner of each race receives 50 points, Hornish's 66 point advantage clinched the championship with one race remaining. At the season ending race at Texas he started in the pole position, leading for 115 laps in his third win of the season. Hornish won the championship with 503 points, 105 points ahead of second place Buddy Lazier. Hornish then won the Yamaha Indy 400 at California Speedway, defeating Jaques Lazier by 0.028 second. At the Indianapolis 500, he qualified in 7th place. In the race Hornish brushed the wall on lap 78, damaging his suspension. He returned to the race and finished 25th place, ten laps behind. Hornish won the SunTrust Indy Challenge at Richmond International Raceway three races later. At the Delphi Indy 300 at Chicagoland he defeated Al Unser Jr. by 0.0024 second, the closest finish in series history. In the final race of the season at Texas, Hornish started in third place and led for 79 laps to win by 0.0096 second. He won his second consecutive championship, amassing five wins and 11 top five finishes over the season. At the following race at Pikes Peak, he started in 14th place and finished fifth (his first lead lap finish of the season). Around this time, Panther Racing and several other teams using the Chevrolet engine built by General Motors (the parent company of Chevrolet) switched to a new engine by Cosworth which was badged as a Chevrolet engine. After the change Hornish's results began improving; he started fourth and finished second, after leading for 126 of 200 laps, at Michigan International Speedway. Two races later, at Kentucky Speedway, he qualified for the pole position and led for 181 of 200 laps to win. Hornish then won two more consecutive races, at Chicagoland and at California Speedway. Going into the season ending Chevy 500 at Texas Motor Speedway, Hornish was mathematically eligible win the championship; however, his car had a spray problem after 176 of 195 laps. He finished 17th, and was fifth in the final point standings with 461 points. The rest of his season was sub par, with two podium finishes. Hornish was seventh in the championship standings with 387 points, his worst finish since he placed 21st in 2000. He returned to Team Penske for the 2005 season. At Phoenix in the season's second race, Hornish started in second place and won after leading for 25 laps. During practice for the Indianapolis 500, he drove over a piece of debris after Paul Dana's second turn crash and flipped over. Two days later Hornish qualified in second place, crashing out after leading for a race high 77 laps and finishing 23rd. At the Milwaukee Mile he qualified for the pole position and led for 123 of 225 laps, passing Dario Franchitti with nine laps left for his second win of the season. Hornish finished third in the championship standings, with 512 points. Hornish again returned to Penske in 2006. The team changed manufacturers, joining Honda when Toyota and Chevrolet left the series after the 2005 season. His season highlight was the Indianapolis 500, when he passed Marco Andretti for the lead on the final lap to win Hornish later said about the pass, "I figured I came all this way, I ought to give myself one more shot at it. I kind of looked at it as, I was going to drive over him if I had to. For Marco to come as a rookie and drive like that he should be proud no matter what." His second win of the season was at Richmond (after leading for all but 38 laps), and he took the points lead after winning the next race at Kansas. His fourth and final win of the season was at Kentucky, when he started second and led for 57 laps. In the season ending race at Chicagoland Hornish qualified for the pole position and finished third, clinching his third series championship and Penske's first. For the 2007 season Hornish again returned to Penske, starting the Indianapolis 500 in fifth place. Running consistently in the top ten, he finished fourth when the race was halted by rain after 166 laps. Hornish's only win of the season was the Bombardier Learjet 550 at Texas Motor Speedway, when he started in second place and led for 159 of its 228 laps. His series best finish on a road course or street circuit, second place at the Camping World Watkins Glen Grand Prix, was overshadowed by an altercation with Tony Kanaan. With the season ending race at Chicagoland, Hornish ended his IndyCar career with a third place finish (after starting second and leading for a race high 90 laps) and finished fifth in the points standings. After the season, Hornish remained optimistic about an eventual IndyCar return: "I hope they move the schedule so that somebody could do it. That's my goal. If I never ran in the Indy 500 again or an IndyCar Series race I would probably say I would be disappointed about that." He received offers to return after his departure, and in late 2008 was rumored to be returning to replace Hélio Castroneves the next season due to Castroneves' IRS problems. Castroneves was eventually cleared, missing only the season opener with Will Power driving for Penske during his absence. In November 2013, Hornish declined an offer to drive for Chip Ganassi Racing in the upcoming season after Dario Franchitti's career ending injuries at the 2013 Shell Pennzoil Grand Prix of Houston.

