Энтони Хайлбут: Биография, музыка және мәдени эсселер жинағы

Кіріспе

Американдық биограф және дискі өндіруші Энтони Хейлбут (22 қараша 1940 жылы туған) – американдық жазушы, «Грэмми» сыйлығын жеңіп алған қасиетті музыканың дискі өндірушісі. Ол Томас Маннның өмірбаянымен танымал, сондай-ақ екі рет «Grand Prix du Disque» сыйлығының иегері.

Өмір

Энтони Хайлбут, неміс еврейі босқындары Берта мен Отто Хайлбуттың ұлы, Нью-Йорк қаласында дүниеге келді. Ол 25 жасында Гарвард университетінен ағылшын тілінен филология ғылымдарының докторы ғылымын қорғады. Келесі он жыл бойы ол алдымен Нью-Йорк университетінде, содан кейін Хантер колледжінде оқытумен айналысты. 1976 жылдан бері ол толық уақытты жазушы және музыка продюсері болып жұмыс істейді. Хайлбуттың алғашқы кітабы "The Gospel Sound: Good News and Bad Times" 1971 жылы жарық көрді және содан бері бірнеше рет жаңартылды; 1997 жылы "25 жылдық мерекелік басылымы" жарық көрді. Джеймс Болдуин былай деді: "Бұл өте әдемі кітап, махаббат пен дәлдікке толы, жаны ашымайтын, біршама евангелие әніне ұқсайды. Мен ешкімнің бұл туралы мұнша білетінін, не мұнша қызығушылық танытатынын, не сондай қатал және түсінікті бола алатынын білмедім". CounterPunch журналы оны 20 ғасырдың ең үздік 100 кітабының бірі деп таңдады. "Жәннатта жер аударылды: 1930 жылдардан бастап қазіргі уақытқа дейінгі Америкадағы неміс босқындары, өнер қайраткерлері мен зиялылары" кітабы 1983 жылы жарық көрді және 1997 жылы жаңартылды. Бұл кітап "Лос-Анджелес Таймс" газетінің "Жыл кітабы" сыйлығының финалисі атанды. 2003 жылы Лос-Анджелестегі Вилла Аврорада "Жәннатта жер аударылды" тақырыбында конференция өтті, бұл қала Леон Фойхтвангердің сарайлық резиденциясы болды. (Айнымалы түрде, Фойхтвангердің танымал романы "Оперманндар" Ото Хайлбуттың туысы Уилфрид Израильден шабыт алды. Кристофер Ишервуд "Мен кездестірген ең ұлы адам" деп атаған Уилфрид, Ишервудтың "Берлинге қоштасу" романындағы Херр Ландауэр кейіпкеріне де шабыт берді.) Хайлбуттың "Томас Манн: Эрос және әдебиет" кітабы 1996 жылы жарық көрді. "Нью-Йорк Таймс" газеті оны "керемет" және "таң қалдырарлық" деп сипаттады. Колм Тойбин "Лондондық кітаптар шолуында" оны "керемет көрегендікпен" бағалады, ал Лондондық "Индепендент" газеті оны "соңы жоқ нұрға толы" деп атады. 1997 жылы ол Publishing Triangle ұйымынан Гей-фантастика саласындағы Рэнди Шилтс сыйлығын алды. Ол, басқалармен қатар, Harper's Magazine, The New York Times Book Review, The Nation, Truthdig, The New Yorker, Dimensions, The Village Voice, The Daily Beast, The Believer, Los Angeles Times Book Review, "Америкадағы қара әйелдер" және "Нью-Йорк қаласының энциклопедиясы" журналдарында рецензиялар мен мақалалар жазды. Хайлбуттың 2012 жылы Альфред А. Кнопф баспасынан жарық көрген "The Fan Who Knew Too Much" кітабы мәдени эсселер жинағы болып табылады және Томас Манннан бастап гейлер мен лесбияндықтардың евангелие музыкасына тигізген әсеріне дейін қамтиды. Кітап Deems Taylor ASCAP сыйлығын жеңіп алды және Париж шолуының редакторы Лорин Стейн оны 2012 жылғы жеті ұсынылатын кітаптың бірі деп таңдады. Кітап 2013 жылдың күзінде Soft Skull Press баспасынан қағаздық нұсқада қайта басылды. Ол "Қуаныш пен айқай" (2011) және "Сестра Розетта Тарп: Рок-н-роллдың анасы" (2011) сияқты бірнеше деректі фильмдерде де пайда болды.

