Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық сыншы және ақын Джованни Марио Кресчимбени (9 қазан 1663 – 8 наурыз 1728) – итальяндық сыншы және ақын. Кресчимбени Римдегі Accademia degli Arcadi көркем әдеби қоғамының негізін қалаушы және басшысы болды.
Italian critic and poet
Giovanni Mario Crescimbeni (9 October 16638 March 1728) was an Italian critic and poet. Crescimbeni was a founding member and leader of the erudite literary society of Accademia degli Arcadi in Rome.
Өмірбаян
Мацератада дүниеге келген, сол кезде Папалық мемлекеттердің құрамына кірген ол, Римде француз дін қызметкерінің тәрбиесін алды. Ол туған қаласындағы иезуиттер колледжіне оқуға түсті, онда Дарий туралы трагедия жазды және «Фарсалияны» өлеңмен көркемдеді. 1679 жылы заң докторы дәрежесін алғаннан кейін, 1680 жылы ол тағы Римге көшті. Винченцо Филикаха мен Никколо Леониконың еңбектерін зерттегеннен кейін, ол өзінің және замандастарының бәрінің дұрыс емес бағытта жұмыс істеп жатқанына көз жеткізді, содан кейін жалпы реформа жасауға бел буды. 1690 жылы он төрт адаммен бірге ол танымал Аркадия академиясын құрды және жалған талғам мен оның жақтастарына қарсы күресті бастады. Академия үлкен жетістікке жетті, Италияның ірі қалаларында филиалдары ашылды, ал Анджело ди Костанцо сияқты үлгілердің қарапайымдылығы мен әдемілігіне қарсы шыққан Джанбаттиста Мариноның ықпалы тез жойылды. Кресчимбени 38 жыл бойы Аркадия академиясының хатшысы қызметін атқарды. Ол мүшелерінің 7 томдық өмірбаянын (1708–1727) және 12 томдық өлеңдер мен прозалық шығармаларын (1716–1722) редакциялады. 1705 жылы ол Космединдегі Санта-Мария шіркеуінің каноны болды, 1715 жылы сол шіркеудің бас пасторы болып тағайындалды, ал қайтыс болғанға дейін екі ай бұрын (1728) Иса қоғамының мүшесі қатарына қабылданды. Оның ең маңызды еңбегі – «История делла вольгарная поэзия» (1698), Италияның өткен мен қазіргі барлық ақындарына жасалған бағалау, оған әлі де жүгінуге болады. Оның көптеген басқа жариялымдарының ішінде ең маңыздысы – «Commentarii» (5 том, 1702–1711) және «La Bellezza della volgar poesia» (1700).
Born in Macerata, which was then part of the Papal States, and educated by a French priest at Rome, he entered the Jesuits' college of his native town, where he produced a tragedy on the story of Darius, and versified the Pharsalia. In 1679 he received the degree of doctor of law, and in 1680 he moved again to Rome. The study of Vincenzo Filicaja and Niccolò Leonico having convinced him that he and all his contemporaries were working in the wrong direction, he resolved to attempt a general reform. In 1690, in conjunction with fourteen others, he founded the celebrated Academy of Arcadians, and began the contest against false taste and its adherents. The academy was most successful; branch societies were opened in all the principal cities of Italy; and the influence of Giambattista Marino, opposed by the simplicity and elegance of such models as Angelo di Costanzo, soon died away. Crescimbeni officiated as secretary to the Arcadians for thirty eight years. He edited 7 volumes of members' biographies (1708–1727) and 12 volumes of their verse and prose works (1716–1722). In 1705 he was made canon of Santa Maria in Cosmedin; in 1715 he obtained the chief curacy attached to the same church; and about two months before he died (1728) he was admitted a member of the Society of Jesus. His principal work is the Istoria della volgar poesia (1698), an estimate of all the poets of Italy, past and contemporary, which may yet be consulted with advantage. The most important of his numerous other publications are the Commentarii (5 volumes, 1702–1711), and La Bellezza della volgar poesia (1700).