Кіріспе

Бірнеше елде этникалық немесе нәсілдік жекқұрлықты (немесе қастық) қоздыру қылмыс деп есептеледі.

Австралия

Австралияда 1995 жылғы «Растық жеккөрушілік туралы» заң 1975 жылғы «Растық дискриминация туралы» заңға толықтырулар енгізеді, Раса, түс, ұлттық немесе этникалық тегіне байланысты қорлаушылық әрекеттер туралы ІІА бөлімін қосады. Бірақ, ол нәсілдік жеккөрушілікке қоқан-қастер ету мәселесін шешпейді. Алайда, Австралияның Виктория штаты 2001 жылы «Расалық және діни төзімділік туралы» заңын қабылдау арқылы бұл мәселеге қатысты шаралар қолданды.

Франция

1881 жылғы Баспасөз заңының 24-бабы адамның тегі, этникалық, ұлттық, нәсілдік немесе діни топқа жататындығы негізінде нәсілдік кемсітушілікке, жеккөрушілікке немесе зорлық-зомбылыққа шақыруды қылмыс деп санайды. Қылмыстық кодекстің бір тармағына сәйкес, осындай әрекеттерді жеке хабарласу арқылы жасау да қылмыс болып есептеледі. 2002 жылы төрт мұсылман ұйымы Мишель Уэльбекке қарсы шағым түсірді, себебі ол сұхбатта исламды "ақымақ" және "қауіпті" деп айтқан. Сот Уэльбек әдеби иммунитет немесе сөз бостандығы негізінде айыпталудан қорғалмайтынын анықтады, бірақ оны жеке мұсылмандарды емес, исламды сынағандығы үшін ақтады. 2005 жылы саясаткер Жан-Мари Ле Пен Франциядағы мұсылман иммиграциясының салдары туралы 2003 жылы Le Monde газетіне берген сұхбаты үшін нәсілдік жеккөрушілікті қоздырды деп танылды. 2015 жылы да осындай шағымдар түсті, ол 2010 жылы мұсылмандық көше дұғаларын нацистердің Францияны басып алуымен салыстырған болатын, бірақ ол ақталды. 2008 жылы актриса және жануарлар құқығын қорғаушы Брижит Бардо Ид әл-Адха мерекесінде қойларды сою рәсімін сынағандығы үшін, сол кездегі ішкі істер министрі Николя Саркозиге жазған хатында нәсілдік жеккөрушілікті қоздырды деген айып тақты. Бардо бұған дейінгі 11 жылда мұсылман иммиграциясын сынағандығы үшін төрт рет нәсілдік жеккөрушілікті қоздыру қылмысы бойынша сотталған.

Швеция

Швецияның халық тобына қарсы жеккөрушілікке шақыру туралы қазіргі заңнамасы 1948 жылға дейін соқталады және бастапқыда тек "тегі" мен дінге негізделген жеккөрушілікті қылмыстық деп санайтын. Заңның қабылдану себептерінің бірі ретінде танымал швед антисемиті Эйнар Абергтің іс-әрекеттері көрсетілді. 1970 жылы заңға нәсіл және тері түсі, сондай-ақ ұлттық және этникалық тегі туралы нақты атаулар қосылды. 2002 жылы заңға сексуалдық бағдарға негізделген жеккөрушілік, ал 2018 жылы гендерлік идентичность және өзін-өзі таныту енгізілді.