Кіріспе

Жорген Йенсен Садолин (шамамен 1490 – 29 желтоқсан 1559, Оденседе қайтыс болған) – даниялық реформатор және Фюн епархиясының тұңғыш протестант епископы.

Ерте өмір және шығу тегі

Ол Виборг соборының каноны болған және бұрынша диакен Йенс Кристенсеннің ұлы, шамамен 1499 жылы некеден тыс туған болуы мүмкін, өйткені оның католик оппоненттері оны осыған жиі еске салған. Ол өзі ешқашан Садолин деген атты қолданған емес, бұл атты кейіннен ұлы Ханс ойлап тапқанға ұқсайды және отбасының бастапқыда ершік жасаушылар болғандығын көрсетеді.

Мансап

Садолиннің алғашқы жазбалары 1525 жылғы 1 желтоқсанға дейін сақталып қалған, сол күні Фредерик I оған Виборг қаласында қоныстануға рұқсат берді, арнайы кедей топтағы жас адамдарға "пайдалы болған нәрсені" үйрету үшін. Осы оқиғада ол "магистр" деп сипатталған, әрі оның шетелде білім алғаны сөзсіз, және сол жерде ол Реформация идеяларын қабылдаған. Ол Ханс Таузенмен бірге болды, Таузен Виборгта алғаш рет жақсы жаңалықты уағыздай бастағанда, және Таузен, өзі де тек дін қызметкерінің дәрежесінде болса да, орнын тастар алдында Садолинге (1529) діни қызметкерлік шен берді. 1530 жылы Копенгагенде өткен "ерденге" (теңдестік жиналысына) қатысқан "еркін дін қызметкерлерінің" арасында Садолин ерекше көзге түсті. Кейін Фридрих оны Фюнге ауыстырды, онда ол өз сөзімен айтқанда, Оденсе епископының "adjutor in verbo" (сөз сарабы) ретінде қызмет етті. 1532 жылғы 27 мамырда епархиялық кеңесте, епископтың қатысусыз, ол жиналған дін қызметкерлеріне Лютердің есімі алынып тасталған Лютердің катехизисінің аудармасын ұсынды, сондай-ақ білім берудің жақсы жүйесін және христиандық өмірді практикалық тұрғыда қолдануды ынтамен қолдады, бұл Дания Реформациясының әдебиетінде маңызды орын алады. Келесі жылы Садолин Аугсбургтік Иманның алғашқы даниялық аудармасын жариялады. 1537 жылғы 2 қыркүйекте Иоганн Бугенхаген оны Фюннің бірінші евангелистік епископы етіп киелі қызметке бекітті. Епископ ретінде ол шіркеу мүліктерінің жапсарылуынан айырылған, кең епархиядағы шіркеулерді, мектептерді және ауруханаларды қолдау үшін қажетті қаражатты табыспен қамтамасыз еткенімен ерекше көзге түсті. Католиктерге қатысты ол қатаң, бірақ лайықты және ақылға қонымды ұстанымды ұстанды, ал Санкт-Кнуд монастырындағы монахтарға көрсеткен кеңшілігі үшін Оденседегі пуритан дін қызметкерінен қызыл жанкешті шабуылға ұшырады, ол оны ақылсыздықпен крипто-католик деп айыптады. 1559 жылғы ақпан айында Оденседегі Сент-Джон шіркеуінде Кристиан III-тің жерлеу рәсіміне сөз сөйледі, бірақ ол бұл кезде өте осал және соқыр болған, және сол жылдың соңында қайтыс болды.