Канадалық көлікші және қайырымдылық ісінің қайраткері Эдуард Битти
Edward Wentworth Beatty
Эдвард Битти – канадалық көлікші, филантроп. Canadian Pacific Railway президенті, Royal York қонақүйі мен RMS Empress of Britain құрылысын бастады. Әлеуметтік жәрдем көрсеткен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық көлік саласының басшысы және меценаты
Canadian transportation executive and philanthropist
Сэр Эдвард Уентворт Битти (16 қазан 1877 – 23 наурыз 1943) – Канадалық Тынық мұхиты темір жолының канадалық туған алғашқы президенті (1918–1943). Ол "Royal York Hotel" және "RMS Empress of Britain" құрылысына жауапты болды, содан кейін Canadian Pacific Air Lines компаниясын құруға көмектесті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде денсаулығы нашарлағандықтан зейнетке шығуға дейін Канаданың теңіз және теміржол көлігін үйлестірді. Ол Квинс университетінің (1919–1923) және Макгилл университетінің (1920–1943) канцлері болды. Өмірі бойы қайырымдылықпен айналысқан ол қайтыс болғанда мүлкінің жартысын қайырымдылыққа сыйлады. Монреальдің "Алтын шаршы миль" ауданындағы үйін Макгилл университетіне қалдырды, ол 70 жыл бойы Беатти Холл деп аталды, содан кейін 2016 жылы сатылды.
Sir Edward Wentworth Beatty (October 16, 1877 – March 23, 1943) was the first Canadian born president of the Canadian Pacific Railway (1918–1943). He was responsible for building the Royal York Hotel and RMS Empress of Britain, and later helped establish Canadian Pacific Air Lines. During World War II, he co ordinated Canadian shipping and rail transport before ill health forced him to retire. He was Chancellor of Queen's University (1919–1923) and chancellor of McGill University (1920–1943). A lifelong philanthropist, on his death he left half of his estate to charity. He left his home in Montreal's Golden Square Mile to McGill, and it was known as Beatty Hall for 70 years until its sale in 2016.
Ерте өмір
Онтарионың Торольд қаласында Генри Биттидің (1834–1913) және Харриет Минерва Пауэллдің (1844–1916) ұлы болып дүниеге келді. Битти әулетінің атасы 1835 жылы ағасымен (білімі бар жер өлшеуші) Ирландиядан Торольдқа көшіп келді, олар диірмен, былғары өңдеу және арақ ішу зауыттарын салған жерді сатып алды. 1863 жылға қарай Битттер Парри-Саунд мүлігін сатып алып, Торольдтағы өздерінің кәсіпорындарына қажетті ағаш қорларын толықтырды. Екі мүлігі арасында ағаш тасымалдау үшін олар 1865 жылы Генри Битти басқаруға алған «Georgian Bay Transit Company» компаниясын құрды және оны кейіннен Ұлы көлдерде жұмыс істеу үшін кеңейтілген «Битти» бу кемелері желісіне айналдырды. Генри Битти «ерекше басқару қабілеті мен болашақты көре білуі бар адам» деп сипатталды, ал оның ұлы Эдвард осы қасиеттерді толыққанды мұра етті. Эдвард Битти Жоғарғы Канада колледжінде және Торонто университетінде білім алып, 1898 жылы Осгуд Холл заң мектебінен заңгер дипломын алды. Одан кейінгі үш жыл бойы Торонтодағы Маккарти, Ослер, Хоскин және Крилман заң фирмасында тәжірибе жинады.
Born at Thorold, Ontario, he was the son of Henry Beatty (1834–1913) and Harriet Minerva Powell (1844–1916). Beatty's grandfather emigrated to Thorold from Ireland with his brother (a trained Land surveyor) in 1835, purchasing land on which they built a Grist mill, leather tannery and sawmill. By 1863, the Beattys had purchased the Parry Sound estate to add to the timber supplies needed for their enterprises at Thorold. In order to ship the timber between their two properties they established the Georgian Bay Transit Company, which Henry Beatty took control of in 1865, and transformed it into the Beatty Line of Steamships which later expanded to operate on the Great Lakes. Henry Beatty was described as "a man of unusual executive ability and vision", qualities that his son, Edward, inherited in no small dose. Edward Beatty was educated at Upper Canada College and the University of Toronto, earning his law degree from the Osgoode Hall Law School in 1898. For the next three years he articled with the Toronto law firm of McCarthy, Osler, Hoskin & Creelman.
