Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
11 ғасырдағы Уэллс епискобы
11th century Bishop of Wells
Гиза (сонымен қатар Гизо деп жазылады; 1088 жылы қайтыс болды) 1060 жылдан 1088 жылға дейін Уэллс епискобы болды. Лотарингияда туған Гиза Англияға король Эдуард Исповедниктің капелланы ретінде келді. Уэллс епискобы болып тағайындалғаннан кейін, Кентерберий архиепискобы Стигандтан қадірленудің орнына Римге сапарлады. Епископ ретінде Гиза соборындағы ғимараттарды кеңейтті, өзінің епархиясына жаңа әулиелерді әкелді және епархиясында архидиакон лауазымын құрды. Норманд жаулап алудан кейін Гиза Кентерберий архиепискобы Ланфранктің тағайындалу рәсіміне қатысып, Ланфранктің шіркеу кеңестеріне қатысты. Оның Уэллс соборындағы мазары 20 ғасырда ашылды және оның ішіндегі салбыр жуп-жұқа тобылғы табылды.
Gisa (also written Giso; died 1088) was Bishop of Wells from 1060 to 1088. A native of Lorraine, Gisa came to England as a chaplain to King Edward the Confessor. After his appointment to Wells, he travelled to Rome rather than be consecrated by Stigand, the Archbishop of Canterbury. As bishop, Gisa added buildings to his cathedral, introduced new saints to his diocese, and instituted the office of archdeacon in his diocese. After the Norman Conquest, Gisa took part in the consecration of Lanfranc, the new Archbishop of Canterbury, and attended Lanfranc's church councils. His tomb in Wells Cathedral was opened in the 20th century and a cross was discovered in his tomb.
Өмір
Гиза Лотарингияда, қазіргі Бельгиядағы Сент-Тронд ауылында туған және король Эдуард Исповедник Англияға шақырған шетелдік шіркеу қайраткерлерінің бірі болды. Алғашқыда ол корольдің капелланы қызметін атқарды, бірақ 1060 жылдың қаңтарында немесе мүмкін 1061 жылдың қаңтарында Лотарингиялық Вальтер, болашақ Херефорд епискобы, және Тостиг Годвинсонмен бірге саяхатқа шықты. "Эдуардтың өмірі" еңбегінде оның "өте лайықты және жақсы білім алғаны" айтылған. Гиза епископтыққа келгенде, шіркеудің қиын жағдайда екенін көрді. Ол Уэллс соборының солтүстігінде монастырлық кешендерді және оңтүстігінде канондар үшін қоғамдық ғимараттар салдырды. Канондардан белгілі бір тәртіп бойынша бірге өмір сүруді талап етті, бірақ дәл қандай тәртіп екені белгісіз. Нормандтардың басып алуынан кейін, ол өз соборында жаңа қасиеттілерге құрмет көрсетуді енгізді, сондай-ақ епархияда алғаш рет архидиаконды құрды. Гиза король Эдуард Исповедник және кейінірек Англия патшалары Гарольд Годвинсон мен I Вильгельмнен шіркеу мен канондарды күтіп ұстау үшін жер берді. Ол 1086 жылғы "Domesday Book" кітабында жиі еске алынады, епископтық жерлерінің иесі ретінде танылды және епископтығында жер сатып алумен белгілі болды. Нормандтар басып алғаннан кейін Гиза Англияның жаңа патшасы Вильгельмді қолдады. Ол 1070 жылы Ланфранкты Кентербери архиепископы етіп тағайындауға көмектесті, 1072 жылы Виндзор кеңесіне және 1075 жылы Лондон кеңесіне қатысты. Кейінгі шіркеу кеңесінде Гисо Мучелни мен Ательни абаттарына билігін жүргізді, бірақ Гластонбери абаты Турстанға қатысты осындай талаптарды қолдамады. Бұрын ол Уэллс епископтарының тарихы "Historiola de primordiis episcopatus Somersetensis" еңбегінің авторы деп есептелген, бірақ қазір ол осы еңбектің авторы емес деп саналады. Оның қабірі 1979 жылы ашылды.
Gisa was born in Lorraine, probably the village of St Trond in modern Belgium, and was among a number of foreign churchmen brought to England by King Edward the Confessor. At first he held the position of king's chaplain, but in January 1060 or possibly January 1061 and travelled in company with another bishop—Walter of Lorraine, the Bishop of Hereford elect—and Tostig Godwinson. The Vita Edwardi says that he was "most suitably and excellently trained". On Gisa's arrival in the see he found the church there quite poor. He constructed cloisters to the north of Wells Cathedral and communal buildings to the south for the canons. He ordered the canons to live together under a rule, but exactly which rule it was is unknown. After the Norman Conquest, he introduced the veneration of new saints into his cathedral, as well as setting up an archdeacon in the diocese for the first time. Gisa obtained land grants for the upkeep of the church and canons from King Edward the Confessor and the later kings Harold Godwinson and William I of England. He is mentioned many times in the Domesday Book of 1086 as the holder of land for the see, and was notorious for acquiring land throughout his bishopric. After the Norman Conquest, Gisa supported William, the new king of England. He helped consecrate Lanfranc as Archbishop of Canterbury in 1070, and attended the Council of Windsor in 1072 and the Council of London in 1075. At a later church council, Giso asserted his authority over the abbots of Muchelney and Athelney, but failed to uphold the same claim in regards to Thurstan, Abbot of Glastonbury. Previously, he was credited as the author of Historiola de primordiis episcopatus Somersetensis, a history of the bishops of Wells, but he is no longer considered the author of that work. His tomb was opened in 1979,