Кіріспе

Боппард (бұрынғысы Боппарт деп те жазылған) – Германияның Рейнланд-Пфальц жеріндегі Рейн-Хунсрюк округінде орналасқан қала және муниципалитет (1976 жылдан бастап 9 көршілес ауылдар, Ortsbezirken қосылғаннан бері). Қала Рейн шатқалында орналасқан, бұл ЮНЕСКО-ның дүниежүзілік мұралық орны болып табылады. Бұл қала мемлекеттік деңгейде мойындалған туристік курорт (Fremdenverkehrsort) және шарап өсірудің маңызды орталығы.

Орналасқан жері

Боппард Рейн шатқалы деп белгілі жоғарғы Орта Рейн өзенінде орналасқан. Бұл ерекше тар шатқал формасы Рейн өзенінің арнасының төмен қарай эрозиялануынан пайда болған. 2002 жылдан бері шатқал ЮНЕСКО-ның дүниежүзілік мұрасы тізіміне енген. Рейн өзенінің бір бөлігі қаланың шығыс шекарасын құрайды. Осы өзен бөлігінде Хирзенах және Бад-Сальциг елді мекендері, сондай-ақ Боппард деп аталатын қаланың орталық бөлігі орналасқан. Боппардтың солтүстігінде Рейн өзені ең үлкен бұрылысын жасайды. Бұл доға Боппардер Хамм деп аталады, бірақ бұл атау көбінесе оның бойындағы жүзімзарларға қолданылады. Осы Рейн доғасын қарап тұруға арналған ең танымал орын – "Төрт көлді көрініс" (Vierseenblick). Бұл көрініс атын осы жерден Рейн өзенін көру мүмкін болмауынан алған: төбелер өзеннің көп бөлігін жабады, сондықтан келушілер төрт көлдей көрінетін төрт бөлек су участасын ғана көреді. Бұлардың барлығы – Рейн өзенінің бөліктері, көл жоқ. Vierseenblick-ке креслолы көтерілгішпен жетуге болады. Боппард қалалық орманның ауданы Рейнланд-Пфальц аймағындағы екінші ең үлкен орман болып табылады. 1969 жылдан бері Боппард қаласы Рейн-Хунсрюк округінің құрамына кіреді және округтің ең солтүстік муниципалитеті болып есептеледі. Боппард – орталық қала; ең жақын үлкен қала – Кобленц, шамалы қашықтықта.

Тарих

Боппард аймағында археологтар қазғанда табылған ең ерте қоныс іздері – шамамен 13 мың жыл бұрынғы Федермесер мәдениеті кезеңіне жататын қойма алаңы болды.

Рим дәуірі

Юлий Цезарь Галлияны жаулап алғаннан кейін және Рейннің сол жағалауындағы жерлерді римдіктер қоныстандыру барысында, Мюльталға (салаға) қарай жолда Викус Баудобрига (сондай-ақ Бодобрига немесе Бонтобрика) іргесі қаланды. Атауы келттік текті, яғни римдіктер келгенге дейін келттік қоныстар болған, немесе римдіктермен бірге сол жерде болған болуы мүмкін. Лимес кеңейгенімен Орта Рейн өзінің стратегиялық маңыздылығын жоғалтты. Алайда, өзеннің маңызы көлік және сауда арнасы ретінде арта түсті. III ғасырдың ортасында Рейннің оң жағалауы эвакуацияланып, германдарға берілді, соның нәтижесінде Рейн қайтадан империяның шекарасына айналды. 355 жылы рим императоры Юлиан германдықтардың шапқынын тоқтатты және Орта Рейнді қорғауға кірісті. Оның ізбасары Валентиний I осы жұмысты аяқтады. Осы кезде Рейн аңғары арқылы өтетін римдік жол бойындағы кеш римдік каструм, Römerkastell Boppard салынды. 405 жылдың соңында Италияны қорғау үшін соңғы рим әскерлері шығарылды. Қала туралы келесі жазбалар ерте орта ғасырларда ғана кездеседі. 643 жылғы деректерге сәйкес, Боппард франк патшалығының иелігі және Боппард рейхіннің (меровингтік мемлекет) әкімшілік орталығы болды.

