Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Көбейтудің математикалық операциялары музыкада бірнеше қолданбаға ие. Интервалдардың жиілік қатынастарына қолданылуынан басқа (мысалы, жай интонация және тең темпераменттегі екідің он екінші түбірі), ол он екі тондық техникада және музыкалық жиынтық теориясында басқа жолдармен қолданылды. Сонымен қатар, сақиналық модуляция - бұл музыкалық эффект үшін пайдаланылған көбейтуді қамтитын электрлік аудио процесс. Көбейту операциясы - аргумент көбейтілетін карталау. Көбейту интервалдарды кеңейтуде, оның ішінде дыбыс реті реті нөмірінің айналуында, мысалы, Бела Барток пен Альбан Бергтің музыкасында интуитивті түрде пайда болды. Питч нөмірінің айналуын, Fünferreihe немесе "бес серия" және Siebenerreihe немесе "жеті серия", алғаш рет Эрнст Кренек Über neue Musik-те сипаттады. Принстондық теоретиктер, соның ішінде Джеймс К. Рэндалл, Годфри Уинхам және Хьюберт С. Хоу "оларды тек он екі тондық серияларға қатысты емес, бірінші болып талқылап, қабылдады".
The mathematical operations of multiplication have several applications to music. Other than its application to the frequency ratios of intervals (for example, Just intonation, and the twelfth root of two in equal temperament), it has been used in other ways for twelve tone technique, and musical set theory. Additionally ring modulation is an electrical audio process involving multiplication that has been used for musical effect. A multiplicative operation is a mapping in which the argument is multiplied. Multiplication originated intuitively in interval expansion, including tone row order number rotation, for example in the music of Béla Bartók and Alban Berg. Pitch number rotation, Fünferreihe or "five series" and Siebenerreihe or "seven series", was first described by Ernst Krenek in Über neue Musik. Princeton based theorists, including James K. Randall, Godfrey Winham, and Hubert S. Howe "were the first to discuss and adopt them, not only with regards to twelve tone series".
Уақыт көбейтуі
Джозеф Шиллинджер "полиномиалдық уақыт көбейту" операциясын сипаттады (полиномиалдық бірден көп уақыттан тұратын кез-келген ырғақты білдіреді), ол жоғарыда айтылған Пич көбейтуіне шамамен сәйкес келеді. Теманың әр нотасының төрттен бірін, 8-ін немесе 16-ын білдіретін бүтін сандар сериясына дейін қысқартылған тақырып өзін өзі немесе басқа тақырыптың сериясымен көбейтілуі мүмкін. Әсіресе, тақырыптың сериясы квадратқа немесе кубқа немесе жоғары күштерге жеткізілуі мүмкін, бұл байланысты материалдың қанықтығын тудырады.
Joseph Schillinger described an operation of "polynomial time multiplication" (polynomial refers to any rhythm consisting of more than one duration) corresponding roughly to that of Pitch multiplication above. A theme, reduced to a consistent series of integers representing the quarter, 8th , or 16th note duration of each of the notes of the theme, could be multiplied by itself or the series of another theme to produce a coherent and related variation. Especially, a theme's series could be squared or cubed or taken to higher powers to produce a saturation of related material.
Аффиндік түрлендіру
Герберт Эймерт он екі тондық серияның "сегіз режімін" сипаттады, олардың барлығы бір-бірінің айнасы. Керісінше көлденең айна арқылы, керісінше тік айна арқылы, керісінше керісінше көлденең және тік айна арқылы, ал "төртінші айналу циклі" немесе Quartverwandlung және "бесінші айналу циклі" немесе Quintverwandlung көлбеу айна арқылы алынады. Бұл түрлендірулердің ретрограждары мен просты саны сегіз пермутацияға ие. Джозеф Шиллинджер тек контрапунктикалық кері, ретроградты және ретроградты кері - матрица көбейтудің Евклидтік векторлық кеңістіктегі операцияларын ғана емес, сонымен қатар олардың ырғақты әріптестерін де қабылдады. Осылайша ол тақырыптың өзгеруін сол реттілікте бірдей биіктіктерді қолдана отырып, бірақ оның бастапқы уақыт мәндерін кері реттілікте пайдалана отырып сипаттауға мүмкіндік алды. Ол осы көбейтуші ғаламның ауқымын қарапайым бейнелеуден тыс, транспозиция мен айналуды (мүмкін, бастапқы көзге қайта проекциялаумен), сондай-ақ бұрын уақыт өлшемінде (көбейту және азайту арқылы) қолданылуымен шектелген кеңеюді қарады. Осылайша ол тақырыптың немесе тіпті негізгі шкаланың басқа вариациясын сипаттауы мүмкін, әр бірінен кейін бірін жалғастыратын ноталар жұбы арасындағы жарты қадамды бірнеше есе көбейту арқылы, мүмкін Modulo 12 операциясы арқылы октаваға қалыпқа келтіру арқылы,
Herbert Eimert described what he called the "eight modes" of the twelve tone series, all mirror forms of one another. The inverse is obtained through a horizontal mirror, the retrograde through a vertical mirror, the retrograde inverse through both a horizontal and a vertical mirror, and the "cycle of fourths transform" or Quartverwandlung and "cycle of fifths transform" or Quintverwandlung obtained through a slanting mirror. With the retrogrades of these transforms and the prime, there are eight permutations. Joseph Schillinger embraced not only contrapuntal inverse, retrograde, and retrograde inverse—operations of matrix multiplication in Euclidean vector space—but also their rhythmic counterparts as well. Thus he could describe a variation of theme using the same pitches in same order, but employing its original time values in retrograde order. He saw the scope of this multiplicatory universe beyond simple reflection, to include transposition and rotation (possibly with projection back to source), as well as dilation which had formerly been limited in use to the time dimension (via augmentation and diminution). Thus he could describe another variation of theme, or even of a basic scale, by multiplying the halfstep counts between each successive pair of notes by some factor, possibly normalizing to the octave via Modulo 12 operation,(
Z-қатынасы
Кейбір Z байланысты хордалар M немесе IM арқылы (көптегенде 5 немесе көбейтуде 7) байланысты, өйткені APIC вектордағы 1 және 5 бірдей жазулар.
Some Z related chords are connected by M or IM (multiplication by 5 or multiplication by 7), due to identical entries for 1 and 5 on the APIC vector.