Кіріспе

Философия терминдері "Мен" және "Мен" Джордж Герберт Мидтің әлеуметтік философиясының негізгі терминдері болып табылады, бұл символдық интеракционизм деп аталатын социология саласының дамуына әсер еткен негізгі терминдердің бірі. Бұл терминдер жеке адамның психологиясына қатысты, Медтің түсінігінде "мен" адамның әлеуметтенген аспектісі, ал "мен" адамның белсенді аспектісі. Бір адам Мидтің "мен" және "мен" деген сөздерін Сартрдың "талап" және "жағдай" деген сөздерімен салыстыра алады. Бірақ Мид өзі "мен" мен Фрейдтің "цензурасын", ал "мен" мен оның "меншігін" сәйкес келтірді; және бұл психологиялық тұрғыдан дұрыс.

Сипаттамалары

"Мен" - бұл басқалармен және (жалпы алғанда) қоршаған ортамен қарым-қатынаста үйренген нәрсе: басқа адамдардың көзқарастары, бір рет өз-өзіне кіріктірілгеннен кейін, Менді құрайды. Бұл орта туралы білімді (қоғамды қоса алғанда), сонымен қатар адамның кім екендігі туралы білімді қамтиды: оның өзіндік сезімі. "Адамның өзі үшін қандай екені оның ойлап тапқан нәрсесі емес. Бұл оның маңызды басқалары оны қалай қарастыра бастады ". Себебі адамдар өздерінің кім екенін (еркек немесе әйел, қарт немесе жас және т.б.) басқалардың өздеріне немесе олардың іс-әрекеттеріне қалай жауап беретінін байқау арқылы. Егер басқалар адамға (мысалы) әйел ретінде жауап берсе, адам өзін әйел ретінде сезінеді. Сонымен қатар, "Мен" "Менді" қоғамның заңдарын бұзудан сақтайды". Бұл Фрейдтің "өзін-өзі цензуралаушы, ар-ожданның" ата-анасының сын әсерінен пайда болған (оған дауыс арқылы жеткізілген), оған уақыт өте келе, оны оқытып, үйреткендер және оның айналасындағы барлық басқа адамдардың сансыз және анықталмайтын қатары - оның адамдары мен қоғамдық пікір". Бұл - "өзге адамның өз организміндегі, ол істеуге ниеттенген нәрсені бақылайтын көзқарасы". Ал "мен" дегеніміз - адамның қоғамға деген көзқарасына берген жауабы. "Мен" шығармашылықпен әрекет етеді, бірақ "мен" контексті ішінде. Мид былай дейді: "Біз жасаған іс-әрекетімізден кейін ғана, айтқан сөзімізді не істегенімізді білеміз". Олар ережелерді соқырлықпен ұстанбайды. Олар өздерінің "мен" деген білімінің негізінде жауап береді. Мед осыған сәйкес "мен" емес, "мен" деп аталатын құндылықтарды атап өтті, "олар есептеуге болмайтын және қоғамды қайта құруды қамтиды, сондықтан сол қоғамға жататын "мен". Бірге алғанда, "Мен" және "мен" Мидтің әлеуметтік философиясындағы адамды немесе өзін құрайды. Мидтің айтуынша, "мен" мен "мен" болмай, жеке тұлға болуы мүмкін емес.

Құрылыс

Мид "мен" мен "мен" дін, патриотизм және ұжымдық жұмыс көзқарастарында бірігуін зерттеді, оларға тиесілі "өзгеше өрлеу сезімін" атап өтті. Ол сондай-ақ "Мен" мен "мен" бірігуі идеясы эстетикалық тәжірибедегі осы өрлеуді өте жеткілікті түрде түсіндіреді" деп есептеді. Алайда күнделікті өмірде "мен" мен "мен" арасындағы толық бірігу жақсы нәрсе болмауы мүмкін, бұл "мен" мен "мен" арасындағы теңгерімнің динамикалық түрі қажет".

Дәстүрге сай

"Мен" тұлғада басым болған кезде, 'біз адам туралы әдеттегі адам ретінде айтамыз; оның идеялары көршілерінің идеяларымен дәл бірдей; ол жағдайға байланысты "меннен" көп емес" - "жасырын, сымбатсыз, конформистік тұлға", яғни "барлығы тұлға, адамдардың ойларына тым көп көңіл бөледі". Ал, Медтің идеалы - белгілі бір тұлғаға ие, ұйымдасқан көзқарасқа маңызды өзгеріс енгізетін адам. Мұндай адам үшін "Мен" - тәжірибедегі ең маңызды кезең.

Әдеби үлгілер

Уолт Уитман "импульсивті "менді", өзіндік табиғаттың экзистенциалдық аспектісін, сын санкциясынан ажыратады. Мәдениетті жан, Мидтің сөзімен айтқанда, "мен" - бұл ремедиация қажет".