Канадалық Тынық мұхит темір жолы, Бу кемелері және әуе желілері
Биттидің әкесінің бу кемелері желісін Канадалық Тынық мұхиты темір жолы Ұлы көлдер арқылы тасымалдау мақсатымен сатып алды, ал оның кемелері CPR-дің Атлантикалық бу кемелері желісінің ядросына айналды, яғни Канадалық Тынық мұхитының кемелеріне. Генри Битти 1892 жылы зейнетке шыққаннан кейін CPR-дің теңіз кеңесшісі қызметін атқара берді, осы байланыс арқылы Эдвард CPR-дің назарына ілігіп, 1901 жылы олардың бас кеңесшісі болып тағайындалды. 1918 жылы CPR-дің Лорд Шоунесси зейнеткерлікке шыққанда, Битти 41 жасқа толғанға дейін әлемдегі ең ірі көлік жүйесінің президенті және бас директоры болып таңдалды. Битти өмір бойы судья болуды армандаған, сондықтан алғашқыда осы маңызды жоғарылатудан бас тартты. Ол CPR-дің Канадада туған тұңғыш президенті болды және 1943 жылы қайтыс болғанға дейін осы лауазымды иеленді, сондай-ақ үлкен темір жол және кемелер желісінің тағдырын басқарудың ауыр міндетін мойнына алды. Лорд Маунт Стивен CPR-ді ұйымдастырушы, Сэр Уильям Ван Хорн – салушы, Лорд Шоунесси – кеңейтуші, ал Сэр Эдвард Битти – жаңартушы ретінде танылды. Президенттік қызметін атқару кезеңінде Битти «Royal York» қонақ үйін, «RMS Empress of Britain II» және «Canadian Pacific Airlines» әуе компаниясын салуға қатысты. Эдвард Битти CPR-ді өркендеген және депрессиялық кезеңдердің екеуін де бастан өткерді. Өркендеген жылдары CPR өзінің кең ауқымды және әртүрлі мүлкіне жақсартулар жасауға миллиондаған доллар жұмсады. Эдвард Битти әрқашан Канаданың батысының жарқын болашағына сенді және жас Канадаға үлгі болды.
Beatty's father's steam line was bought out by the Canadian Pacific Railway for transportation across the Great Lakes and his vessels became the nucleus of the CPR's trans Atlantic steam line, Canadian Pacific Steamships. Henry Beatty remained as marine advisor to the CPR after his retirement in 1892, and it was through this connection that Edward came to the attention of the CPR and was appointed as their general counsel in 1901. On the retirement of the CPR's Lord Shaughnessy in 1918, Beatty was chosen to be his successor as president and executive chief of the world's greatest transportation system, just before his 41st birthday. Beatty's lifetime ambition had been to become a judge, and he at first refused the significant promotion. He was the first Canadian born president of the CPR, a position he held until his death in 1943, and assumed the monumental task of managing the destiny of the great railway and steamship line. Lord Mount Stephen was seen as the organizer of the CPR; Sir William Van Horne as the builder; Lord Shaughnessy as the expander, and Sir Edward Beatty as the modernizer. During his term as president, Beatty was involved in building the Royal York Hotel, the RMS Empress of Britain II and Canadian Pacific Airlines. Edward Beatty saw the CPR through peak periods as well as the depression. In the boom years the CPR spent many millions in improving its enormous and diverse property holdings. Edward Beatty was always a believer in the great future of the Canadian West, and he was an inspiration to young Canada.
Канададағы білім беруге аударымдар
Ол 1921 жылдан өмірінің соңына дейін Макгилл университетінің канцлері ретінде ең жақсы танылды. 1919 жылы Бити Онтарио штатының Кингстон қаласындағы Куинс университетінің канцлері болып сайланды және 1923 жылы қызметтен босатылды. Ол Квебек провинциясының Ленноксвилл қаласындағы Бишоп университеті корпорациясының мүшесі болып сайланды. 1927 жылдан бастап Монреальдегі Төменгі Канада колледжінің мүшесі болып қызмет етті және Квебек провинциясы үшін Родс стипендиясын іріктеу комиссиясының төрағасы болды. Монреальдің «Алтын шаршы миль» аймағындағы Пайн даңғылындағы үйі 1946 жылы Макгилл университетінің құрамына кіргеннен кейін көп ұзамай «Битти Холл» деп аталды. Сонымен қатар, ол Марта Алланның Монреаль репертуарлық театрының ерте және ынталы қолдаушысы және демеушісі болды. Оған Канада, Ирландия, Шотландия және АҚШ-тың жетекші университеттері құрметті дипломдар тапсырды. Халықаралық деңгейдегі университеттердің қатарында Дублин Тринити колледжі, Сент-Эндрюс университеті, Дартмут колледжі және Нью-Йорк университеті болды. Ал Канададағы университеттер: Макгилл университеті, Торонто университеті, Бишоп университеті, Макмастер университеті, Батыс Онтарио университеті, Нью-Брансуик университеті, Куинс университеті және Альберта университеті.
He was best known as chancellor of McGill University, a position he held from 1921 until his death. In 1919, Beatty had been elected chancellor of Queen's University in Kingston, Ontario, retiring in 1923. He was elected a member of the Corporation of Bishop's University in Lennoxville, Quebec. From 1927 he served as a governor of Lower Canada College in Montreal and was chairman of the Rhodes Scholarship selection committee for the Province of Quebec. His home on Pine Avenue in the Golden Square Mile of Montreal was named 'Beatty Hall' shortly after becoming part of McGill University in 1946. He was also an early and enthusiastic supporter and donator to Martha Allan's Montreal Repertory Theatre. Honorary degrees were conferred on him by leading universities in Canada, Ireland, Scotland and the United States. Internationally these included Trinity College Dublin, University of St Andrews, Dartmouth College and New York University. In Canada they included: McGill University, University of Toronto, Bishop's University, McMaster University, University of Western Ontario, University of New Brunswick, Queen's University, and University of Alberta.