Халықаралық жарыстар

Хорниш 2002, 2003 және 2006 жылдарғы Халықаралық Чемпиондар жарысына (IROC) қатысуға шақырылды. Осы жарыс сериясындағы ең жақсы нәтижесі 2003 және 2006 жылдары сегізінші орын болды.

2006-2007: Буш сериясы

Хорниш 2006 жылғы маусымның соңында Penske Racing үшін No. 39 Dodge Charger көлігімен NASCAR Busch Series жарысына қатыса бастады. Ол маусымның соңғы екі жарысында сынға түсті, екеуінде де қиындыққа тап болды. Финиксте Хорниш 27-ші орыннан старт алып, 187-ші айналымдағы апаттан кейін 36-шы орынды иеленді. Маусымды аяқтау жарысында Хоумстед Майамиде ол бес айналымнан кейін апатқа ұшырап, соңғы орынға түсті. Хорниш 2007 жылы серияға қайта оралды, Penske үшін No. 12 көлігімен тоғыз жарысқа қатысты. Атланта мотор спидвейінде өткен Nicorette 300 жарысында ол маусымның ең жақсы старт және финишин көрсетті – бесінші орыннан старт алып, он бесінші орында аяқтады. Хорниш Хоумстед Майамиде өткен маусымды аяқтау жарысында тағы да топ-10 қатарына енді (алтыншы орын). Жақсы іліккеніне қарамастан, ол 114-ші айналымда Тодд Бодинмен соқтығысқаннан кейін 38-ші орынды иеленді. 2007 жылдың ортасында Хорниш Мичиган халықаралық жылдамдық трассасында ARCA Re/Max Series жарысында Penske-нің No. 27 Dodge Charger көлігін басқарды. Pole position-нен старт алып, жарыстың алғашқы 29 айналымын жетектеді, бірақ соңында жеңімпаз Эрик Дарнелл оны озып өтіп, ол екінші орынды иеленді. Жарыстан кейін ол жарыс көліктеріне көшуді "үлкен сынақ" деп атады: "Мен әлі де оқушымын, мүмкіндігімше көп нәрсе үйренуге тырысамын. Көп адамдар маған Индикардан осында келіп, осы жарыс көліктерімен қатысуда ең қиын ауысу қандай деп сұрайды, және шын мәнінде, мен жаттығу үшін жеткілікті уақыт таппаймын". Маусым соңында Хорниш Penske Racing South үшін Nextel Cup Series-те No. 06 Dodge Charger көлігімен қатысты, бірақ алғашқы алты жарысқа ілікпеді. Ол Фениксте өткен Checker Auto Parts 500 жарысына 26-шы орыннан старт алып, 30-шы орында аяқтады (екі айналым қалып қойды). Хорниш келесі жарысқа да ілікті, 29-шы орыннан старт алды. 194-ші айналымның үшінші бұрылысында апатқа ұшырағаннан кейін ол 37-ші орынды иеленді, 13 айналым қалып қойды.

