Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
ұқсас дыбыстық ауыртпалықты басып тастаушы
Моториндер, сондай-ақ Маториндер (Моторины, Маторины орыс тілінде) - әйгілі орыс қоңырау құюшылар отбасы.
the similar sounding pain killer
The Motorins, also spelled Matorins (Моторины, Маторины in Russian) were a famous Russian family of bellfounders.
Федор Дмитриевич Моторин
Федор Дмитриевич Моторин (1630-шы жылдар) 1651 жылы тағы бір белгілі қоңырау шебері Александр Григорьевпен бірге Мәскеу қару-жарақ шеберханасында қызметін бастады. 1670 жылдары Моторин қару-жарақ шеберханасының жетекші құюшысы болды. 1678 жылы ол Поварская Слободадағы Симеон Столпник шіркеуі үшін, 1681 жылы Гребневодағы Мария Богородица шіркеуі үшін, 1682 жылы Данилов монастыры үшін, 1684 жылы Чистий Прудтағы Гавриил бас періште шіркеуі үшін қоңыраулар құйды. Алайда, бұл қоңыраулардың барлығы 1930 жылдары кеңес үкіметі тарапынан жойылды. Федор Моторин талантты кәсіпкер де болды. 1660 жылдары ол Пушкарская Слободадағы әріптес қоңырау шеберлері үшін жер мен ғимараттар сатып ала бастады. Осылайша, 1686 жылдан бері Моторинге тиесілі болған Мәскеудегі Сретёнские қақпалары маңында алғашқы қоңырау құю фабрикасы құрылды. Фабрика шіркеулер мен монастырлардың тапсырысы бойынша қоңыраулар құйды. Мәскеуде сатуға арналған кішкентай қоңыраулар да жасалды. Федор Моториннің авторлық қолымен жасалған бірнеше туындылары бүгінгі күнге дейін жетіп келді. Олардың ішінде 1678 және 1679 жылдары құйылған екі қоңырау – Данилов қоңырауы (Даниловский колокол) және 3,2 тонна салмақты Жаңа қоңырау (екеуі де Ұлы Иван қоңырау мұнарасының ортаңғы қабатында сақтаулы тұр); Новодевичье монастыры үшін (1684) құйылған 8 тонналық қоңырау; Черниговтағы Волынский монастыры үшін (1683) құйылған 1,6 тонналық қоңырау, ол 1991 жылы Мәскеуге көшіріліп, Киелі Василий соборына ілінді. Моторин жасаған барлық сақталған қоңыраулар құйманың тазалығымен және бай рельефтік әшекейлерімен (стильді арабеск өрнегі және керубтер мен серафимдердің бейнелері, құйма жазулармен үйлесімді) ерекшеленеді.
Feodor Dmitriyevich Motorin (Фёдор Дмитриевич Моторин) (1630s–1688) began his career at the Moscow Cannon Yard in 1651 along with another famous bellmaker Alexander Grigoriev. In the 1670s, Motorin became a leading caster at the Cannon yard. In 1678, he cast a bell for the Church of Simeon Stolpnik in the Povarskaya Sloboda, in 1681 – for the Church of Virgin Mary in Grebnevo, in 1682 – for Danilov Monastery, in 1684 – for the Church of Archangel Gabriel at Chistiy Prud. All these bells, however, were destroyed by the Soviets in the 1930s. Feodor Motorin was also a talented businessman. After having accumulated some financial capital, he began purchasing land and buildings for his colleagues bellmakers in the Pushkarskaya Sloboda in the 1660s. This is how the first bellmaking factory came into being in the area of Sretenskiye Gates in Moscow, of which Motorin had been the owner since 1686. The factory used to cast bells, commissioned by churches and monasteries. Small bells were also made for sale in Moscow. A few works autographed by Feodor Motorin have survived to this day. They include two bells cast in 1678 and 1679 – the Danilov Bell (Даниловский колокол) and the New Bell (Новый колокол) weighing 3.2 tons (both can still be seen in the middle tier of the Ivan the Great Bell Tower); an 8 ton bell, cast for the Novodevichy Convent (1684); a 1.6 ton bell for the Volynsky Monastery in Chernigov (1683), which was relocated to Moscow in 1991 and hung on the Saint Basil's Cathedral. All of the surviving bells made by Motorin are known for their casting purity and rich relief decorations (stylized arabesque ornament and images of cherubs and seraphs, which harmonize with cast inscriptions).