Киелі Рим империясы

1309 жылға дейін Боппард еркін императорлық қала болды және оны неміс патшалары жиі барып-келіп тұратын, сол кезде Корольдік мүліктерінде тұратын. 1228–36 жылдарға жасалған, қазір Британ мұражайында сақталатын қола мөр мүсіні, Киелі Рим императорының билігі тұсында Боппардтың тәуелсіздігін жариялайды. Оның өте жақсы сақталғандығы ортағасырлық қаланың романдық соборы мен қала қабырғаларымен толыққандай көрінісін ұсынады. Корольдік мүліктері Рейн өзені бойындағы Мюльталдың соңында орналасқан. Қала мен оны қоршаған императорлық мүлікті басқаруға императорлық министрлер тағайындалды; қаладағы бас лауазымды тұлға – Шультеис. Қалада бірнеше министрлер тұрды, олардың ішінде Бейер фон Боппард әулеті, «жұдайылар арасындағы» әулет, фон Шенектер және фон Бикенбахтар (Гунсрюктегі Бикенбах ауылының атымен аталады) болды. 1309 және 1312 жылдары император Генрих VII Боппардты және оның айналасындағы жерлерін ағасы Трир архиепископы Бальдуинге уәде етті. Алайда Боппард тұрғындары бұл Трир курфюрсттығымен бірігуді заңсыз деп санады. Олар шетелдік билеуші деп есептеген нәрсеге қарсы күресуге тырысты және 1327 жылы өздерінің кеңесін құрды. Ұзақ қоршаудан кейін Бальдуин қалаға шабуыл жасап, өзінің билігіне қарсы келген бұл сынды басып тастады, осылайша Боппард қаласын Трир курфюрсттығына қосты. Содан кейін Бальдуин Alte Burg («Ескі қамал») қамалын кеңейтті, бұл қала үстінен билігін нығайту үшін де жасалды. Курфюрст қаланың ақсүйектерін өзіне қызметке алып, оларды әкімшілік қызметтеріне орналастыра алды, бірақ бұл жағдай қала тұрғындарына ұнамады. Олардың жалғыз үміті – кепілдік шартынан құтылу және қаланың жоғалған императорлық тікелей статусын қалпына келтіру еді. Алайда император Карл IV бұл үмітті жоққа шығарды. 1368 жылы ол кепілдіктің сомасын арттырып, өзі де, оның мұрагерлері де кепілдіктің құнын өтеуге рұқсат етпейтінін уәде берді. 1496 жылы қала тұрғындары үлкен үмітпен римдіктер патшасына (кейіннен Киелі Рим императоры) Максимилиан I-ге жүгінді, ол Трир курфюрсті Иоганн II Баденмен дау кезінде қаланы қолдады. Ол Боппардты курфюрсттік билігінен және жол ақысынан босатты. Алайда Максимилиан кепілдікті қайтаруда өкілеттігін асырып, шешімін қайта қарауға мәжбүр болды. Бұл 1497 жылы Боппард соғысына әкелді. Боппард тұрғындары өз қалаларының тағы да курфюрсттардың қолына тиесілі болғанын қаламады. Сондықтан Трир курфюрсті 12 мың сарбаздық әскерімен қалаға қарсы жорыққа шықты. Бад-Сальциг және Вейлер көршілес қалалары қарсылықсыз берілді. Боппард ұзақ қоршауға төтеп бере алмады және ақырында курфюрсті билеуші ретінде мойындауға мәжбүр болды. Отыз жылдық соғыста Боппард халқының үштен бір бөлігі қаза тапты. Рейн графы Отто Людвиг басқарған швед әскерлері 1632 жылдың 18 қаңтарында қаланы басып алды. Тоғыз жылдық соғыста (1688–1697; Германияда Пфальц мұрагерлік соғысы немесе Палатин мұрагерлік соғысы деп аталады) француз әскерлерінің шабуылы сәтті қайтарылды. Польша мұрагерлік соғысында генерал де Кор басқарған француз әскерлері Боппардқа шабуыл жасады. 1789 жылғы жаңа Курфюрсттік қала саясаты курфюрстің ықпалын күшейтуді көздеді, бірақ 1794 жылы француз революциялық әскерлері қаланы басып алды, ол келесі 20 жыл бойы француз билігінде болды.