2008-2010: Пенске Расинг

2008 жылы Хорниш Penske үшін No. 77 нөмірімен толық уақытпен жарысты. Маусымға дейін Penske Курт Бушпен көліктерді және иелерінің ұпайларын алмастырды; Хорниш алғашқы бес жарысқа қатысуға кепілдік алды, ал 2004 жылы серия чемпионы атанған Буш иелерінің ұпайлары бойынша топ 35-тен тыс машинаны жүргізген соңғы серия чемпионы ретінде де қатысуға кепілдік алды. Маусымды ашқан Daytona 500 жарысында Хорниш 19-шы орынға ие болды; командаластары Райан Ньюман мен Буш бірінші және екінші орындарды жеңіп алғандықтан, ол 15-ші орынды иеленді. Маусымның екінші жарысында, Auto Club Speedway-дегі Auto Club 500-де, Хорниш Кейси Мирс 22-ші айналымда Дейл Эрнхардтқа соқтығысқан кезде жанама зақымдарға ұшырады. Мирстің машинасы 270 градусқа бұрылып, Хорништің машинасы өртенді. Хорниш 43-ші орында аяқтады. Жаңа маусымында ол қиындықтарға тап болғанымен, мамыр айында Lowe's Motor Speedway-де жақсы өнер көрсетті. Lowe's-тағы Sprint Showdown көрмесінде Хорниш машинаның артқы бөлігіндегі бұрыштық құрылымды машинаны жабдықтады, ол ауаны машинаның оң жағына бағыттап, жақтық күшті тудыруға, бұрылыстардағы тұрақтандыруды жақсартуға және машинаны босаңсытуға арналған. Бұл құрылым машинаның түзу жолда сырғанап бара жатқан немесе иіліп бара жатқандай көрінуіне себеп болды және All-Star Race-тен кейін тыйым салынды. Хорниш 8-ші орында старт алып, 2-ші орында аяқтады. Алғашқы екі орында тұрғандықтан, ол 2008 жылғы NASCAR Sprint All-Star Race көрмесіне қатысып, 24 машинаның арасында 23-ші орында старт алып, 7-ші орында аяқтады. Хорниш маусымның Coca Cola 600 жарысында (Lowe's-та да) ең жақсы нәтижесін (13-ші орын) көрсетті. Маусым соңында оның Penske командасы иелерінің ұпайлары бойынша топ 35-тен шығып қалды, ал Хорниш Talladega Superspeedway-дегі AMP Energy 500 және Homestead Miami Speedway-дегі Ford 400 жарыстарына қатыса алмады. Ол 2523 ұпаймен жүргізушілердің рейтингінде 35-ші орынды иеленді. Маусым бойы Реган Смитпен болған күрес нәтижесінде Хорниш жылдың жаңашыл жүргізушісінің рейтингінде екінші орынды иеленді. Ол қайтадан аталған Nationwide Series-те Penske үшін жарысты, маусымның алғашқы екі жарысына қатыса алмады. Хорништің маусымдағы ең жақсы нәтижесі Darlington Raceway-дегі Diamond Hill Plywood 200 жарысында 11-ші орын болды, онда ол 12-ші орында старт алды. Lowe's Motor Speedway-дегі Carquest Auto Parts 300 жарысында ол серияның алғашқы 8 айналымын жетекшілік етті, бірақ жарыстың ортасында болған апат оны 39-шы орынға түсірді. Маусым соңында Хорниш Бобби Хамильтон үшін Craftsman Truck Series-те (Martinsville Speedway-дегі Kroger 200) бір жарысқа қатысты, 4 Dodge Ram көлігімен 16-шы орында старт алып, 9-шы орында аяқтады. 2009 жылғы Sprint Cup маусымында Хорниш Penske-ге оралды, қазір Penske Championship Racing деп аталады. Екінші жыл қатарынан оның командасы иелерінің ұпайларын ауыстырды (бұл жолы оларды Дейв Блейни мен Bill Davis Racing-тен сатып алды), оған алғашқы бес жарысқа қатысуға кепілдік берді. Ол маусымдағы алғашқы топ-10 нәтижесін (9-шы орын) Phoenix-те көрсетті, содан кейін жыл бойы тағы алты рет топ-10-ға кірді. Хорништің Lowe's Motor Speedway-дегі Sprint Showdown жарысында жеңіске жеткені оны 2009 жылғы NASCAR Sprint All-Star Race-ке қатысуға мүмкіндік берді, онда ол 19-шы орында старт алып, 16-шы орында аяқтады. Сол маусымның соңында ол екі рет топ-5-ке кірді: Pocono-да мансабындағы ең жақсы 4-ші орын және Michigan-да 5-ші орын. Хорниш 3203 ұпаймен соңғы рейтингте 28-ші орынды иеленді. Хорниш 2010 жылы тағы да Penske-ке қосылды. Маусымды ашқан Daytona 500 жарысында Хорниш 26-шы орында старт алып, жарыстың 9-шы айналымында жол апатына ұшырады; ол жарыстың 208 айналымының 160-ын аяқтап, 37-ші орынды иеленді. Маусымның қалған бөлігінде оның біліктілік нәтижелері сәл жақсарды, үш топ-5-ке кірді. Хорништің маусымдағы жалғыз топ-10 нәтижесі New Hampshire Motor Speedway-дегі Sylvania 300 жарысында 10-шы орын болды. Ол 3214 ұпаймен 29-шы орынды иеленді. Маусымнан кейін Хорништің ұзақ жылдар бойы демеушісі болған Mobil 1 оны және Penske-ті Тони Стюарт пен Stewart Haas Racing үшін тастап кетті. 2010 жылғы Nationwide Series-те ол Маямидегі Homestead жарысында Brian Keselowski Motorsports (Penske-пен бірлесіп) No. 26 Dodge Avenger көлігімен жарысты, 12-ші орында старт алып, 21-ші орында аяқтады.

