Токионың Санъя ауданы: Тарихы мен қазіргі жағдайы

Кіріспе

Жапониядағы Санья (山谷) – Токионың Тайто және Аракава аудандарындағы аймақ, Намидабаши қиылысынан оңтүстікке қарай, Йошино дори маңында орналасқан. 1966 жылға дейін "Санья" деген атпен белгілі болған аудан, кейін қайта аталды және бірнеше шағын аудандарға бөлінді. Бұл өзінің ерекше мәдениетімен, көп тұрғындарға арналған, арзан жатақханаларымен, күндізгі жұмысшылар мен джоухатсулардың мекені ретінде танымал аймақ. Саньяның тарихы Эдо дәуіріне дейін жетеді. Бұрын төмен дәрежелі жұмысшылар – қасапшылар, тері өңдеушілер, былғары шеберлері және олар сияқты адамдар буддизм дінін ұстанатын билік тарапынан осы жағымсыз аймаққа қоныстандырылуға мәжбүр болды. Ол төменгі топтағы жұмысшылармен де, қолөнершілермен де байланысын сақтап келді. Соңғы жылдары аймақта жаңару процесі (gentrification) басталып кетті. Жақында кейбір жатақханалар шетелдік саяхатшыларға арзан баспана ұсыну үшін қайта жабдықталды.

Бір бөлмелі үйлер

Қарапайым жатақ үйлердің көпшілігі тек ұйықтауға орын ұсынады (тамақтандыру сияқты қызметтер көрсетілмейді). Ішкі жабдықталуы әртүрлі болуы мүмкін, тіпті сегіз адамдық жатақханалар да бар. Көптеген жатақ үйлердің алдына "Әр бөлмеде түсті теледидар", "Жылытылатын және кондиционерленген бөлмелер" сияқты тарту сөздері жазылған тақтайшалар ілінеді. Бұл формальды талап жатақ үйден жатақ үйге өзгеше болуы мүмкін, бірақ жаңа салынған жатақ үйлерді есептемегенде, осы екі сөз тіркесі дерлік әрқашан кездеседі. 2002 жылғы ФИФА Әлем Кубогынан бастап, шетелдік туристер Саньяда (негізінен Сенжуде) арзан жатақ үйлерді пайдалана бастады. Бағаның қолжетімділігі, жақсы қоғамдық тәртіп (маскүйдегі төбелес салдарынан жарақат алу, дүкеннен ұрлау және жылына шамамен бес кісі өлтіру дерегі), сондай-ақ жақын маңдағы Минами Сенжу метро стансасынан Хибия желісі арқылы Уэно, Акихабара, Гинза, Роппонги және басқа да көрікті жерлерге барудың ыңғайлылығы шетелдік клиенттердің санын арттырды. Сонымен қатар, шетелдіктермен байланыс артуы Саньяның бұрынғы беделін өзгертіп, "шетелдіктерге арзан қонақ үйлер қаласы" имиджін қалыптастыруда. 2008 жылдың 3 қазанында Осакадағы Минами ересектерге арналған бейне дүкенінде болған өрттен кейін Токио префектурасының губернаторы Ишихара Шинтаро Саньядағы жатақ үйлер мен өрттен зардап шеккендер туралы былай деді: "Саньяға барсаңыз, 200 немесе 300 иенге тұратын орындар жеткілікті, бірақ сәнді жерде, түніне 1500 иенге тұра отырып, "Бұл қорқынышты" деп айтасыз". Осы мәлімдемеге жауап ретінде Тайто ауданының басшысы наразылық білдірді, нәтижесінде Ишихара 2008 жылдың 10 қазанында сұхбат беру кезінде бұрынғы мәлімдемесін "Сандар шамалы қате болды" деп түзеді. 2008 жылдың мәліметтері бойынша, 200 немесе 300 иенге тұратын орындар жоқ.

