Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық сотталған қылмыскерлер
American convicted killers
Эми С. Гроссберг (1978 жылы туған) – 1996 жылғы қарашада Ньюарк, Делавэрдегі «Комфорт Инн» қонақүйінде бала табақ американдық әйел. Оған сол кездегі жігіті Брайан С. Петерсон (1978 жылы туған) ғана көмектесті, кейін ол нәрестені қоқыс жәшігіне тастап жіберді. 1998 жылғы наурыз айында Петерсон кінәсін мойындады және екі жылға бас бостандығынан айырылды; 1998 жылғы 22 сәуірде Гроссберг айыпты мойындады және 1998 жылғы 9 шілдеде екі жарым жылға бас бостандығынан айырылды.
Amy S. Grossberg (born 1978) is an American woman who delivered a baby at a Comfort Inn in Newark, Delaware, in November 1996, assisted only by her then boyfriend Brian C. Peterson (born 1978), who later threw the baby into a dumpster. In March 1998, Peterson pled guilty to manslaughter and was given the mandatory minimum sentence of two years in prison; on April 22, 1998, Grossberg agreed to a plea bargain, and was sentenced to two and a half years in prison on July 9, 1998.
Жүктілік және босану
Гроссберг пен Петерсон Нью-Джерси штатының бай Уайкофф қалашығындағы Рамапо орта мектебінде танысқан. Гросберг жүктілігін ата-анасынан жасырып, әсіресе анасынан қорғауға тырысты, сондықтан ол кең киім киіп, тоғыз ай бойы ата-анасынан жалтарып өтті. Қыркүйек айында ол Делавэр университетіне бірінші курсқа түсті, ал Петерсон Пенсильвания штатының Геттисбург қаласындағы колледжге оқуға қабылданды. 1996 жылдың қараша айында Гроссбергтың суы кетті. Петерсон колледжінен үш сағаттық жердегі оның орнына көлікпен келіп, оларды Ньюарк қаласындағы (Делавэр штаты) Comfort Inn қонақ үйіне орналастырды. Гросберг 12 қарашада есімсіз баланы дүниеге әкелді. Кейінгі оқиғалар туралы әртүрлі мәліметтер болғандықтан, бұл оқиға жұптан басқа ешкімге белгісіз, бірақ Петерсон мен Гроссберг баланың өлі туылғанына сенгендерін, оны қоқыс қапқа орап, қоқыс жәшігіне тастағанын айтады.
Grossberg and Peterson dated while at Ramapo High School, growing up in the affluent suburb of Wyckoff, New Jersey. Grossberg successfully hid the pregnancy from her parents, wanting mostly to shield it from her mother, wearing baggy clothes and avoiding her parents for the course of the nine months. In September, she enrolled as a freshman at the University of Delaware, while Peterson enrolled at college in Gettysburg, Pennsylvania. In November 1996, Grossberg's water broke. Peterson drove three hours from his college to hers and checked them into the Comfort Inn in Newark, Delaware. Grossberg delivered the unnamed child on November 12. Conflicting stories have made the subsequent events a mystery to anyone except the couple, but Peterson and Grossberg claim they believed the infant to be stillborn, wrapped him in a garbage bag, and disposed of him in a dumpster.
Тергеу
Қанды жаймаларды тазалаушы әйел тауып алып, дереу полицияға хабарлаған. Мектепке оралғаннан кейін, Гросберг плацентаны шығара алмағанынан қатты ұстамалар ала бастады. Оны ауруханаға алып барғанда, дәрігерлер оның жаңа ғана босанғанын анық байқады. Көп ұзамай полиция қызметкерлері мен аурухана қызметкерлері екі оқиғаны біріктірді. Полиция иттері оны қоқыс контейнерінен тапты. Ерлі-зайыптылардың баланың өлі туылғаны туралы алғашқы мәлімдемесі тез арада жоққа шығарылды. Денсаулық сақтау министрлігі жасаған сараптама көрсетті, нәресте тірі дүниеге келгенін, ал өлімінің себебі – бас сүйектерінің бірнеше рет сынуы және "Шейкен беби синдромы". Жарақаттардың себебі нақты анықталмады. Аудандық прокурор ерлі-зайыптыларды бірінші дәрежелі кісі өлтіргені үшін айыптайтынын және оларға өлім жазасын тағайындауға ниеттенгенін мәлімдеді. Әу баста бір-біріне сүйіспеншілікпен қараған Питерсон мен Гросберг бір-біріне қарсы шығып, енді әрқайсысы екіншісін кінәлады. 1996 жылдың желтоқсан айында олар кісі өлтіргені үшін айыпталды. Питерсон Гросбергтің "оны құтыл! " дегенін айтты; ал Гросберг Питерсонның баланы контейнерге жалғыз тастағанын мәлімдеді. 1998 жылдың наурыз айында Питерсон Гросбергке қарсы сотта куәлік беруі шартымен, адам өлтіргеніне кінәлі екенін мойындады. Бұрынғы мәлімдемесінен өзге, ол Эмиді ауруханаға апаруға тырысқанын, бірақ оның қарсылық танытқанын айтты. Гросберг Питерсоннің мәлімдемесін егжей-тегжейлі тыңдағаннан кейін, 1998 жылдың 22 сәуірінде сотпен келісімге келді. Ол нәрестенің өліміне өзінің қатысы бар екенін мойындап, Питерсон екеуінің баланы өлтіруді жоспарламағанын мәлімдеді. Екі айыпталушының адвокаттары сотқа бару кезінде нәрестенің басының суреттері көрсетіліп, одан да қатаң жаза тағайындалуы мүмкін деген алаңдаушылық білдірді. (Сот телеарнасында мұндай суреттерді теледидардан көрсетуге рұқсат етілмейді деп хабарланды.) Питерсон екі жылға сотталса, Гросберг жауапкершілігі артық деп танылып, екі жарым жылға сотталды. Питерсон 2000 жылдың қаңтар айында 20 ай өтегеннен кейін түрмеден босатылды. Оның жазасы жақсы мінез-құлқы мен сотталғанға дейін өткен уақыты есебінен қысқартылды. Гросберг 22 ай өтегеннен кейін 2000 жылдың мамырында түрмеден босатылды.
