Кіріспе

Австралиялық адвокат және жазушы Александр Руд Миллс (15 шілде 1885 – 8 сәуір 1964) – 1942 жылы нацистік көзқарастары мен фашистік сенімдері үшін ұсталған австралиялық адвокат және жазушы. Ол сонымен қатар белгілі Одинист, 20 ғасырда германдық неопаганизмнің жаңаруын қолдағандардың бірі және антисемит болды. Ол 1936 жылы Мельбурнда Одиннің бірінші Англо-саксон шіркеуін құрды. Ол өз атымен, сондай-ақ "Тасман Форт" және "Жустиниан" аттарымен жарияланды.

Ерте өмір

Милс 1885 жылы Тасманияның Форт қаласында дүниеге келген. Шамамен 1910 жылы ол Викторияға көшіп, Мельбурн университетінің құқық мектебіне түсті. 1916 жылы бітіргеннен кейін, 1917 жылы Виктория адвокатурасына қабылданды. Миллстің қарындасы Патиенс сенатор Герберт Хейске үйленді.

Саяси симпатиясы мен қызметі

Миллс Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде АХА-ға қосылуға өтініш берген, ол кезде ол Си-Лейкте тұрған. Ол медициналық себептермен қабылданбады. Оның әскери билетінің нөмірі 65039 болды. 1914–1915 жылдары ол Брайтондағы Хейлибери колледжінде мектеп мұғалімі болып жұмыс істеді. 1930 жылы Миллс Готорн округінен Ұлттық партиядан алдын ала сайлауға түсті. Ол сәттілікке жете алмады. Келесі жылы, жұмысы болмағанмен, ақшасы бар еді, ол әлемді аралап сапарға шықты. Ол Оңтүстік Африкаға барды, бірақ оған сол жердің климаты да, «аралас нәсілдер» де ұнамады. Содан кейін Италия, Германия, Ұлыбритания және КСРО-ға сапарлады. Бұрыннан реакционерлік көзқараста болғанымен, ол Ресейге сапары кезінде коммунизмге көзқарасының өзгеретінін, оны ұйымдасқан қарақшылықтың бір түрі деп есептейтінін айтты. Ол КСРО-дағы жағдайдың қорқынышты екенін және «Ресейге барған кез келген коммунисттің санасы түзеледі» деді. Англияда ол сэр Освальд Мослидің «Британ Фашистер Одағының» және Арнольд Лиздің кішкентай, бірақ радикалды «Империялық Фашистік Лигасының» жиналыстарына қатысты. Ол Империялық Фашистермен жақын байланыста болды және кейіннен Лиздің «Фашист» газетін Австралияда таратуға көмектесті. Эзотеризм тарихшысы Николас Гудрик Кларк Миллсті «нацистік көзқарасты ұстанатын адам» деп сипаттайды. Миллс Германияға сапары барысында Браун Хаусқа барды, онда кездесу жоспарламағанымен Адольф Гитлермен кездесіп, «бірнеше әріптестерімен сөйлесті» (Миллс кейіннен айтқандай). 1944 жылғы Австралия Бірінші тергеуінде Миллс Гитлердің өзін «мейірімді адам» ретінде таныстырғанын, ол «өзінің адамының құрметіне ие болып, оларға мейірімді көрінгенін» мәлімдеді. Германияда Миллс сонымен қатар Бірінші дүниежүзілік соғыстың белгілі стратегиясы және конспиролог, Миллс сияқты антисемит болған генерал Эрих Людендорфтың ізбасарларымен кездесті. 1934 жылдың қаңтар айында Австралияға оралған Миллс Одиннің Англикан шіркеуін құрды. Ол келесі жылы жасырын агентке бұл «діннің» өзіне фашизмге деген адалдығын қудалаудан қорқып, жалғастыруға мүмкіндік беретін жамылғы екенін айтты. 1935 жылы ол «Британдық Австралиялық нәсілдік ұйым» деп аталатын ұйым құрды. Ол өзінің нәсілшіл, жалған діни және саяси көзқарастарын жариялау үшін екі қысқа мерзімді газет – «Ұлттық Социалист» және «The Angle» газеттерін шығарды. Ол осы уақытта Британ Фашистер Одағының шенеуніктерімен хат алмасып жүрді. Соғыс кезінде 1930 жылдардағы оның көзқарастарына қатысты тергеулер кезінде оның Der Stürmer газетінің баспашысы Юлиус Штрайхердің қол қойған суреті бар екені анықталды. 1941 жылы ол соғысқа қарсы, оқшаулануды жақтаған Австралия Бірінші қозғалысына қосылды және 1939 жылға дейін өзін «ұлттық социализм үшін» және «арийлік үшін; антисемитизмге қарсы» деп сипаттаған және Рационалисттік қоғамның жетекші мүшесі Уильям Джон Майлстың баспасөз органы болған «Публицист» газетіне үлес қосты. Миллстің «Одинист Діні: еврей христиандығын жеңу» атты еңбегі 1939 жылы жарық көрді. Онда Миллс (дәлелсіз) скандинавтық нәсілдердің Шумер, Египет, Парсы, Грекия және Римнің ежелгі өркениеттерін құрғанын, бірақ олар басқа нәсілдермен араласудан кейін әлсірегенін мәлімдеді. Ол христиандардың барлық адамдар тең деген тұжырымына ерекше қарсы болды. Келесі жылы ол 1940 жылғы федералды сайлауда Фокнер округінен Автомобильшілерді қорғау лигасының тізімінен түсті. Ол 2 152 дауыс жинады, Гарольд Холттың 38 387 (Біріккен Австралия партиясы үшін) және Артур Фрейзердің 22 558 (Австралия Еңбек партиясы үшін) дауысына қарағанда аз болды.

