Белгілері мен симптомдары

Гемангиоперицитоманың белгілері ісіктің сатысына және зардап шеккен мүшелерге байланысты әртүрлі болады. Пациенттердің көпшілігі аурудың ауырсынуын және массаға байланысты белгілерін айтады, ал басқалары қан тамырлары ауруына байланысты белгілерді айтады, ал кейбіреулерінде ауру процесінің соңына дейін белгілер байқалмайды. Гемангиоперицитомалар көбінесе менингтерде, төменгі аяқтарда, ретроперитонеумда, таздарда, өкпелерде және плеврада кездеседі.

Гистопатология

Гемангиоперицитомалар - капиллярларды жамылғылайтын перициттер деп аталатын арнайы орау тәрізді жасушалардан пайда болатын ісіктер. text=Гемангиоперицитома - цитоплазмасы аз, ядросы сопақша, мезенхималық түрдегі агрессивті ісік. Жасушааралық ретикулиннің тығыз бояуы бар. Оғрық жасушалары фибробластикалық, миксоидтық немесе перициттік болуы мүмкін. Бұл ісіктер менингиомалардан айырмашылығы эпителий мембранасының антигенімен боялмайды. Олар 2 немесе 3 дәрежелі биологиялық мінез-құлыққа ие және қайталанудың жоғары деңгейі (68,2%) және метастаздар болғандықтан, оларды игі менингиомалардан ажырату керек. Шерман және Дж. Райзер

Диагностика

Компьютерлік томография және магниттік-резонанстық томография гемангиоцитомаларды диагностикалаудың тиімді әдістері емес. Практикада, басқа жұмсақ тіндердегі ісіктерді алып тастау арқылы болжамды диагнозға жетеді және диагнозды растау үшін тін биопсиясы қажет. химиялық және/ немесе сәулелік терапия. Гемангиоперицитомалар үшін қазіргі кездегі стандартты емдеу хирургиялық емдеу болса да, метастаздар мен ісіктің қайталануы науқастардың 30% - дан астамында, әсіресе таз және ретроперитонеумдағы қайталануда кездеседі. Химиотерапияның жұмсақ тіндердегі ісіктердегі клиникалық тиімділігі әлі де белгісіз. Алайда, хирургиялық операция мен химиотерапияның бірігуі гемангиоперицитоммен ауыратын науқастардың өмір сүру ұзақтығын төмендетеді. Басқа бір зерттеуде 45 жастан асқандар мен әйелдер гемангиоперицитомалар кезінде нашар өмір сүреді.