Оскар Мария Граф: Бавариялық және американдық жазушының өмірі мен шығармалары

Кіріспе

Бавариялық / американдық көркем емес жазушы Оскар Мария Граф (22 шілде 1894 - 28 маусым 1967) – Бавариядағы өмір туралы көптеген, көбінесе автобиографиялық, әңгімелер жазған неміс-американдық жазушы. Бастапқыда Граф өзінің нағыз атымен – Оскар Графпен жазған. 1918 жылдан кейін газеттерде жарияланған жұмыстарын Оскар Граф Берг деген псевдониммен қол қойған, ал тек қана "оқуға лайық" деп есептеген туындыларына ғана Оскар Мария Граф есімін пайдаланған.

Өмір

Граф Бавария Корольдігінің Берг қаласында дүниеге келді. Ол нан пісіруші Макс Граф пен оның әйелі Терезаның (құрмет аты – Heimrath) тоғызыншы баласы болды. 1900 жылдан бастап Берг муниципалитетіне қарасты Ауфкирхендегі мемлекеттік мектепке барды. 1906 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін, ол нан пісіру кәсібін үйреніп, әкесінің нан пісіретін дүкенін басқарған ағасы Макс үшін жұмыс істеді. 1911 жылы өлеңмен өмір сүруді армандап, өзіне жамандық жасаған, тіпті отбасы мүшелеріне зорлық көрсеткен ағасынан қашу үшін Мюнхенге қашты. Ол богемалық айналымдарға қосылып, поштаны сұрыптау және лифт операторы сияқты уақытылы жұмыстар істеді. 1912 және 1913 жылдары Тичино және Солтүстік Италияға саяхат жасады. 1914 жылдың 1 желтоқсанында Императорлық Германия армиясына әскерге шақырылды. Бір жыл өткен соң, ол өзінің алғашқы әңгімесін Die Freie Straße ["Азат көше"] журналында жариялады. 1916 жылы Граф жоғары дәрежелі офицердің бұйрығын орындамағандығы үшін әскери сотқа берілуге жақын болды. Алайда, он күндік аштықтан кейін, психиатриялық ауруханаға жіберілді және кейіннен әскерден босатылды. 1917 жылдың 26 мамырында Граф Каролин Бретингке үйленді. Бір жылдан кейін, олардың Аннемари (1918 жылдың 13 маусымында туған, Annamirl лақап атымен таныс) деген қызы дүниеге келді. Сол жылдың басында Граф оқ-дәрі өндірушілердің ереуіліне қатысқандығы үшін тұтқындалды. Осы уақытта ол болашақта екінші әйелі болатын Мирджам Сакспен танысты, ол Манфред Джорджтың қарындасы және Нелли Сакстың туысы еді. 1919 жылы Граф Мюнхендегі революциялық қозғалыстарға қатысқандығы үшін қайтадан тұтқындалды. 1920 жылы ол жұмысшы классының театры Die neue Bühne ("Жаңа сахна") драматургы ретінде жұмыс істеді, 1927 жылы шыққан "Wir sind Gefangene" ("Біз – тұтқындар") атты естеліктерімен әдеби даңққа ие болды, бұл оған еркін жазушы ретінде өмір сүруге мүмкіндік берді. Кітап ағылшын тіліне қайта аударылып, 2020 жылы "We Are Prisoners" ("Біз тұтқындармыз") деген атпен қайта басылды. 1933 жылдың 17 ақпанында ол Венаға лекция оқу үшін сапарлады, бұл Германиядан ерікті түрде жер аударылуының бастауы болды. Графтың кітаптары нацистердің кітап өртеуіне ілікпеді, керісінше, олардың көпшілігі нацистердің ұсынылатын оқу материалы ретінде бекітілді. Осыған жауап ретінде Граф Венаның Arbeiterzeitung газетінде "Verbrennt mich!" ["Мені өртеп жіберіңіз!"] атты үндеу жариялады, ол кейіннен кеңінен танымал болды.

Graf was born in Berg in the Kingdom of Bavaria, situated in the picturesque landscape around Lake Starnberg near Munich. He was the ninth child of baker Max Graf and his wife Therese (née Heimrath), a farmer's daughter. From 1900 onwards he went to the state school in Aufkirchen, in the municipality of Berg. After his father died in 1906, he learned the baker's trade and worked for his brother Max, who had taken over their father's bakery. In 1911, hoping to earn a living as a poet, he fled to Munich to escape his brother who treated him badly, sometimes resorting to violence towards his family members. He joined bohemian circles and took odd jobs like mail sorting and operating an elevator. In 1912 and 1913, he traveled to Ticino and northern Italy. On December 1, 1914, he was drafted into Imperial German Army service. A year later, he published his first story, in the magazine Die Freie Straße ["Free street"]. In 1916, Graf was nearly court martialed for refusing a command given by a superior officer. However, after a ten day hunger strike, he was sent to a psychiatric hospital and was later discharged from the military. On May 26, 1917, Graf married Karoline Bretting. A year later, their daughter Annemarie (June 13, 1918 – 2008), nicknamed Annamirl, was born. Earlier that year, Graf had gotten arrested for participating in a munitions workers' strike. Around the same time, he also met the woman who would later become his second wife, Mirjam Sachs, the sister of Manfred George and a cousin of Nelly Sachs. In 1919, Graf was arrested again for participating in revolutionary movements in Munich. In 1920, he was active as a dramaturg at the working class theater Die neue Bühne ("The new stage"), until he achieved literary fame in 1927 with his memoir Wir sind Gefangene (Prisoners All), which allowed him to make a living as a freelance writer. The book was retranslated into English, and republished with the title We Are Prisoners in 2020. On February 17, 1933, he traveled to Vienna to give a lecture, a trip that marked the beginning of his voluntary exile from Germany. Graf's books were not included in the Nazi book burning; at the time, most of them were actually approved by the Nazis as recommended reading. In response, Graf published an appeal that subsequently became famous, Verbrennt mich! ["Burn me!"] in Vienna's Arbeiterzeitung.