Кіріспе
Америкалық үкімет тарапынан дінге шақыру рәсімдері
Мәдени деизм – АҚШ-та қолданылатын заңдық термин. Ұзақ жылдар бойы дәстүрлі қолданысқа байланысты, үкіметтік діни сілтемелер мен тәжірибелерді діни емес, тек мәдени рәсімдер деп санауға мүмкіндік береді. Мәдени деизмнің мысалдары ретінде 1954 жылы Антқа енгізілген Құдайға сілтеме, АҚШ валютасындағы «Құдайға сеніміміз» фразасы және Огайо штатының «Құдаймен бәрі мүмкін» ұраны келтіріледі. Бұл термин 1962 жылы Йель құқық мектебінің деканы Юджин Ростовпен ұсынылған. 1984 жылдан бері АҚШ Жоғарғы Соты АҚШ Конституциясының Бірінші түзетуіне енгізілген дін бостандығы туралы ереженің ерекшеліктерін бағалау үшін осы терминді пайдаланады.
Ceremonial deism is a legal term used in the United States to designate governmental religious references and practices deemed to be mere cultural rituals and not inherently religious because of long customary usage. Proposed examples of ceremonial deism include the reference to God introduced into the Pledge of Allegiance in 1954, the phrase "In God We Trust" on U. S. currency, and the Ohio state motto, "With God, all things are possible". The term was coined in 1962 by the then dean of Yale Law School, Eugene Rostow, and has been used since 1984 by the Supreme Court of the United States to assess exemptions from the Establishment Clause of the First Amendment to the U. S. Constitution.
Дау
"Құдайдың астында" деген сөз тіркесін талап ету немесе насихаттау, Бірінші түзетудегі дін құруға қарсы қорғанысты бұзады деген пікір сәтсіз ақталуға ұшырады. Дэвид Ниос дінге сілтеме жасау, оның "туралау рәсімі" болғандықтан ғана зиянсыз болуы мүмкін емес деп санайды. Ол "туралау деизмі" терминін үкіметтің діни сілтемелерін зиянсыз деп қорғау үшін қолданудың қате екенін, тіпті қауіпті екенін айтады. Оның пікірінше, шынайы кемсітушілік әрекеттер көбінесе тексеруден қашып өтеді, себебі олар "туралау деизмі" эвфемизмімен қорғалған. 2008 жылы Чикаго университетінің құқық мектебінің профессоры Марта Нуссбаум: "Туралау деизмі" – деист мақұлдамайтын, өйткені деистер Құдайды рационалды себептік принцип ретінде қарастырады, бірақ оны жеке судья немесе әке ретінде емес" деген пікірді білдірді.