Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс туылған американдық суретші (1927–2020)
German born American painter (1927–2020)
Вольф Кан (4 қазан 1927 – 15 наурыз 2020) – неміс туылған американдық суретші. Кан реализм мен түс өрісін үйлестіруімен танымал, ол пастель, майлы бояу және гравюра техникаларында жұмыс істеді. Ханс Хофманның шәкірті болған Кан Нью-Йорк қаласында және жаз және күз айларында Вермонт штатының Батыс Браттлборо қаласында тұрды.
Wolf Kahn (October 4, 1927 – March 15, 2020) was a German born American painter. Kahn, known for his combination of Realism and Color Field, worked in pastel, oil paint, and printmaking. He studied under Hans Hofmann, Kahn was a resident of both New York City and, during the summer and autumn, West Brattleboro, Vermont.
Өмір және мансап
Вольф Кан 1927 жылы Германияның Штутгарт қаласында Эмиль мен Нелли Бадж Канның төртінші баласы ретінде дүниеге келді. Канның әкесі музыка әлеміндегі көрнекті тұлға болатын. Ол музыкант, композитор, дирижер және ұстаз қызметтерін атқарды. Канның отбасы еврейлер еді. 1933 жылы Адольф Гитлер билікке келген кезде Канның әкесі Штутгарт филармониялық оркестріндегі қызметін жоғалтты. Германиядағы антисемитизмнің күшеюімен ол екінші әйелімен бірге Канның үш бауырымен АҚШ-қа көшті. Вольф үш жасында әжесі Анна Канмен бірге Франкфуртта қалды. Ол төрт жасынан бастап сурет салуды бастағанын айтты. 1937 жылы, 11 жасқа толған күні, әжесі оны Мисс фон Йоденнің жеке сурет сабағына жаздырды. Ол күнделікті сурет салып, әскери салтанаттар, Наполеон соғыстары және Адольф Менцель мен Ұлы Фридрих сияқты танымал тарихи тұлғалардан шабыт алды. 1939 жылы, Кан 12 жасқа толғанда, әжесі оны Германиядан Англияға, алдымен Джон Уэйд отбасына, содан кейін Пурвис отбасына жіберді. АҚШ-тағы иммигранттарға арналған квоталар өзгерген соң, Кан 1940 жылы 13 жасында Нью-Йоркте отбасымен қайта қосыла алды. 1942 жылы Кан Нью-Йорктегі Музыка және өнер орта мектебінің екінші курсына қабылданды. Оның суреттері карикатураларға айналды. Кан Дэвид Лоу мен Томас Настты өзінің сүйікті карикатуристері ретінде атады. Оның алғашқы жұмысы мектеп газеті «The Overtone»-ның графикалық редакторы болды. Ол 1945 жылы бітірді. Орта мектептен кейін АҚШ Әскери-теңіз күштерінде бір жыл қызмет еткеннен кейін, Кан алғаш рет Нью-Скулда Стюарт Дэвистен сурет салуды оқыды. GI Bill бағдарламасының арқасында ол Ханс Хофман мектебінде абстрактілі экспрессионист Ханс Хофманмен оқуын жалғастыра алды. 1956 жылы ол суретші әріптесі Эмили Мейсонмен танысты, кейін Италияның Венеция қаласына онымен бірге кетті. Олар 1957 жылдың наурыз айында Риальто көпіріне жақын муниципалитет ғимаратында, бейтаныс адамдар мен достарының, соның ішінде кинорежиссер Тинто Брасстың куәлігімен үйленді. 1958 жылы жұбайлар Нью-Йоркке оралды, онда Мейсон 1959 жылы алғашқы қызы Сесилияны дүниеге әкелді. 1963 жылы отбасы Италияға қайта оралды. Олардың қызы Мелани 1964 жылы Римде дүниеге келді. 1968 жылы жұбайлар Вермонт штатының Браттлборо қаласында ферма сатып алды, онда олар жазда демалыс жасауды жалғастырды. Кан 2020 жылдың 15 наурызында 92 жасында қайтыс болды.