Дмитрий Федорович Моторин
Дмитрий Федорович Моторин (Дмитрий Фёдорович Моторин) (? – ?) Федор Моториннің ұлы. 1682–1696 жылдары Мәскеу қару-жарақ шеберханасында қоңырау жасаушы болып жұмыс істеді. Дмитрий Моторин 1687 жылы бояр Василий Голицыннің тапсырысымен, өз вотчинасы Медведково ауылындағы Покрова Богородицы шіркеуі үшін құйған ерекше 64 кг салмақты қоңырауымен белгілі (бұл қоңырауды бүгін Коломенскоеде көруге болады). Қоңыраудың жоғарғы бөлігі қоңыраушының басы түрінде жасалған, оның үстінде арыстан бастары мен әшекейлер орналасқан.
Dmitry Feodorovich Motorin (Дмитрий Фёдорович Моторин) (? – ?) was the son of Feodor Motorin. In 1682–1696, he worked at the Moscow Cannon Yard as a bellmaker. Dmitry Motorin is known for his unusual 64 kg bell, cast by him in 1687 at the request of a boyar Vasili Golitsyn for the Church of Pokrova Bogoroditsy in his votchina of the village Medvedkovo (it can be seen in Kolomenskoye today). The top part of the bell is made in the form of a bellringer's head, crowned by lion heads and ornaments.
Иван Федорович Моторин
Иван Федорович Моторин (1660-шы жылдар – 1735 жылдың 19 тамызы) – Федор Моториннің ұлы. Оның зауыты көптеген мәскеулік монастырлар мен шіркеулерге қоңыраулар жасаған. 1692 жылы Бронникидегі Иоанн елшісі шіркеуі үшін 1 тонналық қоңырау құйды (кейіннен Базиль соборына көшірілді). 1695 жылы Иван Моторин Мәскеудегі (1930 жылдары қиратылған) Қасиетті Николай шіркеуі үшін 3 тонналық қоңырау жасады. 1701 жылдың ақпан айында Нарва шайқасында артиллерия ауыр үлкен шығынға ұшырағаннан кейін, Ұлы Петр Моториннің қоңырау құю фабрикасын зеңбірек өндірісі үшін пайдалануға бұйырды. Танымал зеңбірекші Мартьян Осипов Иван Моторинге зеңбірек жасау ғылымын меңгеруге көмектесті. Моторин зауыты тапсырысты қысқа мерзімде орындап, 1702 жылдың ақпанына дейін 113 мыс зеңбірек жасады. 1702 жылдың 26 қарашасында Иван Моторинге Ұлы Иванның қоңырау мұнарасы үшін 54 тонналық қоңырау құюға бұйрық берілді, ол Воскресенский (Қайта тірілу қоңырауы) деп аталды. 1704 жылы ол Великопостный (Ораза қоңырауы) атымен белгілі 13,3 тонналық қоңырау жасады. 1712 жылы Моториннің зауыты өртеніп, екі жылдан кейін қайта жаңартылды. 1714 жылы Иван Моторин 2 тонналық Набатный (сақшыл) қоңырауын құйды, ол кейіннен Мәскеу Кремлінің Царская мұнарасының үстіне орнатылды. Ол 1771 жылға дейін сол жерде тұрды, содан кейін 1821 жылы қару-жарақ қоймасына көшірілді. 1710 және 1720 жылдары Моторин мәскеулік шіркеулер мен монастырлар үшін, соның ішінде Чудов монастыры үшін бірнеше қоңыраулар жасады. Бұл қоңыраулардың көпшілігі бүгінгі күнге дейін сақталмады. 1730 жылы ол 7 тонналық Новгород қоңырауын (Новгородский колокол) құйды, оны әлі күнге дейін Ұлы Иванның қоңырау мұнарасының төменгі қабатында көруге болады. 1731 жылы Моторинге Архангел Габриэль шіркеуінің (1723 жылғы өрт салдарынан зақымдалған) қоңырауларын Мәскеу Кремлінің Троицкая мұнарасы үшін сағат қоңырауларына айналдыру тапсырылды. Бірақ олардың тағдыры әлі белгісіз. Атақты Царь колокол (Патша қоңырауы) Моториннің шедеврі болды және ол осы қоңырау арқылы ең жақсы есте қалды. 1735 жылы оған 1701 жылғы өрт кезінде жарылған Александр Григорьевтің (1655) қоңырауын қайта құю тапсырылды. Айынышты жағдай, Иван Моторин жұмыстың ең қарқынды кезінде қайтыс болды. Патша қоңырауын жасауға жауапкершілік толығымен оның ұлы Михаил Моторинге жүктелді.
