Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уэльстік жазушы және мистик (1575–1641)
Welsh writer and mystic (1575–1641)
Августин Бейкер OSB (9 желтоқсан 1575 – 9 тамыз 1641), кейде "Аустин Бейкер" деп те аталады, белгілі бенедиктин мистигі және аскет жазушы болған. Ол Реформациядан кейін Англияға жаңадан қайта құрылған ағылшын бенедиктин конгрегациясының алғашқы мүшелерінің бірі еді.
Augustine Baker OSB (9 December 1575 – 9 August 1641), also sometimes known as "Austin Baker", was a well known Benedictine mystic and an ascetic writer. He was one of the earliest members of the English Benedictine Congregation which was newly restored to England after the Reformation.
Ерте өмір
Бейкер 1575 жылдың 9 желтоқсанында Уэльстің Монмутшир округіндегі Абергавенни қаласында Дэвид Бейкер болып дүниеге келді. Оның әкесі Уильям Бейкер, Абергавенни баронының үй шаруашылығын басқарушысы, ал анасы Льюис ап Джонның (сондай-ақ Уоллис атымен белгілі) қызы, Абергавеннидің уэльс викарийі болған. Оның ата-анасы "шіркеу католиктері" болды, яғни сырттай аңгликандық құлшылыққа мойынұсқаса да, іштей католик дінінде болды. Оның қарындасы Маргарет 1608 жылы діннен бас тартқаны үшін айып төледі; ол шейіт Дэвид Льюистің әжесі еді. Ол Христос ауруханасында және Бродгейт залында, қазіргі Оксфордтың Пемброк колледжінде білім алды, соңынан Клиффорд клубының, ал кейін Орта ғибадатхананың мүшесі болды. 1598 жылы ол Абергавеннидің тіркеушісі болып тағайындалды. Оксфордта ол Құдайдың бар екеніне сенімсіздік танытты, бірақ бірнеше жылдан кейін, өміріне қауіп төндірген жағдайдан аман қалғаны оны қайта ойлануға итерді. Ол сол кездегі тыйым салынған аңгликандық және католик әдебиеттерін көп оқыды. Содан кейін ол католик шіркеуіне қабылданды.
Baker was born David Baker at Abergavenny, Monmouthshire, Wales on 9 December 1575. His father was William Baker, steward to Baron Abergavenny, and his mother was a daughter of Lewis ap John (alias Wallis), a Welsh vicar of Abergavenny. His parents were "church papists" , meaning that although outwardly they conformed to Anglican worship, they remained Catholic by conviction. His sister, Margaret, was fined for recusancy in 1608; she was the grandmother of the martyr David Lewis. He was educated at Christ's Hospital and at Broadgate's Hall, now Pembroke College, Oxford, afterwards becoming a member of Clifford's Inn, and later of the Middle Temple. In 1598 he was made Recorder of Abergavenny. At Oxford he lost his faith in the existence of God, but after some years, his, to his mind, miraculous escape from a near fatal accident caused him to reconsider. He read widely the proscribed literature of the day, Anglican and Catholic. Following this, he was received into the Catholic Church.
Мансап
1605 жылы ол Падуадағы Санта-Джустина аббаттығындағы бенедиктиндер орденіне қосылды, діни есімін "Августин" деп қабылдады, бірақ нашар денсаулығы оны діни антына кіруді кейінге қалдыруға мәжбүр етті және ол үйіне қайтып, әкесінің өлім төсегінде екенін көрді. Оны католик шіркеуімен татуластырып, соңғы сәттерінде көмектескен Бейкер жедел түрде өз дүниелік істерін реттеп, монастырға оралды. Ол Англиядағы итальяндық әкелер тарапынан Кассине конгрегациясының мүшесі ретінде қабылданды, бірақ кейіннен ағылшын конгрегациясына қосылды. 1633 жылы ол Дуайдағы Сент-Грегориге көшіп, онда ағылшын миссиясы туралы ұзақ еңбегін жазды. Ағылшын бенедиктиндер конгрегациясы Бейкердің идеяларының Камбредегі монастырда қолданылуын тергеді. Аббатысы Екатерина Гаскойн және негізін қалаушы Гертруда Мор оны қорғап шықты және басқа шаралар қабылданбады. 1638 жылы ол ағылшын миссиясына қайта оралды, онда оны іздеп келген қудалаушылардан қашу үшін жиі тұратын жерін өзгертуге мәжбүр болды.
In 1605 he joined the Benedictine Order at the Abbey of Santa Giustina in Padua, taking the religious name "Augustine", but ill health obliged him to postpone his religious profession, and he returned home to find his father on the point of death. Having reconciled him to the Catholic Church and assisted him in his last moments, Baker hastened to settle his own worldly affairs and to return to the cloister. He was professed by the Italian Fathers in England as a member of the Cassinese Congregation, but subsequently aggregated to the English Congregation. In 1633 he removed to St. Gregory's at Douai, where he wrote his long treatise on the English mission. The English Benedictine Congregation investigated the use of Baker's ideas at the convent in Cambrai. Catherine Gascoigne, the abbess, and Gertrude More, the founder, stepped up in his defence and no further action was taken. In 1638 he returned to the English mission, where he was frequently forced to change where he stayed in order to avoid the pursuivants who were on his track.