Интернаттау

Миллс Викторияда «Австралия бірінші» ұйымына қосылған алғашқы тұрғын болды, бірақ кейіннен ол тек пассив мүше болғанын айтты. Барбара Винтер шындығында ол «Австралия бірінші» ұйымының ұстанымдарын толық қолдаған, оның жарияланымдарын оқыған және кең таралған еврейлердің құдалығы туралы идеяға сене білгенін көрсетеді. Мысалы, ол бұрынғы Австралия премьер-министрі Уильям Хьюздің жартылай еврей болғанына, ал Чан Кай Шектің көрнекті масон болғанына және демек, «еврей христиандығының» ықпалында болғанына сенді. Миллстің «Австралия бірінші» ұйымына мүшелігі және оның мәлім нацистік симпатиялары 1942 жылдың 7 мамырында тұтқындалып, сотсыз қамауға алынуына себеп болды, себебі ол сол кезде Австралияға шабуыл жасауы мүмкін деп саналған жапон армиясына көмектеспеуінен қорқыды. Комонвелл тергеу бөлімінің майоры Эдвард Хаттам кейіннен «Миллстің көзқарастары шамалы дәрежеде нацистік идеологияға бейімделген» деп сенетінін мәлімдеді. Ол тұтқында болған кезде «жапондықтардың жеңісін ашық түрде қолдаған» деген шақырғандар болды. Ол 1942 жылдың 17 желтоқсанына дейін интернацияда болды. Брюс Мьюрденнің «Сан-сақтанған Отаншылдар» кітабында Миллстің Оңтүстік Австралиядағы Лавдей интернациялық лагеріндегі лагерь күзетшісінің офицері тарапынан қорланғаны және содан кейін мылтықпен ұрылғаны туралы айтқан сөздері келтірілген, бірақ Миллс 1944 жылғы «Австралия бірінші» ұйымына қатысты тергеу кезінде бұл туралы айтқан жоқ. Питер Хендерсон 20 ғасырдағы Австралияның нацистік симпатиясы бар адамдары туралы жазғанда, Миллстің тұтқындалуының себебі оның «Австралия бірінші» ұйымымен байланысы емес екенін айтады: «Миллс ең алдымен Викториядағы Одинист сектасын басқарғаны үшін, сондай-ақ «белгісіз көздерден мол сома» алғаны үшін және неміс және британдық нацистік топтармен байланысы үшін тұтқындалды». Федералды парламентте 1944 жылдың 30 наурызында оппозицияның сол кездегі басшысы Роберт Мензис Миллс туралы былай деді: «Мен оны жақсы білемін, өйткені ол мен сияқты университетте оқыды. Ол үйінен алып кетілді, түрмеге қамалды және интернациялық лагерьге жіберілді. Мен бұл адамды білемін және осы оқиға оған қандай апат әкелгенін білемін. Міне, жиырма жыл бойы кәсіби маман ретінде тәжірибе жинаған адам. Ол үйінен кездейсоқ адамды алып кеткендей алып кетілді. Ол үлкен даңққа ие болған жағдайда қамауға алынды. Ол босатылғаннан кейін не болды? Оның достары, тәжірибесі және абыройы жоғалып кетті».

