Луи де Бофрон: Эсперанто мен Идо тілдерін дамытушы тұлға
Louis de Beaufront
Луи де Бофрон: Эсперанто мен Идо тілдерін дамытуға үлкен үлес қосып, халықаралық тілдердің жариялануына көмектескен француз тілшісі. Басты тұлға, SPPE құрылтайшысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Луи Шевро (3 қазан 1855, Париж – 8 қаңтар 1935, Тези Глимон), көбінесе Луи де Бофрон деп танылатын, Идо халықаралық қосымша тілінің дамуына зор үлес қосты. Бофрон бастапқыда Эсперантоның жақтасы болды және оның Батыс Еуропада кеңінен таралуына, сондай-ақ Франциядағы алғашқы қолдаушыларының бірі болуға елеулі үлес қосты.
Louis Chevreux (3 October 1855, Paris – 8 January 1935, Thézy Glimont), commonly known as Louis de Beaufront, was a major influence in the development of Ido, an international auxiliary language. Beaufront was initially an advocate of Esperanto and was largely responsible for its early diffusion in western Europe as well as one of its first French proponents.
Жұмыс
Бофронт 1888 жылы эсперанто тілін алғаш рет танысты, ал 1898 жылы Société Pour la Propagation de l'Espéranto (SPPE) ұйымын құрды. 1900 жылы ол "Commentaire sur la grammaire espéranto" атты еңбегін жазды. 1907 жылы қазан айында делегация комитетінің мәжілісіне қатысып, халықаралық қосымша тілді қабылдау жөніндегі делегация комитеті алдында өзгесіз эсперантоны ұсынуға таңдалды. Комитет алдында эсперантоны ұсынғанмен, ол Луи Кутурадан кейін Идо жобасының құпия серік авторы болды, бұл жоба делегация комитетіне ұнады және комитеттің тұрақты комиссиясы эсперантоны реформалауына себеп болды. Венадағы Жоспарланған тілдер бөлімі мен Эсперанто мұражайында сақталған хаттар, ол Идоның авторлық құқығын мойындамағанын көрсетеді. Бофронт содан кейін Идоның жақтаушысы болып қалып, 1925 жылы жарық көрген ықпалды "Комплекта граматико деталоза" Идо грамматикасын жазды. Оның мінезі ерекше болды. Ол өзін маркиз деп атады және ағылшын әжесі болғанын айтты, бірақ осы мәлімдемелерді растайтын ешқандай дәлел жоқ. Ол Джозеф Скибеллдің 2010 жылғы "Емделуге болатын романтик" романында кейіпкер ретінде бейнеленген.
Beaufront first discovered Esperanto in 1888 and in 1898 founded Société Pour la Propagation de l'Espéranto (SPPE). In 1900, he wrote the Commentaire sur la grammaire espéranto. He was chosen to represent unmodified Esperanto before the Committee of the Delegation for the Adoption of an International Auxiliary Language, attending the meetings of the Delegation Committee in October, 1907. While ostensibly representing Esperanto before the committee, he was secretly secondary author after Louis Couturat of the original Ido project which impressed the Delegation Committee and led to the reform of Esperanto by the committee's Permanent Commission. Letters that are kept in the Department of Planned Languages and Esperanto Museum in Vienna show that he denied any co authorship of Ido. Beaufront remained a proponent of Ido thereafter, and wrote the influential Ido grammar Kompleta Gramatiko Detaloza, published in 1925. His personality was an unusual one. He claimed to be a Marquis, and claimed to have had an English grandmother, but there is no evidence for either of these claims. He appears as a character in Joseph Skibell's 2010 novel, A Curable Romantic.