Кіріспе

Иосиф Сталиннің ұлы (1921–1962)

Василий Иосифович Сталин Джугашвили (Василий Иосифович Сталин Джугашвили; 21 наурыз 1921 – 19 наурыз 1962) – Иосиф Сталиннің екінші әйелі Надежда Аллилуевадан туған кіші ұлы. 1941 жылы нацистік Германия Кеңес Одағына шабуыл жасап, Барбаросса операциясын басталғанда, ол Әуе күштеріне қатысты. Соғыстан кейін бірнеше басшылық лауазымдарды атқарды, соның ішінде 1948 жылы Мәскеу әскери округі Әуе күштерінің командирі болды. 1953 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Василий өкіметтен шеттетіліп, ауыр алкоголизмге ұшырады, соңында тұтқындалып түрмеге қамалды. Кейіннен оған шартты кешірім берілді, бірақ өмірінің соңына дейін түрмеде және ауруханада болып, 1962 жылы қайтыс болды.

Ерте өмір

Василий 1921 жылы 21 наурызда Иосиф Сталин мен Надежда Аллилуеваның ұлы болып дүниеге келді. Оның ағасы Яков Джугашвили (1907 жылы туған) – әкесінің Като Сванидземен бірінші некесінен туған еді, ал кіші әпкесі Светлана (1926 жылы туған) болды. Отбасы Иосифтің жақын досы Федор Сергеевтің ұлы Артем Сергеевті де тәрбиеледі. Федор Артем дүниеге келгеннен кейін төрт ай өткен соң апатта қаза тапты, сондықтан бала Сталин отбасында өсті. Анасы кәсіби жолға түсуге ниеттенгендіктен, бала күтуші Александра Бычокова Сталин мен Светланаға қарауға шақырылды. 1932 жылы 9 қарашада Василийдің анасы өз-өзіне қолы тигізіп, қайтыс болды. Оның өлімін жасыру үшін балаларға Аллилуева перитониттен, яғни ішек қабынуының асқынуынан көз жұмғаны айтылды. Анасының өлімі туралы шындықты білуге дейін 10 жыл өтті. Кейін Светлана анасының өлімі ағасына зор әсер еткенін жазды. Ол 13 жасында арақ іше бастағанын, мас күйінде оны қарғап, шабуылдайтынын айтты. Ол, әсіресе Светланаға қатысты, күшті агрессия көрсетті және Мәскеудің сыртындағы Зубалово дачасында үнемі тәртіпсіздік тудыратын. Аллилуеваның қайтысынан кейін Иосиф Сталин балаларына баратын болмай, Василий мен оның әпкесіне күтімді самоқұмар мен Сталиннің күзетшілерінің басшысы қарады. Әкесінің жоқтығынан Василий, оның күзетшісі болған венгр Карло Паукерге жақын болды. Паукер жиі Совет Одағынан тыс сапарлар жасап, кіші Сталинге сыйлықтар әкеліп тұратын. Бірақ Ұлы тазалау кезінде оның шетелдік тегі мен шетелге сапарлары оны қуғын-сүргінге ұшыратты және 1937 жылдың тамызында атып тасталды. Сталин басқа күзетшілермен де бірге уақыт өткізіп, арақ ішетін. Кейін ол өмірінің барлығын "ересектер арасында, күзетшілер арасында өткізгенін" және бұл оның "жеке өмірі мен мінезіне терең із қалдырғанын" еске алды. Ол әкесінің назарына түсу үшін өзінің істері туралы хаттар жазды, бірақ Иосиф Сталин оған жауап қайтармады.