Ivan Feodorovich Motorin (Иван Фёдорович Моторин) (1660s – 19 August 1735) was the son of Feodor Motorin. His factory used to produce bells for many Moscow monasteries and churches. In 1692, he cast a 1 tonne bell for the Church of John the Apostle in Bronniki (moved to the Saint Basil's Cathedral). In 1695, Ivan Motorin made a 3 tonne bell for the Church of Saint Nicholas in Moscow (destroyed in the 1930s). In February 1701, after heavy artillery losses in the Battle of Narva, Peter the Great ordered to use Motorin's bellmaking factory for cannon production. A famous cannon maker Martyan Osipov (Мартьян Осипов) assisted Ivan Motorin in mastering the science of cannon making. Motorin's factory carried out the order in a short period of time and produced 113 copper cannons by February 1702. On 26 November 1702, Ivan Motorin was ordered to cast a 54 ton bell for the Ivan the Great Bell Tower, which would be called Воскресенский (Resurrection Bell). In 1704, he made a 13.3 ton bell nicknamed Великопостный (Lent Bell). In 1712, Motorin's factory burnt down and was rebuilt only two years later. In 1714, Ivan Motorin cast the 2 ton Alarm Bell (Набатный колокол), which was later placed on top of the Tsarskaya Tower of the Moscow Kremlin. It remained there until 1771 and was then moved to the Armoury in 1821. In the 1710 and 1720s, Motorin made a few bells for the Muscovite churches and monasteries, including Chudov Monastery. Most of these bells did not survive to this day. In 1730, he cast a 7 ton Novgorod Bell (Новгородский колокол), which can still be seen in the lower tier of the Ivan the Great Bell Tower. In 1731, Motorin was ordered to turn the damaged bells (due to a fire of 1723) of the Church of Archangel Gabriel into clock bells for the Troitskaya Tower of the Moscow Kremlin. Their fate, however, is still unknown. Famous Tsar bell (Царь колокол) was Motorin's masterpiece, for which he is best remembered. In 1735, he was ordered to recast the bell made by Alexander Grigoriev (1655), shattered during the 1701 fire. Unfortunately, Ivan Motorin died when the work was in full swing. The whole responsibility for the making of the Tsar Bell was placed upon his son Mikhail Motorin.
Михаил Иванович Моторин
Михаил Иванович Моторин (Михаил Иванович Моторин) туралы ақпарат аз, 1750 жылы патша қоңырауын құюын аяқтағаннан кейін. Тарихшылар оның 1736 жылы Епифания монастыры үшін қоңырау жасағанын біледі. 1737 жылы ол Архангел Габриэль шіркеуі үшін 1.8 тонна салмақты қоңырау құйды. Алайда, осы екі қоңыраудың да 1930 жылдары кеңестік билік тарапынан жойылғаны белгілі.
There is little information available on Mikhail Ivanovich Motorin (Михаил Иванович Моторин) (? – 1750) after he finished casting the Tsar Bell. Historians know that in 1736 he made a bell for the Epiphany Monastery. In 1737, he also cast a 1.8 tonne bell for the Church of Archangel Gabriel. Both of these bells, however, were destroyed by the Soviets in the 1930s.