Тарих

Бастапқыда бұл аймақ Никкоукайду тас жолындағы Эдо бағытындағы алғашқы қонақүй қаласы болды. Мейдзи дәуірінің алғашқы күндерінен бастап, үкімет жолға жақын қала сыртында арзан тұрғын үй ауданын құруды көздеді, рикша жұмысшылары үшін орын болуы керек еді. Соғысқа дейінгі күндері аймақта күндізгі жұмысшылар сияқты кедейлер тұрды. Соғыстан кейін соғыс құрбандарына уақытша баспана (шатырлы ауыл) дайындалды, бірақ олар қазіргі кездегі тұрақты қарапайым баспана мекемелеріне айналды. Көп ұзамай, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Жапонияда болған экономикалық өсім кезеңі келді, ал жұмысшыларға деген сұраныстың өсуіне төтеп беру үшін Жапонияның уақытша жұмысшылар үшін маңызды орны Санья құрылды. 1961 жылы Саньяда салынған 300 қарапайым жатақханада шамамен 20 000 жұмысшы тұрды. 1960 жылдары мыңдаған қатысушылары бар көптеген тәртіпсіздіктерге байланысты бұл аймақта Санья аудандық полиция бөлімі (бір кезде "Мамонт бөлімі" деп аталатын, қазір Нихон Цуцуми полиция бөлімі деп аталады) құрылды. Көтерілістің тікелей себептері көп, бірақ бір теория қылмыскерлер мен радикалды партиялық экстремистердің ықпалына сілтеме жасайды. 1969 жылы халық әншісі Окабаяши "Санья блюз" атты әнін шығарды, күндізгі жұмысшылардың қайғысын көрсетеді. Окабаяши Саньяда ұзақ болғандай бейне жасады, бірақ шын мәнінде ол бір апта ғана болды. 1984 және 1988 жылдары "Санья" деректі фильмін түсіріп жатқан екі адам қаза тапты, бұл фильмде күндізгі жұмысшылардың жанжалдары мен Якудзаның құпия амалдары көрсетілген. Қылмысқа күдіктілер "Кокусукайкай" Якудза Ассамблеясының мүшелері. 1996 жылы Токио мен Токионың 23 округтері үйсіз адамдарды қорғауға келісім жасасты. Әр округ өздерінің үйсіз тұрғындарына тұрғын үй таңдағанға дейін, оларды Саньяға сеніп тапсырды. Бұл шара уақытша қамқорлық еді, бірақ үйсіздердің кепілі кім болатыны сияқты мәселелер туды. Кейін округтер үйсіздері үшін жеткілікті пәтер таба алмады, сондықтан оларды Саньяға әкеп, жалғыз қалдырды. Ұзақ уақыт бойы көптеген адамдар белгісіз мекенжаймен қалды. Осыдан Саньяны "тасталып кеткендер ауданы" деп мазақтап жүр. Соңғы жылдары Саньяның басты тұрғындарының – күндізгі жұмысшылардың қартаюы және халық санының азаюы проблемаға айналды. Осыдан "күндізгі жұмысшылар қаласы" "әлеуметтік жәрдем қаласы" болып бара жатыр деп айтылады.

Originally, the area was the first inn town in the direction of Edo on the Nikkoukaidou Highway. From the early days of the Meiji Era, it was the government's intention to form the cheap housing district in the outskirts of the city near the highway in order to have a place for rickshaw workers who shuttled customers to and from the Yoshiwara Red Light District to live. By the pre war days, there was already a largely poor class, such as day laborers, residing in the area. After the war, temporary lodging (tent village) were prepared for the war victims, however these were changed into the permanent simple lodging establishments that are seen today. Before long, the period of rapid economic growth experienced in Japan after WWII arrived, and in order to cope with the upsurge in the demand for workers, Japan's more prominent location for temporary workers, Sanya, was developed. By 1961, the 300 simple lodging establishments had been built in Sanya were housing approximately 20,000 workers. During the 1960s, due to the many riots with participants numbering in the thousands, this area had to establish the Sanya District Police Station (once popularly called “Mammoth Station”, is now currently renamed to Nihon Tsutsumi Police Station). Many reasons have surfaced regarding the direct origin of the riots, but one theory points to abetment from criminals and radical party extremists. In 1969, the folk singer, Okabayashi, debuted, “Sanya Blues,” a song about the grief of day laborers. It is said that Okabayashi manufactured the image of his lengthy stint in Sanya, when in fact his stay was to the extent of one week. In the year 1984 and 1988, the successive assassinations occurred of two people producing the documentary “Sanya – Attack to Attack,” a film which paints the conflicts of the day laborers with the secret maneuvering of the Yakuza. The murder suspects are members of the “Kokusuikai” Yakusa Assembly. In 1996, Tokyo and the 23 Wards of Tokyo mutually agreed to carry out a deed that gave protection to homeless people. Until each ward decided on a residence for their homeless population, they entrusted their homeless residents to Sanya. The measure was to temporarily give custody, but problems such as who was the guarantor of the homeless existed. After that once more the wards could not find that many apartments to take over for their homeless, so more homeless were taken to Sanya, and just like that, left alone. Over a long period of time, many people became left with an uncertain address. From this sort of action, Sanya is ridiculed as the “district of abandoned people”
In recent years, the aging of Sanya's principal residents, the day laborers, and the decreasing population have become problems. From this fact, it is said that “The town of day laborers” is in the process of becoming “The town of welfare.”

Тұрғындардың осындай өзгеруіне байланысты, күндізгі жұмысшылар үшін дәстүрлі болған қарапайым жатақханалар, керісінше, көптеген елдерден Жапонияға саяхатқа келетін шетелдіктердің есебінен арзан қонақ үйлер ретінде қолданылады. Жатақханалардың ішінде ағылшын тілінде ақпарат жазылып, шетелдік клиенттерге сауда жасайтын үй иелерінің қозғалысы байқалады. Сонымен қатар, қарапайым қонақ үйлер бірінен соң бірі салынуда. Сонымен қатар, соңғы жылдары жапондықтар мен жапондық емес адамдар қалаға саяхаттағанда немесе іс-шараларға қатысқанда осы қарапайым жатақханаларды пайдаланады.

"Санья" Токио маңында жазылған

1960-шы жылдары Токиодағы Санья және басқа да бірнеше жерлердің атауын өзгерту туралы үкімет шешімінен кейін Санья атауы ұмытылып бара жатыр. Ескі карталарда қолданылмайтын болса да, Токиода "Санья" деген жазуды көруге болатын сирек орындардың бірі: Чуон ауданындағы Нихонбаши қаласының қазіргі орнындағы "Санья өзенінің жағалауы". Сонымен қатар, "Санья каналы" бар, оны "Санья қайығы" – кеме агенттігі арқылы Йошивара қызыл шам ауданына бару кезінде көруге болады. Шибуя ауданындағы қазіргі Йойоги ауданында "Санья бастауыш мектебі" орналасқан.