Диего Фернандес де Кордова: Мексика және Перу вице-королі
Diego Fernández de Córdoba, 1st Marquess of Guadalcázar
Диего Фернандес де Кордова: Мексика және Перу вице-королі (1612-1629). Испан саяхатшысы, Маргарита Австрияны Испанияға әкелген. Тахуэко көтерілісін басып құйтты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мексикалық саясаткер (1578–1630)
Mexican politician (1578–1630)
Диего Фернандес де Кордоба и Лопес де лас Роэлас, Гуадалказардың 1-ші маркизі (1578 – 6 қазан 1630), 1612 жылдың 18 қазанынан 1621 жылдың 14 наурызына дейін Мексиканың вице-королі, ал 1622 жылдың 25 шілдесінен 1629 жылдың 14 қаңтарына дейін Перудің вице-королі болды.
Diego Fernández de Córdoba y López de las Roelas, 1st Marquess of Guadalcázar (1578 – 6 October 1630), was Viceroy of Mexico from October 18, 1612, to March 14, 1621, and Viceroy of Peru from July 25, 1622, to January 14, 1629.
Ерте өмір
Ол Севильяда дүниеге келген. 1598 жылы, 20 жасында ол Орталық Еуропада Испанияның елшісі ретінде болып, 13-14 жастағы, ата-анасынан жетім қалған Маргарет Австрияны (Австрияның эрцгерцогы Карл II және Баварияның Мария Аннасының қызы) Испанияға алып келуге міндеттелген. Ол Испания королі Филипп III-нің бірінші және жалғыз әйелі болды және 1609 жылы Гвадалказар графы атағымен марапатталды.
He was born in Seville. In 1598, aged 20, he was in Central Europe as an ambassador with a mandate to travel and bring back to Spain the 13 to 14 year old orphaned bride Margaret of Austria (daughter of Archduke Charles II of Austria and Maria Anna of Bavaria), the first, and only wife of king Philip III of Spain, being awarded the title of Marquess of Guadalcázar, in 1609.
Жаңа Испанияның вице-королі
Фернандес де Кордобаны Испания королі Филипп III Жаңа Испанияның вице-королі етіп тағайындады, оған ол жатақ бөлмесінің қызметшісі ретінде қызмет еткен болатын. Жаңа Испаниядағы өкілеттігінің басында ол капитан Диего Мартинес де Хурдайдты Синалоаның кахуиталарының этностық кіші тобы – техуэколардың көтерілісін басу үшін жіберді. Мартинес де Хурдайс бірнеше шайқаста жеңіске жетті. Вице-король көптеген қалаларды құрды, оның ішінде Лерма (1613), Кордова (1618) және Гуадалказар (1620) қалалары бар. Мексиканың Кордова қаласы, қазіргі Веракрус штатында, Веракрус пен Мехико қалалары арасында саяхаттайтындарға шабуыл жасайтын қашқан құлдардың бандаларын тоқтатуға көмектесу үшін ішінара құрылды. Ол сонымен қатар Тынық мұхитына қарап тұрған Акапулькодағы Сан-Диего бекінісін аяқтады. 1616 жылы Мексика аңғарындағы су жүйесі, ұзақ уақыт бойы салынып келген, бірақ 1614 жылдан бері тоқтатылған, қайтадан іске қосылды. Филипп III голландиялық гидрограф Адриан Бутты су жүйесі жобасын зерттеуге және жұмысты басқаруға таңдады. Бут Францияда көптеген су жүйесі жобаларын басқарған. Ол Мексика қаласына (айына 100 дукат жалақымен) барып, жасалған жұмысты қарап шықты. Оның пікірінше, ол көлдерді кептіруге көмектеспейді, бірақ жыл сайынғы су тасқынының басты себебі болып табылатын Куаутитлан өзенін бұру үшін пайдаланылуы мүмкін. Инженер Энрико Мартинес 300 адаммен және 100 000 песомен бұрылыс жасауды ұсынды, бірақ жұмыс патшаның келісімін күтіп, кейінге қалдырылды. 1616 жылдың 16 қарашасында тағы бір, аса қаназдықпен жасалған үнді көтерілісі болды, бұл жолы тепехуандықтар мен солтүстіктегі көрші тайпалар арасында. Көтерілісшілерге Күннің ұлы, Көк пен Жердің құдайымын деп мәлімдеген әмірші басшылық етті. Көтерілісшілер бірнеше иезуит миссионерлерін және әртүрлі жастағы және екі жынысты 200 испандық пен метисті өлтірді. Дюрангоның губернаторы, вице-корольдің көмегімен, отаршылдарды жинады. Үш ай бойы қаһарлы шайқасқаннан кейін көтерілісшілер жеңілді. 1616 жылы құрғақшылық Жаңа Испанияда егіншілік нашарлауына және ашаршылыққа әкелді. 1620 жылы өрт Веракрус қаласының көп бөлігін қиратты. Фернандес сонымен қатар Мехико қаласының санитариялық жағдайын және сумен жабдықталуын жақсартты, 1620 жылы Шапультепектен су құбырын аяқтады. Бұл су құбыры 900 аркадан тұрады. Ол алтын мен күміс металлургиясында қолданылатын сынап металлын сатып алуды, сатуды және салық салуды реттеу үшін трибунал құрды, оны Жаңа Испанияның кен орындары Хуанкавеликада белгілі бір мөлшерде өндіре бастады. Әртүрлі жақсартуларының арқасында ол el Buen Virrey (Жақсы вице-король) деген лақап ат алды.