In 2008, Hornish drove full time for Penske in its renumbered No. 77 car. Before the season, Penske swapped cars and owners' points with Kurt Busch; Hornish was guaranteed a starting position in the first five races and Busch, who won the series championship in 2004, would also be guaranteed a starting position as the most recent series champion driving a car outside the top 35 in owners' points. At the season opening Daytona 500, Hornish qualified in 19th place; he finished 15th as teammates Ryan Newman and Busch were first and second, respectively. In the season's second race, the Auto Club 500 at Auto Club Speedway, Hornish sustained collateral damage when Casey Mears crashed into Dale Earnhardt Jr. on lap 22. Mears' car flipped 270 degrees, and Hornish's car caught fire. Hornish finished in 43rd place. Although he struggled during his rookie season, he drove well in May at Lowe's Motor Speedway. In the exhibition Sprint Showdown at Lowe's, Hornish drove a car that was setup with an angled rear end housing that was designed to cause air to hit the right side of the car, generate side force, improve grip in the turns, and allow a looser setup. This setup made the car look like it was drifting or crabwalking on straightaways and was banned following the all star race. Hornish started eighth and finished second. By finishing in the top two, he qualified for the exhibition 2008 NASCAR Sprint All Star Race and still used the car with the angled rear end housing, starting 23rd out of 24 cars and finishing seventh. Hornish had his best finish (13th place) of the season at the Coca Cola 600, also at Lowe's. Late in the season his Penske team dropped out of the top 35 in owners' points, and Hornish failed to qualify for the AMP Energy 500 at Talladega Superspeedway and the season ending Ford 400 at Homestead Miami Speedway. He finished 35th in the drivers' standings, with 2,523 points. Hornish was second in the rookie of the year standings, after a season long battle with Regan Smith. He drove for Penske in the renamed Nationwide Series, failing to qualify for his first two races of the season. Hornish's best finish of the season was eleventh place in the Diamond Hill Plywood 200 at Darlington Raceway, where he started twelfth. In the Carquest Auto Parts 300 at Lowe's Motor Speedway he led his first laps of the series (eight), but a mid race accident relegated him to 39th place. Late in the season, Hornish drove one race in the Craftsman Truck Series (the Kroger 200 at Martinsville Speedway) for Bobby Hamilton Racing in its No. 4 Dodge Ram, starting 16th and finishing ninth. In the 2009 Sprint Cup season Hornish returned to Penske, now known as Penske Championship Racing. For the second straight year, his team changed owners' points (purchasing them from Dave Blaney and Bill Davis Racing this time) to guarantee him a starting spot in the first five races. He had his first top ten finish of the season (ninth place) at Phoenix, followed by six more throughout the year. Hornish's victory in the Sprint Showdown at Lowe's Motor Speedway qualified him for the 2009 NASCAR Sprint All Star Race, where he started 19th and finished 16th. Later that season, he had two top five finishes: a career best fourth at Pocono and a fifth at Michigan. Hornish finished 28th in the final standings, with 3,203 points. Hornish joined Penske again in 2010. At the season opening Daytona 500, Hornish started 26th and was involved in an early accident on the race's ninth lap; he finished 37th, completing 160 of its 208 laps. His qualifying results improved slightly during the rest of the season, with three top fives. Hornish's only top ten finish of the season was tenth place at the Sylvania 300 at New Hampshire Motor Speedway. He finished 29th in the standings, with 3,214 points. After the season Hornish's longtime sponsor, Mobil 1, left him and Penske for Tony Stewart and Stewart Haas Racing. In the 2010 Nationwide Series he drove the season ending race at Homestead Miami for Brian Keselowski Motorsports (in conjunction with Penske) in its No. 26 Dodge Avenger, starting twelfth and finishing 21st.