Anthony Heilbut, the son of German Jewish refugees Bertha and Otto Heilbut, was born in New York. He received his Ph. D. in English from Harvard University when he was 25. For the next ten years he taught, first at New York University and then at Hunter College. Since 1976 he has been a full time writer and record producer. Heilbut's first book, The Gospel Sound: Good News and Bad Times, was published in 1971 and has been updated several times since then; a "25th Anniversary Edition" appeared in 1997. James Baldwin said, It's a very beautiful book, with love and precision, no pity a little like a gospel song I didn't know that anybody knew that much about it, or cared that much, or could be so tough and lucid. CounterPunch magazine selected it as one of its top 100 books of the 20th century. Exiled in Paradise: German Refugee Artists and Intellectuals in America from the 1930s to the Present was published in 1983 and updated in 1997. It was a finalist for Los Angeles Times Book of the Year. In 2003, a conference entitled "Exiled in Paradise" was held at Los Angeles' Villa Aurora, the palatial residence of Lion Feuchtwanger, one of the best known emigre writers. (Ironically Feuchtwanger's famous novel, The Oppermanns, was inspired by Otto Heilbut's cousin Wilfrid Israel. Wilfrid, whom Christopher Isherwood called "the greatest man I ever met", was also the inspiration for the character of Herr Landauer in Isherwood's Goodbye to Berlin.) Heilbut's Thomas Mann: Eros and Literature was published in 1996. The New York Times called the book "brilliant" and "astonishing". Colm Toibin in The London Review of Books called it "brilliantly perceptive", and the London Independent called it "endlessly illuminating". In 1997 it received the Randy Shilts Award for Gay Non Fiction from the Publishing Triangle. He has written reviews and articles for, among others, Harper's Magazine, The New York Times Book Review, The Nation, Truthdig, The New Yorker, Dimensions, The Village Voice, The Daily Beast, The Believer, Los Angeles Times Book Review, Black Women in America, and The Encyclopedia of New York City. Heilbut's The Fan Who Knew Too Much, a collection of cultural essays published by Alfred A. Knopf in 2012, ranges from Thomas Mann to the gay and lesbian influence on gospel music. The book won the Deems Taylor ASCAP Award, and was chosen by Lorin Stein, editor of the Paris Review, as one of his seven recommended books of 2012. The book was released in paperback by Soft Skull Press in fall 2013. He has appeared in several documentaries including Rejoice and Shout (2011) and Sister Rosetta Tharpe: The Godmother of Rock and Roll (2011).

Өндіруші

Энтони Хейлбут – жазба продюсері ретінде кең танымал. Ол джаз, кантри, ақшыл госпел және тіпті опера антологияларын шығарды (50 Great Moments in Opera 700,000-нан астам альбом сатты), бірақ оның маманы – қара госпел музыкасы. Оның өндірген туындыларының ішінде Махалия Джексонның «How I Got Over» (Columbia) альбомы «Грэмми» сыйлығы мен «Grand Prix du Disque» сыйлығын жеңіп алды; Марион Уильямстың «Prayer Changes Things» (Atlantic) альбомы «Grand Prix du Disque» сыйлығын жеңіп алды; ал «Precious Lord: The Great Gospel Songs of Thomas A. Dorsey» (Sony) альбомы Конгресс кітапханасының Ұлттық жазбалар тізіміне енгізілген алғашқы госпел-альбом болды. Хейлбут көптеген лейблдер үшін альбомдар өндірген. 1987 жылдан бері ол Shanachie Records тарататын Spirit Feel Records баспасының президенті, жалғыз продюсері, әдеби редакторы және үй шаруасын атқарушысы болып табылады. Ол сыншылар тарапынан алынған қабылдау «госпел солисі сияқты толыққанды» екеніне әзілдеп айтады. «Spirit Feel» альбомының он альбомы Rolling Stone журналынан бес жұлдызды баға алды. Журнал тіпті Хейлбуттың ең танымал әртісі Марион Уильямсты «барлық уақыттағы ең ұлы әнші» деп атады. Уильямс, негізінен Spirit Feel үшін жасаған жазбаларының арқасында, 1993 жылы «MacArthur Genius Award» және «Kennedy Center Honor» сыйлықтарын алды, трагедиялық жағдайға бірнеше ай қалғанда дүниеден озды. Хейлбут өндірген басқа госпел әртістері: The Dixie Hummingbirds, профессор Алекс Брэдфорд, Дороти Лав Коутс, Бесси Гриффин, Reverend Claude Jeter, R. H. Harris, Инез Эндрюс, The Roberta Martin Singers, Салли Мартин, J. Роберт Брэдли, Роберт Андерсон, Вилли Мей Форд Смит, The Stars of Faith және Делоис Баррет Кэмпбелл. Ол «өмірімдегі ең қызықты сәт – менің әнші-құдайларыммен жұмыс істеу» дейді. Ол сондай-ақ Эдна Галлмон Кук, The Fairfield Four және оның жақын досы Sister Rosetta Tharpe-тың қайта жарияланымдарын және мансаптық шолуларын өндірді. Ол шамамен жүз альбомдық бетке жазбалар жасады. 2010 жылы ол «How Sweet It Was: The Sights and Sounds of Traditional Gospel» CD/DVD комбинациясын өндірді. 2011 жылы ол Арета Франклиннің «The Great American Songbook» жинағын түсіндіріп, бірлесіп өндірді. «Spirit Feel» альбомдары жақсы сатылмады. Фотограф Дэвид Гар бірде: «Мен ешқашан бір лейблдің осындай жақсы пікірлер алып, сонша аз сатылатын пластинкаларын естімедім» деп әзілдеді. Бірақ жағдай толығымен нашар емес. 2005 жылы Марион Уильямстың «Remember Me» альбомы шыққаннан кейін Хейлбут National Public Radio-да Мишель Норриспен сұхбаттасты, және бір түндік уақыт ішінде альбом amazon.com сайтында #16 орынға көтерілді. Уильямстың Spirit Feel жазбалары, Хейлбуттың өндірісінде, бірнеше фильмдерде, ең танымал «Fried Green Tomatoes» және «Mississippi Masala» фильмдерінде, сондай-ақ «Scene It» видео ойынында пайда болды; 2020 жылдың қаңтарында Тайлер Перри режиссерлік еткен Netflix фильмінде де пайда болды. Сол айда Бейонсе жарнамасында Spirit Feel тобының Бесси Гриффин әні қолданылды. 2020 жылдың сәуір айында Брюс Спрингстин COVID-19 коронавирусының құрбандарына арналған 20 әндік жинақ құрастырды, оның ішінде Марион Уильямстың «Trouble So Hard» әні болды – Хейлбут 1990 жылы жазып, өндірген трек. Хейлбут дінсіз.