Пруссиялық кезең

Наполеонның 1813 және 1814 жылдардағы жеңілісіне дейін Боппард, Рейннің сол жағалауындағы барлық жерлермен бірге Францияға қарасты. Маршал Гебхард Лебрехт фон Блюхер француз әскерлерін жеңгеннен кейін, жеңіске жеткен елдер өздеріне бағынған аймақтарды басқаруды бөлісті. Осылайша, бір жарым жыл бойы Боппардты «Императорлық және Корольдік» австриялық және корольдік бавариялық бірлескен Landesadministrationskommission басқарды. 1815 жылы Вена конгресі қаланы, Рейннің сол жағалауындағы Бингербрюкке дейінгі бөлігімен бірге Пруссия Корольдігіне берді. 1816 жылы жаңа округтер (Крайс) құрылды және Боппард 1969 жылы таратылған Санкт-Гоар округіне қосылды. Вормарц кезеңінде Боппардта да саяси шиеленіс туды. Бұл, әсіресе, ұзақ жылдар бойы қала әкімі болған Маттиас Джейкобсқа байланысты болды, ол қалыптасқан католик орта және төменгі таптардың өкілі ретінде қаланың бай, либералды жоғарғы табына қарсы тұруға тырысты. Тек 1848 жылғы революция кезінде ғана оның қарсыластары оны лауазымынан шеттетуге қол жеткізді. Дәрігер доктор Гейзнер және жергілікті кәсіпкер Якоб Маллман 1841 жылы Ремигиус алаңында Мюльбадты (сауықтыру орталығын) ашты. Якобтың ізбасары Йозеф Сире, 1848-1892 жылдар аралығында Боппардтың мэрі болған кезде, қала туризм орталығы мен шипажайға айналды. Бұл жаңа сала 1859 жылы Кобленц-Бингербрюк темір жолын және темір жол станциясын салу арқылы дамыды. Рейндегі бу кемелерінің қатынысы да қаланың туристік орталығы ретінде өркендеуіне септігін тигізді. Католик орта және төменгі таптар мен либералды, жоғарғы таптан келгендер жиі келіспейтін, ал бұл 1872 жылы бірнеше жылға созылған Kulturkampf арқылы ашыққа шықты. Әсіресе, мэр Сире мен оның либералды жақтастарының Ескі католицизмге өтуі тағы бір діни қайраткерді дауға тартты. Католик орта және төменгі таптарының өкілі ретінде, сонымен қатар ақын ретінде де танымал болған декан Бергер, мэрдің қарсыласы болды. 19 ғасырда Боппардтың халқы бастапқыда 3000-ға жуық болса, 1875 жылға қарай 5000-ға жетті.