2011-2014: Ұлттық деңгейдегі бәсекеге қайта оралу

2011 жылғы маусым алдында Penske өзінің No. 77 машинасының иеленушілік ұпайларын Rusty Wallace Racing-ке сатты, оны команда жүргізушісі және иесі Rusty Wallace-тың ұлы Стив маусымның ашылуындағы Daytona 500 жарысында қаржылық себептермен жүргізу үшін. Нәтижесінде, Penske Хорништі команданың No. 12 Dodge Charger машинасына көшті. Ол Pocono Raceway-дегі 5 сағаттық Energy 500 жарысын Front Row Motorsports командасының No. 38 Ford Fusion машинасында жүргізіп, Travis Kvapil-дің орнын толтырды (ол Texas-тағы Truck Series жарысында қатысты). Хорниш 26-шы орыннан бастап, 35-ші орында аяқтады. Ол No. 12 командасымен 12 жарысқа қатысты, содан кейін Penske-нің No. 22 машинасына Iowa Speedway-дегі 13-ші жарысқа көшті. Iowa-да Хорниш үшінші орыннан бастап, 13-тен 51-ге дейін көш бастады, бірақ кейін бес айналымға қалып, 24-ші орында аяқтады. WYPALL* 200 Powered by Kimberly Clark Professional жарысында ол бесінші орыннан бастап, жарыстың соңғы 61 айналымында жетекшілік етті, Ricky Stenhouse Jr.-ды (жарыстағы ең көп 73 айналымға жетекшілік еткен) еңсеріп, сериядағы өзінің алғашқы жеңісін қамсыздады. Хорниш 2012 жылы Penske үшін толық маусымға оралды. Жеңіссіз, ол Indianapolis, Montréal және Kentucky жарыстарында екінші орынды иеленді. Talladega Superspeedway-дегі жарыстан кейін Danica Patrick Хорништің машинасының басты тік қабырғаға соғылуына себепкер болды, өйткені ол жарыс барысында оған тиіп кеткен. Ол Homestead Miami Speedway-дегі маусымды аяқтаған Ford EcoBoost 300 жарысында төртінші орынды иеленді және 1,146 ұпаймен төртінші орында тұрды. Хорниш Penske-нің No. 12 машинасымен бір жарысқа Спринт Кубогы сериясына оралды: Kansas Speedway-дегі STP 400. 10-шы орыннан бастап, ол жеті айналымға жетекшілік етіп, 19-шы орында аяқтады (бір айналым қалып қойды). Маусымның ортасында Хорниш A. J. Allmendinger-ді Penske-нің No. 22 машинасынан ауыстырды, өйткені Allmendinger есірткі сынағынан өтпегені үшін NASCAR-дан шеттетілді. Allmendinger сегізінші орынға ие болды, бірақ жүргізушінің ауысуына байланысты Хорниш алаңның соңына көшуге мәжбүр болды. Ол жарыстың ортасындағы апаттан кейін 10 айналымдық жөндеу уақытын қажет еткеннен кейін 33-ші орында аяқтады. Хорниш қалған жарыстарда машинаны жүргізді, Watkins Glen-де маусымның ең жақсы нәтижесі – бесінші орынды иеленді. Осы жарыстан басқа, оның ең жақсы нәтижелері Atlanta, Richmond және Chicagoland жарыстарындағы он бірінші орындар болды. Ол 2013 жылы Penske үшін толық маусымға Ұлттық серияға оралды, енді Penske өндірушіні ауыстырғаннан кейін No. 12 Ford Mustang машинасымен. Хорништің 2013 жылғы маусымы оның ең жақсы маусымы болды, 16 үздік бес және 25 үздік он нәтижелерді көрсетті. Маусымның ашылуындағы Daytona International Speedway-дегі DRIVE4COPD 300 жарысында Хорниш соңғы айналымдағы ауыр апатқа қарамастан, екінші орында аяқтады. Жарыс жеңімпазы Tony Stewart тек Спринт Кубогы сериясында ұпай жинауға құқылы болғандықтан, Хорниш Дейтона жарысынан кейін сериядағы ұпайлар бойынша жетекші болды. Las Vegas Motor Speedway-дегі Sam's Town 300 жарысында ол екінші рет Ұлттық жарыста жеңіске жетіп, 114 айналымға жетекшілік етті. Маусымды аяқтаған Homestead Miami Speedway-дегі Ford EcoBoost 300 жарысы алдында Хорниш ұпайлар бойынша екінші орында тұрды, Austin Dillon-нан сегіз ұпайға қалып қойды. Хорниш поул-позицияда біліктілік алып, 37 айналымға жетекшілік етіп, сегізінші орында аяқтады; Dillon он екінші орында аяқтап, серия чемпионы атанды. Хорниш 1,177 ұпаймен соңғы ұпайлар тізімінде екінші орында тұрды. Маусым барысында автомобиль иесі Roger Penske Хорништің (2004 жылдан бері командада жүрген) демеушілік таппағандықтан босатылатынын айтты. Хорниш Penske-нің No. 12 машинасымен Канзас және Talladega жарыстарында Спринт Кубогы сериясында қатысуға ниеттенді. Канзаста ол төртінші орыннан бастап, үшінші орынға дейін көтерілді, бірақ 183-ші айналымда желдің салдарынан апатқа ұшырады. Talladega-дағы біліктілік жарысы жаңбырға тоқталды, ал Хорниш сол маусымда бір ғана Кубок жарысына қатысқандықтан біліктілікке ие бола алмады. 2014 жылы ол Joe Gibbs Racing командасының No. 54 Toyota Camry машинасымен жартылай маусымдық жарысқа қатысты. Хорниш No. 54 машинасымен жеті жарысқа қатысты, сонымен қатар Мичиганда No. 20 Camry машинасымен жарысты (онда ол екінші орынды иеленді). No. 54 машинасымен ол Talladega және Mid-Ohio жарыстарында поул-позицияда біліктілік алды. Оның шектеулі кестесіне қарамастан, ол 242 ұпаймен 27-ші орында аяқтады, оннан аз старт алған ең жоғары рейтингтегі жүргізуші болды. Gibbs Хорнишке Auto Club Speedway-дегі Auto Club 400 жарысына No. 11 Camry машинасымен қатысуға рұқсат берді, өйткені тұрақты жүргізуші Denny Hamlin ауыр синустық инфекциядан шеттетілді, ол 17-ші орында аяқтады.

