Кіріспе
Epifanie - итальяндық композитор Лучано Берионың әйел дауысы мен үлкен оркестр үшін он екі бөлімнен тұратын музыкалық шығармасы. Итальян тілінде эпифания (көпше: epifanie, екі түрінде де екінші "i" әрпіне баса назар түседі) кенеттен рухани ашылуды білдіреді (қараңыз: Epiphany). Берио Epifanie-ін 1960 және 1963 жылдар аралығында жазды, ал 1965 жылы қайта жөнделген нұсқасын жариялады. Ол жеті қысқа оркестрлік және бес вокалдық шығармадан құралған. Берио осы бөлімдерді он түрлі ретпен орындау мүмкіндігін қарастырады. 1967 жылғы 23 шілдеде Чикагода «Эпифанияның» американдық тұңғыш көрсетілімінде ол былай деді: «Эпифания» – бұл, мәнінде, оркестрлік шығармалар циклі, оның ішіне вокалдық шығармалар циклі енгізілген. Екі «циклді» әртүрлі тәсілдермен біріктіруге болады; оларды жеке-жеке орындауға да болады. Вокалдық шығармалардың мәтіндері Прусттан (À l'ombre des jeunes filles en fleurs), Антонио Мачадодан (Nuevas Canciones), Джойстен («Жас кезіндегі суреті» және «Улисс»), Эдоардо Сангуинеттиден (Triperuno), Клод Симоннан (La route des Flandres) және Брехттен (An die Nachgeborenen) алынған. Осылайша, вокалдық шығармалар арасындағы маңызды байланыс олардың аспаптық дамудағы орнына қарай әртүрлі қырынан көрінеді. Таңдалған рет мәтіндердің айқын түрдегі әртүрлілігін немесе олардың диалектикалық бірлігін көрсетеді. Мәтіндер шындықтың лирикалық бейнелеуінен (Пруст, Мачадо, Джойс) заттардың шын мәнін ұғынуға (Симон; бұл мәтін үшін дауыс сөйлейді және оркестр біртіндеп оны жояды) дейін кезең-кезеңмен өтуді білдіреді. Соңында, Бертольд Брехттің сөздері сөз бен көріністің ашылуымен ешқандай қатысы жоқ. Олар – Брехттің өкініш пен қайғымен айқайлаған сөздері, ол бізді сөздердің құмарлығынан бас тартуға ескертеді, себебі олар біздің іс-әрекетімізбен құрылған әлемге байланысты екенімізді ұмытуға шақырады. Партитураға ерекше үлкен оркестр қажет: 16 ағаш үрлемелі аспап; 6 валторна, 4 труба және 4 тромбон, сондай-ақ туба, толық скрипкалар тобы, оның ішінде үш скрипка бөлімі және көптеген орындаушылардың қатысуын талап ететін соқпалы аспаптар бөлімі, олар глакеншпиль, челеста, вибрафон, маримба, сонымен қатар серіппелі аспаптар, гонг, том-том, ғибадатханалық дорбалар, ағаш дорбалар, бонго, дабыл, сиыр қоңыраулары, түтікшелі қоңыраулар, клаве, гуиро, ценсерро, тарелкалар, кішкентай дабыл, тамбурин және т.б. BBC Proms тұңғыш көрсетілімі 1986 жылғы 8 тамызда Лондондағы Корольдік Альберт залында Элизабет Лоуренс пен Эдвард Даунз басқарған BBC филармониялық оркестрінің орындауында болды.
Epifanie is, in essence, a cycle of orchestral pieces into which a cycle of vocals pieces has been interpolated. The two 'cycles' can be combined in various ways; they can also be performed separately. The texts of the vocal pieces have been taken from Proust (À l'ombre des jeunes filles en fleurs), Antonio Machado (Nuevas Canciones), Joyce (A Portrait of the Artist as a Young Man and Ulysses), Edoardo Sanguineti (Triperuno), Claude Simon (La route des Flandres), and Brecht (An die Nachgeborenen). The significant connection between the vocals pieces can thus appear in different lights according to their position in the instrumental development. The chosen order will emphasize the apparent heterogeneity of the texts or their dialectic unity. The texts are arranged in such a way as to suggest a gradual passage from a lyric transfiguration of reality (Proust, Machado, Joyce) to a disenchanted acknowledgment of things (Simon; for this text the voice speaks and becomes gradually nullified by the orchestra). Lastly, the words of Bertolt Brecht, which have nothing to do with the epiphany of words and visions. They are the cry of regret and anguish with which Brecht warns us that often it is necessary to renounce the seduction of words when they sound like an invitation to forget our links to a world constructed by our own acts. The score calls for an unusually large orchestra: 16 woodwinds; 6 horns, 4 trumpets and 4 trombones plus tuba, full strings, including three violin sections, and a percussion section calling for a number of performers who address themselves not only to glockenspiel, celesta, vibraphone and marimba but also to spring coils, tamtam, tom tom, temple blocks, wood blocks, bongos, timpani, cowbells, tubular bells, claves, guiro, censerros, cymbals, snare drum, tambourine, etc. The BBC Proms premiere was given in the Royal Albert Hall, London on 8 August 1986, by Elizabeth Laurence and the BBC Philharmonic Orchestra conducted by Edward Downes.