Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Папалық нунций (шамамен 1490–1529)
Papal nuncio (c.1490–1529)
Карл фон Мильтиц (шамамен 1490 – 20 қараша 1529) – папалық нунций және Майнц соборының каноны болған.
Karl von Miltitz (c. 1490 – 20 November 1529) was a papal nuncio and a Mainz Cathedral canon.
Өмірбаян
Ол Мейсен және Дрезден қалаларының жанындағы Рабнау қаласында дүниеге келді, оның әулеті кіші саксондық дворяндықтан тегін алады. Ол Майнц, Трир, Кельн (1508–1510) және Болонья (1510–?) қалаларында білім алды, бірақ латын тіліндегі нашарлығы оның аса білімді еместігін көрсетеді. 1513 немесе 1514 жылы ол Рим куриясына барды. Папалық сарайдағы қызметінде ол папаның жеке кеңсесінің қызметкерінен және хатшысынан жоғары көтеріле алмады. Дегенмен, оның саксондық тегі оны папалық сарай мен сайлаушы Фридрих Зиялы арасындағы табиғи байланысқа айналдырды. 1518 жылдың 3 қыркүйегінде Папа Лев X Фридрихке Папаның «Жақсылықтың Алтын Гүлі» сыйлығын беруге шешім қабылдады – бұл сыйлық, лайықты княздарға діни жеңілдіктермен бірге, Мартин Лютердің шіркеудегі индульгенцияға жасаған шабуылдарын тоқтату үшін Фридрихтің қолдауын қамтамасыз ету мақсатында берілді. 1518 жылдың 15 қазанында Мильтиц сайлаушыға гүлді жеткізу үшін нунций болып тағайындалды. Ол 1519 жылдың 5-6 қаңтарында Альтенбургте Лютермен кездесіп, дауды уақытша реттеу туралы келіссөздер жүргізді: Лютер индульгенция мәселесінде үнсіздік сақтайды, Папаға келісімді хат жазады және папалық билікті қолдайтын трактат жазып, жариялайды. Лютердің үнсіздігі оның қарсыластарының үнсіздігіне байланысты болды; Иоганн Тетцель мен Альберт Майнцтік жазаланатын болды, ал Мильтиц Лютерге өзінің ұстанымынан бас тартпайтынын айқын етуге рұқсат берді. Мильтицтің Лютермен Либенвердада (1519 жылдың қазаны) және Виттенбергке жақын Лихтенбургте (1520 жылдың қазаны) өткен кездесулері нәтижесіз аяқталды. 1519 жылы Лейпцигтегі пікірсайыстарда айтқан сөздерімен және 1520 жылы жарық көрген «Неміс ұлтының христиан ақсүйектеріне», «Шіркеудің Вавилон тұтқыны туралы» және «Христианның бостандығы туралы» атты үш трактатымен Лютер келісуге деген барлық үмітті жойды. Мильтиц Тетцельдің іс-әрекетін тергеп, оны көптеген алаяқтықтар мен жемқорлыққа айыптады. Кейіннен Мильтицтің беделі түсіріліп, оның мәлімдемелерінің тарихи маңызы болмады. 1523 жылдан 1529 жылы қайтыс болғанға дейін Мильтиц Майнцте және Майсенде Майнц соборының каноны ретінде өмір сүрді. Ол 1529 жылдың 20 қарашасында Гросс-Штейнхайм маңындағы Майн өзенінде батып қайтыс болды және Майнц соборында жерленді.
He was born in Rabenau near Meißen and Dresden, his family stemming from the lesser Saxon nobility. He studied at Mainz, Trier, Cologne (1508–1510), and Bologna (1510–? ), but his deficient Latin reveals that he was not especially learned. He went to the Roman curia in 1513 or 1514. In his career at the papal court he was unable to rise further than papal chamberlain and secretary. His Saxon heritage, however, made him a natural liaison between the papal court and Elector Frederick the Wise. On 3 September 1518 Pope Leo X decided to bestow on Frederick the papal Golden Rose of Virtue — an award with attendant religious privileges to deserving princes, with the aim of securing the support of Frederick the Wise in suppressing the attacks of Martin Luther on indulgences in the Church. On 15 October 1518 Miltitz was appointed nuncio to deliver the rose to the elector. He met with Luther in Altenburg on 5–6 January 1519, and negotiated a tentative settlement to the controversy: Luther would remain silent on the indulgence issue, write a conciliatory letter to the Pope and write and publish a tract supporting papal authority. Luther's silence was contingent on the silence of his opponents; Johann Tetzel and Albert of Mainz would be disciplined, and Luther was allowed by Miltitz to make it plain that he would not recant his position. Miltitz's later meetings with Luther in Liebenwerda (October 1519) and in Lichtenburg, near Wittenberg (October 1520) were fruitless. With his statements at the Leipzig Debate in 1519 and the three treatises To the Christian Nobility of the German Nation, On the Babylonian Captivity of the Church and On the Freedom of a Christian, all published in 1520, Luther destroyed all hope of reconciliation. Miltitz investigated the conduct of Tetzel and accused him of perpetrating numerous frauds and embezzlements. Miltitz was later discredited to the point where his claims carry no historical weight. From 1523 until his death in 1529 Miltitz lived in Mainz and Meißen as a canon of the Mainz Cathedral. He accidentally drowned in the Main River near Groß Steinheim on 20 November 1529 and was buried in Mainz Cathedral.