20 ғасыр

1903 жылы станциямен тағы бір темір жол желісін, Хунсрюкбанды қосу жұмыстары басталды. Ескі Säuerlingsturm мұнарасы, қаланың ортағасырлық бекіністерінің бір бөлігі болғандықтан, жаңа жолға кедергі келтірді. Сондықтан 1906–1908 жылдары оны бұзуға тура келді, сосын бұрынғы орнынан солтүстікке қарай, бірақ қабырғалары жұқарақ етіп қайта орнатылды. 1908 жылы осы желінің соңғы бөлігі аяқталып, сол жылы пайдалануға берілді. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін де Рейн провинциясы, және осымен бірге Боппард та Пруссияның құрамында болды. 1919–1923 жылдары Рейн аймағында Пруссиядан бөлінуге әрекеттер жасалды, бірақ олар сәтті болмады. 1933 жылы ұлттық социалистердің билікке келуі Боппардқа алғашқыда ешқандай өзгеріс әкелмеді, себебі 1933 жылғы сайлауда Орталық партия 50% дауыс жинады. Алайда, «Кристалл түнінде» (9–10 қараша 1938 ж.) нацистер 1867 жылы ашылған Бингер Гасседегі (құшақ) синагогты қиратты. Көптеген еврейлер тұтқындалды, ал кейбіреулері концлагерлерге жіберілді. Боппардта тұратын 100-ге жуық еврейдің шамамен үштен екісі эмиграцияға кетті. Қалғандары 1942 жылы жер аударылды. 1940 жылы Мариенберг монастыры мен оған қарасты мектеп үкімет тарапынан көрсетілген қысыммен жабылды. Боппард әуе шабуылының басты нысанасы болмаса да, қалаға бомбалар түсті. 1945 жылдың 19 наурызынан бастап Рейннің сол жағалауын АҚШ әскерлері бақылады және Боппардта Рейн арқылы жедел көпір салды. 1946 жылдан бері қала жаңа құрылған Рейнланд-Пфальц штатының құрамына кірді. 1952 жылы Боппардқа қарасты Бухенау ауылы құрылды. Рейнланд-Пфальцта 1960 жылдары әкімшілік реформалар кезінде Санкт-Гоар ауданы таратылды және Боппард Рейн-Хунсрюк округінің жаңа ауданына қосылды. Әкімшілік шекаралар да өзгертілді. Боппард үшін бұл 1970 жылдың 28 шілдесінен бастап қала Бад-Сальциг, Бухольц, Гершвезен, Хирзенах, Холцфельд, Оппенхаузен, Рейнбай, Уденхаузен және Вейлермен бірге жаңа Verbandsgemeinde құрамына кірді дегенді білдірді. Бірақ бұл ұзаққа соқпады. Соған дейін, сол жылы Боппардты осы тоғыз муниципалитетпен біріктіру туралы идея талқыланды. Бұл әкімшілік жұмысты жеңілдету үшін жасалды, сонымен қатар мемлекеттен 12 миллион немец маркасы көмек қарастырылды. Осы ақшаның негізінен шеткі ауылдарды дамытуға жұмсалатыны туралы уәде берілді. Осы уәдеге сене отырып, он муниципалитеттен сегізі – Боппардтың өзі қоса – бірігуге келісті. Ал Бад-Сальциг жаңа, үлкен Боппардты Боппард Бад-Сальциг деп атау шартымен ғана бірігуге келісті. Оппенхаузен болса мүлдем бұл идеяны қарастырудан бас тартты. Дегенмен, бірігуге келіскен муниципалитеттерде Verbandsgemeinde халқының үштен екісі тұрғандықтан және Verbandsgemeinde кеңесі де бұл ұсынысты қолдағандықтан, Ішкі істер министрі бұл өзгерісті регламент арқылы жүзеге асыра алды. Бұл 1975 жылдың 31 желтоқсанында күшіне енді. Жаңа құрылған муниципалитетке Боппард деген ат берілді. Бұл жағдай Бад-Сальциг ауылын сол күні штаттық конституциялық сотқа шағымдануға және Ішкі істер министрлігінің регламентін жоюға талап қоюға мәжбүр етті. Сот шешімін 1977 жылдың 8 мамырында шығарды, Бад-Сальцигтің шағымын қабылдамады. Боппардтың ескі қаласы регламент бойынша таратылғандықтан, Боппардтың қала құқықтары да жойылды. Алайда Боппардтың заңдық күресі Бад-Сальцигке қарағанда сәтті аяқталды, және штаттық үкіметке шағымдану арқылы Боппардқа 1976 жылдың 10 шілдесінде тағы да қала құқықтары қайтарылды.

Саясат

1976 жылдан бері қала әкімшілігі бұрынғы кармелит монастырінде орналасқан. Қала әкімінің кеңсесі де осы жерде. Алайда, қалалық кеңестің отырыстары әлі де 1884 және 1885 жылдары Пауль Ровальд жобасымен Ренессанс қайта жандану стилінде салынған, базар алаңындағы ескі қалалық үйde өткізіледі.

Мэр

Қала әкімі сегіз жыл сайын сайланады. Боппард қаласының қазіргі әкімі, 2021 жылдың наурыз айында сайланған Йорг Хасенейер (ХДС).