Wolf Kahn was born in 1927 in Stuttgart, Germany, the fourth child of Emil and Nellie Budge Kahn. Kahn's father was a notable figure in the music world. He was a musician, composer, conductor, and teacher. Kahn's family was Jewish. In 1933, Kahn's father lost his appointment with the Stuttgart Philharmonic Orchestra when Adolf Hitler came into power and, with increasing antisemitism sweeping Germany, he and his second wife left with Kahn's three siblings for the United States. Wolf was sent to live with his grandmother, Anna Kahn, in Frankfurt, at the age of three. He stated that he began drawing at the age of four. In 1937, the summer of his 11th birthday, his grandmother signed him up for private art lessons with Miss von Joeden. He drew every day and was inspired by military pageantry, Napoleonic Wars and prominent historical figures including Adolph Menzel and Frederick the Great. In 1939, when Kahn was 12 years old, his grandmother arranged for him to leave Germany for England to live with a host family, first with the John Wade family and then with the Purvis Family. As quotas for immigrant applications in the United States changed, Kahn was able to reunite with his family in New York City in 1940 at the age of 13. In 1942, Kahn was accepted for his sophomore year at the High School of Music and Art in New York City. His drawings morphed into caricatures. Kahn cited David Low and Thomas Nast as his favorite cartoonists. His first job was graphics editor of the school newspaper, The Overtone. He graduated in 1945. After a year in the U. S. Navy after high school, Kahn first attended the New School to study painting under Stuart Davis. With the aid of the GI Bill, he was able to continue his studies with Abstract Expressionist Hans Hofmann at the Hans Hofmann School. In 1956, he met fellow painter Emily Mason, whom he later joined in Venice, Italy. They married there in March 1957 at the municipal building near the Rialto Bridge, witnessed by strangers and friends including filmmaker Tinto Brass. In 1958 the couple returned to New York City where Mason gave birth to their first daughter Cecily in 1959. In 1963 the family returned to Italy. Their daughter Melany was born in Rome in 1964. In 1968 the couple bought a farm in Brattleboro, Vermont, where they continued to summer. Kahn died on March 15, 2020, at the age of 92.
Әсерлер
Ханс Тома, Карл Шпиццвег, Вильгельм Трубнер, Франц Винтерхальтер сияқты суретшілердің туғаннан бері жасаған туындыларымен, Шиллер мен Гётеге арналған Эдвард дәуірінің жиһаздары, кітаптары және қола бұйымдарымен оралып өскен Канның өте ерте жасында сурет салуды бастағаны таңғаларлық емес. Чикаго университетінде оқып жүргенде ол философияға, әсіресе Иммануил Канттың еңбектеріне қызығушылық танытты, сонымен қатар Мичиган көліндегі зәкірде тұрған желкенді қайықтардың эскиздерін салды. Кан Мэн штатының жағалау сызығының көрнекті әсерлерін ұнатты. 1960 жылдардың соңында Мэн штатының Дир аралында бірнеше демалыс өткізгеннен кейін, тұманды ауа райы Канның сурет өнерінде маңызды өзгеріске алып келді. Түстің әртүрлі градацияларына көп жыл бойы назар аударған монохромды жұмыстар, ақырында жарқын түстерге жол берді. Кейін Кан еске алды: "Мен өз туындыларымда түстердің көріне бастағанын байқадым, менің пастельдерім әрқашан жарқын болды, ал соңында менің суреттерім де оларға жете алды".
Surrounded from birth by the work of such artists as Hans Thoma, Carl Spitzweg, Wilhelm Trübner, Franz Winterhalter, by Edwardian furniture, books and bronzes of Schiller and Goethe, it is no wonder that Kahn started drawing at a very young age. While at the University of Chicago, he became interested in philosophy, particularly the writings of Immanuel Kant while making sketches of sailboats riding anchor on Lake Michigan. Kahn loved the visual effects of Maine's coastline. In the late 1960s after a number of vacations on Deer Isle, Maine, the foggy conditions ultimately led to a significant shift in Kahn's painting. Years of monochromatic work concentrated on varying tonalities finally gave way to intense color. Kahn recalled later, "I began to let the color come through on my canvases my pastels were always intense, and finally my painting caught up with them."
Көрмелер
Канның алғашқы көрмесі Нью-Йорктегі 57-ші көшедегі Селигман галереясында Клемент Гринберг ұйымдастырған "New Provincetown '47" атты топтық көрме болды. Ал келесі көрме 1951 жылы Канның өзі ұйымдастырған "813 Broadway" көрмесі болды. Одан кейін 1952 жылдың күзінде Ханза галереясы кооперативінде топтық көрме өтті, ол Хофманның бірнеше шәкірттерінің бастамасы болған. Оның алғашқы жеке көрмесі 1953 жылы, сондай-ақ Ханза галереясында, Луизианаға жасаған жазғы сапарынан кейін, онда ол өнер профессоры әкесі Питерді көріп келді. Нағыз табысқа жетуі Мексиканың Тепостлан қаласында, миссис Норманның берген студиясында тұрып, сурет салғаннан кейін болды. Кан 1955 жылы Нью-Йоркке Грейс Боргенихт галереясына қосылу туралы ұсыныспен оралды. Оның галереясы 1951 жылдың мамыр айынан бері 57-ші көшеде жұмыс істеп келді. 1960 жылы Кан Берклидегі Калифорния университетінде қонақ профессор болып жұмыс істеуге қабылданды. Осы кезеңде оның туындылары Уитни американдық өнер мұражайында өткен "Жас Америка 1960: 36 жасқа дейінгі 30 суретші" атты маңызды көрмеге қосылды. Өмірінің соңына дейін Кан өте белсенді болды, жаңа туындылар жасап, жыл сайын бірнеше рет көрмелер ұйымдастырды. 2017 жылдың қысында Кан Майлз МакЭнерри галереясында (бұрынғы Амерингер | МакЭнерри | Йохе) өзінің 90 жылдық мерейтойын елуден астам жаңа суретінен тұратын көрмемен атап өтті.
