Энтони Асшам: Саяси Теория және Билікке Қарсылықтар
Anthony Ascham
Энтони Асшам (1614-1650) – британдық саяси теоретик, дипломат, Парламент мүшесі. «Неке туралы» трактаты мен Азамат соғысы кезеңіндегі саяси ой-пікірлері зерттелген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық ғалым, саяси теоретик, парламент мүшесі және дипломат, 16 ғасыр астрологы Энтони Ашам (шамамен 1614 – 27 мамыр 1650) британдық ғалым, саяси теоретик, парламент мүшесі және дипломат болған.
British academic, political theorist, Parliamentarian, and diplomat
the 16th century astrologer
Anthony Ascham (c. 1614 – 27 May 1650) was a British academic, political theorist, Parliamentarian and diplomat.
Шығармалары
1647 жылы Асхам «Неке туралы» атты қолжазба трактатын дайындады, ол жарияланбады. Оның алғашқы жарияланған еңбегі «Сөз» болды, ол 1648 жылы, мүмкін шілде айында екінші Азамат соғысының тудырған саяси белгісіздігінің ең жоғары нүктесінде пайда болды. Алдыңғы айда Армия саяси және әскери билігін көрсеткен болатын, ал Асхамның баяндамасы Армияны жаулап алушы күш ретінде қорғау және «халықтың қара халық» саяси бейтараптық позициясын қабылдауға шақыру ретінде кеңінен қарастырылды. Парламенттің түпкілікті жеңісі және Ұлттық Достастықтың құрылуы жаңа үкіметтің заңдылығын қабылдай алмағандар үшін, бірақ енді оған адал болуға міндеттелгендер үшін, сондай-ақ Англия королі Карл I-ге берген адалдық антын Құдайға берген бұзуға болмайтын қасиетті ант деп санағандар үшін мәселе тудырды. «Engagers» немесе «de facto» теоретиктері деп аталған саяси теоретиктердің бір тобы, жеке адам билікте болғандықтан ғана «de facto» үкіметке бағынуға құқылы екенін дәлелдеді. Көптеген адамдар үшін мұндай теория биліктің заңдылыққа басымдығын көрсетуі және адалдықты жеке мүддеге бағынуы себепті қызығушылық тудырды. Пікірталас 1649 жылдың сәуір айында қысқаша памфлет жариялаған Фрэнсис Рауспен басталды, ол Одақтың заңсыз күш ретінде танылса да, оған адалдық танытуға болатынын мәлімдеді. Бұл «de facto» үкімет туралы пікірталасқа қатысқан теоретиктер қолданған аргументтердің негізіндегі радикалды өзгеріс болды. Келесі пікірталаста Асхам «de facto» билікке саяси міндеттеме туралы теорияны дамытуда маңызды рөл атқарды. 1649 жылы ол қысқаша анонимді памфлеттің авторы болуы мүмкін, «Екі секунд арасындағы тартыс. Біріншісі – қазіргі үкіметке бағыну. Екіншісі – діни деп аталатын наразылықтың екінші бөлігі», ол шілдеде жарық көрді. Бұл еңбек, біріншіден, Римдіктерге 13:1-2 негізделген аргументтерді жалғастырғандармен келіспеді және екі бөлімде жарияланған, бірақ «Діни наразылықтың екінші бөлігі» деп аталатын екінші бөлігінде ғана сақталған анонимді еңбектегі аргументтерге тоқталды; екіншіден, Римдіктерге 13:1-2-ге тән сынды назардан аулақтап, Асхам 1648 жылғы баяндамасында бастапқыда қолданғандай, хаостан өзін қорғау қажеттілігіне негізделген аргументтерді дамытты. Осылайша «парақша соғысына» енгеннен кейін Асхам өзінің аргументтерін кеңейте бастады. Ол, әрине, 1649 жылдың тамызында жарық көрген «Мемлекеттік бағынудың шектері мен байланыстары» атты ұзақ памфлеттің авторы болды; ал қараша айына қарай ол 1648 жылғы баяндамасына тоғыз тарау қосты, ол енді «Жалғандықтар мен төңкерістер» деген атпен жарық көрді. Бұл жұмыс Роберт Сандерсонның назарын аударды, ол оны қысқа және өткір памфлетте сынға алды. Доктор Сандерсонның доктор А.А.-ның «Жалғандықтар мен үкіметтік төңкеріс» (sic) кітабына жазған жауабы, 1650 жылдың 9 қаңтарында жарық көрді, ол Сандерсонның жұмысына ғана емес, Эдвард Джидің «Узурпацияланған билік туралы» еңбегіне де бағытталған еді. Осы еңбектерде Асхамның негізгі аргументі, адамдар өз қауіпсіздігін қорғауы керек болған жағдайда, оларды қорғауға қабілетті кез келген билікке адалдық танытуға құқылы екендігі, оның билікке құқығының заңдылығына қарамастан, болды. 1649 жылдың күзінде пікірталас Салым Анты мен Одаққа Ант беру туралы нақты мәселеге тоқтала бастады: Парламент екі акт қабылдады, олар адамдардан 1649 жылдың 11/12 қазанында және 1650 жылдың 2 қаңтарында Одаққа Салым Антын беруді талап етті. Әдетте, анттар «адамның ең қатаң байланыстары мен міндеттемелері» ретінде қарастырылды. Көптеген адамдар үшін Ұлттық Достастыққа ант беру мүмкін емес еді, өйткені ол монархияға (Патша Карл I және оның мұрагерлері) қатысты бұрынғы міндеттемелерін жоққа шығарды. Пресвитериан Ричард Бакстер «Құдайдың бар екеніне сенетін адам, қасамға беріп, оны ойыншықтай пайдалану дұрыс емес» деп есептеді. Асхамның пікірінше, барлық анттарда үкіметтің халықты қорғау қабілеті бастысы болатын жасырын шарттар бар. Халықты қорғауға қабілетсіз үкімет олардың адалдығына құқығын жояды. Асхамның 1648 жылғы баяндамасы король Джеймс II-нің құлатылуынан кейін анонимді түрде қайта жарияланды. Содан кейін Уильям мен Мэриге адалдық ант берудің заңдылығы мәселесі көтерілді. Алайда, ол ешқандай пікірталас тудырмады. Сол кезде осы саладағы жетекші теоретик Томас Гоббс болды, оның «De Corpore Politico», «De Cive» (бірінші басылымы) және «Левиафан» еңбектері билеуші мен биленуші арасындағы келісімшартты жүйелі және секулярлық тұрғыдан қорғады. Роберт Купер салған Энтони Асхамның портреттік гравюрасын НПГ мұрағат жинағында (NPG D29012) табуға болады.
