Кіріспе

Паркхерст шәкірттері, Уайт аралындағы Паркхерст түрмесіне қарасты түзету мекемесінен шыққан кәмелетке толмағандар, "теңіз артына жер аударуға" сотталды және 1842 мен 1852 жылдар аралығында Австралия мен Жаңа Зеландияға жіберілді. Англиядан кеткенге дейін немесе көздеген жеріне жеткен соң, олар жергілікті жұмыс берушілерге "оқуға" бекітілуі және жаза мерзімі ішінде Англияға оралмауы шарттарымен кешірілді. 1842-1852 жылдар аралығындағы он жылда Паркхерст түрмесінен он екіден он сегізге дейінгі жастағы 1500-ге жуық ұл Австралия мен Жаңа Зеландияға тасымалданды.

Батыс Австралиядағы Паркхерст шәкірттері

1839 жылдың басында Батыс Австралияның губернаторы Джон Хатт Колониялық кеңседен колонияның "оларды тәрбиелеу және түзеу мақсатында арнайы жабдықталған түзету мекемелерінде" алдымен жазасын өтеген кәмелетке толмаған қылмыскерлерді қабылдауға дайын екені туралы айналым хат алды. Батыс Австралияның Ауыл шаруашылығы қоғамынан пікір сұрағаннан кейін, Хатт "Қоғамның көпшілігі 15 жасқа дейінгі ұлдарға қарсы емес" деп жауап берді, бірақ еңбек нарығы жылына 30 ұлдан артық жұмыспен қамтамасыз ете алмайды. 1842-1849 жылдар аралығында Батыс Австралия 234 Паркхерст шәкіртін қабылдады, олардың барлығы 10 мен 21 жас аралығындағы еркектер еді. Батыс Австралия сол кезде жаза тартатын колония болмағандықтан, замандас құжаттарда жастарды "қылмыскерлер" деп атаудан мұқият сақталды, және көптеген тарихшылар бұл айырмашылықты сақтап қалды. Мысалы, Гиллдің (2004) пікірі бойынша, Паркхерст шәкірттері қылмыскерлер еді, ал олардың шәкірттігі қылмыскерлерді жұмысқа орналастыруды білдірді. Джон Шоалз кіші (шамамен 1810 – 10 сәуір 1847), Дублиннің Джон Шоалз КВ-ның ұлы, шәкірттердің қамқоршысы болып тағайындалды. Ол оларға төленетін жәрдемақы мөлшерін анықтады және оны 5 жылдық келісімшарт мерзімі аяқталғанға дейін сенімгерлікпен сақтап тұрды. Паркхерстке келушілер балалардың есімдері Мемлекеттік газетте жарияланбауын талап етті, осылайша оларға қарапайымдық танытуға болмас үшін. Шоалздің орнын Фредерик Дирк Виттеном (шамамен 1821–1863) басты. Паркхерст шәкірттері Батыс Австралияның көптеген кәсіпкерлері мен шенеуніктерінің, соның ішінде колонияның үстем тобының көптеген мүшелерімен жұмыс істеді. Паркхерст шәкірттерін жұмысқа алғандардың ұзақ тізіміне губернатор Эндрю Кларк, Фредерик Ирвин, Джордж Флетчер Мур, Энтони О'Грэди Лефрой, Уильям Локк Брокман, Томас Браун, Джордж Уолпол Лик, Уолтер Пэдбери, Стивен Стэнли Паркер, Росендо Сальвадо, Томас Пил кіші және Джордж Шентон аға кірді. Паркхерст шәкірттерін қоғамға сіңіру Батыс Австралияда қылмыскерлерді кейін қабылдауда маңызды рөл атқарды.

Жаңа Зеландия

1842 және 1843 жылдары Паркхерсттен 123 оқушы Жаңа Зеландия колониясына жіберілді. Бұл адамдар сотталғандар жоқ колонияға шақырылмағандықтан, алғашқы кеме келгенде үлкен қызығушылық тудырды. Екінші кеме келген соң, колония енді ешкімді жібермеу үшін ресми өтініш жасады.

Оңтүстік Австралия

Оңтүстік Австралия колониясы да Паркхерст балаларын қабылдауға шақырылды, бірақ олар қарсылық танытып, ешкім жіберілмеді.