Елтаңба

Неміс гербінде: Алтын түсті фонда қызыл тілді және қызыл тырнақты қара бүркіт, күміс тырнақтарымен, жүрек пішіндес қалқанмен безелген, онда күміс түсті қызыл Балкенкрейц (тік жолалы крест) бейнеленген. Қаланың гербін ағылшын геральдикалық тілінде былай сипаттауға болады: Алтын түсті, қара түсті қанаттарын жайып ұшқан бүркіт, қызыл тілді, күміс тырнақты, кеудесінде үшінші түсті крестпен белгіленген кішкентай қалқан орналасқан. Боппардтың жаңа, үлкен қаласы құрылғаннан кейін, қаланың ескі гербі күшін жоғалтты. Тек 1985 жылы қалалық кеңес жаңа герб туралы келісімге келді. Мәселе, басқалармен қатар, барлық аудандық бөлімшелерге (Ortsbezirke) таныс болатын геральдикалық белгіні таңдап, баршаға ұнайтын нұсқаны табу қажеттігінде болды. Геральдикалық тұрғыдан бұл оңай болған жоқ, себебі бірігуге дейін тек екі қауым – Боппард пен Бад-Сальциг ғана герб таратқан. Сондықтан қалған сегіз аудандық бөлімшенің геральдикалық тарихы болмады. Осылайша, жаңа гербке ескі герб сияқты Императорлық бүркіт салынсын, бірақ бүркіттің кеудесінде әйгілі Георгий кресі (Saint George's Cross) бейнеленсін деп шешілді. Бұл крест, ирониялық түрде, бұрын қала тұрғындары үстемдігіне қарсы күрескен Трир курфюрстігінің (Electorate of Trier) геральдикалық белгісі еді. Императорлық бүркіт Боппардтың еркін императорлық қала болған кезеңін еске түсіру үшін таңдалды – қала сайлау Триерінің қол астына өткенге дейін. Ал Трир кресі, әрине, Трир билігінің кезеңін көрсетеді. Бұл белгінің біріктіруші элементі бар еді, өйткені Холцфельдті қоспағанда, барлық аудандық бөлімшелер бір кезде Трир курфюрстігінің билігінде болған.

Қарақшы

Saint Peter in Chains Католик шіркеуі (Kirche St. Peter in Ketten), Zur Peterskirche – ғибадатхананың хоры, 13 ғасырдың бірінші жартысы, 13 ғасырдың екінші жартысында салынған, қабырғасыз шіркеу, құрылыс кезіндегі төбелік қаңқасы; 18 ғасырдағы қырқалы мұнара; зиратпен бірге ғимараттардың толық кешені.

Флеккертсхойе

Rheingoldstraße – Қасиетті Анна католик шіркеуі (Kapelle St. Anna); 1888 жылы салынған, нео-готикалық стиліндегі сылатылған ғимарат.

Табиғи ескерткіштер

Жоғарыда аталған Vierseenblick Рейн өзенінің аспапты көрінісін ұсынады. Дегенмен, жақын жердегі тағы бір қарау орны Рейн өзенінің Боппардтағы керемет қисылын көруге мүмкіндік береді. Ол – Гедеонсек. 2006 жылы осы аймақта Mittelrhein Klettersteig, via ferrata ашылды. Толық айналымда он бір түрлі шағылысулар бар.

Диалекті

Боппард тұрғындары Буббердер Плат деп аталатын диалектте сөйлейді, Буббердер – Боппард сөзінің диалекттік түрі. Плат – диалектті атау үшін қолданылатын сөз, бірақ бұл жағдайда ол Плат-деучқа (яғни, Төменгі неміс тіліне) қатысты емес, себебі Буббердер Плат Мозель франкондық диалекттерге жатады және Люксембург тіліне өте жақын. Рейн және Гессен тілдерімен де белгілі бір байланыс бар. Бұған қоса, Буббердер Платта сирек кездесетін еврей тілінің де ықпалы бар, өйткені Үшінші рейхке дейін Боппардта үлкен еврей қауымы болған. Сыртқы Орцбезиркелерде де өздерінің Мозель франкондық диалектінің жергілікті түрлері кездеседі. Боппардтың оңтүстігінен "Боппард сызығы" өтеді, бұл тілдік шекара, ол Корф (солтүстікте) немесе Корб (оңтүстікте) деп айтушылардың аймақтарын бөліп көрсетеді.

