Кіріспе

Товаришево – Сербиядағы ауыл, Воеводина автономды облысында орналасқан. Ауылдың көпшілігі сербтерден тұрады, халық саны 3 102 адамды құрайды (2002 жылғы халық санағы).

Атауы

Сербия тілінде бұл ауыл Товаришево немесе Товаришево деп, неміс тілінде – Товариш, венгр тілінде – Бачстоварос (немесе бұрынғы Товарисова), ал хорват тілінде – Товаришево деп аталады.

География

Товаришево Оңтүстік Бачка ауданында орналасқан. Әкімшілік тұрғысынан Бачка Паланка муниципалитетіне қарасты.

Тарих

Товаришево – Воеводинаның ежелгі серб қауымдастықтарының бірі, алғаш рет 1543 жылы Осман әкімшілігі кезінде айтылған. Әкімшілік тұрғысынан Сегедин Османдық санджағының құрамына кірген. 17 ғасырдың соңында ауыл тасталып, бірақ 18 ғасырдың басында Габсбург әкімшілігі тұсында қайта қоныстандырылған. 18 ғасырдың соңындағы сипаттамада (Андраш Валидің еңбегінен) былай делінген: «Товаришево – Бач округінің рац (серб) ауылы. Жер иелері – Корольдік венгр палатасы, ал тұрғындары ескі дінді ұстанады (яғни православие). Қара топырақтан бидай, арпа, сұлы өседі, ауылда емен орманы мен нашар жүзімдік бар; су жоқ, бірақ күзгі ұзақ жаңбырдан кейін топырақ батпаққа айналады; қамысы жоқ, бірақ жібек құрттары бар. Ең жақын сауда орталығы – Újvidék (Нови-Сад), онда адамдар мал сатудан табыс таба алады». 1848 жылға дейін ауыл Габсбург Венгрия Корольдігінің құрамындағы Бач-Бодрог округінің бөлігі болды. 1848-1849 жылдары автономды серб Воеводинасының құрамына кірді, ал 1849-1860 жылдары Сербия воеводинасының және Габсбургтердің жеке тәжі – Темешвар банатының құрамына енді. Воеводина жойылғаннан кейін, 1860 жылы ауыл қайтадан Бач-Бодрог округіне қосылды. 1787 жылы ауылда 1490 адам тұрған, ал 19 ғасырдың ортасына дейін халық саны 2945 адамға жеткен. 1843 жылдан кейін сербтермен қатар ауылда неміс азшылығы қоныстанды, олар 1882 жылы Әулие Карл Борромеоға арналған үлкен рим-католик шіркеуін салды. 1880 жылы Товаришевоның халқы 3439 адамды (2281 серб және 844 неміс) құрады. 1918 жылдан бастап ауыл Серб, хорват және словен корольдігінің құрамына кірді (1929 жылы Югославия болып аталды). 1921 жылы ауылдың халқы 3875 адамды құрады, олардың көп бөлігі сербтер, ал 850 адам неміс болды. 1918-1922 жылдары ауыл Нови-Сад округінің, 1922-1929 жылдары Бачка облысының, ал 1929-1941 жылдары Дунай Бановинасының құрамына кірді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, 1941-1944 жылдары ауыл Оккупациялық әскерлердің бақылауында болды және Хортидің Венгриясына қосылды. 1944 жылы Кеңес Қызыл Армиясы мен Югославия партизандары оккупациялық әскерлерді аймақтан ығыстырды, ал ауыл жаңа социалистік Югославияның құрамына енді. Жергілікті неміс халқы жеңілген неміс армиясымен бірге аймақтан қашып кетті. 1944 жылдан бастап ауыл Воеводина автономды провинциясының құрамына кірді, ол 1945 жылы Югославия құрамындағы Сербия Халық Республикасына қосылды.

Демография

2002 жылы ауылдың халқы 3102 адамды құрады, оның ішінде 2583 серб, 278 рома және басқа ұлт өкілдері болды.

Көрікті жерлер

Ауылдың ортасында барокко стиліндегі серб православие шіркеуі тұр, ол Әйгілі Григорий Богословқа (Теологқа) және рим-католик шіркеуіне арналған. Екіншісі бүгінде жайлап тозуға айналып, тек аз ғана хорват және венгр қауымдарын қамтиды.