Fernández de Córdoba was named viceroy of New Spain by King Philip III of Spain, for whom he had served as lord of the bedchamber. Early in his mandate in New Spain, he sent Captain Diego Martínez de Hurdaide to suppress an uprising of the Tehuecos, an ethnic subgroup of the Cahuitas of Sinaloa. Martínez de Hurdáiz was successful after fighting several battles. The viceroy also founded many cities, including Lerma (1613), Córdoba (1618), and Guadalcázar (1620). The Mexican Córdoba, in what is now Veracruz State, was founded in part to help suppress marauding bands of escaped black slaves that preyed on travelers between Veracruz and Mexico City. He also completed the Fort of San Diego in Acapulco, overlooking the Pacific Ocean. In 1616, the drainage system for the Valley of Mexico, long under construction but suspended since 1614, was restarted. King Philip III had chosen the Dutch hydrographer Adrian Boot to investigate the drainage project and take charge of operations. Boot had been in charge of numerous drainage projects in France. He traveled to Mexico City (at a salary of 100 ducats a month) and reviewed the work already done. His opinion was that it would not serve to drain the lakes, but that it could be used to divert the Cuautitlán river, the major cause of the nearly annual floods. Engineer Enrico Martínez offered to complete the diversion with 300 men and 100,000 pesos, but work was delayed pending approval of the king. On November 16, 1616, another, particularly bloody, Indian insurrection broke out, this time among the Tepehuanes and neighboring tribes in the north. It was led by a cacique claiming to be the Son of the Sun and God of Heaven and Earth. The rebels quickly killed some Jesuit missionaries and 200 Spaniards and mestizos of various ages and both sexes. The governor of Durango, with aid sent by the viceroy, raised a militia. After three months of intense fighting, the rebels were largely defeated. Also in 1616, a drought led to crop failure and famine in New Spain. In 1620 a fire destroyed a large part of Veracruz. Fernández also improved the sanitation and water supply of Mexico City, completing the aqueduct from Chapultepec in 1620. This aqueduct consisted of 900 arches. He established a tribunal to regulate the buying, selling and taxing of mercury metal used in gold and silver metallurgy, which the mines of New Spain had begun to produce in some quantity at Huancavelica. Due to his various improvements, he received the nickname el Buen Virrey (The Good Viceroy).
Перудің вице-патриоты
Перуде Фернандес де Кордова салық жүйесін реформалады және негізінен Potosí керемет күміс қаласында викуньялар мен васконгадолар арасындағы отбасылық жанжалдарды тоқтатты, бұл жанжалдар аймақты қанға баптады. 1624 жылы ол Лиманы қарақшылардың шабуылдарынан қорғады, соның ішінде Жак Лермиттің шабуылдарын да тойтарды. Жак Лермит – голланд саудагері, зерттеуші және адмирал, ол Нассау флотымен (1623–1626) әлемді аралаған және сол саяхаты барысында 1624 жылы Каллаоға блокада салып, шабуыл жасағандығымен әйгілі болды, сондай-ақ сол саяхат кезінде қаза тапты. 1629 жылы вице-король Диего Фернандес де Кордова лауазымынан бас тартып, Испанияға оралды, ол бір жылдан кейін, 52 жасында Гуадалказарда қайтыс болды.
In Peru, Fernández de Córdoba reformed the fiscal system and stopped the inter family rivalry that was bloodying the domain, mainly in the fabulous silver city of Potosí, between vicuñas and vascongados. In 1624 he fortified Lima against pirate attacks, including those by Jacques l'Hermite, a Dutch merchant, explorer and admiral known for his journey around the globe with the Nassau Fleet (1623–1626) and for his blockade and raid on Callao in 1624 during that same voyage in which he also died. In 1629, Viceroy Diego Fernández de Córdoba gave up his charge and returned to Spain, where he died the following year, at Guadalcázar, aged 52.