Экономика

Боппард шарап өсірумен ерекшеленеді, алғашқы жазбаша айғауы 643 жылға дейін барып жетеді. Егістік жерлерінің ауданы бойынша Боппард Орта Рейн шарап аймағындағы ең ірі шарап өсіру орталығы болып табылады. Мұнда рислинг, мюллер-турго және пино нуар өсіріледі. Боппардтың басқа да көптеген тартымдылықтарымен (жоғарыда қараңыз) бірге шарап өсіру қаланың туризм саласының негізін құрайды.

Кәсіпорындардың құрылуы

Тарихи қала орталығының сыртында көптеген коммерциялық мекемелер орналасқан, мысалы, Боппардтағы бас кеңсесі бар, шамамен 1200 қызметкері жұмыс істейтін BOMAG өндірушісі, Sebapharma GmbH & Co. kg косметикалық кәсіпорны және бағдарламалық жасақтамамен айналысатын компания. Боппард өте сапалы Рейн шараптарымен әйгілі, көптеген тұру орындары мен тамақтану ұйымдарымен туристерді қызықтырады. Боппардтан Рейн өзенімен Лорелейге және Рюдесхаймға экскурсиялық кемелер жүзеді, бұл Рейн аңғарының ең көркем бөлігі, онда көптеген қамалдар бар.

Көлік

Боппард Кельн мен Майнц арасындағы Батыс Рейн темір жолында (неміс тілінде linke Rheinstrecke) және Боппард пен Эммельсхаузен арасындағы Хунсрюк темір жолында (Hunsrückbahn) орналасқан. Боппард қаласында негізгі темір жол станциясы – Боппард гауптбанхоф, сондай-ақ бес аялдама бар: Боппард Зюд, Боппард Бухольц, Боппард Хирзенах, Боппард Бад Салциг және Боппард Флеккертсхёе. Гауптбанхофта («Басты станция») Франкфуртқа және одан күн сайын екі InterCity пойыз тоқтайды. DB Regio компаниясы қосымша қызметтерді жүзеге асырады, олар Кобленц–Бинген–Майнц–Франкфурт бағытында екі сағат сайынғы Regional Express пойыздарынан тұрады. Жергілікті көлікті 2008 жылдың желтоқсанынан бері TransRegio компаниясы жүзеге асырып келеді, ол Кобленц пен Майнц арасындағы сағаттық пойыздарды қамтиды. Hunsrückbahn желісіндегі жолаушылар тасымалын 2009 жылдың желтоқсанынан бері Rhenus Veniro компаниясы жүзеге асырады. Боппард арқылы маңызды қашықтықтағы Bundesstraße 9 автожолы өтеді. Сонымен қатар, Бухольцтің шеткі аймағында А 61 автожолына қосылу бар, оған ауыр көліктер мен қауіпті жүк таситын көліктер Landesstraße (мәмілекеттік жол) 210 (Simmerner Straße) арқылы, ал 10,5 тоннаға дейінгі көліктер мен алыс қашықтыққа жүретін автобустар Landesstraße 209 (Buchholzer Straße) арқылы негізгі орталықтан жете алады. Hunsrückhöhenstraße («Хунсрюк биіктіктері жолы», Хунсрюк аймағындағы көрікті жол, бастапқыда Герман Герингтің бұйрығымен әскери жол ретінде салынған) да Бухольц арқылы өтеді.

Білім

Боппардтың үш бастауыш мектебі үш ең ірі ауданда орналасқан. Орта және жоғары білім беру мекемелерінің барлығы Боппардтың орталық бөлігінде. Оларға Фриц Штрассманн мектебі (Realschule plus), Бишофлихе Реалсшуле Мариенберг, Кант гимназиясы Боппард, кәсіптік білім беру мектебі және Януш Корчак педагогтар мектебі жатады. Боппардтағы басқа білім беру ұйымдары: Bundesakademie für öffentliche Verwaltung ("Мемлекеттік басқару федералды академиясы"), Institut für Schulische Fortbildung und Schulpsychologische Beratung ("Мектептік білімді жетілдіру және мектептік психологиялық кеңес беру институты") және медициналық колледж.

