Кіріспе

Пуния - Литваның Алют ауданындағы тарихи ауыл. Немунас өзенінің оң жағалауында орналасқан бұл қалада 800-ге жуық адам тұрады. Ол Литва Ұлы Княздігінің маңызды ертедегі қаласы болды.

Литва Ұлы Герцогтығы

Қала алғаш рет 1382 жылы аталып өткен. Бірінші шіркеуді 1425 жылы Ұлы Витаутас салған болуы мүмкін. Географиялық орналасуының жақсы болуы (Немунас, Тракайға тікелей жол) Пунияны жергілікті орталыққа айналдырды.

XVI ғасыр

1503 жылы қала Магдебург құқығына ие болды және қала мәртебесіне көтерілді.

17 ғасыр

Қала 17 ғасырда өзінің даңқын артты және қыш құмырасы мен темір өнерімен танымал болды. Үшінші шіркеу 1688 жылы салынған.

18 ғасыр

18 ғасырдың басында Пуния шведтер тарапынан Ұлы Солтүстік соғыстан үлкен залал шекті және ғасырдың соңына дейін қалпына келмеді. 1785 жылы қала әкімдігі ғимараты салынды.

19 ғасыр

XIX ғасырдың ортасында қалада яһудилер қоныстанды, сауда-саттықты дамытып, қалаға екі үлкен өрттен кейін қалпына келуіне көмектесті. Екінші өрттен кейін ескі ағаш шіркеудің орнына кірпіштен салынған жаңа шіркеу салынды. 1866 жылы тұрғындардың саны 1833 жылдан бері екі есеге жуық артып, 1000-ға жетті.

20 ғасыр

Пуния тағы бір үлкен өрттен, дүниежүзілік соғыстардан, кеңестердің қуғын-сүргінінен зардап шекті және 1939 жылы онда 200-ге жуық тұрғындар қалды. 1960 жылдары жергілікті колхоздың әкімшілік орталығы болғаннан кейін ғана ол біраз қалпына келді.

Маргирис төбесі

Пуния Маргирис төбесінің (биіктігі 30 метр), Литвадағы ең үлкен төбе бекіністерінің бірі, Немунас өзенінің бұрышында мақтанады. Бұл 1336 жылы Тевтон рыцарлары жойған аңызға айналған Пиленейдің орналасқан жері деп есептеледі. Қас қалмақтың ерлікпен қорғалуын Владыслав Сирокомла өзінің "Маржиер" поэтикалық романында сипаттаған. 16 ғасырда қамал қайта салынған, бірақ көп ұзамай қайтадан қираған.