Кіріспе

Тарафа (طرفة بن العبد بن سفيان بن سعد أبو عمرو البكري الوائلي / ALA LC: Ṭarafah ibn al ‘Abd ibn Sufyān ibn Sa‘d Abū ‘Amr al Bakrī al Wā’ilī; 543–569) – 6-шы ғасырдағы араб ақыны, Бакр тайпасынан шыққан. Ол ежелгі араб поэзиясының ең танымал антологиясы – Муаллақаттың жеті ақынының бірі, алайда оның өлеңдерінің тек біреуі ғана оған енген. Осы еңбекте сақталған оның замандастары – Әл-Набиға, Антара ибн Шаддад, Зухайр ибн Әби Сұлма, 'Алкама ибн 'Абада және Имру' әл-Қайс.

Өмір

Тарафа – әл-Хирник бинт Бадрдың жартылай бауыры немесе жүрегі туысы. Ол әкесі Муталаммиспен бірге Аль-Хира патшасы Амр ибн Хиндтің сарайына сапар шекті және патшаның бауырының серігі атанды. Бір аңыз бойынша, ол патшаны қамсыздаған өлеңдері үшін Бахрейн билеушісіне хатпен жіберілді, ал хаттағы нұсқауларға сәйкес тірідей көмілді.

Қазіргі аудармалар

Алты ежелгі араб ақынының дивандары, Эннабига, Антара, Тхарафа, Зухайр, Алқама және Имрулқаис, Трюбнер және серіктестері, Лондон, 1870 (ағылшын тілінде); Вильгельм Ахлвардт редакциялаған диван (жинақталған өлеңдер) антологиясы. Оның кейбір өлеңдері Б. Ванденхоффтың түсіндірмелерімен латын тіліне аударылған (Берлин, 1895), бірақ Тхарафа мен ақын Имру әл-Қайс Теодор Нөлдеке өзінің "Бес Моаллакат, аударылып түсіндірілген" (Вена, 1899-1901) еңбегіне енгізілмеген. Мұғаллақат деп те аталатын, пұтқа табынушылық Арабиясының жеті алтын қасыдасы; А. Блант, Леди; Уилфрид Скавен Блант (Лондон, Чизвик Пресс, 1903).