Аурухана

"Киелі Рух" ("Zum Heiligen Geist") ауруханасы Боппардтың ең көне әлеуметтік мекемесі болып табылады. Оның екі тамыры бар, олар орта ғасырларға дейін созылады. Бірі 13 ғасырдың ортасында Боппардтағы рыцарьдық және ақсүйек отбасылардың сыйлықтарына, ал екіншісі 1349 жылы Боппард Шёфендері (шамамен "халық заңгерлері") шіркеу бірлестігін, немесе Шёфен бірлестігін "Кіші аурухана" (Kleines Hospital) есімді шағын ауруханамен бірге құрған кезге дейін жетеді. Француз революциясынан кейін екі мекеме біріктірілді. 1855 жылы ауруханада жұмыс істеу үшін Әулие Боромеоның Мейірімді әпкелері шақырылды. 1956 және 1957 жылдары аурухана қоры Рейн және Нидерштадтштрасседегі аурухананың жанындағы бірнеше ғимаратты сатып алды, ал сонан кейінгі жылдары, 1962 жылға дейін аурухана толыққанды жаңартылып, кеңейтілді. Кеңейту салдарынан Hospitalsgasse ("Аурухана көшесі") жойылды; ол қазір жоқ. Гинекология бөлімі Рейндегі жаңа ғимаратқа көшірілді, ал ескі ғимараттың негізгі қабатында жаңа операциялық бөлмелер салынды. Сонымен қатар, ауруханада екі және үш орындық жаңа палаталар ашылды. 1975 жылы тағы бір кеңейтімдік ғимарат салынып, екі жылдан кейін пайдалануға берілді. Одан бері ол қарттарға арналған пансионат ретінде қолданылып келеді. 1999 жылдың қаңтарында психосоматикалық медицинаға басымдық берілді. Төрт жыл өткен соң, 2003 жылы Боппард ауруханасы "Денсаулық орталығы" (Gesundheitszentrum) Evangelisches Stift St. Martin Koblenz және Diakoniezentrum Paulinenstift Nastätten-мен бірігіп, Кобленцтегі тағы бір аурухана – Verbundklinikum Stiftungsklinikum Mittelrhein құрамына кірді. Бүгінде "Киелі Рух" ауруханасында 152 төсек бар. 2009 жылы аурухана қоры қаржыландырған Вилла Белгранодағы қарттар үйінің құрылысы басталды.

Қалалық зал

2008 жылдың қарашасында Боппард қаласында жаңа Stadthalle – сөзбе-сөз "қалалық үй", бірақ шындығында іс-шаралар өткізілетін орын – ашылды, ол базар алаңының жанында орналасқан. Бұл жаңа залдың көлемі бұрынғы Römer қонақ үйінен әлдеқайда үлкен, ол құлау қаупі болғандықтан бұзылып алынған. Зал конгрестер мен қалалық жиналыстардың қатар-қатар өтуіне, сондай-ақ театрлық қойылымдарға, концерттерге және комедиялық өнерге арналған. KG Bälzer Knorrköpp және KG Schwarz Gold Baudobriga атты ұйымдар да осы жерде карнавалдық шараларын өткізеді.

Мұражай

Мұражай ескі сайлау сарайында орналасқан. Тұрақты көрмеде қала тарихы, Майкл Тонет және оның иілген ағаштан жасалған жиһаздары, композитор Энгельберт Хампердинк және қаламен бір жолмен байланысты басқа да тұлғалар ұсынылған. 2005 жылы қайта жаңарту жұмыстары басталды, ал 2009 жылдың қарашасында мұражай 9 миллион еуроға толықтай жөндеуге байланысты алты жылға жабылды. Бұл сарай ғимаратын жөндеу жұмысы негізінен Федералдық әлемдік мұра бағдарламасы арқылы қаржыландырылды. 2015 жылы жаңартылған сарай мен жаңадан қалпына келтірілген мұражай қайта ашылды. Борис Скоссиреф (1896–1989), орыс авантюрисі және Борис I ретінде Андорраның өзін король деп жариялаған адам, кейін Боппардта тұрды. Мартин Эббертц (1962 жылы туған), жазушы және сценарист, Боппардта тұрады.