Әскери қызмет

1933 жылы Сталин мен оның әпкесі Мәскеудегі №25 үлгілік мектепке қабылданды, ол көрнекті мемлекеттік мектеп болатын. Сталин нашар оқушы еді, және Светлана мұғалімдердің оның жаман мінез-құлқын әкесімен жиі талқылайтынын есіне алатын. 1937 жылы оны №2 арнайы мектепке ауыстырды, бірақ онда оның мінез-құлқын түзетуге ешқандай шара қолданылмады. Бір жылдан кейін, 18 жасқа толған Сталин Качинск әскери авиация мектебіне жіберілді. Ол бастапқыда артиллерия мектебіне түскім деген, бірақ оның жартылай ағасы Яков сонда оқып жатқандықтан, әкесі оларды бір әскери салаға жібергісі келмеді. Әкесі мектеп басшылығына оның атына байланысты ешқандай жеңілдіктер мен артықшылықтар бермеуді бұйырды және оның қатардағы әскер казармасында тұруын қалады. Сталин осы мектепте жақсы оқыды, 1939 жылғы әкесіне жолданған есепте ол «Ленин және Сталин партиясының ісіне берілген» және «халықаралық және ішкі жағдайға қатысты мәселелерге қызығушылық танытып, жақсы білген» деп көрсетілген. Алайда, есепте Сталиннің оқуда жаман нәтижелер көрсеткені, міндетті түрде қырылған күйде болғаны және «ұшу кезіндегі қиындықтарға» жаман ден қойғаны да айтылған. Ол 1940 жылдың наурыз айында оқуын аяқтады, соңғы бағалары «керемет» деп бағаланды және әуе күштерінің лейтенанты шені берілді. 1940 жылдың 31 желтоқсанында, 20 жасында, ол Мәскеу мемлекеттік баспа өнері институсының студенті Галина Бурдонскаяға үйленді. 1941 жылдың 22 маусымында Кеңес Одағына нацистік Германия шабуыл жасады. Сталин 1941 жылдың тамызында майданға жіберілді және оның кімдігін жасыру үшін Иванов фамилиясын алды. Сталиннің ұлы болғандықтан, ол сирек ұрысқа қатысты, ал қатысқанда оны әскери топ сүйреп әкелді. Василий 29 ұрысқа қатысып, екі жау ұшағын түсіргені айтылады. Кеңес басшысының ұлы болғандықтан, Василий әріптестерінің көпшілігі тарапынан жек көрілді, олар оның әкесіне ақпарат беруші деп санайтын. 1942 жылдың көктемінде ол Мәскеуге қайтарылды және әуе күштерінің жағдайын тексеруге жіберілді. Ол соғыстың қалған бөлігінде негізінен Мәскеуде болды. Жарылыс салдарынан Василий шені төмендетілді, бірақ бір жарым жыл ішінде әуе дивизиясын басқаруға тағайындалды. Ол генерал шеніне көтеріліп, 25 жасында Қызыл Армиядағы ең жас генерал-майор атанды. Ол сондай-ақ бірнеше ордендермен марапатталды, оның ішінде екі рет Қызыл Ту ордені, Александр Невский ордені және Суворов ордені. Соғыстан кейін ол Кеңес Одағының Германияны оккупациялауына қатысып, Германияға жіберілді. 1946 жылы генерал-майор, 1947 жылы генерал-лейтенант, ал 1948 жылы Мәскеу әскери округінің Әуе күштерінің қолбасшысы болып тағайындалды.

Соғыстан кейінгі

Соғыстан кейін Василий спортқа, әсіресе мұзды хоккейге қызығушылық танытты. Ол әуе күштерінің, ВВС Мәскеу командасын құруға көмектесті және 1946–1947 жылғы тұңғыш маусымда Анатолий Тарасовты ойыншы-жаттықтырушы ретінде шақырды. Алайда, Тарасов Василиймен ойыншыларды іріктеу мәселесінде дауласып, бір маусымнан кейін CDKA Мәскеу (кейін CSKA Мәскеу) командасына кетіп қалды. 1950 жылдың 5 қаңтарында ВВС командасын тасымалдаған ұшақ Свердловск қаласының үстінде құлап, команданың барлық мүшесі қаза тапты. Осыған қарамастан, ВВС 1951–1953 жылдары үш рет қатарынан КСРО чемпионатының жеңімпазы атанды, ал Василий әкесінің қайтысынан кейін команданы басқарудан бас тартты.

Тұтқындау және қамауға алу

Иосиф Сталин 1953 жылғы 5 наурызда қайтыс болды. Василий әкесінің қайтысынан кейін көп ұзамай келді және мас күйінде ашуланып, әкесі уланған деп мәлімдеді. Әкесінің өлімінен кейін Василий үшін ұзақ және қиын кезең басталды. Қорғаныс министрлігі оған Мәскеуден басқа кез келген әскери округтің басшылығына тағайындалуға рұқсат берді, бірақ ол тек Мәскеуді ғана қабылдағысы келді. Таңдаған қызметінен бас тартылған Василий әскерден зейнетке шығуға мәжбүр болды. Әкесінің қайтысынан екі ай өткен соң, Василий 1953 жылғы 28 сәуірде шетелдік дипломаттармен бірге мейрамханаға барғаны үшін тұтқындалды. Ол Кеңес Одағының басшыларын қаралау, Кеңес үкіметіне қарсы насихат және қылмыстық немқұрайлылық жасады деген айып тағылып, сегіз жылға бас бостандығынан айырылды. Сот жабық есіктердің артында өтті және оған заңгерлік көмек көрсетілмеді. Ол Никита Хрущев пен Георгий Маленков сияқты жаңа Кеңес басшыларына кешірім сұрап үндеді, бірақ нәтиже болмады. Ол Владимир қаласындағы арнайы түрмеде "Василий Павлович Васильев" деген атпен ұсталды. 1960 жылғы 11 қаңтарда түрмеден босатылды. Кеңес Одағы Коммунистік партиясының Орталық Комитеті оған 300 рубль мөлшерінде зейнетақы, Мәскеуде пәтер және Кисловодскіде үш айлық сауықтыру демалысын тағайындады. Оған сондай-ақ генералдың формасын киюге және барлық әскери медальдарын тағуға рұқсат берілді.

Өлім

Василий 1962 жылы 19 наурызда, 41 жасқа толуына екі күн қалғанда, созылмалы алкоголизм салдарынан қайтыс болды және Арское зиратында жерленді. 1999 жылы Василий толыққанды ақталды, Жоғарғы Соттың Әскери алқасы 1953 жылға қарайтын кеңес үкіметіне қарсы насихат айыптауларын алып тастады. Оның денесі 2002 жылы Мәскеудегі зиратта төртінші әйелінің қасына қайта жерленді.

Танымал мәдениет

Ол Армандо Януччидің 2017 жылғы комедиялық сатиралық фильмі «Сталиннің өлімі»нде Руперт Френд есімді актермен сомдалды.