Жорж Тиерри д’Аржанлье: Әскери теңізші, дін қызметкері және Францияның еркіндік күштерінің қайраткері
Georges Thierry d'Argenlieu
Жорж Тиерри д’Аржанлье: француз теңізшісі, диплмат, Кармелит монахы. Екінші дүниежүзілік соғыстағы Француз еркін күштерінің қайраткері, Либерация орденінің канцлері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жорж Тьерри д'Аргенлие, дін бойынша Троицаның әкесі Луи, ОКД (7 тамыз 1889 – 7 қыркүйек 1964), аяқсыз кармелиттер орденінің монахы және діни қызметкері, сонымен қатар дипломат және француз әскери-теңіз күштері офицері және адмиралы болды; ол Францияның еркін теңіз күштерінің (Forces navales françaises libres) маңызды тұлғаларының біріне айналды. Ол "Бостандық орденінің" (Ordre de la Libération) канцлері болды.
Georges Thierry d'Argenlieu, in religion Father Louis of the Trinity, OCD (7 August 1889 – 7 September 1964), was a Discalced Carmelite friar and priest, who was also a diplomat and French Navy officer and admiral; he became one of the major personalities of the Forces navales françaises libres. He was the chancellor of the Ordre de la Libération.
Ерте мансап
Ол 1889 жылдың 7 тамызында Брест қаласында әскери-теңіз офицерлерінің отбасында дүниеге келді. 17 жасында École navale (Теңіз академиясына) оқуға түсті. Д’Аргенлие «Ду Чайла» кемесінде мічман болып қызмет етті, 1912 жылы Мароккодағы науқанға қатысып, Фес шартына қол жеткізді. Науқан барысында ол Құрмет легионымен марапатталды және Хьюберт Ляутимен достық қарым-қатынас орнатты, бұл Д’Аргенлие кейіннен өміріндегі қуанышты естеліктердің бірі деп еске алды.
He was born in Brest on 7 August 1889, in a family of Navy officers. He joined the École navale (Naval Academy) at 17. D'Argenlieu served on the Du Chayla as a midshipman, taking part in the campaign in Morocco, which led to the Treaty of Fez, in 1912. During the campaign, he was awarded the Legion of Honour, and befriended Hubert Lyautey, something that d'Argenlieu later recalled as one of the happy memories in his life.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Д’Аргенлие Жерорта теңізінде қызмет етті. 1915 жылы Мальтада демалыста болғанда, ол Жалаңаяқ Кармелиттердің Секуляры Орденіне қабылданды. 1917 жылы ол кеме лейтенанты шеніне көтерілді. Келесі жылы «Туртерель» атты патрульдік қайықтың командирі ретінде, ол әскер тасымалын құтқару операциясында көзге түсті.
During the First World War, d'Argenlieu served in the Mediterranean; in 1915, while on leave in Malta, he became a member of the Secular Order of Discalced Carmelites. He was promoted to lieutenant de vaisseau in 1917. The next year, as commanding officer of a patrol boat, the Tourterelle, he distinguished himself in the rescue of a troop transport.
Діни мансап
Соғыс аяқталғаннан кейін д'Аргенлие Римдегі Понтификалдық Анжеликум колледжінде, болашақ Санкт-Томас Аквинскийдің Понтификалдық университетінде теологиялық білім алды, оны 1920 жылы аяқтады. Сол жылы ол Авон, Сена және Марнадағы Жалаңаяқ Кармелиттер орденінің жаңадан кірушілер үйіне қабылданды. Оған діни киім және Луи де ла Трите (Троицалық Луи) діни есімі берілді, ал ол 1921 жылдың 15 қыркүйегінде алғашқы уәдесін берді. Әке Луи содан кейін Лильдегі католик университетінде төрт жыл бойы теологияны оқыды. Ол ондағы оқуын аяқтап, 1925 жылы дін қызметкеріне тоғыстырылды. Жалаңаяқ Кармелиттер ордені 1932 жылы Париж провинциясын қайта құрды, ал 1935 жылы Әке Луи провинциалдық приор болып сайланды.
Upon the conclusion of the war, d'Argenlieu undertook theological studies at the Pontifical Angelicum College, the future Pontifical University of St. Thomas Aquinas, Angelicum in Rome, which he completed in 1920. That year, he entered the novitiate of the Discalced Carmelite friars in Avon, Seine et Marne. He was given the religious habit and the religious name Louis de la Trinité (Louis of the Trinity) and he made his first vows on 15 September 1921. Fr. Louis then studied theology for four years at the Catholic University of Lille. He finished his studies there and was ordained a priest there in 1925. The Discalced Carmelite friars re established the province of Paris in 1932, and Fr. Louis was elected Prior Provincial in 1935.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1939 жылдың қыркүйегінде д'Аргенлие Әскери-теңіз флотының резервтегі офицері ретінде жұмылдырылды, 1940 жылы капитан-лейтенант дәрежесіне көтерілді. Франция шайқасы кезінде Д'Аргенлие Шербургтағы қару-жарақ қоймасын қорғап тұрғанда тұтқындалды. Үш күннен кейін ол Германияға бағытталған тұтқын пойызынан қашып, 30 маусымда Шарль де Голльге қосылды. Д'Аргенлие Бос Франция күштеріне дін қызметкері ретінде қосылуға ниеттенді, бірақ Бос Франция Әскери-теңіз күштерінде офицерлердің саны шектеулі болғандықтан, діни жоғары лауазым иелерінің арнайы рұқсатымен, әскери теңіз офицерінің міндеттерін атқарды. Шілде айында ол штаб бастығы болып тағайындалды. Ол Дакардың Виши Франция губернаторын де Голльге қосылуға көндіруге тырысты және 23 қыркүйекте Дакар шайқасы кезінде кішкентай, қарусыз қайығында атылған кезде ауыр жарақат алды. Қараша айында Габондағы операциялар сәтті аяқталды. Д'Аргенлие жаңадан құрылған Бостандық орденінің капитаны де вассо және канцлері болды. 1941 жылы ол контр-адмирал дәрежесіне көтерілді және Бос Францияға адал француз колонияларын басқару үшін бірнеше миссия орындады. 1943 жылы ол Ұлыбританиядағы теңіз күштерінің қолбасшысы болып тағайындалды. 1944 жылдың 14 маусымында ол де Голльді француз эсминеці "La Combattante" арқылы Францияға жеткізіп, 25 тамызда онымен бірге Парижге кірді.
