Калифорниядағы 1866 жылғы археологиялық жалғандық: Калаверас бас сүйегінің тарихы
Calaveras Skull
Калифорниядағы 1866 жылғы археологиялық жалғандық: Калаверас қаңқасы. Плиоцен дәуірінде адамдардың болғаны туралы дәлел ретінде ұсынылған, кейіннен жалған екені анықталды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1866 жылы Калифорниядағы археологиялық жалғандық – Калаверас округінде табылған адам бас сүйегі
1866 archaeological forgery in California
the human skull discovered in Calaveras County
Калаверас бас сүйегі (сонымен қатар Плиоцен бас сүйегі деп те аталады) – 1866 жылы Калифорния штатының Калаверас округіндегі шахтерлер тапқан адам бас сүйегі. Бұл бас сүйек адамдардың Солтүстік Америкада Плиоцен дәуірінде (кем дегенде 2 миллион жыл бұрын) болғандығын көрсететін дәлел ретінде ұсынылып, адамдар, мастодонттар және мамонттардың бірге өмір сүргендігі туралы идеяны қолдауға пайдаланылды. Кейіннен бұл бас сүйектің жалған екені анықталды, алайда қазір адамдар, мастодонттар және мамонттардың бір уақытта өмір сүргені белгілі, бірақ бұл одан әлдеқайда жақын уақытта болған (Плейстоцен дәуірінде: кем дегенде 12 000 жыл бұрын). Айта кетейік, "калавера" сөзі испан тілінде "бас сүйек" деген мағынаны білдіреді.
The Calaveras Skull (also known as the Pliocene Skull) was a human skull found in 1866 by miners in Calaveras County, California, which was presented as evidence that humans were in North America as early as during the Pliocene Epoch (at least 2 million years ago), and which was used to support the idea the humans, mastodons, and mammoths had coexisted. The skull was later revealed to be a hoax, although it is now known that humans, mastodons, and mammoths had indeed coexisted, but much more recently (during the Pleistocene Epoch: at least 12,000 years ago). Coincidentally, calaveras is the Spanish word for skulls.
Тарих
1866 жылғы 25 ақпанда кеншілер жер бетінен 40 метр тереңдікте, лава қабатының астында адам бас сүйегі тапқандарын хабарлады. Бұл бас сүйекті сол кездегі Калифорния штатының геологы, сондай-ақ Гарвард университетінің геология профессоры болған Джозия Уитни алды. Уитни бір жыл бұрын адам, мастодонт және мамонттардың бірге болғаны туралы пікірін жариялаған еді. Бас сүйек оның сенімдерін растады. Ол мұқият зерттегеннен кейін, 1866 жылғы 16 шілдеде Калифорния Ғылым академиясының мәжілісінде оның табылуын ресми түрде жариялады, оны Солтүстік Америкада плиоцен дәуіріндегі адамның бар екендігінің дәлелі деп мәлімдеді, бұл континенттегі адамның ең ерте жазбасы болар еді. Оның нақтылығы бірден күмәндандырды. 1869 жылы «Сан-Франциско кешкі бюллетені» бір кенші дін қызметкеріне бас сүйекті әзіл үшін жасырғанын айтқанын хабарлады. Гарвардтан Томас Уилсон 1879 жылы (алғаш рет адам сүйегінде) фтор талдауын жүргізді, нәтижелері оның жақында пайда болғанын көрсетті. Көпшілік бұл алаямалық екеніне сенді, сондықтан Брет Харт 1899 жылы «Плиоцен бас сүйегіне» деген әйгілі сатиралық өлең жазды. Уитни оның шынайы екеніне сенімін білдірді. Оның Гарвардтағы ізбасары Фредерик Уорд Путнам да оның нақты екеніне сенеді. 1901 жылы Путнам шындықты табуға бекінді және Калифорнияға аттанды. Онде ол 1865 жылы жақын жердегі зираттан бірнеше үнді бас сүйектері қазылып алынып, кеншілерге табылсын үшін шахтаға жасырылғаны туралы әңгіме естіді. Путнам бас сүйекті жалған деп жариялаудан бас тартты, оның орнына: «Бас сүйектің нақты қайда табылғанын археологтардың толық қанағаттануына дейін анықтау мүмкін болмас» деп мойындады. Сьерра-Невада кеншілері Витниді ұнатпаған сияқты («шығыстан келген, өте тартымсыз мінезді адам») және оған осындай әзіл ойнағанына «қуанышты» болды. 1992 жылы радиокөміртекпен жасалған сынақ бас сүйектің жасы мың жылдан кем екенін көрсетті, оны қазіргі геологиялық эпоханың соңғы кезеңіне жатқызды. Кері дәлелдерге қарамастан, Калаверас бас сүйегі кейбір жаратылысшылдар тарапынан палеонтологтар өз теорияларына сәйкес келмейтін дәлелдерді назарға алмайтынының дәлелі ретінде әлі де жиі сілтеме жасалады. Алайда, басқалар Калаверас бас сүйегі – алаямалық екенін мойындады.
On February 25, 1866, miners claimed to have found a human skull in a mine, beneath a layer of lava, 130 feet (40 m) below the surface of the earth. The skull made it into the hands of Josiah Whitney, then the State Geologist of California as well as a Professor of Geology at Harvard University. A year before the skull came to his attention, Whitney published the belief that humans, mastodons, and mammoths coexisted; the skull served as proof of his convictions. After careful study, he officially announced its discovery at a meeting of the California Academy of Sciences on July 16, 1866, declaring it evidence of the existence of Pliocene age man in North America, which would make it the oldest known record of humans on the continent. Its authenticity was immediately challenged. In 1869 the San Francisco Evening Bulletin reported that a miner had told a minister that the skull was planted as a practical joke. Thomas Wilson of Harvard ran a fluorine analysis on it in 1879 (the first ever usage of such on human bone), with the results indicating it was of recent origin. It was so widely believed to be a hoax that Bret Harte famously wrote a satirical poem called "To the Pliocene Skull" in 1899. Whitney did not waver in his belief that it was genuine. His successor at Harvard, Frederic Ward Putnam, also believed it to be real. By 1901 Putnam was determined to discover the truth and he headed to California. While there, he heard a story that in 1865 one of a number of Indian skulls had been dug up from a nearby burial site and planted in the mine specifically for miners to find. Putnam still declined to declare the skull a fake, instead conceding, "It may be impossible ever to determine to the satisfaction of the archaeologist the place where the skull was actually found." The miners of the Sierra Nevada apparently did not greatly like Whitney ("being an Easterner of very reserved demeanor") and were "delighted" to have played such a joke on him. Radiocarbon dating in 1992 established the age of the skull at probably less than a thousand years old, placing it in the late current geological epoch age. Despite evidence to the contrary, the Calaveras Skull continues to be cited by some creationists as proof that paleontologists ignore evidence that does not fit their theories. However, others have acknowledged that the Calaveras Skull is a hoax.