In 1647 Ascham prepared a manuscript treatise On Marriage that remained unpublished. His first published work was A Discourse, wherein is examined what is particularly lawfull during the Confusions and Revolutions of This appeared in 1648, probably in July at the height of the political uncertainty engendered by the second Civil War. The previous month the Army had shown that it wielded both political and military power and Ascham's Discourse was widely seen as a defence of the Army as the conquering power, and as a plea for "the rank of the people" to adopt a position of political quiescence. Parliament's ultimate victory and the establishment of the Commonwealth posed a problem for those who felt unable to accept the legality of the new government but were now being required to give it their allegiance, and also for those who regarded their oath of allegiance to King Charles I Charles I of England as a solemn oath to God that could not be broken. One argument, provided by a group of political theorists variously called the Engagers or de facto theorists, was to argue that an individual could give their obedience to the de facto government in being simply because it was in power. For many such a theory was deeply shocking since it emphasised power at the expense of authority, and subordinated allegiance to self interest. The debate was initiated by Francis Rous who published a brief pamphlet in April 1649 in which he argued that allegiance could be given to the Commonwealth even though it were acknowledged to be an illegal power. It was a radical shift in the basis of the argument that was to be followed through by theorists engaged in the debate on de facto government. In the debate that followed Ascham played a major part in developing a theory of political obligation to the de facto power. In 1649 it is possible that he was author of a short anonymous pamphlet, A Combate between Two Seconds. One for Obeying the Present Government. The Other the second part of a Demurrer undeservedly called Religious, which was published in July. This work firstly took issue with those whose arguments continued to be based on Romans 13: 1–2 and in particular addressed the arguments in an anonymous work that may have been published in two parts, but that is extant only in its second part entitled The Second Part of the Religious Demurrer; and secondly bypassed the critical emphasis on Romans 13: 1–2 to develop arguments based on the need to protect oneself from chaos, as originally deployed by Ascham in his 1648 Discourse. Having thus entered the pamphlet "war", Ascham then began to expand his arguments. He was certainly the author of a longer pamphlet, The Bounds and Bonds of Publique Obedience, which appeared in August 1649; and by November he had added nine chapters to his 1648 Discourse, which now appeared under the title Of the Confusions and Revolutions of This work attracted the attention of Robert Sanderson who criticised it in a short and pungent pamphlet. Ascham's Reply to a paper of Dr Sandersons, containing a censure of Mr A. A. his book of the Confusions and revolution of Government (sic), which was published on 9 January 1650, was directed as much as against Edward Gee's Exercitation concerning usurped powers as against Sanderson's work. In these works Ascham's essential argument was that in a situation in which people had to look after their own safety, they were justified in giving their allegiance to any power that was capable of protecting them, whatever the legality of its title to power. By the autumn of 1649 the debate began to centre on the specific question of the Oath of Allegiance and the Engagement to the Commonwealth: Two Acts of Parliament were passed requiring people to take an Oath of Allegiance to the Commonwealth, on 11/12 October 1649, and on 2 January 1650. Conventionally Oaths were regarded as "the strictest Ties and Obligations that a man can be under". For many the Engagement to the Commonwealth was impossible to take because it overrode their prior obligation to the monarchy (King Charles I and his heirs). The Presbyterian Richard Baxter held that he "could not judge it seemly for him that believed there is a God to play fast and loose with a dreadful oath". In contrast, Ascham argued that all oaths involved tacit conditions, of which the ability of the government to protect the people was the main one. A government that could not protect its people lost the right to their allegiance. Ascham's 1648 Discourse was to be republished, anonymously, following the ousting of King James II. Then the question of the legality of the oath of allegiance to King William and Queen Mary had come to the fore. It did not, however, generate any discussion. By then the leading theorist in the field was Thomas Hobbes, whose De Corpore Politico, De Cive (first edition), and Leviathan, had systematised a coherent and secular defence of the contract as between ruler and ruled. A portrait engraving of Anthony Ascham by Robert Cooper can be found in the Archive Collection of NPG (NPG D29012).