Before the 2011 season Penske sold the owners' points of its No. 77 car to Rusty Wallace Racing, to be driven by owner Rusty Wallace's son (and team driver) Steve at the season opening Daytona 500, for financial reasons. As a result, Penske moved Hornish to the Nationwide Series to drive the team's No. 12 Dodge Charger. He drove the 5 hour Energy 500 at Pocono Raceway in Front Row Motorsports' No. 38 Ford Fusion, filling in for Travis Kvapil (who was driving in a Truck Series event at Texas). Hornish started in 26th place and finished 35th, 60 laps behind. He drove twelve races with the No. 12 team, moving to Penske's No. 22 for a 13th race at Iowa Speedway. At Iowa Hornish started in third place and led from laps 13 through 51, later dropping five laps behind to finish 24th. In the WYPALL* 200 Powered by Kimberly Clark Professional at Phoenix International Raceway, he started in fifth place and led for the race's final 61 laps after passing Ricky Stenhouse Jr. (who led for a race high 73 laps) for his first career victory in the series. Hornish returned to the series with Penske for a full time season in 2012. Winless, he had second place finishes at Indianapolis, Montréal and Kentucky. After a race at Talladega Superspeedway, Danica Patrick intentionally spun Hornish's car into the main straightaway wall after he made contact with her during the race. He finished fourth at the season ending Ford EcoBoost 300 at Homestead Miami Speedway, and was fourth in points with 1,146. Hornish returned to the Sprint Cup Series for one race in Penske's No. 12: the STP 400 at Kansas Speedway. Starting in 10th place, he led for seven laps and finished 19th (one lap behind). Midway through the season, Hornish replaced A. J. Allmendinger in Penske's No. 22 car after Allmendinger was suspended by NASCAR for failing a drug test. Allmendinger qualified in eighth place, but due to the driver change Hornish had to move to the rear of the field. He finished 33rd, after a mid race crash required ten laps of repair time. Hornish drove the car in the remaining races, with a season best fifth place at Watkins Glen. Aside from that race, his best finishes were a trio of eleventh places at Atlanta, Richmond and Chicagoland. He returned to the Nationwide Series full time for Penske in 2013 to drive the No. 12, now a Ford Mustang after Penske changed manufacturers. Hornish's 2013 season was his best to date, with 16 top five and 25 top ten finishes. At the season opening DRIVE4COPD 300 at Daytona International Speedway, Hornish started and finished second despite his involvement in a serious crash on the final lap. Since race winner Tony Stewart was only eligible to score points for the Sprint Cup Series, Hornish was the series points leader after the Daytona race. At the Sam's Town 300 at Las Vegas Motor Speedway, he led for 114 laps in his second Nationwide victory. Before the season ending Ford EcoBoost 300 at Homestead Miami Speedway Hornish was second in points, eight behind Austin Dillon. Hornish qualified in the pole position and led for 37 laps, finishing eighth; Dillon, who finished twelfth, won the series championship. Hornish was second in the final point standings, with 1,177. During the season, car owner Roger Penske said that Hornish (who had driven for the team since 2004) would be released due to a lack of sponsorship. Hornish planned to drive Penske's No. 12 in the Sprint Cup Series at Kansas and Talladega. At Kansas he started in fourth place, running as high as third before crashing on lap 183 due to winds. The qualifier was rained out at Talladega, and Hornish failed to qualify because he had only one other Cup start that season. In 2014, he drove for Joe Gibbs Racing in its No. 54 Toyota Camry for a part time season. Hornish drove seven races in the No. 54, also driving the No. 20 Camry at Michigan (where he finished second). In the No. 54, he started on the pole at Talladega and Mid Ohio. Despite his limited schedule he finished 27th with 242 points, the highest ranked driver with less than ten starts. Gibbs tapped Hornish to drive the Auto Club 400 at Auto Club Speedway in the No. 11 Camry when regular driver Denny Hamlin was sidelined by a severe sinus infection, and he finished 17th.

