Уэймаут теміржол стансасы – Дорсет, Англиядағы маңызды станса. Оңтүстік-Батыс және «Heart of Wessex» бағыттарындағы пойыздар осы стансадан жүреді. Тарихы 1857 жылға дейін салады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Веймут теміржол станциясы – Англияның Дорсет графтығындағы Веймут қаласына қызмет ететін басты теміржол станциясы (басқасы – қала орталығынан солтүстікке қарай орналасқан Упвей станциясы). Станция Оңтүстік-Батыс негізгі желісінің оңтүстік терминалы болып табылады, бұл желі 142 миль (229 км) қашықтықта және Вессекс жүрегі желісі Бристоль Темпл-Мидс және Глостерден 168 миль (270 км) қашықтықта орналасқан.
Railway station in Dorset, England
Weymouth railway station is the main railway station serving the town of Weymouth, Dorset, England (the other being Upwey station which is located north of the town centre). The station is the southern terminus of both the South West Main Line, 142 mile (229 km) down the line from , and the Heart of Wessex Line from Bristol Temple Meads and Gloucester, 168 mile (270 km) from .
Тарих
1845 жылы құрылысқа рұқсат берілген Уилтс, Сомерсет және Уэймут темір жолы кезең-кезеңмен салынды (осы кезеңде компания 1850 жылы Ұлы Батыс темір жолына қосылды). Йевиль Пен Миллден Уэймутқа және сол желіден Лондон және Оңтүстік-Батыс темір жолының (LSWR) Дорчестер станциясына қосылатын қисық сызықтарының соңғы екі бөлігі 1857 жылдың 20 қаңтарында ашылды. LSWR-ға Дорчестерден Уэймутқа дейін пойыз қатынасын жүргізуге рұқсат берілді, ондағы бірнеше платформалар LSWR пайдалануына берілді; бұл рұқсат ашылу күнінен бастап күшіне енді. Станция Уэймут деп аталды, бірақ кейбір сағат кестелерінде Уэймут қаласы деп те көрсетілді. 1865 жылы ашылған Портленд және Уэймут-Кейге (Уэймут-Кей) салалары станциядан солтүстікке қарай орналасқан Уэймут-Джанкшн арқылы өтті. Бастапқы станция ғимараттарын Т. Х. Бертрам жобалаған, олар ағаштан салынды және теміржолдың үстін жабатын шыныдан жасалған бір арқалық шатыры болды; ол 2-ші дүниежүзілік соғыстан кейін алынып тасталды. Ғасырдың басында станция аумағында бес платформа, үлкен жүк ауласы және кішкентай LSWR локомотив депосы болды; GWR станцияның солтүстігінде орналасқан ірі депоға ие болды. Жақын жердегі Мелкомб Регис 1952 жылға дейін Портлендке жүк тасымалдаған пойздарға қызмет көрсетті және 1959 жылға дейін жазғы маусымда экскурсиялық пойздарға қосымша платформа қызметін атқарды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін станция демалыс және Канал аралдарына барушылар санының артуын көрді. Осының нәтижесінде 1950 жылдардың соңында станция кеңейтілді, қазіргі станцияда қолданылып жүрген екі ұзын экскурсиялық платформа, Джубилей бақтарының жанындағы қосымша теміржол бұтақтары және екі ескі сигналдық будканың орнына жаңа сигналдық будка салынды. Бірақ, пойыз тасымалы тез азайды және 1967 жылы бумен жүретін локомотивтер тоқтатылғаннан кейін станция біртіндеп қайта құрылды, 1972 жылы жүк ауласы жабылып, 1987 жылы сигналдық будка мен қалған теміржол бұтақтарының көп бөлігі пайдаланылмай қалды. Қазіргі станция бұрынғысының көлеңкесі болғанымен, 1988 жылы Борнмуттан үшінші рельсті электрлендіру желісінің ұзартылуы станцияға Лондонға қатынайтын жолаушыларға жақсартылған қызмет көрсетуге мүмкіндік берді. Станция мен алдындағы алаң 750 000 фунт стерлингке қайта жаңартылып, 1986 жылдың 3 шілдесінде Уэймут және Портленд қаласының мэрі, кеңесші Дэвид Холл ресми түрде ашып, билет залында естелік тақтайшаны ашты. Network SouthEast стилінде қайта салынған станцияда билет кассасының жақсартылған жағдайлары, саяхат орталығы, Red Star Parcels бөлімі және жақсартылған тұрақ орны бар.