The bloody sheets were discovered by a cleaning woman, who immediately contacted police. After returning to school, Grossberg began to have severe seizures as a result of not having expelled the placenta. She was taken to a hospital, and it was clear to the doctors that she had just given birth. Not long after, police officials and the hospital put the two incidents together. K 9 Police dogs found the body in the dumpster. The couple's initial claim that the child was stillborn was quickly rejected. An autopsy indicated that the infant was delivered alive and that the cause of death was several head fractures and Shaken Baby Syndrome. The cause of the injuries was inconclusive. The D. A. announced that he would charge the couple with first degree murder and pursue the death penalty against them. Peterson and Grossberg, who at first seemed to remain a loving couple, turned on each other and each began blaming the other. In December 1996 they were indicted for the murder. Peterson stated emphatically that Grossberg told him to "get rid of it! "; Grossberg claimed that Peterson acted alone in putting the boy into the dumpster. In March 1998, Peterson pled guilty to manslaughter in exchange for his testimony against Grossberg at her trial. In addition to his initial claims, he stated that he tried to get Amy to a hospital, but she refused. When Grossberg heard Peterson's statement in detail, she agreed to a plea bargain, on April 22, 1998. She admitted to unintentionally causing the death of the infant and said that she and Peterson never planned to kill the baby. A concern of attorneys for both defendants regarding going to trial was that the pictures of the baby's head would be displayed in court and lead to more severe penalties. (It was noted on Court TV that such pictures could not be shown on television.) While Peterson was sentenced to two years, Grossberg was held to be more responsible and was sentenced to two and a half years. Peterson was released from prison in January 2000 after serving 20 months. His incarceration was reduced for good conduct and for the time he served before his sentencing. Grossberg was released from prison in May 2000, after serving 22 months.
Салдары
Питерсон Уикоффтан анасы мен әкесімен Флорида штатындағы Юпитер қаласына көшіп келді, онда ол отбасының видео компаниясында жұмыс істейді. Кейін ол колледж студенті Хайме Чабораға үйленді. Суретші Гросберг 2004 жылғы ақпанда Just Because Invitations деп аталатын жеке компаниясын құрды. Кітап туралы Kirkus Reviews оны "шынайы қылмыстың қызықты беттері" деп сипаттады, ал Booklist: "Жасөспірімдер екі дарынды колледж студенті жасаған қорқынышты қылмысты зерттеуге қызығушылық танытады" деді. Питерсон мен Гроссбергтің оқиғасын жазушы Т. Корагессан Бойль "Өмірімнің махаббаты" атты әңгімесінде көркемдеп суреттеді, ол оның әңгімелер жинағында, After The Plague шықты. Бұл оқиға туралы БАҚ-тан білгеннен кейін Бойль, бір жұптың мұндай әрекетке қалай баруға болатынына қызығушылық танытып, кейіпкерлердің есімдері мен нәрестең жынысы сияқты кейбір бөлшектерді өзгертіп, оқиғаның көркемделіп суреттелген нұсқасы арқылы олардың көзқарастарын зерттеді. Law & Order телесериалының 8-ші маусымындағы "Жалғандық" (1997) эпизоды осы оқиғаға арналды. Бұл эпизодта екі жасөспірім кінәсіз деп танылды. Бұл Law & Order эпизоды Law & Order: UK телесериалының "Жаман романс" (2014) эпизодына әсер етті. The Practice және Homicide: Life on the Street телесериалдары да осы оқиғаға негізделген эпизодтар түсірді. Гросберг-Петерсон ісі Стенли Кубриктің Eyes Wide Shut фильмінде жанама түрде айтылады: сот процесі туралы мақала, Том Круздың кейіпкері оқыған модельдің өлімі туралы сюжетті дамытатын, ойдан шығарылған New York Post басылымында жарияланған.
Peterson relocated from Wyckoff with his mother and step father to Jupiter, Florida, where he works for his family's video company. He then married college student Jaime Chabora. An artist, Grossberg started her own company, called Just Because Invitations, in February 2004. Of the book, Kirkus Reviews called it a "true crime page turner" and Booklist said, "Teens will be drawn to this examination of a horrific crime committed by two bright college students." Peterson and Grossberg's story was fictionalized by writer T. Coraghessan Boyle in a story, "The Love of My Life", which appeared in his collection of short stories, After The Plague. After learning of the story in the media, Boyle became curious as to how a couple could commit such an act, and explored their points of view through a fictionalized account of the case, changing certain details such as the characters' names and the gender of the infant. Law & Order devoted a story to this case in the Season 8 episode Denial (1997). In this episode, the two teens are acquitted. This Law & Order episode inspired a Law & Order: UK episode, Bad Romance (2014). The Practice and Homicide: Life on the Street also did episodes based on this case. The Grossberg Peterson case is obliquely referenced in Stanley Kubrick's Eyes Wide Shut: an article about the trial is visible in a fictitious New York Post edition, adjacent to the plot advancing story about the death of a model perused by Tom Cruise's character.