In September 1939, d'Argenlieu was mobilised as a reserve Navy officer, rising to the rank of capitaine de corvette in 1940. During the Battle of France, d'Argenlieu was captured as he was defending the arsenal of Cherbourg. After three days, he escaped from the prisoner train to Germany and joined Charles de Gaulle on 30 June. D'Argenlieu joined the Free French Forces, intending to serve as chaplain, but eventually took on the duties of a fighting naval officer, with a special authorisation of his religious superiors because of the small number of Navy officers in the Free French Naval Forces. He was made chief of staff in July. He attempted to convince the Vichy French governor of Dakar to join De Gaulle and was severely wounded when he was fired upon in his small and unarmed craft on 23 September, during the Battle of Dakar. In November, he directed successful operations in Gabon. D'Argenlieu was made a capitaine de vaisseau, and chancellor of the newly created Ordre de la Libération. In 1941, he rose to counter admiral; he undertook several missions to administer French colonies loyal to Free France. In 1943, he was made commanding officer for the naval forces in Great Britain On 14 June 1944, he ferried de Gaulle to France aboard the destroyer French destroyer La Combattante, and entered Paris with him on 25 August.
Бірінші Индокитай соғысы
Жапония жеңілгеннен кейін д'Аргенлие 1945 жылдың 31 қазанында Француз Индокитайына келді. Француздық Қиыр Шығыс экспедициялық корпусының жоғары комиссары ретінде оның міндеті француз отаршылдық әкімшілігін қайта орнату болды. 1946 жылы ол вице-адмирал дәрежесіне, ал жақын арада адмирал дәрежесіне көтерілді. Индокитайдағы жоғары комиссар ретінде ол 6 наурыздағы Хо-Сентени келісімін бұза отырып, Кочинкинаның қуыршақ автономиялық республикасын құрды, ал Вьетминь жетекшілері Францияда келіссөздер жүргізіп жатқанда, Бірінші Индокитай соғысын іс жүзінде бастады. Соғысты бастау үшін ол 1946 жылдың 23 қарашасында Хайфондағы француз күштеріне «Хайфонды толық бақылауыңызға алу үшін барлық мүмкіндіктеріңізді пайдаланыңыз» деп бұйрық берді, нәтижесінде Хайфон трагедиясы орын алып, оның салдарынан шамамен 6000 вьетнамдық азамат қаза тапты. Соғыс барысында оның әрекеттері көбірек дау тудырды және 1947 жылдың наурыз айында оның орнына Эмиль Болларт тағайындалды. Францияға оралғаннан кейін ол Әскери-теңіз күштерінің бас инспекторы болып тағайындалды, содан кейін монастырьға зейнетке шықты.
After the defeat of Japan, d'Argenlieu arrived in French Indochina on 31 October 1945. As High Commissioner of the French Far East Expeditionary Corps, his task was to restore the French colonial administration. In 1946, he was promoted to vice amiral d'escadre, and soon later to admiral. As High Commissioner in Indochina, he installed a puppet Autonomous Republic of Cochinchina in violation of the March 6 Ho–Sainteny agreement whilst the Viet Minh leadership was in negotiations in France, effectively beginning the First Indochina War. Starting the war, he ordered the French forces in Haiphong on November 23, 1946, to "Use all the means at your disposal to make yourself complete master of Haiphong", resulting in the Haiphong Massacre, in which about 6,000 Vietnamese civilians were killed. During the war, his actions grew more and more controversial, and in March 1947, he was replaced by Émile Bollaert. Back in France, he was made inspector general of the Naval Forces before retiring to a monastery.
Кейінгі өмірі
1958 жылы ауруға шалдыққан Аргенлие Азаттық Орденінің канцлері лауазымынан қанағаттану себептерімен кетіп, тағы да монастырлық өмірге көшті. 1964 жылдың 7 қыркүйегінде Брест қаласында қайтыс болып, Авречиде жерленді.
In 1958, sick, d'Argenlieu resigned his position of chancellor of the Ordre de la Libération and withdrew to monastery life again. He died on 7 September 1964 in Brest and was buried in Avrechy.