Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Яма Заттау (Яма Затдау), Мьянманың ресми емес ұлттық эпосы, Рамаяна мен Дасаратха Джатаканың Бирма нұсқасы болып табылады. Мьянмада Яма Заттаудың тоғыз бөлігі белгілі. Бұл оқиғаның Бирма тіліндегі атауы – Ямаяна, ал "заттау" сөзі теравада буддизмінің жатака әңгімелеріндегі театрландырылған қойылымды немесе оның бір бөлігін білдіреді.
Yama Zatdaw (, ), unofficially Myanmar's national epic, is the Burmese version of the Ramayana and Dasaratha Jataka. There are nine known pieces of the Yama Zatdaw in Myanmar. The Burmese name for the story itself is Yamayana, while zatdaw refers to the acted play or being part of jataka tales of Theravada Buddhism.
Тарих
Яма-затдау Анавратха патшаның тұсында ауызша дәстүрмен таныстырылды, бірақ бұл оқиға Вальмикидің санскрит эпосы Рамаяна ма, жоқ па, толық анық емес. Рамаянаның ең ерте суреттемелік дәлелі ерте Баган кезеңіне жатады. Баганның Натлаунг ғибадатханасында Рама мен Парашураманың екі кірпіштен жасалған мүсіні бар, ал Хпетельек пагодаларында Рама туралы оқиғаны (Дашаратха Джатакасында) бейнелейтін терракота тақтайшалары Буддалық Джатака аңыздары сериясының бір бөлігі ретінде сақталған. Рамаянаның мон этносының бейімделуі "Лойк Самуинг Рам" деп аталады, оны 1834 жылы буддалық монах Уттама жазған. "Лойк Самуинг Рам" көбінесе бірма нұсқасынан алынған, өйткені Мон нұсқасының авторы алғы сөзінде бірма нұсқасының астанадағы танымалдығына байланысты осылай деп көрсеткен. Дегенмен, Мон нұсқасы тай, яван және малай нұсқаларымен де байланысты және тай, бірма немесе малай нұсқаларында кездеспейтін өзіне тән эпизодтарға ие.
The Yama Zatdaw was introduced by oral tradition during King Anawratha's reign although it was not known clearly whether the story was Valmiki's Sanskrit epic Ramayana or not. The earliest pictorial evidence of the Ramayana dates to the early Bagan period. Bagan's Nathlaung Temple features two brick sculptures of Rama and Parashurama, while the Hpetleik pagodas features terracotta plaques depicting the story of Rama (in the Dasaratha Jataka), as part of a series depicting the Buddhist Jataka tales. The ethnic Mon adaptation of Ramayana is known as "Loik Samoing Ram" which was written in 1834 AD by a Buddhist monk named Uttama. It is evident that "Loik Samoing Ram" is mainly derived from Burmese version as the author of the Mon version stated in his preface that due to the popularity of Burmese version in the capital. However, Mon version also exhibits the connections with Thai, Javanese and Malay versions and has own unique episodes, not found in Thai, Burmese or Malay versions.
Кейіпкерлер
Яма Заттау кейіпкерлері түпнұсқадағыдай ерекшеліктері мен қасиеттерімен ұқсас. Бірақ, актерлік киімдері бұрма және тай элементтерінің қоспасынан жасалған. Кейіпкерлердің аттары, көбінесе, санскрит есімдерінің бірма тіліне транслитерацияланған нұсқалары. Рама – Яма, Сита – Тида, Лакшмана – Лакхана, Хануман – Хануман, Парашурама – Пашуяма, Равана – Явана немесе Датагири, Вали – Бали, Марича – Марицца, Вибишана – Бибитана.
The characters of Yama Zatdaw share the same features and characteristics as those in the original story. However, in acting, the costumes are a mixture of Bamar and Thai elements. The names of the characters, in general, are Burmese transliterations of the Sanskrit names. Rama is known as Yama Sita is known as Thida Lakshmana is known as Lakhana Hanuman is known as Hanuman Parashurama is known as Pashuyama Ravana is known as Yawana or Datha giri Vali is known as Bali Maricha is known as Marizza Vibhishana is known as Bibi thana .