Кіріспе
Наталья Федоровна Лопухина (11 қараша 1699 – 11 наурыз 1763) – орыс дворяны, сарай шенеунігі және күдікті саяси заговоршы. Ол Анна Монс пен Виллем Монстың қарындасы Матриона Балктың қызы болды. Ол Лопухина ісімен әйгілі, бұл Ресей сарайында Голштейн мен Франция дипломатиясының ықпалымен жасалған, Лопухинаның тұлғасына орталықтанған күдікті заговор.
Natalia Fyodorovna Lopukhina (November 11 1699– March 11 1763) was a Russian noble, court official and alleged political conspirator. She was a daughter of Matryona Balk, who was sister of Anna Mons and Willem Mons. She is famous for the Lopukhina affair, an alleged conspiracy engineered by the diplomacy of Holstein and France at the Russian court and centered on the person of Lopukhina.
Өмір
Степан Васильевич Лопухинмен (Евдоксия Лопухинаның туысы және Евдоксияның күйеуі Петр I-нің сүйіктісі) үйлену арқылы ол Лопухин әулетінің мүшесі болды. Ресейдің Аннасы (1730–1740 жылдары) билік еткен кезде Наталья Лопухина "Петербург сарайының ең сұлу гүлі" деп сипатталды. Оның сарайдың ең ықпалды тұлғаларымен байланыстары және Петр I-нің назарынан тыс қалған қызы Елизавета Петровнаға деген мақтандығы соңғысының қызғанышын тудырған болуы мүмкін. 1741 жылы Елизаветаның таққа отыруы Лопухина үшін ауыр соққы болды. Михаил Бестужевтің әйелі Анна Бестужевамен болған достығының арқасында ол сарайдағы өзінің беделін сақтап қалды.
Құрлық
Алайда 1742 жылы француз агенттері де ла Шетарди мен Лесток Лопухина мен Бестужеваны жамандау үшін күрделі интрига ұйымдастырды, осылайша австрофильдік канцлер Алексей Бестужевтің (Михаилдың ағасы) құлдырауын қамтамасыз етті. Лопухинаның жер аударылған граф фон Лёвенвольдке деген құштарлығы жақсы белгілі болғандықтан, оның осы жағымсыз сарайшылмен хат алысуы ашылып, императрицаға ең нашар жағдайда ұсынылды. Сонымен қатар, оның ұлы Иван Лопухин, тавернада мас күйде, Елизаветаның ағылшын сырасына деген әуестігін сынап, Ресейдің Иван VI-ін таққа қайтаруға шақыратын бірнеше сөздерді лепезелегені хабарланды. Одан кейін жүргізілген тергеуде Лопухин үйіне Австрияның адамы, маркиз Ботта д’Адорно жиі келгені анықталды, ол Иван VI-ні Ресей тағына қайтаруға қолдау көрсетуге уәде берген. Жиырма бес күндік қатаң тергеу барысында айыпталушыларға түрлі азаптаулар қолданылды, содан кейін британдық министр сэр Сирил Уайч жазғандай, «бұл қорқынышты құйрық – екі ашулы әйелдің ойсыз әңгімесі ғана екені анықталды». Дегенмен, 1743 жылдың 11 қыркүйегінде Лопухина мен Бестужева жазаланды. Оларды Санкт-Петербургтегі Он екі коллегия алдындағы платформаға алып келді, жалаңаш қылды және қайың таяқтармен, сондай-ақ артқы жағынан қамшылады. Бестужева жазалаушыға пара беріп, тек сырттай қамшылау жасауын өтінді. Екі әйел өлім жазасынан құтылды, себебі Елизавета 1741 жылы таққа отырған кезде император ретінде ешқандай өлім жазасына қол қоймаймын деп серт берген болатын. Содан кейін Лопухина мен Бестужеваның тілдері жұрт алдында жұлып алынып, Сібірге жер аударылды. Ресейдің Австриядағы елшісіне Боттаға лайықты жаза беруді талап ету тапсырылды. Бұл талап арнайы қабылдауда ұсынылды, сол кезде императрица Мария Тереза алынған дәлелдердің дұрыстығын мойындамайтынын мәлімдеді және Боттаны қорғап, Ресей сотын әділетсіздікке айыптаған барлық үлкен державаларға манифест жариялады. Көпшілік пікір бойынша, осы қатыгез жазалаудың себебі Елизаветаның Лопухинаның сұлулығына деген жеке қызғанышы және оның тағына отыруына кедерес келтірген Монс отбасына деген ашуы болды. Лопухинаға Елизаветаның 1762 жылдың 5 қаңтарындағы қайтысынан кейін ғана Ресей астанасына оралуға рұқсат берілді.