Anthony Heilbut is well known as a record producer. He has produced anthologies of jazz, country music, white gospel, and even opera (50 Great Moments in Opera has sold over 700,000 albums), but his specialty is black gospel music. Among his productions, How I Got Over (Columbia) by Mahalia Jackson won both a Grammy Award and a Grand Prix du Disque; Prayer Changes Things (Atlantic) by Marion Williams won a Grand Prix du Disque; and Precious Lord: The Great Gospel Songs of Thomas A. Dorsey (Sony) was the first gospel album to be included in the Library of Congress' National Recording Registry. Heilbut has produced albums for many labels. Since 1987 he has been the president, sole producer, literary editor, and janitor of Spirit Feel Records, which is distributed by Shanachie Records. He jokes that the critical reception has been "as full throated as a gospel solo." Ten Spirit Feel albums have received five star reviews from Rolling Stone. The magazine even called Marion Williams, Heilbut's most heralded artist, "the greatest singer ever." Thanks largely to her recordings for Spirit Feel, Williams received both the MacArthur Genius Award and the Kennedy Center Honor in 1993, tragically just a few months before her death. Other gospel acts Heilbut has produced include The Dixie Hummingbirds, Professor Alex Bradford, Dorothy Love Coates, Bessie Griffin, Reverend Claude Jeter, R. H. Harris, Inez Andrews, The Roberta Martin Singers, Sallie Martin, J. Robert Bradley, Robert Anderson, Willie Mae Ford Smith, The Stars of Faith and Delois Barrett Campbell. He says "it has been the thrill of my lifetime to work with my singing idols." He has also produced reissues and career overviews of Edna Gallmon Cooke, The Fairfield Four, and his good friend Sister Rosetta Tharpe. He has written close to one hundred liner notes. In 2010 he produced a combination CD/DVD, How Sweet It Was: The Sights and Sounds of Traditional Gospel. In 2011 he annotated and co produced the Aretha Franklin compilation The Great American Songbook. Spirit Feel albums have not sold well. The photographer David Gahr once quipped, "I never heard of a label getting such great reviews and selling so few records." But the outlook is not totally bleak. In 2005, after Marion Williams album Remember Me (Marion Williams album) was released, Heilbut was interviewed by Michele Norris on National Public Radio, and overnight, the album soared to #16 on amazon. com. Williams' Spirit Feel recordings, produced by Heilbut, have been featured in several films, most famously Fried Green Tomatoes and Mississippi Masala, as well as in the video game Scene It; as recently as January 2020 one was included in a Netflix film directed by Tyler Perry. That same month a Spirit Feel recording of Bessie Griffin was sampled in a Beyoncé commercial. And in April 2020, Bruce Springsteen compiled a 20 song tribute to the victims of the COVID 19 coronavirus, which included Marion Williams’ Trouble So Hard — a track Heilbut composed and produced in 1990. Heilbut is an atheist.