Канададағы спортқа салымдар
Канаданың әуесқой спорт одағының президенті Джек Гамильтон 1938 жылғы Британ империясы ойындарына қатысу үшін Канада делегациясын дайындауды бақылау үшін комитет төрағасы етіп Беаттиді тағайындады.
Amateur Athletic Union of Canada president Jack Hamilton appointed Beatty chairman of the committee to oversee preparations for the Canadian delegation to the 1938 British Empire Games.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Битти КПР-ді "толық дайын күйге" жеткізді және оның барлық ресурстарын елге және Британ империясына берді, және ол міндетін атқарды. 1939 жылдан 1941 жылдың соңына дейін Битти Ұлыбританияның Соғыс көлігі министрлігінің канадалық өкілі болды, оған соғыс аймақтарына жабдықтама жеткізу тапсырылды. Кейіннен оның басшылығымен Канадалық Тынық мұхит әуе қызметі Ұлыбританияға бомбалаушыларды Атлант мұхиты арқылы тасымалдауды бастау үшін құрылды, бұл қызметті кейіннен Корольдік әуе күштері қабылдады, бірінші кезекте Фери командасы, содан кейін Көлік командасы арқылы.
On the outbreak of World War II, Beatty had the CPR "fighting fit" and he placed its full resources at the disposal of the country and the British Empire, and it delivered. From 1939 until the end of 1941, Beatty was Canadian representative for the Ministry of War Transport of the United Kingdom, charged with getting supplies to the battle zones. Later, under his direction, Canadian Pacific Air Services was organized to initiate the transatlantic ferrying of Bombers to Great Britain, a service taken over later by the Royal Air Force, first under Ferry Command, and then under Transport Command.
Өлім
1943 жылғы 23 наурызда Монреаль, Квебек қаласында қайтыс болды.
He died on March 23, 1943, in Montreal, Quebec.
Құрметтер
Ол 1935 жылы король Георг V-нің Британ империясы орденінің Ұлы крестімен марапатталды, сондай-ақ сол жылы Лондонның Орта ғибадатханасының құрметті мүшесі атанды. Басқа наградалары: Киелі Олав орденінің бірінші дәрежелі кавалер-командоры (1924) және Иерусалимдегі Киелі Иоанн орденінің қадірлі кавалер-командоры (1934). 1930 жылы Бити және оның жақын досы, КПР-дің бас кеңесшісі Ф. Э. Мередит президент Герберт Гувердің шақыруымен Ақ үйге келді. 1937 жылы Канада Корольдік Теңіз күштері оны ең алғашқы құрметті шынжырмен марапаттады – Канада Корольдік Теңіз ерікті резервінің Монреаль бөлімінің құрметті капитаны. Екі жыл бұрын Лорд Баден-Пауэлл оған «Күміс қасқыр» орденін табыс етті, бұл ол президенті болған Канаданың скауттар қауымдастығының атынан берілетін ең жоғары құрметті сыйлық. Оның жастарды тәрбиелеуге деген қызығушылығы жолдан жаңылысқан балаларды түзетумен айналысатын ұйымдарға, әсіресе Shawbridge Boys' Farm-ға тұрақты қолдау көрсету арқылы көрінді, ол сондай-ақ оның президенті болды. 1943 жылы Монреаль қалалық жақсарту лигасы оған 1942 жылғы «Еңбегі сіңген азамат» сыйлығын қаза болғаннан кейін тапсырды, Бити қаланың дамуына бағытталған көптеген жобалардың біріне жан-жақты көмек көрсетті және өз дағдыларын жұмсады. Бити лекциялары әр жыл сайын Макгилл университетінде оның құрметіне өткізіледі.
He was made a Knight Grand Cross of the Order of the British Empire by King George V in 1935, and in the same year he was made Honorary Bencher of the Middle Temple, London. Other honours included: Knight Commander First Class of the Order of St. Olav (1924) and Knight of Grace the Venerable Order of St. John of Jerusalem (1934). In 1930, Beatty and his great friend and Chief Counsel to the CPR, F. E. Meredith, were received at the White House as guests of President Herbert Hoover. In 1937, the Royal Canadian Navy honoured him with the first honorary rank it ever created, a commission as honorary captain, Montreal division of the Royal Canadian Naval Volunteer Reserve. Two years previously, Lord Baden Powell presented him with the Order of the Silver Wolf, the highest honorary award possible on behalf of the Boy Scouts Association of Canada, for which he had served as president. His interest in youth training had a practical application in the constant support he gave to movements concerned with the reclamation of wayward boys, particularly the Shawbridge Boys' Farm, for which he also served as president. In 1943 the "Distinguished Civic Service Award" for 1942 in Montreal was presented posthumously to him by the City Improvement League of Montreal, one of the many projects for city betterment to which Beatty gave so generously and turned his talents towards. The Beatty Lectures occur every year at McGill University in his honour.