2015: Ричард Петти Моторспорт

2015 жылы Хорниш Спринт кубогы сериясына толық уақытпен оралды, Ричард Петти Моторспортс (RPM) командасы үшін 9 нөмірі бар Ford Fusion көлігін басқарды. Ол V8 Supercars жарыстарына DJR Team Penske командасына оралған Маркос Амброздың орнын басты. Маусымның ашылу жарысынан кейін ол қиындыққа тап болды, келесі сегіз жарыстың төртеуінде 30-шы немесе одан нашар орын алды. Талладега суперспидвейінде өткен GEICO 500 жарысында Хорниш маусымдағы ең жақсы нәтижесін көрсетіп, 6-шы орынды иеленді; жарыс аяқталғаннан кейін Кевин Манион Дрю Бликенсдерфердің орнына команда басшысы болып тағайындалды. Дейтонадағы Coke Zero 400 жарысында ол 155-ші айналымда бір көлік қатысқан апатқа ұшырап, көлігімен ішкі алаңға жоғары жылдамдықпен кірді. Хорништің алдыңғы бөлігіндегі бөлгіш көліктің астына итерілді; көліктің алдыңғы бөлігі шөпке кіргенде, ол айналып кетіп, трассаға кіретін жолдан өткенде тағы да айналуға жақын болды. Ол жарыстан шығып, 30-шы орынды иеленді. 2015 жылдың 14 қарашасында RPM 2016 жылғы маусымда Хорништің командаға қайта оралмайтынын мәлімдеді. Хорниш Biagi DenBeste Racing командасының 98 нөмірі бар Ford Mustang көлігін бұрынғы Nationwide Series, қазіргі Xfinity Series жарыстарында да уақытылы басқарды. Командамен өткізген үш жарыста ол бір рет көшбасшылар қатарында болды және Техас жарысында 14-ші орынды иеленді.

2016-2017 жж: Xfinity сериясының жартылай кестесі

2016 жылдың 11 мамырында Sports Illustrated басылымының онлайн-арнасында Хорништің Ричард Петти Моторспортс командасы тарапынан босатылғаннан кейін жарыстан шыққандығы туралы хабарлама жарияланды. Онда ол "соңғы рет қауіпсіздік белдігін шешіп алды" және "өткен маусымның соңында каскасын іліп қойды" делінген. Бірақ бес күннен кейін Хорништің туған жері – Огайо штатының Дефайанс қаласындағы The Crescent News басылымы Хорништің сөзін келтірді: "Мен әлі де жақсы жабдықпен жарысу мүмкіндігін қарастырып жатырмын. Биылғы жылы да мүмкіндіктер бар, бірақ басқа біреулер қаржы ұсынғандықтан бірнеше мүмкіндіктерден айырылып қалдым". 2016 жылдың 8 маусымында Ричард Чайлдресс Рейсинг Хорништы Xfinity Series жүргізушілерінің қатарына қосатынын жариялады. Ол шілдедегі Айова және Кентукки жарыстарында No. 2 Chevrolet Camaro көлігін басқарды. Сондай-ақ ол Мид-Огайода да No. 2 көлігімен қатысты. Бұған қоса, Хорниш жарақат алған Мэтт Тиффттің орнына маусымдағы Айова жарысында No. 18 Toyota Camry көлігін басқару үшін Джо Гиббс Рейсинг командасына оралды және сол жарыста жеңіске жетті. 2017 жылдың маусым айында Хорниш Xfinity Series-ке Пенске командасымен қайта оралды, Айовадағы екі жарыс және Мид-Огайода No. 22 Mustang көлігін басқарды. Мид-Огайода Хорниш поулды жеңіп алды, содан кейін 75 айналымның 61-ін жетектеп, туған жерінде жеңіске жетті. Хорниш Кентуккидегі күзгі жарысқа, сондай-ақ Шарлотта және Хоумстед плей-офф жарыстарына Пенске командасымен оралды, екеуінде де екінші орынды иеленді.

Жеке өмір

Хорниш 1998 жылы Огайо штатының Арчболд қаласындағы Арчболд орта мектебін бітірген және қазір Огайо штатының Наполеон қаласында тұрады. Оның ұлы – Сэм III. Оның қызы, Үміт 2016 жылы NASCAR Drive for Diversity мүшесі болған.