The Wilts, Somerset and Weymouth Railway, which was authorised in 1845, was built in stages (during which the company was absorbed in 1850 by the Great Western Railway). Two of the last sections, from Yeovil Pen Mill to Weymouth and a connecting curve from that line to the Dorchester station of the London and South Western Railway (LSWR), were opened on 20 January 1857. The LSWR was granted running powers from Dorchester to Weymouth, where some of the platforms were dedicated for LSWR use; these powers were exercised from the opening day. The station was named Weymouth, although some timetables showed it as Weymouth Town. Branches to Portland and Weymouth Quay (both opened in 1865) ran from Weymouth Junction, just north of the station. The original station buildings were designed by T. H. Bertram and constructed in timber with a glazed overall roof across the tracks; this was removed after WW2. By the turn of the century the station area comprised five platforms, a large goods yard, and a small LSWR engine shed; the GWR had a larger shed situated north of the station. Nearby, Melcombe Regis served Portland passenger trains until 1952 and provided an overflow platform for excursion trains on busy summer weekends until 1959. After the Second World War, the station saw rapid growth in holiday and Channel Islands traffic. As a result, the station underwent a major expansion in the late 1950s, gaining two lengthy excursion platforms (which now serve today's station), additional sidings adjacent to Jubilee Gardens, and a new signal box to replace two older boxes. However traffic soon declined and the station was progressively rationalised after the end of steam hauled operations in 1967 with the goods yard closing in 1972 and the signal box and most of the remaining sidings being taken out of use in 1987. Although the current station is a mere shadow of its former self, the extension of third rail electrification from Bournemouth in 1988 has given the station much improved services to London. The station and forecourt were reconstructed at a cost of £750,000 and formally opened on 3 July 1986 by the Mayor of Weymouth and Portland, Councillor David Hall, who unveiled a commemorative plaque in the ticket hall. The station, which was rebuilt in Network SouthEast livery, was provided with enhanced ticket office facilities, a travel centre, Red Star Parcels point and an improved car park.
Апаттар мен оқиғалар
1868 жылғы 4 тамызда Веймут қаласында жолаушылар пойызы нашар теміржол жағдайы мен машинистің қателігінен соқтығысқа ұшырады. Алты адам жарақаттанды.
On 4 August 1868, a passenger train collided with the buffer stops at Weymouth due to poor rail conditions and driver error. Six people were injured.
Қызметтер
Веймутттағы қызметтерді Оңтүстік-Батыс темір жолы және Ұлы Батыс темір жолы атқарады. Апта күндері мен сенбі күндері Оңтүстік-Батыс темір жолы сағатына екі пойыз қатынайды. Олардың бірі – Винчестерге, содан кейін Бейсингстоук, Клэпхэм Джанкшн және Лондон Уотерлуға тоқтайтын барлық аялдамаларда тоқтайтын пойыз. Екіншісі – тек негізгі станцияларда тоқтайтын, Винчестерге, содан кейін Уокингке және Лондон Уотерлуға дейін жүретін жылдамдығы орташа пойыз. Жексенбі күндері қызмет сағатына бір пойызға дейін азаяды. Апта күндері мен сенбі күндері Ұлы Батыс темір жолы күніне сегіз пойызды Бристоль Темпл Мидс қаласына, ал олардың бір бөлігі Глостер қаласына дейін қатынайды. Жексенбі күндері бұл көрсеткіш жыл мезгіліне байланысты күніне үштен бес пойызға дейін төмендейді.
Services at Weymouth are operated by South Western Railway and Great Western Railway. On weekdays and Saturdays, South Western Railway operates two trains per hour to One of these is a stopping service calling at most stops to Winchester, then Basingstoke, Clapham Junction and London Waterloo. The second is a semi fast service calling at principal stations only to Winchester, then Woking and London Waterloo. On Sundays, the service is reduced to hourly. On weekdays and Saturdays, Great Western Railway operates eight trains per day to Bristol Temple Meads, with a number of these continuing to Gloucester. On Sundays, this is reduced to between three and five trains per day depending on the time of year.
Уэймут-куэй
Веймут-Кей теміржол станциясы – қаладағы қолданыстан шығарылған соңғы станция. Оның жолаушылар станциясы тек Англия мен Франция арасындағы теміржол паромдарымен байланысқан пойыздарға ғана пайдаланылды, ал ол паромдар 1987 жылдан бері тоқтатылды. 2012 жылғы Олимпиадада Портленд аралында өтетін желкенді спорт жарыстарының көлік инфрақұрылымының бір бөлігі ретінде оны пайдалану ұсынылған, бірақ Веймут портына қала көшелерімен өтетін трамвай жолы арқылы кіруге болатындықтан, бұл қиындықтар тудырды. Бұрын бұл тармақ жүк және жолаушылар тасымалын жүзеге асырды, соңғы кезде отын тасымалдайтын пойыздар қатынайтын. Көшелердегі рельстер 2020 жылдың қазан-желтоқсан айларында алынып тасталды, тек бұрынғы рельс жолының орнын көрсету үшін қысқа бөлімдер қалдырылды.
Weymouth Quay railway station is a disused terminus in the town. Its passenger station was used solely for trains connecting with cross channel ferries, which have not run since 1987. Its use had been suggested as part of the transport infrastructure for the 2012 Olympic sailing events to take place on the Isle of Portland, though since it is accessed via the Weymouth Harbour Tramway, which ran along public streets, this posed difficulties. Previously, the branch saw both freight and passenger traffic, most recently fuel oil trains. The tracks through the streets were removed October December 2020, save for a couple of short sections to show the former track alignment.