Кіріспе

Американың жергілікті халықтарының басшысы

Ақ Шаш (Паухуска) – XVIII және XIX ғасырлардағы бірнеше Осадж басшыларының ағылшын тіліндегі есімі. Ақ Шаштың фотосуреті Оклахома штатының Паухуска қаласындағы Осадж ұлты мұражайында сақталған.

Ақ шашты I

Алғашқы Ақ Шашты Пау Хью Ска, Пахуска немесе Павуска шамамен 1763 жылы дүниеге келіп, шамамен 1809 жылы қайтыс болды. Оклахома штатындағы Павуска қаласы оның есімімен аталады. Ол Осадж тайпасының бір бөлімі – Торни Вэлли халқының басшысы болды. 1791 жылы Павуска Огайода Артур Сент-Клэр басшылығымен американдық әскерлерге қарсы шайқасқан. Соғыс кезінде, АҚШ күштері үндістерге қарсы ең ауыр жеңіліске ұшырады, Павуска құлаған офицердің бас терісін алуға тырысты, бірақ оның шаңдалған перукасы Павусканың қолына тиді. Соңғы шатастықтың нәтижесінде офицер қашып кетті. Бастық перуканың алғашқы иесін қалай қорғағанына таң қалды, сондықтан ол оны өмірінің соңына дейін сақтап, Ақ Шаш деп аталды. Он сегізінші ғасырдың соңында Осадждар Батыс жазықтарындағы қуатты тайпа болды, олардың империясы Миссури өзенінен Оңтүстікке қарай Қызыл өзенге дейін созылды. Павуска ең танымал басшы болды және француз саудагерлерімен, әсіресе испан үкіметінің басқаруымен жұмыс істейтін Шото отбасымен жақын қарым-қатынаста болды. Осадждар испандықтармен және басқа да үнді тайпаларымен жиі ұрысқан. Алайда, ішкі келіспеушіліктер Осадждарды әлсіретіп, олар үш негізгі топқа бөлінді. 1796 жылы Клермонт (Кларемор) және Павуска басшылығымен бір топ Жан-Пьер Шутоның Индиан территориясындағы Вердигрис өзеніндегі сауда бекетіне жақын қоныстанды. 1800 жылы Луизиананың жаңадан тағайындалған губернаторы Маркиз де Каса Кальво Осадждарды жергілікті емес адамдардан ұрлық жасап, өлтірген деп айыптап, Павуска мен оның Осадж тобын қалған Осадждармен күресуге шақырды. Павуска бас тартты. Павусканың қызының бірі Кау басшысы Ақ Қауырсынға үйленді, осылайша Осадж және Кау тайпалары арасында берік бейбітшілік орнады. Ақ Қауырсынның шөбересі Чарльз Кертис, АҚШ вице-президенті болды, және бүгінгі таңда көптеген Кау үндістері өз шежірелерін Ақ Қауырсын мен Павускаға дейін жеткізе алады.

II-VI дәрежедегі ақ шашты

Павусканың ұрпағы оның ұлы Ақ Шашты ІІ-мен жалғасты, бірақ ол тиімді басшы болмағандықтан, көп ұзамай оның орнын Ақ Шашты ІІІ басты. Ол 1822 жылы Осадж тайпасының қалған көптеген мүшелерін Оклахомадағы Неошо өзеніне көшірді. Кейіннен Осадж тайпасы ақтар мен үндістердің жерлеріне жасаған шабуылдардың салдарынан Канзастағы шағын резервацияға қайта оралуға мәжбүр болды. 1832 жылы Ақ Шашты IV (Джордж Ақ Шашты) бас болып, 1852 жылы 48 жасында қайтыс болғанға дейін қызмет етті. Оның туысы Темір Құс 1861 жылы 48 жасында қайтыс болғанға дейін Ақ Шашты V болды. Кішкентай Ақ Шашты соңғы мұрагерлік Ақ Шашты бас болды және 1869 жылғы 24 желтоқсанда қайтыс болғанға дейін қызмет етті. Ақ Шашты VI 1865 жылғы келісімге қол қойғандардың бірі болды, ол Канзастағы Осадж жерлерінің көп бөлігін АҚШ-қа өткізді және 1871 жылы Осадж округімен шектесетін Оклахомадағы резервацияға көшіруге жол ашты. Осы кезде XVIII және XIX ғасырдың басындағы қуатты Осадж тайпасы қиын жағдайда болды, бірақ бір жағынан олар соңғы күлкіні күлді. Олар ескі жерлерін жақсы бағаға сатты және Оклахомадағы жаңа жерлерінде үлкен мұнай қоймалары табылды.