«Параш Патхар» (1958) – Сатьяджит Рейдің алғашқы комедиясы, алтынға айналдыратын тас тапқан кеңсе қызметкері туралы фантастикалық фильм. Bengali тілінде.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Параш Патар (Porosh Pathor; ағылш. The Philosopher's Stone; фр. La Pierre Philosophale) – 1958 жылы түсірілген бенгал тіліндегі үнді фантастикалық комедиялық фильмі. Бұл Сатьяжит Райдың «Апу» трилогиясынан кейінгі тұңғыш фильмі болды. Сонымен қатар, ол режиссердің алғашқы комедиясы және алғашқы магикалық реализм фильмі еді. Парасурамның (Раджшехар Басу) осы аттас әңгімесінен бейімделген бұл фильмде Райдың юмор сезімі көрінеді, оның орташа таптық кеңсе қызметкерінің басқа заттарды алтынға айналдыратын тасқа кездейсоқ тапқан оқиғасы баяндалады.
Parash Pathar ( Porosh Pathor; English: The Philosopher's Stone; French: La Pierre Philosophale) is a 1958 Bengali language Indian fantasy comedy film. It was Satyajit Ray's first film outside of The Apu Trilogy. It was also his first comedy and first magical realist film. Adapted from a short story of the same name by Parasuram (Rajsekhar Basu), the film offered an early glimpse of Ray's sense of humour, centered on a middle class clerk who accidentally discovers a stone that can turn other objects into gold.
Сюжет
Пареш Чандра Датт (Тулси Чакрабарти) – Калькуттадағы қарапайым банк кызметкері. Ылғалды күні ол қайырымдылық матчқа көңілі тоқ болмай қатысады. Матч өтетін жер деп есептелетін Курзон паркінде (қазіргі Сурендранат паркі) ол кішкентай, дөңгелек тас табады. Оны мармур деп ойлап, шөбересіне сыйлайды. Бала тастың металлдан алтын жасау қабілетін (яғни философ тасын) ашады. Датт тастың күшін өз көзімен көрген соң, оны тәттілермен баладан "сатып алады". Ол қалалық қоқысқа салынған бірнеше ескі зеңбірек доптарын алып, оларды алтынға айналдырып сатуды жоспарлайды. Бұл схема оны бай етеді. Қоқыстан үйге келе жатқанда, машина жаңа үйінің (сарайдың) қақпасынан өтеді. Енді оның Приятош Генри Бисвас (Кали Банерджи) есімді жас хатшысы бар, ол Датттың алғашқы коктейль кешіне шақырылғанын айтады. Кеште Датт алғашында өзін табиғи емес сезінеді, бірақ кейін мас күйде көңіл көтереді. Басқа бір қонақ оны сыртқа шығуға бұйырғанда, ол темір мүсінді алтынға айналдырады (осылайша қалай табысқа жеткенін жартылай ашады). Бұл оқиға көп ұзамай газет беттерінде жарияланып, Бенгалияда үлкен қысқа түсіреді. Пареш Датт әйелі Грибаламен (Ранибала Деви) бірге қашып кетеді, барлық нәрсені (тасқа дейін) Приятошқа қалдырып, полиция келсе оны тапсыруды ескертеді. Бірақ көп ұзамай Мистер және Миссис Датт полиция бөліміне тергеуге алынады, полиция Приятоштің үмітсіздікке шалғандықтан тасты жұтып қойғанын біледі. Медициналық сарапшы доктор Нанди (Мони Шримани) инспекторға (Харидхан Мукерджи) Приятош тасты сіңіріп жатқанын хабарлайды. Пареш пен Гирибала Датт бұл жаңалықты естігеннен кейін, алтын заттардың қайтадан темірге айнала бастағанын көреді. Датттар қуанышпен қызметшісі (Жахар Рой) мен Приятошқа қайта қосылады.
Paresh Chandra Dutt (Tulsi Chakrabarti), a middle class bank clerk in Kolkata, attends a charity match on a rainy day rather reluctantly. At Curzon Park (modern day Surendranath Park), where the match is apparently to be held, he finds a small, round stone. Thinking it is a marble, he gives it to his nephew. The child discovers that it turns metal into gold (i. e. the philosopher's stone). Dutt "buys" the stone from the child with sweets after witnessing the stone's power himself. He decides to take a few old cannonballs from the city dump, turn them into gold, and sell them. This scheme makes him rich; as a chauffeur drives him home from the dump, the car pulls into the driveway of a mansion (his new home). He now has a young secretary named Priyatosh Henry Biswas (Kali Banerjee) who, among other things, mentions that Dutt is invited to a cocktail party (his first). At the party, Dutt acts slightly unnatural before engaging in drunken revelry. When another guest orders him to get out, he turns an iron figurine into gold (thus partially revealing how he became successful). It is not long before this incident is posted as a headline in the papers, causing a panic in Bengal. Paresh Dutt flees with his wife, Giribala (Ranibala Devi), leaving nearly everything (including the stone) with Priyatosh but cautioning him to hand it over if the police arrive. Soon, Mr. and Mrs. Dutt are taken to a police station for interrogation, and the police discover that the desperate Priyatosh has swallowed the stone. Dr. Nandi (Moni Srimani), a medical specialist, informs the inspector (Haridhan Mukherjee) that Priyatosh is digesting the stone. Soon after Paresh and Giribala Dutt hear of this, they notice the golden objects turning back into iron. The Dutts happily rejoin their servant (Jahar Roy) and Priyatosh.
Сыни қабылдау
Параш Патар "Рейдің ең жақсы туындыларының қатарында болар еді, егер оның түсірілу жылдамдығынан туындаған кейбір кедір-бүдырлары болмағанда. Оның юморы батысқа толыққанды көшпеді" дейді Эндрю Робинсон. Сатьяжит Рей өзі бұл фильмді "комедия, фантастика, сатира, фарс және аздаған қайғы" қоспасы деп сипаттады. Фильм 1958 жылғы Канн кинофестиваліне қатысып, "Алтын пальма" (үздік фильм) сыйлығы үшін күресті.
Parash Pathar "would belong among Ray's best work, were it not for some rough edges which betray the speed at which it was shot its humour only partly transplants to the west." says Andrew Robinson. Satyajit Ray himself described the film as a "combination of comedy, fantasy, satire, farce and a touch of pathos." The film was entered into the 1958 Cannes Film Festival, where it competed for the Palme d'Or (Best Film).
Сақтау
2007 жылы Академия киноархиві «Параш Патар» фильмін сақтап қалды.
The Academy Film Archive preserved Parash Pathar in 2007.