Цинь әулетінің жазушысы Ли Жучжен және оның «Көзілдіріктегі гүлдер» романы
Li Ruzhen
Ли Жужэнь – цин дәуіріндегі қытай жазушысы, «Көзілдір гүлдер» романының авторы. «Көзілдір гүлдер» романы, фонетикалық зерттеулер, Го ойыны туралы еңбектері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ли Ручжэнь, бұрын Ли Джучень деп аталатын (; 1763 – 1830), әдептілік аты Сонгши (松石), өнер аты Сонгши Даорен (松石道人), Цинь әулетінің қытай романшысы және фонологы. Пекиннің тумасы, ол «Айнадағы гүлдер» (鏡花緣) романының авторы. Ол сондай-ақ қытай фонологиясы бойынша «Лиши Инцзянь» (李氏音鑑) еңбегін және Го ойынының құнды «Шоу Цзи Пу» (受子譜) жинағын жазды. «Айнадағы гүлдер» (1827 жылы аяқталды) – 100 тараудан тұратын фантастикалық және эрудицияға толы роман. Романның бірінші жартысында басты кейіпкер, Гулливер сияқты, «Шан Хай Цзин» еңбегінде айтылған жерлерді еске түсіретін, ерекше елдерге саяхаттайды. Романның екінші жартысы Лидің эрудициясын көрсетеді және романнан гөрі энциклопедияға ұқсайды. «Лиши Инцзянь» рифмалық кесте дәстүрінде жазылған, инновациялық және оқуға қиын иілгіш кестелерді қамтиды. Лидің романы сияқты, бұл еңбек 400-ден астам шығармадан цитаталар келтіріп, эрудицияның үлгісі болып табылады. Ол сол кездегі Пекин диалектісінің фонологиялық жүйесін жазғаны үшін құнды. Ли өте ерте жасынан тәуелсіз мінезге ие болды. Ол жоғары лауазымға тағайындалу үшін емтихан тапсыру үшін адамдардан талап етілетін, композицияның (сегіз аяқты эссе) қалыптасқан стилімен келіспеді. Сондықтан, «сюцай» (лицензиат, емтихан иерархиясындағы ең төменгі дәреже) дәрежесін алғаннан кейін, ол құрметті деп есептелмейтін төменгі шенді офицер болды. Алайда, оның лауазымы ол бекер өткізді дегенді білдірмейді; ол астрология, медицина, математика, музыка, риторика, поэзия, каллиграфия және сурет салу салаларында білімі мол полимат болды. Оның осы салалардағы білімі «Айнадағы гүлдер» романында кеңінен көрініс табады, кейде тіпті сюжеттің дамуына кедергі келтіреді.
Li Ruzhen, formerly romanized as Li Ju chen (; c. 1763 1830), courtesy name Songshi (松石), art name Songshi Daoren (松石道人), was a Chinese novelist and phonologist of the Qing dynasty. A native of Beijing, he was the author of the novel Jing Hua Yuan (鏡花緣), or Flowers in the Mirror. He also wrote Lishi Yinjian (李氏音鑑), a work of Chinese phonology, and complied Shou Zi Pu (受子譜), a valuable kifu of Go. Flowers in the Mirror (completed in 1827) is a novel of fantasy and erudition in 100 chapters. In the first half of the novel, the protagonist, like Gulliver, travels to strange lands, reminiscent of what are mentioned in Shan Hai Jing. The second half of the novel is a display of Li's erudition, and reads more like an encyclopedia than a novel. The Lishi Yinjian, in the line of the rime table tradition, comprises syllable charts which are both innovative and confusing. Like Li's novel, it is a work of erudition, quoting from more than 400 works. It is valuable for its recording of the phonological system of the then Beijing dialect. From a young age he had a rebellious nature. He strongly disagreed with the fixed style of composition (eight legged essay) that people were required to learn in order to pass the examination needed to obtain a higher rank. Therefore, after obtaining the degree of xiucai (licentiate, the lowest in the examination hierarchy), he became a low ranking officer, which was not considered respectable. However, his position did not mean that he was idle; he was a polymath, with expertise in astrology, medicine, mathematics, music, rhetoric, poetry, calligraphy and painting. His knowledge in all these subjects is amply reflected in Flowers in the Mirror, sometimes even to the hindrance of the plot.