Kahn's very first exhibition was a group show titled, New Provincetown '47, curated by Clement Greenberg at the Seligmann Gallery on 57th Street in New York. The next exhibition would be self organized by Kahn titled 813 Broadway in 1951. This was followed by a group exhibition in the fall of 1952 at the Hansa Gallery Cooperative, one of a few Hofmann student spinoffs. His first one man solo exhibition would follow in 1953, also at Hansa Gallery, after a summer trip to Louisiana where he visited his art professor brother, Peter. A real break came after living and painting in Tepoztlan, Mexico, in a studio space afforded by Mrs. Norman. Kahn returned to New York City with an offer to join Grace Borgenicht Gallery in 1955. Her gallery had been in existence on 57th Street since May 1951. In 1960, Kahn accepted a position as a visiting professor at the University of California, Berkeley. Around this same time, his work was included in a major exhibition at the Whitney Museum of American Art titled Young America 1960: 30 Painters under 36. Until his death, Kahn remained very active, still creating new work and exhibiting multiple times per year. In Winter of 2017, Kahn celebrated his 90th birthday with an exhibition of over fifty recent paintings at Miles McEnery Gallery (formerly Ameringer | McEnery | Yohe).
Сыйлықтар мен мүшелік
Кан 1962 жылы Фулбрайт стипендиясын, 1966 жылы Джон Саймон Гуггенхайм стипендиясын және 1979 жылы Америка өнер және әдебиет академиясының өнер саласындағы сыйлығын алды. Кан 1998 жылы Вермонт штатының өнер жөніндегі кеңесінен және 2006 жылы Ұлттық академиядан өмір бойына жеткені үшін сыйлық алды. 2012 жылы Чикаго университетінің үздік түлектерінің кәсіби жетістіктері үшін сыйлық алды, ал 2017 жылы АҚШ Мемлекеттік департаменті оған Халықаралық өнер медалін табыс етті. Ол 2000 жылы Уитон колледжінен және Юнион колледжінен құрметті доктор дәрежесін алды. 1980 жылы Кан Ұлттық дизайн академиясының, ал 1984 жылы Америка өнер және әдебиет академиясының мүшесі болды. Ол Марлборо колледжінің (Марлборо, Вермонт) қамқорлар кеңесінде жұмыс істеді және Вермонт штатының Браттлборо қаласындағы Браттлборо мұражайының құрметті қамқоршысы болды. 2005 жылы Смитсоний өнер коллекционерлері бағдарламасы Канға Смитсоний серіктестерінің мәдени және білім беру бағдарламаларына көмектесетін баспа туындысын жасауға тапсырыс берді. "Аура" атты скринингтік баспа Ұлттық алқаптағы С. Диллон Рипли орталығындағы "Графикалық шешендік" көрмесінде ілінген.
Kahn received a number of awards including a Fulbright Scholarship in 1962, a John Simon Guggenheim Fellowship in 1966, and an Award in Art from the American Academy of Arts and Letters in 1979. Kahn received Lifetime Achievement Awards from the Vermont Council on the Arts 1998 and the National Academy in 2006. He received the University of Chicago Outstanding Alumni Professional Achievement Award in 2012 and the U. S. State Department awarded him the International Medal of Art in 2017. He has honorary doctorates from Wheaton College, 2000 and Union College. Kahn became a member of the National Academy of Design in 1980 and the American Academy of Arts and Letters in 1984. He was on the Board of Trustees for Marlboro College, in Marlboro, Vermont, and was an honorary trustee at the Brattleboro Museum in Brattleboro, Vermont. In 2005 the Smithsonian Art Collectors Program commissioned Kahn to produce a print to benefit the cultural and educational programs of the Smithsonian Associates. The screenprint, entitled Aura, hangs in the Graphic Eloquence exhibit in the S. Dillon Ripley Center on the National Mall.