Ол Дефианста қарттар орталығын салуға және Дефианс медициналық орталығына кардиологиялық орталық ашуға көмектескен.

БАҚ-тағы көріністер

Хорништің Panther Racing машинасы 2003 жылғы IndyCar Series бейне ойынының обложкасында бейнеленген. 2004 жылдан бастап ол Dave Despain-мен бірге "WindTunnel" автожарыс шоуына жиі қонақ шақырылды. Indianapolis 500 жарысын жеңіп алғаннан кейін Хорниш Live! with Regis and Kelly бағдарламасында пайда болды, ал 2006 жылы IndyCar Series чемпионатында жеңіске жеткеннен соң 2006 жылдың 12 қыркүйегінде Дэвид Леттерменнің кешкі шоуында қонақ етті. Хорниш британдық балалар телесериалы Roary the Racing Car американдыққа дубляждауын жасады, бұрынғы британдық жарысшы Стирлинг Мосс-ты алмастырды. Кейін ол бұл мүмкіндікті "Стирлинг Мосс жасағандай бір нәрсе жасаудың жалғыз мүмкіндігі" деп атады. 2012 жылы Хорниш автожарыс жаңалықтары мен хабарламалар шоуы SPEED Center-дің қосымша жүргізушісі болды. Екі жыл өткен соң ол NBCSN арнасында Сономадағы IndyCar GoPro Grand Prix жарысын түсіндіретін комментатор болды және маусым бойы Fox Sports 1 арнасында NASCAR сарапшысы ретінде жұмыс істеді.

NASCAR

(түйін) (Жүйткі – уақыт бойынша берілген жүйткі позициясы. Еңкейтілген – ұпайлар бойынша жүйткі позициясы анықталды. * – Көптеген айналымдарда көшбасшы болды.)

Спринт кубогы сериясы

NASCAR Sprint Cup Series нәтижелері Жыл Командасы № Түрі 2007 Penske Racing South 06 Dodge DAY CAL LVS ATL BRI MAR TEX PHO TAL RCH DAR CLT DOV POC MCH SON NHA DAY CHI IND POC GLN MCH BRI CAL RCH NHADNQ DOVDNQ KAN TALDNQ CLTDNQ MARDNQ ATLDNQ TEX PHO30 HOM37 62-орын 125† Майкл Макдауэлл үшін іліккен.

Xfinity сериясы

NASCAR Xfinity Series нәтижелері
Жыл Командасы № Түрі
2006 Penske Racing 39 Dodge DAY CAL MXC LVS ATL BRI TEX NSH PHO TAL RCH DAR CLT DOV NSH KEN MLW DAY CHI NHA MAR GTY IRP GLN MCH BRI CAL RCH DOV KAN CLT MEM TEX PHO36 HOM43 117-ші 89
Richard Childress Racing 2 Chevy IOW6 GLN MOH2 BRI ROA DAR RCH CHI KEN4 DOV CLT KAN TEX PHO HOM
2017 Team Penske 22 Ford DAY ATL LVS PHO CAL TEX BRI RCH TAL CLT DOV POC MCH IOW37 DAY KEN NHA IND IOW34 GLN MOH1* BRI ROA DAR RCH CHI KEN31 DOV HOM2 31-ші 169
12 CLT2 KAN TEX PHO

ARCA Re/Max сериясы

(key) (Қалың – Біліктілік уақыты бойынша берілген поул-позиция. Курсив – Ұпайлар тізімі немесе жаттығу уақыты бойынша алынған поул-позиция. * – Көптеген кезеңдерді бастап өткен.) ARCA Re/Max сериясының нәтижелері Жыл Команда No. Модель 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 Ұп. Сілтеме 2007 Penske Racing 27 Dodge DAY USA NSH SLM KAN WIN KEN TOL IOW POC MCH2 BLN KEN POC NSH ISF MIL GTW DSF CHI SLM TAL TOL 92-орын 240

Халықаралық жарыстар

(негізгі) (Қалың – Бірінші орын. * – Көптеген айналымдарды бастап өткен.) Халықаралық Чемпиондар жарысының нәтижелері Жыл 1 2 3 4 Орын. Ұпай. Сілтеме 2002 Pontiac DAY2 CAL11 CHI6 IND10 11-ші 35 2003 DAY8 TAL4 CHI8 IND11 8-ші 30 2006 Pontiac DAY2 TEX12 DAY5 ATL9 8-ші 36