Кейінгі өмірі

1942 жылдың соңында Миллс интернаттан босатылғаннан кейін Одинизм идеологиясын насихаттауды жалғастырды. Ол 1933-1957 жылдар аралығында Одинизм тақырыбында сегіз кітап, көптеген мақалалар мен памфлеттер жариялаған белсенді жазушы болып қала берді. 1947 жылы «Жустиниан» псевдонимімен «Қарапайым адамға арналған заң» еңбегін шығарды. «Қарапайым адамға арналған заң» кітабында автор есімді жариялаушы көрсетілмеген (тек баспагер, Суррей Хиллзден А.Р. Джонсон), және Миллс оны «көшедегі қарапайым адам», Австралияға келген шетелдіктер (бірақ кейбір заңдар Виктория штатына ғана тән), «заң оқуын бастамас бұрын студенттер», мектеп мұғалімдері, «кәсіпкерлер» және «заңды оқуға уақыты жоқ немесе аз адамдар» үшін жазғанын мәлімдеді. Бұл кітапта Миллс «халықаралық құқық» мысалы ретінде екі «алғашқы ауылды» келтірді, олардың тұрғындары «бір нәсілден» болса ғана құқықтық мәселелерде келісе алады деп санайды. Егер ауылдар тіл және нәсіл жағынан, темперамент жағынан ерекшеленсе, онда келісімге келу мүмкіндігі өте төмен. Миллс Генри Хеджеспен бірлесіп «Австралия» әнін де жазды, ол 1954 жылға қарай немесе оған жуық жарық көрді. Ол мектеп мұғалімі Эвелин Луиза Прайспен отыз жылдан астам уақыт бойы достық және романтикалық қарым-қатынаста болды. Олар 1951 жылдың 2 маусымында Суррей Хиллстегі Англия шіркеуінің Қасиетті Үш Бірлік шіркеуінде неке қиды. Неке қиылған кезде Миллс 65, Прайс 62 жаста болды. Брюс Мюрден Миллстің 1940 жылдардағы интернатталуы үшін өтемақы алуға ұзақ уақыт бойы тырысқанын, тіпті 1961 жылы өзінің басынан өткендері туралы жазумен қорқытқанын айтады, «әлі де кітап жазу туралы әңгімелейтін». «Оның хаотикалық идеялары өмірінің соңғы жылдарында көп өзгерген жоқ. Ол еврейлерге, христиандарға және қара нәсілді адамдарға қарсы тұра берді». Миллс 1964 жылдың 8 сәуірінде коронарлық тромбоз салдарынан Box Hill ауруханасында қайтыс болды. Ол Виктория штатындағы Фернтри Гулли зиратында жерленген, ал Эвелин 1973 жылдың 9 шілдесінде қайтыс болып, күйеуінің қасында жерленген. Қызығы, Миллс христиан дінін мойындамағанын және оның әйелінің «көп жылдар бойы Одинист» санатында болғанын ескере отырып, екеуі де зираттың Англия шіркеуі бөлімінде жерленген. 2021 жылы Мельбурн Age газетінде жарияланған австралиялық неонацистер туралы ашылуда «Австралияның алғашқы танымал неонацистерінің бірі Александр Руд Миллстің қабірінде скандинавиялық мифологиядан шабыттанған, татуировкасы бар Одинисттің басшылығымен өткізілген рәсім» туралы қысқаша мәлімет келтірілді.

Германдық неопаганизмге мұрасы мен әсері

Австралиялық дін зерттеулер журналында жазған А. Асбьёрн Йон Миллді "көзге түспесе де маңызды" деп сипаттады, ол скандинавиялық бағытталған неопаганизмнің дамуында "маңызды рөл" атқарды. 1960 жылдары Данияның оңшыл белсендісі Элсе Кристенсен Канадада тұрып жатқанда Миллстің еңбектерімен танысты. Кристенсен Миллстің көптеген идеяларының масондықтан тым күшті әсер алғанын ұнатпаса да, оның ежелгі скандинавиялық құдайларға табынуды қайта жаңғырту туралы ойларына қатты әсер етті. Кейіннен Кристенсен 1969 жылы Флорида штатының Кристал-Ривер қаласындағы жылжымалы үйінен Одинисттік қауымдастықты құрды. Австралиялық тарихшы Кристи Кампионның сөзіне қарағанда, Одинист діні Миллстің туған жері Австралияға қарағанда АҚШ-та көбірек ықпал етті. 1970 жылдардың басында Мельбурн университетінің студенттері болған Австралиялық Одинисттер тобы, Одинизм ресми түрде қайта жаңғыртылса, қудаланбайтынына Австралияның Бас прокурорынан кепілдік беруді сұрады (олар Миллстің шіркеуінің сондай жағдайға түскенін айтты). Бас прокурор Лионель Мерфи Австралияда дін бостандығына жол беру саясатын ұстанды, ал 1990 жылдардың басында Австралияның Одиндік ырымына Австралия үкіметі заңды мәртебе берді. 1980 жылы Жаңа Зеландияның Крайстчерч қаласынан келген Керри Реймонд Болтон Дэвид Кроуфордпен бірлесіп, "Один шіркеуі" деп аталатын Жаңа Зеландиялық ұйым құрды. Екеуі де оңшыл саяси қызметпен айналысқан. Пол Спунли Кроуфордтың Один шіркеуінің тек ақ нәсілділерге, әсіресе "иудей емес текті" ақ нәсілділерге арналғанын, ал "Одиннің негізгі заңы нәсілге адал болуды талап етеді" деген сөздерін келтіреді. 1983 жылы Болтон шіркеуден шығып кетті. Бүгінде Миллстің еңбегіне мән беретін негізгі Одинисттік діни ұйымдар – солтүстік жарты шардағы Одиникалық ырым, Австралияның Одиникалық ырымы және Асатру халықтық жиналысы.